ဝူးခနဲ အသံနှင့်အတူ။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်အချို့ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ ကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်သွားသည့် လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ပင်။
မိုးကောင်ကင်ယံထက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသော ကြယ်တံခွန်များကဲ့သို့ပင်။ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတွင် ၎င်းတို့
ချန်ရထားခဲ့သော အရှိန်အဝါ လမ်းကြောင်းများမှာ လိမ်ရှုပ်နေပြီး ထူးဆန်းလှသော်လည်း ထူးခြားသော နိယာမနှင့် တရားသဘောများ ကိန်းအောင်းနေသည်။
အရိုးမျှော်စင်အတွင်း၌ နတ်ဆိုးသူတော်စင် နှစ်ပါး ဆုံတွေ့နေကြ၏။ တစ်ပါးမှာ ပိန်ချောင်ပြီး အရိုးငေါငေါနှင့်ဖြစ်ကာ လူသားကဲ့သို့ လက်မောင်း လေးဖက် ရှိသည်။ အခြားတစ်ပါးမှာမူ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းနှင့် ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ခြေလက် လုံးဝမပါဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။
ထိုဝဖြိုးသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်မှ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ရှိချန်း မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ"
"ရှိရှော့… ထျန်းနန်ကျွန်းစုမှာ လုပ်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ စီမံကိန်း ကျရှုံးသွားပြီ… မင်းရဲ့သား ရှိလွမ် ပြန်မရှင်လာတော့ဘူး"
ပိန်လှီသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်မှ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
ရှိရှော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
"ကျရှုံးသွားတာလား… ဒါဆိုရင် အင်အားပြန်စုပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စီစဉ်ကြတာပေါ့"
ရှိချန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ
"မဟုတ်ဘူး… ရှိလွမ် သေသွားပြီ… လုံးဝ ပျက်စီးသွားတာ"
ရှိရှော့မှာ အံ့သဩတုန်လှုပ်လျက် မှင်တက်သွားသည်။ သူ လေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး
"မဖြစ်နိုင်တာ… ရှိလွမ်ကို ပြန်ရှင်သန်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ စီမံကိန်းပဲ… နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အားထုတ်ခဲ့ရတာ… သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မှာလဲ"
ရှိလွမ်သည် သူ၏ အလားအလာအရှိဆုံး သား တစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ စစ်ပွဲအတွင်း သူ၏ သားအများစု ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ အချိန်မီ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သူမှာ ရှိလွမ် တစ်ယောက်သာ ရှိ၏။ အကယ်၍ ရှိလွမ်သာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် အစွမ်းထက်သော မျိုးဆက်သစ် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ နှစ်ရာစု၊ သုံးရာစုခန့် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုက်လျှင် ရှိလွမ်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပြီး အလောင်းကောင်ဌာနစု၏ နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဘွဲ့ထူးကို ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျရှုံးသွားခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိ။ သူ့ကို ပြန်ရှင်သန်စေရန် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သို့ကြောင့် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားရသနည်း။
ရှိချန်း ခေါင်းယမ်းကာ
"ငါလည်း အသေးစိတ်တော့ မသိဘူး"
"ထျန်းနန်ကျွန်းစုက အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း ငါးခုဟာ ချန်ချင်း ဂူဗိမာန် အပြင်ဘက်က နတ်ဆိုးမြေပြင်တွေကို ဖယ်ရှားနေတုန်းမှာပဲ နတ်ဆိုးမြေပြင်တွေက လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့တာ"
"ရှိလွမ်က ငါတို့ အဲဒီမှာ ထားခဲ့တဲ့ သူလျှိုတွေနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ အဆက်အသွယ် မလုပ်ခဲ့ဘူး… သူ အသတ်ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်"
