Book List

<h2 style="text-align:center">Chapter 647</h2> <h2 style="text-align:center">ရှန်မို၏ တွက်ချက်မှု</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ယန် မော့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ တောင်ပိုင်းကျွန်းစုမှာ အကြာကြီး နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး… အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ရမယ်"</p> <p>"ဒီမှာပဲ ဆက်နေနေရင် ငါက ရှန်မိုရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကိုပဲ အမြဲခံနေရမှာ… နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကိုတောင် ဘယ်တော့မှ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>လင်းတုံထျန်းကလည်း လိုက်၍ သက်ပြင်းချသည်။</p> <p>"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် ကိုးခုစလုံးကတော့ တောင်ပိုင်းဒေသက ပါရမီရှင်တွေ လက်ထဲ ရောက်ကုန်လောက်ပြီ"</p> <p>"ငါတို့တွေ အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းတံဆိပ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး… အဲဒါက မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲမှာ ရှိမနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>"ငါ့အကြံကတော့ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ပထမဆုံး စတင်ကျော်ကြားလာခဲ့တဲ့ နေရာကို သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်… အဲဒီမှာ တံဆိပ်ရဲ့ အစအနတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့"</p> <p>ရှောင်ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းတံဆိပ်က အလတ်စား သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုပဲ… အဲဒါကို ရတာနဲ့ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ"</p> <p>အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ယန်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ… မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အင်အားကြီးလာခဲ့တဲ့ နေရာကိုပဲ သွားကြတာပေါ့" "ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာဆိုရင် အဲဒါက တောင်ပိုင်းကျွန်းစုနဲ့ အနောက်ဘက် နစ်မြုပ်ပင်လယ်တို့ ဆုံတဲ့နေရာမှာ ရှိတယ်"</p> <p>လင်းတုံထျန်းမှ အတည်ပြုသည်။</p> <p>"အတိအကျပဲ… အဲဒီ ပင်လယ်ပြင်ကို ရေနက်ပင်လယ်လို့ ခေါ်ကြတယ်… အရမ်းလည်း  အန္တရာယ်များတယ်"</p> <p>"ကောင်းပြီ… အခုချက်ချင်း ထွက်ကြစို့"</p> <p>ယဲ့ယန်သည် တွေဝေမနေဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်မိုနှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့သည် အလင်းအကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်မိုသည် ကောင်းကင်ယံမှ သတ်ဖြတ်သံ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မီးလျှံများနှင့် အလောင်းများမှလွဲ၍ ဘာမှမတွေ့ရပေ။ တစ်ချိန်က စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့သော နေမင်းကျွန်းကြီးမှာ ငရဲခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဘာကြောင့်သတ်နေမှန်း မသိဘဲ မီးလျှံများကြားတွင် အချင်းချင်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နေကြဆဲပင်။ ၎င်းမှာ အသက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အလောင်းဖြစ်အောင် လုပ်နေသည့် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်နေ၏။</p> <p>ရှန်မို ကောင်းကင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ဝန်းရံလာသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ အဟုန်ကြီးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ မြေအောက်မှလည်း စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေလေသည်။  ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကြီးမှာ သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် နတ်ဆိုးဝင်သွားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရူးသွပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များကလည်း နောက်ကွယ်မှနေ၍ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားအောင် မြှောက်ပင့်ပေးနေပုံရ၏။ မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာအောက်တွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် မြုပ်နှံထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကြောင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော် မရှိပါက ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းမှုကို ခုခံနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပန်းထွက်မှုကြောင့် နေမင်းကျွန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေများမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေများ လုံးဝ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။</p> <p>သို့သော် ရှန်မိုကတော့ မတုန်လှုပ်ပေ။ စိတ်အာရုံကို တိုက်စားပြီး သွေးနှင့် စွမ်းအင်ကို ညစ်ညမ်းစေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ သူ့အပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ နှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့က အားရပါးရ ဝါးမြိုနေကြသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသမျှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဓမ္မအမှတ်အသားများကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့သည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ တိုက်စားမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူ၏ မြေအောက်နက်နဲ သူတော်စင်ဝိညာဉ် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရ၏။ သူ့လက်မောင်းကြားရှိ ကျီစိမ်းမှာမူ ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းကြောင့် ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင် ပုန်းအောင်းနေရှာသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ လိုက်ပို့ရမယ့် တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ"</p> <p>ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ အကူအညီတောင်းဖို့ အချက်ပေးပစ္စည်း ရှိမှာပါ"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။</p> <p>"ရှိပါတယ်"</p> <p>သူ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လုံးဝိုင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သွေးစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပြီး ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအလုံးလေးမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနေသော အနီရောင် မီးခိုးအချက်ပေးလှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် မီးလျှံများကြားမှ ပုံရိပ်အချို့ ထိုးထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>အမျိုးသမီး သုံးဦးဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်ကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသန်စွမ်းကြသည်။ သေချာပေါက်ပင် ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"နတ်သမီးလေး… ဘေးကင်းဘေးကင်းနဲ့ ရှိနေတာ ဘုရားမတာပဲ"</p> <p>"ကောင်းကင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်… နတ်သမီးလေး ဒဏ်ရာမရဘဲ ထွက်လာနိုင်တာ ဝမ်းသာလိုက်တာ"</p> <p>ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူများသည် ဟူရှင်းယွဲ့ကို အကာအကွယ်ပေးသည့် အနေအထားဖြင့် ချက်ချင်း ဝိုင်းလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ရှန်မိုကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့မှ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"ဒီလူသားကျင့်ကြံသူက ကျွန်မကို ဘေးကင်းအောင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့တာပါ"</p> <p>ထိုအခါမှသာ ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ (၃) ဦးမှာ  သတိထားမှုကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ "အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့မှ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဦးဆောင်လာသော ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ အမြန် ပြန်ဖြေ၏။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်က မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲကနေ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ ပန်းထွက်လာခဲ့တယ်လေ…  နေမင်းကျွန်းပေါ်က ကျင့်ကြံသူ အများစုက ဗဟိုချက်မှာ ရှိနေခဲ့ကြတာ… စက္ကန့် တစ်ရာတောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ သူတို့အားလုံး နတ်ဆိုးဝင်သွားကြတယ်"</p> <p>သူ ဆက်၍</p> <p>"မိုင် တစ်သောင်း ပတ်လည်အတွင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်သွားပြီ"</p> <p>"နတ်သမီးလေး… ကျွန်မတို့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်က ကျင့်ကြံသူတွေ လာနေကြတုန်းပဲ… လောလောဆယ်တော့ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေကနေ အရင်ဆုံး ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်နဲ့ပဲ အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရတယ်"</p> <p>"နတ်ဆိုးနယ်မြေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့နေတုန်းပဲ… ဒါကြောင့် နတ်သမီးလေး ကျွန်မတို့နဲ့ အတူ အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်… ဒီနယ်မြေထဲကနေ အမြန်ဆုံး လွတ်အောင် ထွက်ရမယ်"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့ ထိုစကားများကို ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ကျင့်ကြံသူနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ထားသဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်အပေါ်၌သာ အားကိုးရတော့သည်။ ၎င်းတို့ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် သေဆုံးရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်၏။  သဘာဝကျကျပင် သူ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုး၌ အကြာကြီး နေမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>"မိတ်ဆွေရှန်… ရှင့်အနေနဲ့ရော…"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့မှ ရှန်မိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုပါ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်မိုမှာ သူ၏ အသက်သခင် ဖြစ်ရုံသာမက ကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်ပို့ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထုံးစံအတိုင်းဆိုလျှင် သူ့ကို သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်သို့ ဖိတ်ကြားပြီး ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော် သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှန်မို နောက်သို့ လှည့်ကာ အလင်းအကာအကွယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့၏။</p> <p>"ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ ဂူထဲမှာ ကျန်နေသေးလို့ပါ"</p> <p>ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ (၃) ဦးသား မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>"လူတိုင်း အသက်လုပြီး ထွက်နေကြတာကို