မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှန်မို ကျွန်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် ရှေ့နားရှိ ဟင်းလင်းပြင် အတက်အကျများကို အလွယ်တကူ အာရုံခံမိလေသည်။
သူသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်နက်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် ကောက်ယူကာ ရှေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ထိုလက်နက်မှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း တိတိရိရိ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
"ရှိထျန်းဟောက်က ဒီဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ဗရုန်းဗရင်း စီးကြောင်းတွေထဲမှာ မျောပါရင်းနဲ့ အရှေ့ပြည်နယ်ကို ရောက်သွားခဲ့တာပဲ"
"ငါကတော့ ကံတရားကိုပဲ ပုံအောပြီး အားကိုးလို့ မဖြစ်ဘူး… ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကိုပဲ သုံးရတော့မယ်"
ရှန်မို ပြုံးလိုက်သည်။
သူ့တွင် ရှိသော အစွမ်းမှာ ရှိကျယ်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခင်က သူသည် ကုကျိုး၏ ကောင်းကင်ယံအလွန်တွင် ရှိကျယ်ဟုခေါ်သော ဟင်းလင်းပြင်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ဆုံခဲ့ဖူးသည်။
ထိုသားရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် တိုက်ယင်း ရုပ်သေးစစ်ဗျူဟာဟုခေါ်သော သူတော်စင်အဆင့် စစ်အင်းကို အသုံးပြု၍ ရုပ်သေးအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့၏။
ထို့နောက် ဆွေ့ရှင်းကို ထိုရုပ်သေးထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ဝိညာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများကြား၌ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို ဆက်လက် လေ့လာနေစဉ် မတော်တဆ အာရုံခံမိရာမှတစ်ဆင့် ထိုလှိုင်းများနောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ထျန်းနန်ကျွန်းစုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလက သူသည် ရှိကျယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ မွေးမြူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်သော ရှိကျယ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် သူ ဗရမ်းဗတာ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများအတွင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ရတနာများ ရှိနေ၏။
ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အထူးကဲဆုံး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရှားပါးသော ပစ္စည်းများနှင့် ကောင်းကင်ရတနာများကို ရှာဖွေရန် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အခါအားလျော်စွာ ဝင်ရောက်လေ့ ရှိကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ထျန်းနန်ကျွန်းစုအနီးတွင် မိစ္ဆာမြေပြင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်၌ပင် ထိုဒေသတွင် အခြေစိုက်နေထိုင်ကြသော အထူးကဲဆုံး နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသာ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသောသူများမှာမူ တခြားပြည်နယ်များတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြခြင်း သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရောက်ရှိနေကြခြင်းကြောင့် ထျန်းနန်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိရှိခြင်း မရှိကြပေ။
ရှန်မိုမှာ ရှိထျန်းဟောက်ကဲ့သို့ ကံမကောင်းနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အဆင်အခြင်မဲ့ ဝင်ရောက်သွားပါက ဘာဖြစ်လာမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
ရှိထျန်းဟောက်မှာ ကံကောင်းလွန်း၍သာ အရှေ့ပြည်နယ်သို့ ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုမှာမူ တားမြစ်နယ်မြေများ၊ သေမင်းတမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော နေရာများ သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ချောက်နက်ကြီးများအတွင်းသို့ မျောပါသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ပိုမိုစိတ်ချရစေရန် သူ ဆွေ့ရှင်းကို ခေါ်ယူ၍ သူ့အား လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရှန်မိုသည် သူ၏ လက်ကို ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ နှိုက်လိုက်သည်။
သူနှင့် ဆွေ့ရှင်းမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်နွှယ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
သူသည် သူတော်စင်လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှိနေပြီး ဆွေရှင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို အာရုံခံနိုင်သည်။
ယခုအခါ သူ၏ လက်ကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ရေထဲသို့ လက်နှစ်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ ဆွေရှင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါ်ယူလိုက်သည်။
တစ်ရက်၊ နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွား၏။
သူတို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။
ဆွေရှင်းမှာ သူ၏ ခေါ်သံကို ကြားပြီး သူ့ထံသို့ အပြင်းအနှင် လာနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် ရှန်မိုမှာ ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ သူ၏ လက်ကို တစ်စုံတစ်ခု အသာအယာ တိုးဝှေ့လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိတွေ့လိုက်ရသည့် နေရာတွင် လျှာဖြင့် အသာအယာ လျက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ စိုစွတ်သော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။