ရှိရှော့ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"
"ရှိလွမ် နိုးထမလာသေးရင်တောင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ပါးရဲ့ ဖိအားရှိနေသေးတာပဲ… အိပ်မောကျနေချိန်မှာ သူ့ကိုသတ်ဖို့ဆိုတာ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"
"တာအိုအမှတ်အသား တစ်ရာရှိတဲ့သူတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"
"ဒါဟာ အထူးကဲဆုံး နယ်ပယ်က တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"
"ရှိချန်း… မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်… ရှိလွမ်ကို ဘယ်သူသတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ ရှာခိုင်းလိုက်စမ်း"
ရှိချန်း ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ နားလည်ပါတယ်… ရှိလွမ်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတာဟာ ငါတို့ အလောင်းကောင်ဌာနစုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ပဲ"
"မင်း ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး… ငါ သူတို့ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်"
ခဏအကြာတွင် ရှိရှော့ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ကျန်တဲ့ ဌာနစု လေးခုက ဘာတွေ လုပ်နေကြလဲ"
"ညစ်ညမ်းဌာနစုကလည်း ထျန်းနန်ကျွန်းစုမှာ သူလျှိုတွေ ထားထားတာ သိသာတယ်… သူတို့ ဘာလို့ ငါတို့ကို မကူညီကြတာလဲ"
ရှိချန်း နှာခေါင်းရှုံ့လျက်
"ညစ်ညမ်းဌာနစုရဲ့ တာအိုသူတော်စင်လက်နက်ကြီး ငါးခုထဲက လေးခုဟာ အရှေ့ပြည်နယ်မှာ အနှိမ်နင်းခံထားရတာလေ"
"သူတို့က အခုတလော အရှေ့ပြည်နယ်မှာ ပြဿနာရှာဖို့ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာ"
"ငါ ယုံကြည်ရတဲ့သူတွေကတစ်ဆင့် သူတို့ဆီ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်… အမြဲတမ်း ဂရုမစိုက်သလိုပဲ လုပ်နေကြတာ"
"သူတို့က နောက်တစ်ခါမှပေါ့လို့ ပြောနေကြပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ကူညီဖို့ ဆန္ဒမရှိကြဘူးလေ"
ရှိချန်း ခေတ္တရပ်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ညစ်ညမ်းဌာနစုက အဘိုးကြီးတောင် အရှေ့ပြည်နယ်မှာ သောင်းကျန်းဖို့အတွက် ငါ့ဆီက သူလျှိုတွေ လာတောင်းသေးတယ်… ငါ ငြင်းလွှတ်လိုက်တာပဲ"
ရှိရှော့ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက်
"ညစ်ညမ်းဌာနစုရဲ့ သူတော်စင်လက်နက် ငါးခုထဲမှာ... အနက်ရောင် သေမင်းတမျှ နတ်ဆိုးပင်လယ် ဖလား ဆိုတာ ရှိတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်"
ရှိချန်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သူတို့ကို ကူညီပေးလိုက်… ဒါပေမဲ့ အနက်ရောင် သေမင်းတမျှ နတ်ဆိုးပင်လယ် ဖလားကို ငါတို့ဆီ နှစ်တစ်ထောင် ငှားရမယ်ဆိုတဲ့ အပေးအယူနဲ့ပေါ့"
ရှိရှော့မှ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှိချန်း မျက်ခုံးပင့်မိ၏။
ရှိရှော့ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ
"အနက်ရောင် သေမင်းတမျှ နတ်ဆိုးပင်လယ် ဖလားက ငါတို့ အလောင်းကောင်ဌာနစုနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပဲ… အဲဒါက နဂိုကတည်းက ငါတို့ပိုင်သင့်တာ"
"အကယ်၍ သူတို့က မပူးပေါင်းဘူးဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးရမှာပေါ့"
"ဟားဟားဟား… ကောင်းပြီ… ဒါ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စီမံကိန်းပဲ"
ရှိချန်းမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
…
ချန်ချင်း ဂူဗိမာန် အပြင်ဘက်တွင်။
ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်ကျော်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဂူဗိမာန်အတွင်းမှ ထွက်လာကြရာ အားလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။
၎င်းတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း ငါးခုရှိ ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများသို့ သတင်းပို့ကြ၏။