သူက ဘာလို့ ပြန်ဝင်သွားတာလဲ"</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့လည်း အံ့ဩနေမိ၏။</p> <p>"သူက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး သစ္စာရှိတာပဲ"</p> <p>"သွားကြစို့… နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲကနေ အရင် ထွက်ရအောင်"</p> <p>"အခြားဂိုဏ်းတွေအကြောင်းလည်း ပြောပြဦး… ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်နဲ့ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတို့ရော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် လေးဦးမှာ စကားပြောရင်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်မိုသည် မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။</p> <p>သူသည် စောစောက ယဲ့ယန်ကို သေချာ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ယဲ့ယန်မှာ သူ၏ အထူး လွတ်မြောက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ လတ်တလော ကံကြမ္မာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"အဲဒီကောင်… အိမ်ရာထဲကနေ ထွက်သွားတုန်းက အမှတ်မထင်ပဲ ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖြိုခွင်းခြင်း အင်းပြား တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ"</p> <p>"ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကိုတော့ ငါ လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>ရှန်မိုသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုအခွင့်အရေးမှာ စုန့်ကျန့်ဖေးတို့ အဖွဲ့နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ ရှန်မိုနှင့် စုန့်ကျန့်ဖေးတို့ အဖွဲ့မှာ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ယခု မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေမင်းကျွန်းမှာလည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ရှိနေမည့် နေရာကို သိထားပြီး သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးရန် သူ တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားမိသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သွားရင်းလာရင်း လုပ်ပေးနိုင်သော အလုပ်တစ်ခုပင်။ ကယ်တင်နိုင်လျှင် သူ ကယ်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ဖုန်းဆိုးကျွန်းတစ်ခုပေါ်တွင် စုန့်ကျန့်ဖေး၊ လျိုယွမ်ထျန်း၊ ကျန်းချန်းဟိန်း နှင့် ဝေကျင်းချန် တို့မှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အချည်ခံထားရပြီး အစီအရင်တစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အပစ်ခံထားရသည်။ သူတို့နှင့်အတူ အခြားသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ်ကျော်လည်း ရှိနေ၏။ အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး တစ်ပါး ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ကျန့်ထင် နှင့် သူ၏ တပည့် နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေလေသည်။</p> <p>ထိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ နာမည်မှာ ရှိလု ဖြစ်ပြီး ရှီလွမ်း၏ လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ် လေးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုတိယမြောက် နိုးထလာသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ဦးမှာမူ ရှိထျန်းဟောက်က သန့်စင်လိုက်သော သွေးနတ်ဆိုး ရူးသွပ်အလောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p>"အရှင်ရှိလု… ပစ္စည်းတွေ အားလုံး အသင့်ဖြစ်ပါပြီ…  အစီအရင်ကို ဘယ်အချိန်မဆို အသက်သွင်းလို့ ရပါတယ်"</p> <p>ကျောက်ကျန့်ထင်မှ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မကြာခင်က သူ ရှုံထျန်းရှင်း၊ မော့ဟွမ်ဟိုင် နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှီလွမ်း နိုးထလာမှုကို ကြိုဆိုရန် ကျောက်စိမ်းတံတားသို့ သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် သေသွားသင့်ပြီဖြစ်သော ယင်းစန်းဟွာ နှင့် ဆင့်ပိုင် တို့ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရှုံထျန်းရှင်း နှင့် မော့ဟွမ်ဟိုင် တို့မှာ နေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုပါရမီရှင်များမှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဇီဝစွမ်းအားများမှာ မလျော့ပါးသေးသဖြင့် ရှီလွမ်းမှာ  သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နိုးထမလာနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူတို့ ရရှိလိုက်သည်မှာ နိုးထလာသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရှိလု တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ရှိလု၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် ယင်းစန်းဟွာတို့ အဖွဲ့ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှိလု ခေါင်းညိတ်ကာ</p> <p>"လက်ရှိရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အရှင်ရှီလွမ်းကို နိုးထစေဖို့ မလုံလောက်သေးပေမဲ့ ကျန်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာဖို့ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်"</p> <p>"နတ်ဆိုးနယ်မြေက အပြင်ဘက်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန့်နှံ့နေပြီး ဇီဝစွမ်းအား အမြောက်အမြား အိမ်ရာထဲကို စီးဝင်လာနေတာကို ငါ အာရုံခံမိနေတယ်"</p> <p>"ငါတို့တွေ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်တောင့်ခံထားနိုင်မယ်ဆိုရင် အရှင်ရှီလွမ်း နိုးထလာဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဇီဝစွမ်းအားတွေကို ရရှိလာမှာပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save