Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထူးဆန်းသည့်ပိုင်ယဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"ငါတို့လနန်းတော်က အကျိုးအမြတ်ကို အလကားမယူတတ်ဘူး။ လုယန်၊ မင်းတို့တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဘာလိုအပ်သလဲပြောပါ"</p> <p>လော်ဟုန်ရှားကမေးသည်။ ယခု လုယန်ကို လောကထဲမှ ထူးခြားသည့်လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် သူသတ်မှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သားအမိမြစ် တကယ်သာအာနိသင်ထိရောက်လျှင် လနန်းတော်မှလူပေါင်းများစွာ၏ သောကကို ဖြေသိမ့်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p>"အင်း...ဒီကိစ္စမျိုးဆို အမယွမ်ကိုပဲ မေးကြည့်ပါလား"</p> <p>တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဘာလိုအပ်မှန်း သူမသိ။ အမယွမ်သာ သိနိုင်မည့်အရာဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တာပေါ့ ဟုတ်တာပေါ့။ ငါအတော်စိတ်လောတာပဲ"</p> <p>လော်ဟုန်ရှား သဘောပေါက်သွားသည်။ လုယန်သည် တိုက်နယ်တစ်ခွင် နာမည်ကျော်သည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သူမဟုတ်သေး။</p> <p>ထိုကိစ္စမျိုးကို ယွမ်ကျိနဲ့သာ ဆွေးနွေးသင့်သည်။</p> <p>လော်ဟုန်ရှား စိတ်ပြန်တည်ငြိမ်လာသည်။ ထိုကိစ္စသည် အရေးကြီးသည်။ စိတ်လော၍မဖြစ်။ ထိုမသေမျိုးရတနာမျိုးနှင့် အလဲအလှယ်လုပ်ဖို့ သူတို့လနန်းတော်တွင်ရှိသည့် ညီမျှသည့်အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုး သေချာရွှေးချယ်ရမည်။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့် သူ့အနေဖြင့် သာမန်လူထက် ပိုစဉ်းစားရမည်။</p> <p>အမွှာမြစ်၏ အာနိသင်ကို သေချာအတည်မပြုနိုင်သေးဘဲ အများသိကြေညာပြီး အကြောင်းမဲ့ဝမ်းသာနေ၍မဖြစ်။</p> <p>လုယန်ထွက်သွားပြီးနောက် ‌လော်ဟုန်ရှား အိမ်တော်ထဲတွင် လက်နှစ်ဘက်နောက်ပစ်၍ လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူထိုသို့ စိတ်မလှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည့်အချိန်က လုယန်အပေါ် လန်ထင်ခံစားချက်ရှိနေကြောင်း သိရချိန်ကဖြစ်သည်။</p> <p>"အမွှာမြစ်တကယ်အာနိသင်ရှိလားဆိုတာ စမ်းသပ်အတည်ပြုနိုင်ဖို့ လူတစ်ယောက်လိုလိမ့်မယ်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်တဲ့လူဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါမှ တစ်ခုခုအမှားအယွင်းဖြစ်ရင် ကယ်နိုင်မှာ"</p> <p>ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲ လူတစ်ယောက်ကို တွေးမိသည်။ အိမ်တော်မှထွက်ပြီး လက်နက်သွန်းဆောင်သို့ တိတ်တဆိတ်သွား၍ တတိယအကြီးအကဲ ကျုးဟုန်နှင့်တွေ့သည်။</p> <p>ကျုန်းဟုန် ကြေးဝါရောင်အသားအရေရှိသည့် အရိုင်းမျိုးနွယ်ခွဲမှ မိန်းမလှတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးသည့် လောကဝတ်စည်းမျဉ်းများကို မကြိုက်။ လက်နက်သွန်းလုပ်နေချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ အရေးကြီးအစိတ်အပိုင်းများ ဖုံးအုပ်ရုံသာ အဝတ်ဝတ်ထားသည်။</p> <p>တူကိုလေထဲမြှောက်ထားရင်းမှ တွေးရခက်နေဟန်ဖြင့် သူ‌မေးသည်။</p> <p>"အမ၊ ဘာလို့ အလောတကြီးဝင်လာတာလဲ။ မှော်လက်နက်တစ်ခု အရေးတကြီး လုပ်ပေးစေချင်လို့လား"</p> <p>"လောင်စန်း၊ မင်း ကလေးလိုချင်တာ ကြာပြီမဟုတ်လား။ မင်းကိုယ်ဝန်ရအောင် ငါလုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ငါနဲ့အတူ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကိုသွားပြီး စမ်းကြည့်ကြမလား"</p> <p>ကျူးဟုန် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကျောက်ရုပ်လိုဖြစ်သွားသည်။ လက်ထဲမှတူပြုတ်ကျသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်တစ်ခုဖြစ်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိ။</p> <p>..အမ၊ ကိုယ်ပြောနေတဲ့စကားကိုရော ကိုယ့်ဘာသာသတိထားမိရဲ့လား...</p> <p>.....</p> <p>ကောင်းကင်ဂိတ်တောင်ထိပ်သို့ လသံလွင်နန်းတော်ကိုယ်စားပြုများ ရောက်လာသည်။</p> <p>"နန်းတော်သခင်လော်က အမွှာမြစ်ကရေကို စမ်းကြည့်ချင်တယ်ပေါ့"</p> <p>ယွမ်ကျိကမေးသည်။</p> <p>လော်ဟုန်ရှားလာလည်မည်ဟု သတင်းကြားစဉ်က ထူးဆန်းသည်ဟု သူတွေးခဲ့သည်။ ရှောင်လု လသံလွင်နန်းတော်သို့သွားသည်မှာ နှစ်ရက်သာကြာသေးသည်။ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်၍ ရှောင်လုကိုပြန်ခေါ်ဖို့ လော်ဟုန်ရှားက လာပြောခြင်းလားမသိ။</p> <p>ရှောင်လု၏ ဂြိုလ်မွှေနိုင်သည့်အမြန်နှုန်းကလည်း တကယ်စံချိန်ချိုးလောက်သည်။</p> <p>ယခု လော်ဟုန်ရှားစကားကြားမှ လာရင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သည်။</p> <p>အမွှာမြစ်ကြောင့် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>"စမ်းကြည့်လို့ရမလား"</p> <p>"ရပါတယ်"</p> <p>ရှောင်လုက အမွှာမြစ်အကြောင်း ထုတ်ပြောထားသည်ဆိုလျှင် နတ်မယ်ကလည်း ထိုကိစ္စကို လက်ခံသည့်သဘောဖြစ်သည်။</p> <p>အမွှာမြစ်ပိုင်ရှင်က နတ်မယ်ဖြစ်သည်။ သူဆန္ဒရှိလျှင် တစ်ခြားလူကို ပေးခွင့်ရှိသည်။</p> <p>လော်ဟုန်ရှားနှင့် ကျူးဟုန်တို့ ဝမ်းသာသွားကြသည်။</p> <p>"ရတော့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အမွှာမြစ်ကရေကို ဘယ်လိုသောက်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ကျွန်မတို့ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပါ။ သေချာစဉ်းစားပြီးရင် အကြီးအကဲကျူးဟုန်ကို စမ်းကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါ့မယ်"</p> <p>ရေဘယ်လိုသောက်ရမည် ဘယ်လောက်သောက်ရမည် ဘယ်လိုကန့်သတ်ချက်များရှိသည်ကို ယွမ်ကျိ တကယ်မသိ။ နတ်မယ်သာသိလိမ့်မည်။ သေချာရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိဖို့ လုယန်နှင့်နတ်မယ်ပြန်လာချိန်ထိ စောင့်ရမည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအသေးစိတ်ကိစ္စများကို ထုတ်ပြော၍မဖြစ်။ နတ်မယ်အကြောင်း