ရှီမန်ချန်ချင်းနှင့် ရှန့်ဟိန်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေကြပြီး ထိုသတင်းပို့ချက်များကို နားထောင်စရာမလိုဘဲ အရာအားလုံးကို ၎င်းတို့ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ထူးဆန်းတာပဲ… ဂူဗိမာန်အတွင်းက နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်တွေတောင် ပျောက်ကွယ်စပြုနေပြီ… အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်မျိုး တစ်စက်ကလေးမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူး… အဲဒီ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က အမှန်တကယ်ပဲ သေသွားတာလား"
ရှန့်ဟိန်း အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှီမန်ချန်ချင်းမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်
"ဒါတင်မကဘူး… ငါ နောက်ထပ် စိုးရိမ်တာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်… ချန်ချင်း အထူးကဲဆုံး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် ကိုးခုထဲက သုံးခုကို အမည်မသိတဲ့သူ တစ်ယောက်က ယူသွားတယ်"
"အဲဒီလူ ဘယ်သူလဲဆိုတာက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"
ရှန့်ဟိန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ရှန့်ပိုင် ပြောတာတော့ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်စိမ်းတံတားကို ပထမဆုံး ဖြတ်ခဲ့သူ၊ အပြာရောင်တောင်ထိပ်ကို ပထမဆုံး တက်နိုင်ခဲ့သူဟာ အဲဒီကျင့်ကြံသူပဲတဲ့… သူက သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး"
စီမန်ချန်ချင်းမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ "ဒါတွေအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်ခဲ့တာလား… ဒါဆိုရင် သူက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိတာ သေချာတယ်"
ရှန့်ဟိန်း ပြုံးစိစိဖြင့်
"သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ စဉ်းစားနေတာလား… မဖြစ်နိုင်တာ… ငါလည်း သူ့ကို မျက်စိကျနေတာဟ"
ရှီမန်ချန်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ သန့်စင်ရာမြေက ဆင်နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုတွေကိုပဲ လက်ခံတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ရှန့်ဟိန်း အရှက်မရှိစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါ စည်းကမ်းတွေ ပြောင်းလိုက်ပြီလေ… ဘာဖြစ်လဲ"
ရှီမန်ချန်ချင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ… အဲဒါ မင်းအလုပ်ပဲ"
ရှန့်ဟိန်း ပြန်လည်ရယ်မောလိုက်သည်။
သို့သော် ရှီမန်ချန်ချင်း ရုတ်တရက် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
"မင်း တပည့်စုဆောင်းနိုင်ရင် ငါလည်း စုဆောင်းနိုင်တာပဲ… စဉ်းစားကြည့်လေ… ကောင်းကင်အင်းဂိုဏ်းနဲ့ သန့်စင်ရာမြေ နှစ်ခုလုံးကသာ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်မယ်ဆိုရင် သူ ဘယ်သူ့ကို ရွေးမလဲ"
ရှန့်ဟိန်း မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်၏။
"အဘိုးကြီး၊ မင်းက မင်းရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ အာဏာကို ကြွားနေတာလား"
"ကောင်းပြီလေ… ဝမ်ရှန်းသန့်စင်ရာမြေကသာ သူ့ကို ရှာတွေ့ရင် ဘာမှပြောမနေတော့ဘူး… သူ့ကို အဲဒီနေရာမှာတင် ဖမ်းပြီး သန့်စင်ရာမြေကို ခေါ်သွားလိုက်မယ်"
"ဟဲဟဲ… သူ သဘောတူတူ မတူတူ သဘောတူရမှာပဲ"
"ဝမ်ရှန်း သန့်စင်ရာမြေ… ဒါဟာ နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက်ပဲ"
အထူးကဲဆုံး နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူကြီး နှစ်ဦးမှာ ကလေးဆန်စွာ အပြိုင်အဆိုင် အငြင်းပွားနေကြပြီး စမ်းသပ်မှုကို အကောင်းဆုံး ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သူကို မည်သူရမည်နည်းဟု အဆုံးမသတ်နိုင်အောင် ငြင်းခုံနေကြသည်။
၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လျော်ညီသော အေးစက်တည်ငြိမ်သည့် အရှိန်အဝါများမှာ ပျောက်ကွယ်နေ၏။ အပြင်လူတစ်ယောက် မြင်လျှင် ပါရမီရှင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်အတွက် လုနေကြသော ဆရာနှစ်ယောက်နှင့်သာ တူပေလိမ့်မည်။