ရှန်မို၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဆွေရှင်း ရောက်လာပြီ။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အရာအားလုံးမှာ ဝေဝါးနေပြီး ကျယ်ပြောလွန်းကာ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အနက်ရောင် မိကျောင်းကြီးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသည်။
သို့သော် ၎င်းတွင် ခြေလက် လေးစုံ ရှိ၏။
ကျောကုန်းပေါ်တွင် သေးငယ်သော အသားတောင်ပံတစ်စုံ ပေါက်နေသည်။
၎င်း၏ အမြီးမှာ ကြီးမားလှပြီး ဆူးတပ်ထားသော တုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်ဆူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်းမှာ ရှိကျယ်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ရှန်မို သားရဲစာရင်းဇယားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အဆင့်မှာ နဝမအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
နဝမအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်မှာ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။
နဝမအဆင့် ထိပ်ဆုံးဆိုသည်မှာ တာအိုအမှတ်အသား တစ်ရာရှိသော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။
"ငါမရှိတုန်း မင်းက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ"
ရှန်မိုက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုမည့် ဟင်းလင်းပြင်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အတိုင်း
၎င်း၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။
ဆွေရှင်း ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းကို အသာနှိမ့်ပေးကာ ရှန်မို၏ ဘေးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှည့်ပတ်နေသည်။
သူ၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ဗိုက်ထဲမှ ဓားကျမ်းတစ်စောင် ပျံထွက်လာသည်။
ထိုကျမ်းစာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။
"အဖေ… အဖေ… အဖေ… နောက်ဆုံးတော့ အဖေ ကျွန်မဆီ ရောက်လာပြီပဲ… အဖေ့ကို သိပ်လွမ်းနေတာ"
ရှန်မို အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
လူနှင့် သားရဲတို့မှာ သံယောဇဉ်တိုးစရာ အချိန်လေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။
ရှိကျယ်၏ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ရှန်မိုသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ၏ ဖုံးအုပ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရန် မလိုတော့ပေ။
ထိုအခါမှ ရှန်မိုက မေးလိုက်သည်။
"ဆွေရှင်း၊ အရှေ့ပြည်နယ်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"
ဓားကျမ်းပေါ်တွင် စာသားများ ပေါ်လာပြန်သည်။
"အဖေက သွားမလို့လား"
"အရှေ့ပြည်နယ်ကို တိုက်ရိုက်ရောက်တဲ့ အက်ကွဲကြောင်း နှစ်ဆယ့်လေးခုအကြောင်း ကျွန်မ သိတယ်"
"တချို့ အက်ကွဲကြောင်းတွေကိုတော့ ဟင်းလင်းပြင် သားရဲတွေက စောင့်နေကြတယ်… တချို့ကတော့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို ရောက်သွားတတ်တယ်..."
ဆွေရှင်း အသေးစိတ် အကုန်ရှင်းပြသည်။
သူသည် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အကုန်ပြောပြခြင်း ဖြစ်၏။
ရှန်မိုမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူ အမှတ်မထင် မေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သားရဲလေးမှာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်းပင် ရေပတ်မဝင်အောင် ပြောပြနိုင်နေသည်။
"မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုနားက တစ်ခု... အဲဒါပဲ ကောင်းမယ်… အဲဒီ အက်ကွဲကြောင်းကနေပဲ သွားကြစို့"
ရှန်မို ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိတ်လိုက်သည်။
သူသည် အရှေ့ပြည်နယ်သို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကြားဖူးနားဝရှိခြင်းနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ ပြောပြချက်များအရ အထွေထွေ ဗဟုသုတတော့ ရှိထားသည်။
ထျန်းနန်ကျွန်းစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရှေ့ပြည်နယ်၏ နယ်မြေငါးခုမှာ ဂိုဏ်းဂဏများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အင်အားအကြီးဆုံးမှာ အရှေ့ပြည်နယ်၏ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေကို စိုးမိုးထားသော တုန်းလီ မင်းဆက်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးမှာ မီးလျှံဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း တုန်းလီ မင်းဆက်၏ အရှေ့ပြည်နယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အားနည်းသည်။
၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း တရုတ်ပြည်၏ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးခေတ်၊ စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ နယ်မြေများခေတ်ရှိ ကျိုးမင်းဆက်နှင့် ဆင်တူသည်။
အားလုံးက တုန်းလီ မင်းဆက်ကို အမည်ခံအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုပြီး အပေါ်ယံ ရိုသေမှု ပြသကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အားလုံးက ကိုယ့်အစီအစဉ်နှင့်ကိုယ် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တုန်းလီ မင်းဆက်၏ အောက်တွင် အဓိက အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း လေးခု ရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ အရှေ့ပြည်နယ်၏ အပြင်ဘက် နယ်မြေ လေးခုကို တစ်ခုစီ စိုးမိုးထားကြသည်။
