Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးသန္ဓေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>စမ်းသပ်မှုမျိုးစုံ အခက်အခဲမျိုးစုံ သူဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူးသည်။ မသေမျိုးတိုက်ပွဲများကြားမှ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်မှာ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်မက။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ မိန်းမလှများဝိုင်းအုံနေသည့်အဖြစ်မျိုး တစ်ခါမှမကြုံဖူး။</p> <p>ပထမတစ်ချက်က သူ့တွေ့ကြုံခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်များကို လူသိများသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် တစ်သက်လုံးနေလျှင်ပင် သူ့အတွေ့အကြုံမျိုး တစ်ခုလောက်ရဖို့မလွယ်။</p> <p>နောက်တစ်ချက်က ဝစီပိတ်ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ကြော်ငြာထုတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပိုစကားတန်ဆာဆင်၍ သို့မဟုတ် မဟုတ်မမှန်အချက်အလက်များ ဆွဲထည့်၍ လုယန်ကို ပြည့်စုံသည့်ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့သည်။</p> <p>ဝစိပိတ်စကားများကို အတည်ယူ၍မရမှန်းသိကြ‌သော်လည်း "တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းဒဏ္ဍာရီ၊ လုယန်ဇာတ်လမ်းကို" အထပ်ထပ်အခါခါ ကြားရသဖြင့် ဇာတ်လမ်းထဲမှလုယန်ကို လုယန်အစစ်နှင့် အလိုလိုပေါင်းစပ်မိကြသည်။</p> <p>"ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေပြီလား။ ဒါဆို ငါနတ်မယ်ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"</p> <p>နတ်မယ်က အမကြီးလေသံဖြင့်ပြောသည်။</p> <p>သို့သော် လုယန် သူ့စကားကိုမယုံရဲဘဲ ခပ်အေးအေး ပြန်မေးသည်။</p> <p>"ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ခင်ဗျားကြုံဖူးလို့လား"</p> <p>"ကြုံဖူးတာပေါ့။ ဘာလို့မကြုံဖူးရမှာလဲ။ အရင်တုန်းက သားအမိမြစ်ကို ငါဖန်တီးတဲ့အချိန်မှာ မိန်းကလေးကျင့်ကြံသူတွေအများကြီး ငါ့ဆီလာပြီးအရိုအသေပြုကြတယ်။ မြစ်ရဲ့ကောင်းချီးအတွက် ဆုတောင်းကြတယ်။</p> <p>သူတို့ကို သားသမီးတွေချီးမြှင့်ဖို့ တောင်းဆိုကြတယ်။ အဲဒါ ဒီအခြေအနေနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး"</p> <p>...တစ်ခြားစီပါပဲ နတ်မယ်ရယ်...</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အလျင်စလို လွှဲမပေးလိုက်မိသည်ကို လုယန်ကျေးဇူးတင်မိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဘယ်လိုအရှုပ်အထွေးများ ဖြစ်လာမည်မသိ။</p> <p>တစ်ခြားဘာလုပ်ရမှန်းမသိသဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို မှော်ဖန်လုံးဖြင့် မှတ်တမ်းယူထားဖို့ တွေးလိုက်သည်။ လောင်မုန်ပါမလာသည်က ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းသို့ပြန်ရောက်၍ ထိုမှတ်တမ်း သူ့ကိုပြလိုက်လျှင် နည်းနည်းတော့သူစိတ်ဖြေသာမည်ထင်သည်။</p> <p>သူ့ညီအကိုအတွက် လုယန် အမြဲတမ်းသေချာစဉ်းစားပေးသည်။</p> <p>ယခု အခြေအနေက ကိုယ်တိုင်လည်းမဖြေရှင်းတတ်။ နတ်မယ်ကိုလည်းအားကိုးမရ။ သို့သော် လန်ထင်က တကယ်အားကိုးရသည်။</p> <p>"ကဲပါ၊ အားလုံး ခဏနေကြပါဦး။ အကိုလုက ဒီမှာရက်ကြာကြာနေဦးမှာပါ။ နောက်ရက်တွေမှာ သူနဲ့စကားပြောဖို့ အချိန်တွေအများကြီးရှိပါသေးတယ်။</p> <p>ဒီတော့ ဒီလိုဝိုင်းအုံပြီး သူအခက်တွေ့အောင်လုပ်မနေကြပါနဲ့တော့"</p> <p>လန်ထင် အသံကျယ်ကျယ် ဖျောင်းဖျလိုက်သဖြင့် ဂိုဏ်းတပည့်များ တဖြေးဖြေးထွက်သွားကြသည်။</p> <p>လုယန် တွေးရကြပ်သွားသည်။ ဤလနန်းတော်တွင် သူရက်ကြာကြာနေရဦးမည့်သဘောရှိသည်။ ဘာကြောင့် အချိန်ဆွဲလိုက်သည်မသိ။</p> <p>လန်ထင်က လက်နှစ်ဘက်အမြန်ဆုပ်၍ ပြောသည်။</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ် အကိုလု၊ ဒီလိုပြောမှပဲ သူတို့ထွက်သွားမှာလေ"</p> <p>လန်ထင်က လုယန်အမူအရာ အသာခိုးကြည့်၍ နည်းနည်းရှက်နေဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"အကိုလုယန် ဒီမှာနည်းနည်းကြာကြာနေဖို့ အဆင်မပြေဘူးလား။ ကျွန်မက ပြောလိုက်ပြီးမှ အကိုလုက နှစ်ရက်လောက်နဲ့ပြန်သွားရင် ကျွန်မစကားက...</p> <p>ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မတို့လနန်းတော်မှာ ကျင့်စဉ်အထောက်အပံ့တွေ မရှားပါးဘူး။ အကိုလုကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်မ...ကျွန်မတို့ ပေးနိုင်ပါတယ်"</p> <p>ဤအခြေအနေရောက်လာပြီဖြစ်၍ လုယန်ဆက်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>မည်သို့ဆိုစေ သူသည် ကျင့်ကြံရာတွင် နေရာရွေးလေ့မရှိ။ ဘယ်နေရာမဆို အဆင်ပြေသည်။</p> <p>"အကိုနေရမယ့်နေရာကို အရင်လိုက်ပို့ပေးမယ်နော်"</p> <p>အကြံအောင်သွားပြီဖြစ်၍ လန်ထင်က ချက်ချင်းစီစဉ်သည်။</p> <p>မကြာမီ တွဲဆက်တည်ဆောက်ထားသည့် ဧည့်သည်ဆောင်များဆီ ရောက်လာကြသည်။ ဧည့်သည်အိမ်တော်ဝင်း တစ်ခုချင်းစီတွင် သံလွင်ပင်တစ်ပင်စိုက်ထားသည်။ အိမ်တံခါးမှထွက်သည်နှင့် သို့မဟုတ် ပြတင်းတစ်ပေါက်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ရတနာနှင့်တူသည့် သံလွင်ပင်များကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။</p> <p>လက်ရှိတွင် တစ်ခြားဘယ်ဧည့်သည်မှမရှိသဖြင့် လုယန်ကို ပထဆုံးဧည့်သည်အိမ်တော်တွင် နေရာပေးသည်။</p> <p>ဧည့်သည်ဆောင်က ရှေးဆန်သည့်အငွေ့အသက်ရှိသည်။ ခြံဝင်းနှင့်ခေါင်မိုးတွင် နှင်းလွှာများထူထဲစွာ စုပုံနေသဖြင့် ထူးခြားသည့် အလှတစ်မျိုး ထပ်ဖြည့်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။</p> <p>အခန်းထဲတွင် ဝိညာဉ်စုမှော်စက်ဝန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ စုစည်းခြင်းကျင့်ကြံတစ်ယောက်အတွက်ပင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသောချို့ယွင်းချက်က အခန်းထဲတွင် ကြေးမုံမှန်များ မျက်နှာချေဘူးများ စသည့် ယောက်ျားနှင့်မအပ်စပ်သည့် ပစ္စည်းများရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤဧည့်ဆောင်သည် မိန်းကလေးကျင့်ကြံသူများအတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ယောက်ျားကျင့်ကြံသူများ လက်ခံထားရမည့်ကိစ္စကို သူတို့တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးကြ။</p> <p>"ကျွန်မ ဒါတွေကို အခုချက်ချင်းသိမ်းလိုက်ပါမယ်"</p> <p>လန်ထင်က အားနာနာဖြင့်ပြောသည်။ လုယန်ကိုဖိတ်ခေါ်ဖို့သာ တွေးခဲ့သည်။ သင့်တော်သည့်အခန်းမရှိသည့်ကိစ္စ သူမတွေးမိခဲ့။</p> <p>"ရပါတယ်။ ဒီအတိုင်းပဲထားလိုက်ပါ"</p> <p>လန်ထင်ကို သူဒုက္ခမပေးလို။ ကြေးမုံနှင့်မျက်နှာချေမိတ်ကပ်များက မှန်ခုံပေါ်တွင်ရှိနေသည်။ သူလည်းမလိုအပ်။ အနှောက်အယှက်လည်းမဖြစ်။ ထို့ကြောင့် ဘာမှပြောနေဖို့မလို။</p> <p>မိန်းကလေးခန်းဆောင်လိုနေရာမျိုးတွင် နေဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးလည်းမဟုတ်။ အစကတည်းက သူ့သိစိတ်နယ်မြေကို နတ်မယ်က လက်ဝါးကြီးအုပ်ပြီး ကြွကြွရွရွ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ နတ်မယ်၏ခန်းဆောင်နှင့်ယှဉ်လျှင် လနန်းတော်ဧည့်ခန်းများက အတော်အဆင်ပြေသေးသည်။</p> <p>ယခု နတ်မယ်က မဟာပဲဝါနိုင်ငံတော်တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေသဖြင့် သိစိတ်နယ်မြေကို နန်းတော်ပုံစံ တည်ဆောက်ထားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ့သိစိတ်နယ်မြေက ကြွရွနူးညံ့သည့်အနေအထား ဆက်ရှိနေလိမ့်ဦးမည်။</p> <p>စကားပြောနေရင်းမှာပင် ငန်းမွှေးနှင့်တူသည် နှင်းပွင့်နှင်းချပ်များ သူ့သိစိတ်နယ်မြေတွင် စတင်ကျဆင်းလာသည်။ နန်းပလ္လင်နှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် ချက်ချင်းဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>"ဟား...နှင်းတွေကျနေပြီပဲ"</p> <p>နတ်မယ် နန်းတော်ပေါ်မှခုန်ဆင်း၍ နှင်းပွင့်များကြားတွင် လူးလှိမ့်နေသည်။ သူ့ရယ်မောသံများ လွင့်ပျံနေသည်။</p> <p>မမေးလည်း သိသာနေသည်။ နတ်မယ်က ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ နောက်ခံပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှောင်ယန်၊ ငါနဲ့အတူ လာကစားပါ"</p> <p>နတ်မယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လှမ်းခေါ်သည်။ ခြေနှစ်ချောင်းကို ကန်မြှောက်၍ လုယန်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသည်။</p> <p>လုယန် ချက်ချင်းငြင်းလိုက်သည်။</p> <p>"မလာတော့ဘူး။ လနန်းတော်ထဲ လှည့်ပတ်ကြည့်ရဦးမယ်"</p> <p>"ဒါက ဆေးကျိုဆောင်ပါ"</p> <p>လန်ထင်က လုယန်ကို အနီးအနားမှ အခန်းတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားသည်။ အလွန်တည်ငြိမ်သည့် အပူလှိုင်းများ ဆေးကျိုဆောင်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူခံစားမိသည်။</p> <p>"ဒီနေရာရဲ့အောက်မှာ မြေသန္ဓေမီး‌ဖိုရှိတယ်။ ဆေးကျိုဆောင်က မြေသန္ဓေမီးတောက်ကို ဆွဲယူပြီး ပင်တိုင်အဖြစ်သုံးတယ်။ အပူရှိန်အားကောင်းအောင် တစ်ခြားမီးတောက်စစ်မျိုးစုံနဲ့ အားဖြည့်တယ်။ ဆေးသန့်စင်တဲ့အခါ အာနိသင်မျိုးစုံ ရဖို့ပေါ့"</p> <p>လန်ထင်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ဒဏ္ဍာရီအရ ဒါဟာသဘာဝမီးဖိုမဟုတ်ဘူးတဲ့။ ရှေးဟောင်းခေတ်က မသေမျိုးမီးဖိုတစ်ခု ဒီနေ့အထိ မီးမစဲသေးတာလို့ပြောကြတယ်"</p> <p>လန်ထင်က လေးစားရိပ်လွှမ်းသည့်လေသံဖြင့်် ပြောသည်။ နှစ်သုံးသိန်းကြာမငြိမ်းသေးသည့် မသေမျိုးမီးဖို၏စွမ်းအားကို သူအံ့ဩမိသည်။</p> <p>သိစိတ်နယ်မြေတွင် နှင်းပွင့်နှင်းချပ်များ လက်ဖြင့်ဆုပ်၍ ဆော့ကစားနေသည့်နတ်မယ်က တစ်စုံတစ်ခုအာရုံခံမိဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက်လှမ်းပြောသည်။</p> <p>"အဲ...