ထိုစမ်းသပ်မှု၏ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အရှေ့ပြည်နယ်၏ နယ်မြေငါးခုဆီသို့ ဝေးကွာစွာ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မသိကြပေ။
၎င်းတို့တင်မကဘဲ ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်၊ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်နှင့် မီးလျှံရေနဂါး နန်းတော်တို့ကလည်း ဤလူမှာ ဘယ်သူလဲဆိုသည်ကို စတင် စုံစမ်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။
တချို့မှာ သူ့ကို စည်းရုံးချင်ကြသည်။ တချို့ကတော့ သူ့ကို သေစေချင်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ မရနိုင်လျှင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ပင်။
ရှန်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများမှာ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း ငါးခုမှ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ မစတင်မီ ပင်လယ်ပြင်မှ ခေါင်းငုံ့ကာ လစ်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။
ကျန်းချန်းဟိန်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကို လင်က စမ်းသပ်မှုရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာပေါ့"
လျှိုယွန့်ထျန်း အာမေဍိတ်သံဖြင့်
"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ… မိတ်ဆွေ လင်က ထျန်းနန်ကျွန်းစုရဲ့ ပါရမီရှင်အားလုံးကို ကျော်ဖြတ်သွားတာပဲ… ဒါဟာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"
ဝေကျန့်ချန်း လေးနက်စွာဖြင့်
"မိတ်ဆွေ လင်က ဘယ်သူ့ကို ရွေးမယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ… အင်အားကြီး ငါးခုထဲမှာ ကောင်းကင်အင်းဂိုဏ်းက အချမ်းသာဆုံးပဲ… ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်ကတော့ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ"
ရှန်ကျန့်ဖေး အသေအချာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့အထင်တော့ ကောင်းကင်အင်းဂိုဏ်း ဖြစ်ဖို့ များတယ်… သူတို့ တပည့်တွေက အခွင့်အရေး ကောင်းကောင်းရသလို သူတို့က ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ ဂိုဏ်းလည်း ဖြစ်တယ်"
"နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကတော့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ပဲ… ပြီးခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်အတွင်းမှာ သူတို့က ရပ်တည်ချက်ကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး လူသားကျင့်ကြံသူတွေကို ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တွေအဖြစ် တက်ကြွစွာ စည်းရုံးနေကြတာ"
"ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်ကတော့ ရက်စက်ပြီး အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်… ညီအစ်ကို လင်က သူတို့ကို ရွေးမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး"
သူ ပြောပြီးနောက် ကျန်သုံးယောက်ကလည်း ရှန်ကျန့်ဖေး၏ စဉ်းစားချက်ကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ငါးရက်အကြာတွင် စမ်းသပ်မှု၏ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူ၏ အမည်ကို သိရှိသွားကြသည်။ နဂါးဝှက်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင်လေး… လင်ရွှမ်။
ရေတွက်မကုန်နိုင်သော သူလျှိုများနှင့် အေးဂျင့်များသည် လင်ရွှမ်၏ အစအနကို စတင် ရှာဖွေကြတော့သည်။ ရှန်ကျန့်ဖေးနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာလည်း ပြင်းထန်သော စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးမှုများ ခံခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း တစ်လ၊ သုံးလ၊ ခြောက်လ၊ တစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်... လင်ရွှမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးပေ။
သူသည် ယင်းစန်းဟွာကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ထျန်းနန် တစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားသွားခဲ့လေပြီ။
***