၎င်းတို့မှာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း သန့်စင်ရာမြေ၊ ဖန်ဆင်းရှင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၊ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုနှင့် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှာ ကြီးမားသော မိသားစုမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းငယ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို အုပ်ချုပ်ထားသည်။
၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အတော်လေး လျော့ရဲသည်။
ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း သန့်စင်ရာမြေ၊ ဖန်ဆင်းရှင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့နှင့် မတူပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် ရှန်မို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုဂိုဏ်း၏ အရေးကိစ္စများတွင် အနှောင်အဖွဲ့ အပိတ်အပင် ခံရရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
ဤသည်မှာ ရှန်မို သိထားသမျှ အချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။
ယင်းထက် ပိုမို အသေးစိတ်သော အချက်အလက်များကိုမူ သူ မသိရှိပေ။
"ဟူရှင်းယွဲ့က ငါ့ကို ပေးဖို့ရှိတဲ့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖျက်ဆီးရေး အဆောင်ကိုတော့ ခဏ လွှတ်ထားလိုက်ဦးမယ်… ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အဆင့်မြင့် စိန့်လက်နက် သုံးခု ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကတော့ ပြန့်သွားလောက်ပြီ"
"အထူးကဲဆုံး နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်တွေကို လောဘတက်ကြလိမ့်မယ်… ငါ သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်နားကို မသွားနိုင်ဘူး"
"လောလောဆယ်တော့ အရှေ့ပြည်နယ်ကို သွားတာက အကောင်းဆုံးပဲ"
ရှန်မို အရာအားလုံးကို အသေအချာ စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပါပြီ… ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့ပါ အဖေ"
ဆွေရှင်းသည် ရှန်မိုကို တင်ဆောင်ကာ ဗရမ်းဗတာ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများကြားမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတော်စင်လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာ၏ မြောက်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်သည်။
အရှေ့ပြည်နယ်၊ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်၊ ထျန်းနန်ကျွန်းစုနှင့် အနောက်နေဝင်ပင်လယ်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မြောက်ပြည်နယ်မှာ ထူးခြားသော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲအတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ လုံးဝ မျိုးတုန်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သေအောင်သတ်ရန် ခက်ခဲလွန်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများက မြောက်ပြည်နယ်သို့ မောင်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ မြောက်ပြည်နယ်မှာ တောင်ဘက်ဒေသများနှင့် လုံးဝ အဆက်ပြတ်သွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးများသည် တောင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် မတိုးနိုင်တော့ပေ။
၎င်းတို့သည် တောင်ဘက်ဒေသများအပေါ် သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းများဖြစ်သည့် စိမ့်ဝင်ခြင်း၊ မြှူဆွယ်ခြင်းနှင့် ရေရှည် လျှို့ဝှက် စစ်ဆင်ရေးများဖြင့်သာ သြဇာလွှမ်းမိုးရန် ကြိုးပမ်းနိုင်ကြတော့သည်။
နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ကာလအတွင်း မြောက်ပြည်နယ်ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် စုဖွဲ့ခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်းစည်းထားသော နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ယင်းမှာ မြတ်စွာသော နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော် ငါးခု ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် မြင့်မြတ်သော နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော် ငါးခု၏ အနောက်ဘက်နယ်မြေ အလယ်ပိုင်းဒေသတွင်
ကြီးမားလှသော အရိုးမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုမှာ ခိုင်ခံ့စွာ တည်ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်မတတ် မြင့်မားလှ၏။
ကောင်းကင်ယံတွင် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော မီးခိုးရောင် မြူခိုးတန်းများသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် လိမ်ယှက် ပျံသန်းနေကြသည်။
ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...
ရုတ်တရက် အရိုးမျှော်စင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ပြည်နယ်လုံးရှိ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော နတ်ဆိုးများသည် သူတို့ ဘာလုပ်နေသည်ဖြစ်စေ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး ထိုမျှော်စင်ကြီးဆီသို့ ရိုသေလေးမြတ်သော အမူအရာဖြင့် အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုနေရာမှာ အလောင်းကောင်ဌာနစု၏ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
၎င်းမှာ အလောင်းကောင်ဌာနစု တစ်ခုလုံး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နေရာပင် ဖြစ်တော့၏။
***