Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 660</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆယ်နှစ်အကြာ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ရှန်မို ထွက်လာခြင်းမှာ အနီးအနားရှိ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားသည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် အကြီးအကဲ ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မျက်စိထဲသို့ ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ရှန်မို ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က သူသည် တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ အားလုံးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤလူမှာ ထိုစဉ်က မပါဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p>"မင်းက..."</p> <p>လူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူသည် ရှန်မိုကို အကဲခတ်သလို ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံဖြင့်</p> <p>"ဪ... ငါ မှတ်မိပြီ… ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းက သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမကို ရှန်မျိုးရိုးရှိတဲ့ အထူးအကြီးအကဲတစ်ယောက်ဆီ ခေတ္တငှားထားဖူးတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်"</p> <p>"မင်းက အဲဒီအထူးအကြီးအကဲ ဖြစ်ရမယ်…  ငါ့အမှတ်မမှားရင် မင်းက လူသားအဆင့် အထူးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p>ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ထိုစဉ်က ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ချွမ်းလျိုသည် ရှန်မို၏ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းနှင့် အစွမ်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ထုတ်မပြောရန် အကြီးအကဲများကို ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသိပ်သည်းဆုံးဖြစ်သော ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမကို ရှန်မိုအား အထူးလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။  ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရှန်မို သဘာဝကျကျပင် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးရန်မှာ အခက်အခဲ အချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း ယခု သူ၏ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းရန်မှာ လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သလိုပင် လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ ရှန်… ငါတို့ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းမှာ လူသားအဆင့် အထူးအကြီးအကဲ စုစုပေါင်း ၂၉ ယောက် ရှိတယ်… သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမကို သုံးစွဲခွင့် မရှိသလို ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခွင့်လည်း မရှိဘူး"</p> <p>လူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူမှ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p>"ဒါကြောင့် ဒီအခန်းကနေ ဖယ်ပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုချင်တယ်"</p> <p>ရှန်မို မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤအခန်းကို ဖယ်ပေး၍ ရသော်လည်း မိမိဘာသာ ဖယ်ပေးခြင်းနှင့် အမိန့်ပေးခံရ၍ ဖယ်ပေးရခြင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။</p> <p>ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဂိုဏ်းအတွင်း တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပြီလား။</p> <p>ရှန်မိုသည် ထိုလူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူကို လျစ်လျူရှုကာ မြေပြင်အထက်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း မဝင်မီက ချန်လင်သည် သူ၏ ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ကိုလည်း မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ပေ။ ရှင်းနေသည်မှာ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းအတွင်း အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ယင်းက ရှန်မိုနှင့် တိုက်ရိုက် မသက်ဆိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်တွင် သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ရှန်မို သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ ရွှမ်လိပ်ကန်နှင့် မိုင်သုံးထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ နေရာအားလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ သူ၏ အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။ ထို့အပြင် တာအိုအမှတ်အသား ၃၀၀ ရှိသော သူ၏ အစွမ်းကြောင့် အခြားသော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ စုံစမ်းမှုကို သတိပြုမိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ရှန်မိုတစ်ယောက် ချန်နန်ရွှမ်နှင့် ချန်လင်တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝေးလံသော ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က အကြီးအကဲများထဲမှ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်သူများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။</p> <p>ရှန်မို ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူသည် ချန်နန်ရွှမ်နှင့် ချန်လင်တို့ နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>သူ မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားသည်။ နူးညံ့သော လေပြေတစ်ခုမှာ ၎င်းတို့၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်သွားသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ တရားထိုင်ရာမှ နိုးလာကြသည်။</p> <p>ချန်နန်ရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော်လည်း ရှန်မိုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"စီနီယာ ရှန်… စီနီယာ နောက်ဆုံးတော့ အပြင်ထွက်လာပြီပဲ"</p> <p>ချန်လင်မှာ သတိဝင်လာသော်လည်း မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>ရှန်မို သူတို့၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ ဘာမှမပြောမီမှာပင် သူ သံသယရှိခဲ့သည့်အတိုင်း ဂိုဏ်းအတွင်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲပင်။</p> <p>"စီနီယာ ရှန်… အခု တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်နိုင်တာ စီနီယာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတော့တယ်"</p> <p>ချန်လင်မှ ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်နန်ရွှမ်သည် သူ၏ ညီမလေးကို အမြန်ပင် တွဲလိုက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ ရှန်… ကျွန်တော့် ညီမလေးက စိတ်ဒဏ်ရာ အကြီးအကျယ် ရထားလို့ပါ… သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေခဲ့ရတာလေ… သူ့ကိုယ်စား ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းပြပါရစေ"</p> <p>သူသည် ရှန်မို၏ ကံကြမ္မာစနစ်တွင် မပေါ်နိုင်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုပါ ပါဝင်အောင် သေသေချာချာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်မို တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး မကြာမီမှာပင် တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းသည် ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ချွဲငှက်ဥ ခိုးယူမှုကို တားဆီးခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။  အကယ်၍ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲဆိုလျှင် တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းမှာ အားနည်းသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်သည် အခြားဂိုဏ်း ခြောက်ခုကို စုစည်းကာ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းသည် အစွမ်းကုန် ခုခံရင်း မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုထံသို့လည်း ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် လူလွှတ်၍ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့သည်။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှာ ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းများ၏ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိသော်လည်း တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းတစ်ခုကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားလေ့ ရှိသည်။ ယင်းမှာ အကယ်၍ အဖွဲ့အစည်းများကြား ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပါက တစ်ဦးချင်း (ဂိုဏ်းချင်း) သာ တိုက်ခိုက်ခွင့် ရှိသည်။ အပေါင်းအသင်းများ စုစည်းကာ အခြေအနေကို ပိုမို ဆိုးရွားအောင် လုပ်ခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ ဤစည်းကမ်းမှာ ဂိုဏ်းများကြား ပဋိပက္ခ ပြင်းထန်မှုကို လျှော့ချရန်သာမက ၎င်းတို့ကြား ကျန်းမာသော ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းအပေါ် ပြန်လည် တုံ့ပြန်မှုမှာ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မရှိပါဟူ၍ ဖြစ်ပြီး ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ချွမ်းလျိုမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ ဆယ်ဦးတွင် ခြောက်ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲ အနည်းငယ်ထဲတွင် အကြီးအကဲ ရှီဖျင်မှာ  အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ချက်ချင်း တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။ လစ်လပ်သွားသော အကြီးအကဲ နေရာများကိုမူ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုက ခန့်အပ်လိုက်သော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်မှ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းမှာ အတွင်းပိုင်းမှ လုံးဝ အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်သစ် ရှီဖျင်တွင် မည်သည့် လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာမျှ မရှိတော့ပေ။ တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းမှာ ဒုတိယ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော် တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p>ချန်နန်ရွှမ်နှင့် ချန်လင်တို့မှာ ကွယ်လွန်သူ ပိုင်ချွမ်းလျို၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့မှာ သဘာဝကျစွာပင် ဖယ်ကြဉ်ခြင်း ခံရသည့် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့၏။ အကယ်၍ ရှီဖျင်သာ ကာကွယ်မပေးထားပါက ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ပိုင်ချွမ်းလျိုတို့နှင်ါ သူ၏ ပတ်သက်မှုမှာ အပြန်အလှန် လေးစားမှုနှင့် သူ့ကို ကောင်းကင်အဆင့် အထူးအကြီးအကဲအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးထားမှုမျှသာ ရှိခဲ့၏။ သူသည် ကျင့်ကြံရန် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခု လိုအပ်ပြီး  တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းကမူ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို ဖျက်ဆီးပေးရန် သူ့ကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အခန်းထဲမှ တစ်ဖဝါးမှ မခွာခဲ့သဖြင့် ဂိုဏ်းသားများ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိခွင့်မရခဲ့ပေ။</p> <p>"စီနီယာ ရှန်..."</p> <p>ချောမောသော ချန်နန်ရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။</p> <p>ယောကျာ်းကောင်းဆိုသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ မျက်ရည်မကျတတ်ပေ။ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှသာ ကျတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ရှန်မို ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ ရင်ဖွင့်စရာ လူတစ်ယောက် ရသွားပြီ ဖြစ်၏။  ချန်နန်ရွှမ်သည် သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ငိုကြွေးတော့သည်။</p> <p>ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်</p> <p>"ငါ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို ဖျက်ဆီးပေးမယ်"</p> <p>"ဒါဟာ မမချွဲကို ပေးထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ ကတိဖြစ်သလို တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် အထူးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ တာဝန်လည်း ဖြစ်တယ်"</p> <p>ချန်နန်ရွှမ်နှင့် ချန်လင်တို့ လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ ရှန်"</p> <p>ချန်နန်ရွှမ်မှ လေးနက်စွာဖြင့်</p> <p>"ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကို အခုချက်ချင်း သွားပင့်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>သို့သော် သူ ပြန်မလာခဲ့ပေ။ သုံးနာရီတိတိ ကြာသွားသော်လည်း သူ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p>ရှန်မို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်</p> <p>"ဘယ်နေရာမှာ တိတ်ဆိတ်လဲ"</p> <p>ချန်လင်မှ ဝေးကွာသော တောင်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ ရှန်… အဲဒီ ကျောက်နက်တောင်က တိမ်တွေထဲအထိ မြင့်ပြီး ဘာသယံဇာတမှ မရှိလို့ ကျင့်ကြံသူတွေ သိပ်မသွားကြဘူး"</p> <p>"စီနီယာ ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါ… ကျွန်မ အစ်ကို့ကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ ချက်ချင်း ထွက်သွားသည်။</p> <p>ရှန်မိုလည်း မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်နက်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုတောင်တွင် ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိပေ။</p> <p>အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်များသာ ရှိ၏။</p> <p>ဘယ်သူမှ မရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ရှန်မို စတင် ကျင့်ကြံတော့သည်။ သူသည် ‘နတ်ဘုရားဆင်မင်း ဖိနှိပ်ခြင်း အင်အား’ ၏ ‘နဂါးဆင် အခန်း’ ကို စတင် ကျင့်ကြံကာစသာ ရှိသေးသည်။ စတင်ရန်အတွက် အချိန်နှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု များစွာ လိုအပ်လှ၏။ ယခု တာဝန်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်အမှုန် ၈၄၀ သန်းကို နဂါးဆင် အမှုန်များအဖြစ် နိုးထစေရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆယ်ခုမျှ နိုးထလာပါက နဂါးဆင် အခန်း၏ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် အစမှာ အမြဲတမ်း အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှ ဆယ်ခုအထိမှာ လွယ်ကူသော်လည်း သုညမှ တစ်ခု ဖြစ်လာရန်မှာမူ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>ရှန်မိုသည် မျက်လုံးကို တင်းတင်းပိတ်ကာ သူ၏ သွေးအဆီအနှစ် စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဆင်မင်း သန်းပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဟိန်းဟောက်နေကြသော်လည်း အမှုန်တစ်ခုမျှ နဂါးဆင်အဖြစ် နိုးထလာခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အရှေ့ဘက်မှ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာသည်။</p> <p>ထိုပုံရိပ်မှာ ရွှမ်လိပ်ကန်ကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့် အချိန်တွင် ကျောက်နက်တောင်ထိပ်မှ နတ်ဘုရားဆင်မင်းတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ခပ်တိုးတိုး ကြားလိုက်ရသည်။ နားစွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအသံမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တူနှင့် ထုလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းကာ ထိုတောင်ဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save