Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 651</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာမဟုတ်တဲ့ လူသားကျွန်ကများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူများသာဆိုလျှင် အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါကို ခုခံရင်းနှင့်ပင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များ ခမ်းခြောက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဖိအားဒဏ်ကို ကြံ့ကြံခံနိုင်ရန် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်သာ ကျန်တော့မည်ဖြစ်၏။ သို့သော် ရှန်မိုအတွက်မူ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ သူ၏ ထူးဆန်းသော မီးလျှံများအတွက် အာဟာရတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ ဘေးထွက်ပစ္စည်းဖြစ်သော အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါမှာလည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် နှေးကွေးသွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>"ငါ ရောက်ချင်တဲ့နေရာကို ရောက်ပြီထင်တယ်"</p> <p>ရှန်မို ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့၌ မှောင်မည်းစွာ တည်ရှိနေ၏။ မျက်စိနှင့် မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိနေသည်။ ရန်လိုသော အကြည့်နှစ်စုံမှာ သူ့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာသည်။</p> <p>"လူသားတစ်ယောက်က ဒီထဲကို အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ဝင်လာတယ်ဆိုတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"</p> <p>"နိုးထဖို့အတွက် ဇီဝစွမ်းအားတွေ မလုံလောက်လို့ စိတ်ညစ်နေတာ… မိုက်မဲတဲ့ လူသားကျွန်လေး… မင်းလာတာ တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပဲ"</p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးများ စစ်ပွဲအတွင်းက ကျဆုံးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။ ထိုစဉ်အခါက လူသားများကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများက နိမ့်ကျသော ကျွန်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရှန်မို၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ… ငါ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း မင်းတို့နှစ်ယောက်က အာဟာရသက်သက်ပဲ"</p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက်မှ ရယ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p>"သာမန် လူသားကျွန်တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ထောင်ထောင်လွှားလွှား ပြောရဲတယ်ပေါ့"</p> <p>"အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ထင်တယ်… လူသားကျွန်တွေက ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေ ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာကို မေ့သွားကြပြီပဲ… ဟားဟားဟားဟား"</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝှက်ထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ ဘယ်နှင့် ညာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဤနတ်ဆိုးဧကရာဇ်များမှာ အမိုက်မှောင်အတိနှင့် ထောင်လွှားနေကြသူများ မဟုတ်ပေ။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နှင့် အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါကို ကြံ့ကြံခံပြီး ဤနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်သည့် ဤလူသားကျင့်ကြံသူမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိပြီးသားဖြစ်သည်။ စောစောက ထောင်လွှားသော စကားများမှာ ရှန်မို၏ သတိကို လျော့နည်းသွားစေရန်သာ ဖြစ်၏။ ဤဝှက်ထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ သူတို့၏ အသေအပျောက် အပြင်းထန်ဆုံးသော ကွက်ကဲမှုများ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာ သိမ်မွေ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရှန်မို၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အားလုံးမှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ ထိုတိုက်ကွက်များ၏ လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်၍ ထွန်းလင်းပြသထားပြီးဖြစ်၏။</p> <p>ရှန်မို ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဧရာမ သွေးရောင်အရိပ်ကြီးက လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းမှာ စစ်မှန်သောသွေး မြင့်မြတ်သောဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ ထိုတိုက်ကွက်နှစ်ခုကို အလွယ်တကူပင် ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဦးဆင်ရတနာကြီးမှ ၎င်း၏ နှာမောင်းရှည်ကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား ခြောက်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါး မှင်တက်သွားကြ၏။  "ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်"</p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် ဓား"</p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးမှာ စကားပင် မဆုံးသေး ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ဇီဝစွမ်းအားများ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရ၏။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး တစ်ပါးမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ ဤနှစ်ဦးမှာ အသက်ရှင်စဉ်အခါက နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှီလွမ်း၏ နောက်လိုက်များအဖြစ် တစ်နယ်လုံးကို စစ်မက်ပြုခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အနည်းဆုံး ဓမ္မအမှတ်အသား ခုနစ်ဆယ်ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဇီဝစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးနေပြီး နိုးထလာကာစသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို မရရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှန်မို သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ပါက ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ကျဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှန်မိုမှ လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါး၏ အလောင်းများကို သူ၏ အနားသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ အလောင်းတစ်လောင်းစီကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုတော့သည်။ အလောင်းများအတွင်းမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ ထူးဆန်းသော မီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားသော စွမ်းအားများအဖြစ် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စွမ်းအားအချို့မှာ မီးလျှံများအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ကျန်ရှိသော စွမ်းအားများကိုမူ သူ၏ ပုံရိပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေရန်အတွက် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ရှန်မိုသည် သူ၏ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်ရှိ ဓမ္မအမှတ်အသားများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p>နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်တစ်... နှစ်ဆယ့်ငါး အထိပင်။</p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဓမ္မအမှတ်အသားသစ် ငါးခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p>"ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်"</p> <p>ရှန်မို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အလောင်း နှစ်လောင်းတည်းနှင့်ပင် ဤမျှသော ရလဒ်မျိုး ရရှိသည်ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှီလွမ်း၏ အလောင်းကိုသာ သန့်စင်နိုင်ပါက သူ၏ ပုံရိပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အရှိန်မှာ အကြီးအကျယ် မြန်ဆန်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။</p> <p>ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာလည်း ခန့်မှန်း၍မရအောင် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရှန်မို မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် တောင်ငယ်တစ်လုံးခန့် ပမာဏရှိသော အလောင်းကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလိုက်၏။ ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖောင်းပွပြီး ဧရာမကြီးဖြစ်နေကာ ထူးဆန်းသော ခြေလက်များနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများစွာ တပ်ဆင်ထားသည်။ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရှန်မိုသည် နဂါးအကြေးခွံများ၊ နဂါးလက်သည်းများ၊ လိပ်ခွံ၊ ငါးတောင်ပံ၊ ကျားစွယ်များ စသည့် လက္ခဏာရပ်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းမှာ မျိုးစိတ်အားလုံး၏ အားသာချက်များကို မိမိကိုယ်ထဲ၌ စုစည်းရန် ကြိုးစားထားသကဲ့သို့ပင်။ မသိသောသူများသာဆိုလျှင် ဤရှီလွမ်းမှာ ထူးဆန်းသော အစိတ်အပိုင်းများကို စုဆောင်းတတ်သူတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ အလောင်း၏ အောက်ခြေတွင် ရပ်နေရင်းပင် ရှန်မိုသည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။ ဤဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါမှာ မကောင်းဆိုးဝါး စိတ်အာရုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို အဆက်မပြတ် တွန်းထုတ်နေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကိုးငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ရှီလွမ်း၏ အလောင်းဆီသို့ အနားပင် ချဉ်းကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှန်မို လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အလောင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖိတင်လိုက်သည်။</p> <p>ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသားနုများပေါ်သို့ ကပ်တွယ်သွားကြသည်။ "နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ပါးပဲ… ဒါ့အပြင် အလောင်းမျိုးနွယ်စုဝင်လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်"</p> <p>"အလောင်းမျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးတွေက စားလို့သိပ်မကောင်းပေမဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကတော့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပါပဲ… ငါ သဘောကျတယ်… သဘောကျတယ်"</p> <p>မီးလျှံဝိညာဉ်လေး နှစ်ခုမှာ ဝမ်းသာအားရ စကားဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p>ရှီလွမ်း၏ အလောင်းမှာ သာမန်မျက်စိနှင့် မြင်နိုင်သည့် အရှိန်ဖြင့် စတင် ကျုံ့ဝင်လာတော့၏။ ပုပ်ပွနေသော အသားများမှာ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။</p> <p>အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သုံးလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ရှန်မိုသည် တရားထိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူ့အပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေဆဲပင်။ သူ၏ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်ထက်တွင် ဓမ္မအမှတ်အသား အသစ်တစ်ခုမှာ အခါအားလျော်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှီလွမ်း အလောင်း၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို သန့်စင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်၏ ဓမ္မအမှတ်အသားမှာ လေးဆယ်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စုစုပေါင်း ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာလည်း ကိုးဆယ့်ကိုးခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံရိပ်ထက်တွင် လေးဆယ့်နှစ်ခုမြောက် အမှတ်အသား ပေါ်ထွက်လာခါနီးတွင်ပင် ငြိမ်သက်နေသော အလောင်းကြီးထံမှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ငါ... ငါ..."</p> <p>"ဒါက ဘယ်နေရာလဲ..."</p> <p>"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ... တောက်… ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ… ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံ"</p> <p>နိုးထလာသော ရှီလွမ်းမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အသားများကို လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အတော်များများ သန့်စင်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသူက နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်သည့် ထူးဆန်းသော မီးလျှံနှစ်ခုဖြစ်သော ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"အို… မင်း တကယ်ပဲ နိုးလာတာလား… ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်ရေး ယန္တရားကြောင့်လား"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းနိုးလာတာ နည်းနည်းတော့ နောက်ကျသွားပြီ"</p> <p>ရှန်မိုမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save