အလွယ်တကူ ပေါ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>သို့မဟုတ် ရှောင်လုကိုယ်ထဲတွင် ယင်ထန်မသေမျိုးရှိနေသည်ဟု လူအများက အထင်လွဲသွားနိုင်သည်။</p> <p>"သဘောပေါက်ပါပြီ"</p> <p>လော်ဟုန်ရှားနှင့် ကျူးဟုန်တို့ နည်းနည်းစိတ်ပျက်သွားကြသည်။</p> <p>ယွမ်ကျိက ချက်ချင်းထပ်ပြောသည်။</p> <p>"သောက်သုံးပုံကို သေချာမသိသေးပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့။ အမွှာမြစ်ရေက တကယ်ကိုယ်ဝန်တည်ပါတယ်။ ဒါကိုတော့ ကျွန်မ အာမခံနိုင်တယ်"</p> <p>သက်သေမရှိသော်လည်း ယွမ်ကျိ၏အာမခံချက်သည် တစ်ဘက်လူကို အလိုလိုယုံကြည်လက်ခံစေသည့် မှော်စွမ်းအားတစ်မျိုးပါဟန်ရှိသည်။ နှစ်ယောက်လုံး စိတ်အားတက်ကြွလာကြပြန်သည်။</p> <p>ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ရုံသာဖြစ်သည်။ စုစည်းခြင်းအဆင့်ရောက်ဖို့ စောင့်ခဲ့ရသည့်အချိန်နှင့်စာလျှင် ဘာမှမပြောပလောက်။</p> <p>ထွက်သွားသည့် လူနှစ်ယောက်၏ကျောပြင်ကိုကြည့်၍ ယွမ်ကျိစိတ်ထဲတွေးမိသည်။ သူ့အဖြစ်က နတ်ဆေးသမားတော်နှင့်တူနေသည်။ ထိုနှစ်ယောက်က နှစ်ပေါင်းများစွာ သားသမီးမရခဲ့သည့် လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် တူသည်။</p> <p>ကျူးဟုန်သာ တကယ်ကိုယ်ဝန်ရလျှင် သူ့ကို နတ်ဆေးသမားတော်ဘွဲ့ တကယ်ပေးလောက်သည်။</p> <p>ယွမ်ကျိ ခေါင်းခါသည်။ ရှုပ်ထွေးသည့်အတွေးများကို ခေါင်းထဲမှထုတ်လိုက်သည်။ နတ်မယ်ပြဿနာများကို မကြာခဏဖြေရှင်းခဲ့ရသဖြင့် သူ့အတွေးအခေါ်များပါ ရူးကြောင်ကြောင်ဖြစ်လာသလိုခံစားရသည်။</p> <p>ဧည့်သည်နှစ်ယောက်ထွက်သွားပြီးနောက် ယွမ်မုန်မုန်က ယွမ်ကျိနားသို့ အသံတိတ်ကပ်လာပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်လှဲသည်။</p> <p>"အမွှာမြစ်လို ပျော်စရာကောင်းတာမျိုးလည်း ရှိတယ်ပေ့ါ"</p> <p>စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် သူ့မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ သူ့ဇာတိမြေမှ သားအမိမြစ်အကြောင်း အလိုလိုတွေးမိလာသည်။</p> <p>ယွမ်ကျိက ယွမ်မုန်မုန်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ လည်ပင်းကို လက်မောင်းဖြင့်ချုပ်ပြီး သတိပေးသည်။</p> <p>"အမွှာမြစ်ကို နင်ကြည့်ခွင့်မရှိဘူး"</p> <p>ယွမ်မုန်မုန်က အလိုမကျဟန်ဖြင့် လျှာတစ်လစ်ထုတ်ပြသည်။</p> <p>....</p> <p>လန်ထင် လုယန်ကို တဖြေးဖြေးပို၍အထင်ကြီးလေးစားလာသည်။  လနန်းတော်ကို နှစ်တစ်သိန်းကြာအောင် ဒုက္ခပေးခဲ့သည့် ပြဿနာကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။</p> <p>လုယန်နှင့်အတူနေလျှင် သူ့ဆရာကလည်း မတားသည့်အပြင် ဝမ်းသာအယ်လှဲ ထောက်ခံအားပေးလိမ့်မည်ထင်သည်။</p> <p>ညရောက်ချိန်တွင် လန်ထင်က လုယန်ကိုနှုတ်ဆက်၍ ကျင့်ကြံရန် ထွက်သွားသည်။ ပိုင်ယဲ့က လုယန်ဆီထပ်ရောက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခွေးခြေပုတစ်လုံး ယူလာသည်။</p> <p>"အကိုလုယန်၊ ကျွန်မ ပုံပြင်နားထောင်ဖို့လာခဲ့တာ"</p> <p>လုယန် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ကျင့်ကြံချိန်ကိုပစ်ထားပြီး ခိုးထွက်လာပြန်ပြီပေါ့။ မနေ့က ငါတို့ ဘယ်နားကိုရောက်သွားပြီလဲ"</p> <p>"အကိုတို့သုံးယောက် ထာဝရဂိုဏ်းထဲခိုးဝင်ပြီး သူတို့တည်နေရာကိုသတင်းပို့တယ်။ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ မဟာရှား လက်တွဲပြီး ထာဝရဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ နေရာကိုရောက်ပြီ"</p> <p>ခွေခြေပေါ်ထိုင်နေသည့် ပိုင်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်နေသည်။</p> <p>ခြံဝန်းထဲမှ သံလွင်ပင်အောက်တွင် သူတို့ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ယောက်က ဇာတ်လမ်းပြောသည်။ တစ်ယောက် နားထောင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ညတာ ကုန်သွားပြန်သည်။</p> <p>နောက်ရက်တွင် ပြန်လာမည်ဟု ကတိပေးပြီးနောက် ပိုင်ယဲ့က ပြုံးရယ်လျက် လုယန်ကို စက္ကူအိတ်တစ်အိတ်ပေးသည်။</p> <p>ပိုင်ယဲ့အချက်ပြသဖြင့် လုယန် စက္ကူအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။ ပန်းပွင့်ချပ်များပြည့်နေသည်။</p> <p>"ဒါကဘာလဲ"</p> <p>"သံလွင်ပန်းပွင့်တွေလေ။ တကယ်အရသာရှိတယ်။ အားတဲ့အချိန် အကိုအဆာပြေစားပေါ့"</p> <p>သံလွင်ပန်းပွင့်။ လုယန် တစ်ခါမှမကြားဖူး။</p> <p>ပွင့်ချပ်တစ်ခုယူ၍ ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်သည်။ ချိုမွှေးသည့် ပန်းအရသာက လျှာထဲစိမ့်ဝင်သွားသည်။ အချိုဓာတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ချို့လည်း ရောယှက်နေသည်။ သန့်စင်စရာမလိုပဲ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။</p> <p>"ကျင့်ကြံမှုမလုပ်ဘဲ မင်းခိုးထွက်လာရဲတာ မဆန်းတော့ပါဘူး"</p> <p>ဤသံလွင်ပွင့်ချပ်များစားလျှင် ကျင့်ကြံနေသည်နှင့်ဘာမှမခြား။ အတော်အဆင်ပြေသည်။</p> <p>ပွင့်ချပ်များကို လုယန်သဘောကျမှန်း ရိပ်မိသဖြင့် ပိုင်ယဲ့က ပြုံး၍ပြောသည်။</p> <p>"ကျွန်မမှာ သံလွင့်ပန်းပွင့်ချပ်တွေ သိပ်များများမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် အကိုကြိုက်ရင် ကျွန်မနည်းနည်းစုထားပါ့မယ်"</p> <p>"ဒါဆို ကတိနော်"</p> <p>သူတစ်ခါမှမစားဖူး။ သံလွင်ပန်း ပွင့်ချပ်များ ထိုမျှအရသာရှိမည်ဟု မထင်ခဲ့။ ပိုစားလေလေ ပိုစွဲလန်းလေဖြစ်လာသည်။</p> <p>ပိုင်ယဲ့လေသံအရ ထိုပန်းပွင့်များသည် သိပ်တန်ဖိုးကြီးပုံမပေါ်။ တန်ဖိုးကြီးလွန်းလျှင် လက်ခံရသည်ကို သူအားနာမိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သိစိတ်နယ်မြေတွင် နတ်မယ်က နှင်းသားပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားသည်။ ပလ္လင်ပေါ်ထိုင်ရင်း ပိုင်ယဲ့ကိုစိုက်ကြည့်၍ သူ့ဘာသာတီးတိုးရေရွတ်နေသည်။</p> <p>"ဒီကောင်မလေးက သစ်ပင်လား။ သစ်ပင်နဲ့လည်း သိပ်မတူသလိုပဲ။ ရှောင်ယန်က သဘောရိုးလွန်းတယ်။ ဘာမှမသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save