Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 659</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပူးပေါင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်မို ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ကိရိယာမျိုးစုံကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပထမဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ‘နတ်ဘုရားမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်’ ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးနေသော ဤသူတော်စင်လက်နက်သည် ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်၏။ ရှန်မိုသည် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ပေါင်းစပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းပကားကို မြှင့်တင်ရန် ဤမီးအိမ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုဖို့ ကြံစည်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အားလပ်ချိန် လုံးဝမရရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် အလုပ်စတင်တော့သည်။</p> <p>ရှန်မို သူ၏ စိတ်အာရုံကို နတ်ဘုရားမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ မီးအိမ်၏ အောက်ခြေတွင် ထူးဆန်းပြီး ကြည်လင်သော အရည်အကြွင်းအကျန်အချို့ ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ ပေါင်းစပ်မှုပြုလုပ်ရန် ဤမီးအိမ် အားကိုးအားထားပြုရသည့် အဆီအနှစ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဒီအရည်က နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ပေါင်းစပ်လို့ ရဦးမလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"</p> <p>"မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အရင်ဆုံး ပေါင်းစပ်ကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်"</p> <p>ရှန်မိုသည် မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ထိုအခါ မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သူ ဟေးရန်မှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ ဝမ်းသာအားရဖြင့်</p> <p>"သခင်… ကျွန်တော့်ကို အခု လိုအပ်လို့လား"</p> <p>ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ယခင်က ကုကျိုးတွင် ရှိစဉ်က ၎င်းမှာ ရှန်မိုအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့၏။ သို့သော် ရှန်မို၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးအဆီအနှစ်တို့မှာ ထိုအချိန်မှစ၍ အလွန်အမင်း သန့်စင်လာခဲ့ရာ မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက်ဖြစ်သော ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အောက်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။ ထို့ကြောင့် မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ရှန်မို ၎င်းကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ပေ။</p> <p>မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အစစ်အမှန် တန်ဖိုးမှာ လက်နက်ကိုယ်တိုင်ထက် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သူ ဟေးရန်တွင် ရှိကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။</p> <p>ရှန်မိုမှ နတ်ဘုရားမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ရှင်းပြပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟေးရန်… မင်း သဘောတူရဲ့လား"</p> <p>ဟေးရန်အတွက်မူ မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အိမ်နှင့် တူသည်။ ယခု အိမ်အသစ်တစ်ခု ပေးမည်ဆိုသောအခါ ရှန်မို သူ၏ သဘောထားကို သဘာဝကျကျ မေးမြန်းလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အကယ်၍ ဟေးရန် သဘောမတူပါက ရှန်မိုအနေဖြင့် ထိုက်ယီ မိစ္ဆာချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုသာ ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟေးရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>"အဆင့်မြင့်... သူ… သူတော်စင်လက်နက်လား"</p> <p>"ကျွန်တော့် တစ်သက်မှာ ဒီလောက် အံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်မျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"</p> <p>"သခင်၊ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်… အကြိမ်ပေါင်း တစ်ထောင်မက သဘောတူပါတယ်"</p> <p>သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p>သခင်က ငါ့ကို အမှတ်ရနေသေးတာပဲ။</p> <p>ပြီးတော့ ငါ့ကို အိမ်အသစ်တစ်လုံးတောင် ပေးဦးမယ်… ပိုကြီးပြီး ပိုကျယ်တဲ့ အိမ်မျိုးပေါ့။</p> <p>ရှန်မိုလည်း စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားမွေးမြူရေး ဖန်မီးအိမ်အတွင်းမှ ကြည်လင်သော အရည်များကို မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်လာကြ၏။ ၎င်းတို့ ထိတွေ့မိသည့် နေရာများမှစ၍ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်ကာ ရောယှက်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးလှသည်။ ဟေးရန်မှာ အပြင်သို့ ပျံထွက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p>ရှန်မို ၎င်းတို့ကို ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီး အလိုအလျောက် ဆက်လက် ပေါင်းစပ်နေစေရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"ကြည်လင်တဲ့ အရည်က အတော်လေး ကျန်နေသေးတယ်… နောက်ထပ် ပေါင်းစပ်မှု တစ်ခုလုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"</p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်မို ကောင်းကင်ခွဲဓားနှင့် ထိုက်ယီ မိစ္ဆာချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုက်အာမှာ ချက်ချင်း အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး မျက်နှာချိုသွေးကာ ဖားသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြုံးနေသည်။ ကောင်းကင်ခွဲဓား၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သူ ကျီလင်း ပေါ်လာသော်လည်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံရသည်။</p> <p>"သခင်… ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်… ဘာမှ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး… ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်"</p> <p>ကျီလင်းထက် ဦးအောင် ထိုက်အာမှ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျီလင်းမှာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ</p> <p>"ငါ့မှာ အဆင့်လတ် သူတော်စင်လက်နက်ဖြစ်တဲ့ အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေး ရှိတယ်… အဲဒါက ဝိညာဉ်တစ်ခု လိုအပ်နေတာ… ကျီလင်း ဘာမှမပြောတော့ ထိုက်အာကပဲ အဲဒီတာဝန်ကို ယူလိုက်တော့"</p> <p>ထိုက်အာအနေဖြင့် ပုန်ကန်လိုသော စိတ်ရှိမရှိကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားသာ လုံလောက်ပါက ထိုက်အာကို နှိမ်နင်းထားရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ကျီလင်အတွက်မူ သူ့ကို တစ်ခါမျှ သခင်ဟု မခေါ်ဖူးသလို အမြဲတမ်းလည်း ဝန်လေးနေတတ်၏။  ယခုတိုင် သူ၏ သခင်ဟောင်းဖြစ်သူ ဝူကျူးကို သူ ဖြစ်သည်။ နောင်အနာဂတ်တွင်လည်း သူမသည် ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့ကို ဤအခွင့်အရေး ပေး၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"</p> <p>ထိုက်အာမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကြည်လင်သော အရည်များ၏ စွမ်းအင်ကို ခံယူရန် ရိုသေ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ ကျီလင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် မှိုင်ညို့သွားကာ ကောင်းကင်ခွဲဓားအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။ အစမှ အဆုံးအထိ ရှန်မို ကျီလင်းကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>ဝိညာဉ်တစ်ခုအနေဖြင့် အကယ်၍ မင်းက မင်းရဲ့သခင်ကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ မင်းရဲ့တာဝန်တွေကို ပျက်ကွက်နေမယ်ဆိုရင် ကံထူးမှုတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းကို ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါသည်။</p> <p>…</p> <p>အချိန်များမှာ မြင်းရိုင်း တစ်ကောင်ကဲ့သို့  ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ရှန်မိုသည် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ခန်းမအတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ တာအိုအမှတ်အသားများမှာမူ အံ့အားသင့်ဖွယ် မြန်နှုန်းဖြင့် တိုးပွားနေသည်။</p> <p>‘ရှေးဦးဆင်ဖြူတော်’ ရုပ်သွင်တော်မှာ ‘ကိုးထပ်ငရဲ ရေခဲမီးလျှံ’ ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ‘ထာဝရမြစ်’ ရုပ်သွင်တော်မှာ ‘အဆုံးမဲ့သက်ရှိ မီးလျှံ’ ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ‘တောက်ပနေသော နေမင်းမျက်လုံး’ ရုပ်သွင်တော်မှာ ‘နေမင်းအဆီအနှစ် မီး’ ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ‘နတ်ဘုရားမြင်းဖြူ’ ရုပ်သွင်တော်မှာ နတ်ဘုရားအရိပ် ကောင်းကင်မီး၏ အဖော်ရတနာဖြစ်သော ‘နတ်ဘုရားအရိပ် ကောင်းကင်ရည်’ ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ‘စစ်နတ်ဘုရား’ ရုပ်သွင်တော်မှာ ‘ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဝင် အဆောင်လက်ဖွဲ့’ ၏ အကြွင်းအကျန် မီးလျှံများဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။</p> <p>ရုပ်သွင်တော် ငါးခုလုံးမှာ အကောင်းဆုံးသော ရတနာများကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုထားဦ တာအိုအမှတ်အသားများ တိုးပွားသည့် မြန်နှုန်းမှာ အခြားသော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ရှန်မို၏ တာအိုအမှတ်အသား စုစုပေါင်းမှာ သုံးရာအထိ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ရုပ်သွင်တော် တစ်ခုချင်းစီမှာမူ တာအိုအမှတ်အသား တစ်ရာအထိ မရောက်ရှိသေးပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်စဉ် အဆင့်မြင့်လာလေလေ၊ တိုးတက်ရန် ပိုမို နှေးကွေးပြီး ခက်ခဲလာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှန်မို မျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အသစ် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုမှာ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ မာကျောသော နဂါးကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းထံမှ ခပ်တိုးတိုး နဂါးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ သတ္တုတည်ဆောက်ပုံနှင့် လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဘယ်လိုမှ ကြည့်မရတာမျိုး မရှိပေ။ မူလကတည်းက ဤကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>ဟေးရန် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အားကောင်းလာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"</p> <p>သူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်မို စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပြီ… အခုကစပြီး မြေကမ္ဘာခွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး… ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပဲ ရှိတော့မယ်"</p> <p>"မင်းက အဲဒီလက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ"</p> <p>ဟေးရန် ရိုသေစွာ အလေးပြုလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ! သခင့်ကို ကျွန်တော် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်”</p> <p>ရှန်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>စကားပြောပုံက နည်းနည်း ရိုင်းစိုင်းသလို ရှိသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ကောင်းမွန်လှသည်။ ဟေးရန်မှာ အခြားသော ဝိညာဉ်များထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေးအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ မည်းနက်ကာ ပိန်လှီပြီး ကြည့်ရဆိုးလှသည်။</p> <p>ယင်းမှာ ထိုက်အာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေး၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်လာပြီးနောက် ခွန်အားများ တိုးလာသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရဲရဲတင်းတင်း ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏ ကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ထားသော ပုန်ကန်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာကြောင်း သိသာ၏။</p> <p>"သခင်… ကျွန်တော့်ရဲ့ အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေး ရိုက်ချက်ကို သခင် ခံနိုင်ပါ့မလား"</p> <p>ထိုက်အာ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် နှိမ့်ချစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p>"ဟေးရန်… သူ့ကို သင်ခန်းစာလေး ပေးလိုက်ဦး"</p> <p>"ဝမ်းမြောက်စွာနဲ့ပါ သခင်"</p> <p>ဟေးရန် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း ခန်းမအတွင်း၌ ရိုက်နှက်သံများ ဆူညံသွားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုက်အာမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းနေပြီး ရှန်မို၏ ဖိနပ်ကို အပြင်းအထန် နမ်းရှုံ့နေတော့သည်။ သူ၏ အညံ့ခံပုံမှာ မွေးရာပါ အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"သခင်… ကျွန်တော့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် သခင်ကြီး!" "သခင့်ရဲ့ တောက်ပမှုက နေနဲ့ လကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်ပါတယ်"</p> <p>"သခင့်ရဲ့ စွမ်းပကားက သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအားလုံး ပေါင်းတာထက်တောင် သာပါသေးတယ်"</p> <p>"သခင်က ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး သခင်ပါပဲ"</p> <p>ထိုက်အာမှာ ဖားသည့် စကားများကို အဆက်မပြတ် ပြောနေတော့သည်။</p> <p>ရှန်မို လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကာ</p> <p>"ငါ့ကို အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေးနဲ့ စမ်းကြည့်ချင်သေးလား"</p> <p>ထိုက်အာ ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ယမ်းလိုက်၏။ </p> <p>"ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး!"</p> <p>"သခင့်ကို အနက်ရောင် နဂါးကပ်ကြေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ဝံ့မှာလဲ!"</p> <p>"ထိုက်အာဟာ အသက်ရှင်နေရင်လည်း သခင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ… သေသွားရင်လည်း သခင့်ရဲ့ သရဲပဲ!" "ထိုက်အာ ထာဝရ သစ္စာရှိမှာပါ!"</p> <p>သူ ရင်ဘတ်ကို မတ်ကာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် သူ၏ ပိန်လှီပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော ပုံစံကြောင့် ကြည့်ရသည်မှာ ဘယ်လိုမှ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိမနေပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံဖြင့် ဤစကားများကို ပြောနေသည်မှာ ဘယ်သူမှ အလေးအနက် ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ပြန်သွားတော့"</p> <p>ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ာ…အခုချက်ချင်း ပြန်သွားပါ့မယ်" ထိုက်အာမှာ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ လှိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ရှန်မိုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်တိုးတိုး ချလိုက်၏။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ဆယ်နှစ်ဆိုသော ကျင့်ကြံခြင်း အချိန်မှာ လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သလို ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>သူ တစ်ချိန်က ပေးခဲ့သော ကတိကို ဖြည့်ဆည်းရမည့် အချိန် ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ကျွီ...</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း ခန်းမ၏ လေးလံသော တံခါးကြီး ပွင့်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များမှာ အလွှာလိုက် အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လာသည်။</p> <p>သို့သော် ရှန်မို၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ်နေသဖြင့် အညစ်အကြေး တစ်ခုမျှ သူ့ထံ မကပ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save