ဒီမီးဖိုက လကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါအသားကင်တုန်းက ကျန်ခဲ့တဲ့မီးဖိုပဲ။ အဲတုန်းက သံလွင်ပင်တွေကို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် မသယ်ချင်တော့လို့ ယင်ထန်မသေမျိုးက လကမ္ဘာပေါ်မှာပဲ မီးဖိုပြီး စားသောက်ကြဖို့ အကြံပြုတယ်လေ။</p> <p>စားတာများလွန်းလို့‌‌တောင် ယင်ထန်တို့တွေ သတိလစ်သွားကြတယ်။ သူတို့ကို ငါပဲပြန်သယ်ခဲ့ရတယ်"</p> <p>နတ်မယ်က ကြွားသည်။</p> <p>"လူသယ်ဖို့ပဲအာရုံစိုက်နေလို့ မီးငြိမ်းခဲ့ဖို့မေ့သွားတာပါ"</p> <p>နတ်မယ်က သူ့အမှားကိုပြန်ပြင်သည့်အနေဖြင့် ဆေးကျိုဆောင်အောက်မှ မသေမျိုးမီးဖိုကို ငြိမ်းသတ်ဖို့ပြင်သည်။ လုယန် အမြန်တားလိုက်ရသည်။</p> <p>"အရှင်မက အမှားကိုမြင်ပြီး အမှန်ပြင်လိုစိတ်ရှိတာ တကယ်လေးစားစရာပါ။ သမိုင်းတစ်လျှောက် အင်ပါယာတစ်ပါးမှာ မြင်ရခဲတဲ့စိတ်ဓာတ်ပါပဲ။</p> <p>ဒါပေမယ့် နေ့စဉ်ဘဝအတွက် လူသားတွေက မသေမျိုးမီးဖိုကို လိုအပ်နေပါသေးတယ်။ ငြိမ်းသတ်ဖို့မလိုပါဘူး"</p> <p>"ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီလေ"</p> <p>နတ်မယ်သည် တကယ်ဉာဏ်ရည်မြင့်သည့် အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။ သမိုင်းထဲမှ အင်ပါယာများလိုမဟုတ်။ သူလုပ်လိုသည့်ကိစ္စကို လူယုံလက်အောက်ခံများက တားဆီးသော်လည်း ဒေါသမထွက်။</p> <p>"ဒီညာဘက်မှာ တားမြစ်နေရာရှိပါတယ်။ အဲဒီ့ဘက်ကိုတော့ အကိုလုယန် လုံးဝမကပ်ပါနဲ့။ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ"</p> <p>လန်ထင်က ဆေးကျိုဆောင်ညာဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ သစ်သားတိုင်လုံးများဖြင့် ခမ်းနားစွာတည်ဆောက်ထားသည့် နန်းတော်တစ်ခုရှိသည်။ အဝင်တံခါးက ဆယ်မီတာကျော်မြင့်သည်။</p> <p>"အဲဒါက ဘယ်လိုနေရာလဲ"</p> <p>"ရေပူစမ်းပါ။ ပြီးတော့ မြေသန္ဓေမီးဓာတ်လည်း အဲဒီကိုရောက်ပါတယ်။ နန်းတော်တည်ထောင်တဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ဒီရေပူစမ်းကိုပါ တည်ဆောက်ခဲ့ကြတာ"</p> <p>ထို့နောက် လန်ထင်က ဘယ်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။</p> <p>"ဒီဘယ်ဘက်မှာ လက်နက်သွန်းဆောင်ပါ။ လုပ်ငန်းလည်ပတ်တဲ့သဘောတရားကတော့ ဆေးကျိုဆောင်နဲ့အတူတူပဲ။ မြေသန္ဓေမီးတောက်ကိုပဲ သုံးတာပါ"</p> <p>မြေသန္ဓေမီးတောက်ရှိနေသဖြင့် လနန်းတော်တွင် ဆေးကျိုဆောင်၊ ရေပူစမ်း၊ လက်နက်သွန်းဆောင်များ ဆက်လက်တည်မြဲနေသည်။ တကယ်မြင့်မြတ်သည့် ဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။</p> <p>မြင့်မြတ်မှု(ကုသိုလ်)စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ထိုမီးတောက်ဖန်တီးမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီးဖြစ်မည်။</p> <p>(**ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ကျင့်စဉ်နည်းမျိုးဟု ယူဆပါသည်။ အလှူဒါန၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်များပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်သည်)</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save