Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အပြစ်သားခန်းမ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်မယ် ပိုင်ယဲ့ကို နှစ်ညစောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထိုကောင်မလေးသည် သံလွင်ဘိုးဘေးနှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေသည်။ သံလွင်ဘိုးဘေး၏ သိစိတ်ဝိညာဉ်လိုအရာမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသစ်ပင်သည် ယင်ထန်မသေမျိုးစိုက်ခဲ့သည့် သစ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်မည်။ နှစ်လေးသိန်းဟူသည့်ကာလသည် အသိစိတ်ဖွံ့ဖြိုးဖို့ လုံလောက်သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥပမာ အချိန်မသေမျိုးသည် မသေမျိုးမဖြစ်မီက ကိုယ်ပွားတစ်ခု သီးခြားခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ယခုလည်း ထိုသဘောတရားမျိုးနှင့်ဆင်သည်။</p> <p>သို့သော် ပိုင်ယိသည် သံလွင်ဘိုးဘေးဖြစ်ရုံလောက် မရိုးရှင်းသည်က သေချာသည်။ အခြေအနေမှန်ကို နတ်မယ်မခွဲခြားနိုင်သေး။</p> <p>"ရှောင်ယန်က ဉာဏ်ရည်သိပ်မထက်ဘူး။ ငါသူ့အတွက် စိတ်ပူပေးနေရဦးမှာပဲ"</p> <p>နတ်မယ်ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းနေသည်။ ရှောင်ယန်ဘေးတွင် သူ့လိုအကြံပေးမည့်လူမရှိ၍မဖြစ်။</p> <p>"ဒါပေမယ့် ဒီကောင်မလေးက ရှောင်ယန်အပေါ် မကောင်းတဲစိတ်မျိုးတော့ မရှိဘူး။ ဒီတော့ သူ့ကိုစိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ ပိုင်ယဲ့ဘာလဲဆိုတာပဲ ငါစဉ်းစားရမယ်"</p> <p>နတ်မယ် နှင်းပလ္လင်ကိုမှီ၍ ခဏစဉ်းစားသည်။ သို့သော် စိတ်ပင်ပန်းမှုကြောင့် ချက်ချင်းအိပ်ပျော်သွားသည်။</p> <p>လုယန် လနန်းတော်တစ်ခုလုံး လည်ပတ်ပြီးသော်လည်း နေရာတစ်ခုကျန်သေးသလို ထင်မိသည်။ တစ်ခုခုလစ်ဟာသလို ခံစားရသည်။</p> <p>"ညီမလန်၊ ဒီနန်းတော်မှာ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်လိုနေရာမျိုးရှိလား"</p> <p>ဘယ်လိုနေရာကျန်သေးသည်ကို သူတွေးမိလာသည်။ လနန်းတော်၏ အကျဉ်းထောင်သို့ သူသွားမလည်ရသေး။</p> <p>"ဘယ်လို...အကိုလုက အပြစ်သားခန်းမကို သွားလည်ချင်တာလား"</p> <p>လသံလွင်နန်းတော်သည် ဥပဒေပြုဩဇာကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်နှင့်တူသည် အပြစ်သားခန်းမရှိနေသည်မှာ မဆန်းလှ။</p> <p>လုယန်အပြစ်သားခန်းမကို အတော်စိတ်ဝင်စားနေသဖြင့် လန်ထင်နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်ရသည်။ လုယန်ထိုနေရာမျိုးနှင့်မသင့်တော်ဟု ယူဆသဖြင့် သူတမင်လိုက်မပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>"ဗဟုသုတရရုံပါပဲ"</p> <p>လုယန် ရယ်၍ပြောသည်။ တစ်ခြားမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ပြစ်ဒဏ်စီမံရေးအခြေအနေကို သူသိလိုသည်။</p> <p>အပြစ်သားခန်းမသည် တားမြစ်နေရာမဟုတ်။ လနန်းတော်တပည့်များ စိတ်ကြိုက်ဝင်ထွက်နိုင်သည်။</p> <p>လန်ထင်က လုယန်ကို နန်းဆောင်ငယ်လေတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားသည်။ အကျဉ်းချသည့်နေရာနှင့်စာလျှင် သေးငယ်လွန်းသည်။</p> <p>အထဲသို့ဝင်ချိန်တွင် တစ်ဘက်တစ်ချက်မှ ဖယောင်းတိုင်များက သူတို့ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိပြီး မီးများထတောက်လာသည်။ ရှေ့စင်္ကြံလမ်းကို အလင်းပေးသည်။</p> <p>"အကျဉ်းသားတွေအားလုံး ဒီအောက်ထဲမှာပါ"</p> <p>မြေအောက်ထပ်သို့သွားသည့် လမ်းကြောင်းကို လန်ထင်လက်ညှိုးထိုးပြသည်။</p> <p>ထိုလမ်းကြောင်းက ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူတို့ခြေသံများမှလွဲ၍ ဘာသံမှမကြားရ။ မြေအောက်စင်္ကြံလမ်းဘေးနှစ်ဘက်မှ ဖယောင်းတိုင်များလည်း အလိုလိုမီးလင်းလာသည်။</p> <p>လုယန်က ဖယောင်းတိုင်များကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေသဖြင့် လန်ထင်က ပြုံး၍ရှင်းပြသည်။</p> <p>"အရင်က အပြစ်သားခန်းမရဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေက အမြဲတမ်းမီးလင်းနေတာလေ။ အဲဒါ နည်းနည်းဖြုန်းတီးသလိုဖြစ်နေလို့ ပုံမှန်အချိန်ဆို ဖယောင်းတိုင်မီးငြိမ်းပေးတဲ့ အသံအာရုံခံမှော်စက်ဝန်းတစ်ခု ကျွန်မဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့တယ်။</p> <p>အသံကိုအာရုံခံမိတာနဲ့ ချက်ချင်းမီးတောက်လာတယ်။ အတော်အဆင်ပြေပါတယ်။ ဂိုဏ်းအတွက် ဖယောင်းတိုင်ချွေတာပေးရာရောက်လို့ ကျိုးဆောင်မှတ်တစ်ထောင်တောင် ကျွန်မရခဲ့သေးတယ်"</p> <p>"တကယ်ကောင်းတဲ့ဒီဇိုင်းပါပဲ"</p> <p>လုယန် ခေါင်းငြိမ့်သည်။ ထိုမှော်စက်ဝန်းမျိုး လန်ထင်စိတ်ကူးမိသည်က ချီးကျူးစရာကောင်းသည်။ လန်ထင်သည် ထိုအပိုင်းတွင် ပါရမီပါပုံရသည်။</p> <p>အော်တိုအသားကင်မှော်စက်ဝန်းကို ပထမဆုံးအကြံရခဲ့သူမှာလည်း လန်ထင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဲဒါအတွက် မူပိုင်ခွင့်လျှောက်ပြီးပြီလား"</p> <p>"မလျှောက်ဘူး။ ဒုက္ခများတယ်လို့ ထင်လို့ပါ"</p> <p>သူတော်စင်တစ်ဝက်ဂိုဏ်းဖြစ်သည့် လနန်းတော်သည် မူပိုင်ခွင့်များကို စိတ်မဝင်စား။ တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းလို မူပိုင်ခွင့်လျှောက်သည့် အလေ့အထမျိုးမရှိ။</p> <p>လုယန်က အကြံပေးသည်။</p> <p>"လျှောက်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အခုချိန်လောက်ဆို နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေက ဖယောင်းတိုင်တွေနေရာမှာ အစားထိုးပေါ်လာပြီ။ အသံစနစ်သုံး နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေတော့ မပေါ်လောက်သေးဘူး။</p> <p>ဒီမှော်စက်ဝန်းအတွက် မူပိုင်ခွင့်တင်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အများကြီးရနိုင်တယ်"</p> <p>"နေစွမ်းအင်လေ့လာရေးအဖွဲ့က ဈေးကွက်တင်တော့မယ် နေစွမ်းအင်မီးအိမ်တွေကိုပြောတာလား"</p> <p>သိပ်မကြာသေးမီက ဂိုဏ်းမစ်ရှင်ထွက်ရင်း ထိုအဖွဲ့အစည်းအကြောင်း သူနည်းနည်းကြားခဲ့သည်။ အိပ်မက်ရေပွက်မှတစ်ဆင့် မကြာခဏကြော်ငြာနေသည်။</p> <p>"ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်းက စီစဉ်ပြီးပြီလားမသိဘူး။ သူတို့ အရှိန်ကုန်တင်ကြနေတယ်ထင်တယ်"</p> <p>လုယန် သူ့ဘာသာရေရွတ်သည်။ ထို့နောက် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>"ဟုတ်တဲ့ အဲဒီမီအိမ်တွေကိုပဲပြောတာ"</p> <p>"တက်သစ်စလုပ်ငန်းတွေက စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း အများကြီရှိတယ်။ ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူနိုင်ရင် အကျိုးအမြတ်များများရမှာ။ ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တွေကို လောဘမတက်ပေမယ့် ဒါတွေမရှိရင်လည်း ကျင့်ကြံမှုကို ရှေ့ဆက်လို့မရဘူး။</p> <p>လက်ထဲမှာ မူပိုင်ခွင့်ရှိလို့ ဝိညာဉ်ကျောက် ပုံမှန်ရနေရင် ရှေ့လျှောက်ကျင့်စဉ်လမ်းမှာ အများကြီးပိုလွယ်ကူသွားမယ်လေ"</p> <p>"ကောင်းပါပြီ"</p> <p>မူပိုင်ခွင့်များကို အရေးမစိုက်သည့်သော်လည်း အကိုလုယန်က စေတနာဖြင့်အကြံပြုနေခြင်းဖြစ်၍ သူဖြစ်အောင်လုပ်ရမည်။</p> <p>...ညီမထောင်ယော်၊ နင့်အပေါ် အကိုလုက အဲလောက်ကောင်းလို့လား...</p> <p>(**အော်...ကဲ မိန်းမဆိုတာတွေများ...)</p> <p>စကားပြောရင်းမှ စင်္ကြံလမ်းအဆုံးသို့ ရောက်လာသည်။ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသည့် တံခါးစောင့်တစ်ယောက်ရှိသည်။</p> <p>တံခါးစောင့်က ခေါင်းငုံ့၍ တစ်စုံတစ်ခု ရေးနေဟန်ရှိသည်။</p> <p>"ဒါက အကြီးအကဲမိုရန်ပါ"</p> <p>"မျိုးဆက်သစ်လုယန် အကြီးအကဲမိုရန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>လုယန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>အပြင်လူရောက်လာမှန်း သတိထားမိသဖြင့် မိုရန်က သူရေးနေသည့်အရာကို အမြန်အုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"ဪ..တာအိုရှင်ဝစီပိတ်ရဲ့ တပည့်လေးပဲ။ ဘယ်လိုပြစ်မှုမျိုးကျူးလွန်မိလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ"</p> <p>"အဲ..."</p> <p>လုယန် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသဖြင့် မိုရန်လည်း တွေးရခက်သွားသည်။</p> <p>"မင်းက မင်းဆရာကိုအတုခိုးပြီး အပြင်လောကမှာ ပြစ်မှုတွေကျူးလွန်မိလို့ လနန်းတော်က အဖမ်းခံရတာမဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>လုယန် အလည်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း တာအိုရှင်ဝစီပိတ်လိုမဟုတ်ကြောင်း လန်ထင်က အမြန်ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ဪ ငါနားလည်မှုလွဲသွားတာပဲ။ ထောင်ကျတာက မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုလို့ ထင်ထားလို့ပါ"</p> <p>တာဝန်များရှိနေသဖြင့် မိုရန်သည် ပြစ်မှုခန်းမမှ ထွက်ခဲသည်။ လက်ရှိအပြင်လောကအခြေအနေများကို သိပ်မသိ။</p> <p>"ကျုပ်ဆရာက ပြစ်မှုခန်းမကို လာလည်ဖူးလို့လား"</p> <p>လုယန် စကားလုံးသေချာရွေး၍ မေးသည်။ သူ့ဆရာသည် သူထင်ထားသည်ထက်ပင် နေရာစုံရောက်သူဖြစ်သည်။ ထိုမျှဝေးလံသည့် လနန်းတော်လိုနေရာမျိုးကိုပင် ရောက်သည်။</p> <p>မိုရန်က နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့၍</p> <p>"သူမရောက်ဖူးတဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းအကျဉ်းထောင်ဆိုတာ ရှိလို့လား။ အထဲကိုဝင်ကြည့်ချင်ရင် တူမလန်ကို လမ်းပြခိုင်းပါ။ သူဒီကိုရောက်ဖူးပြီးသားဆိုတော့ ဒီနေရာအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ငါမလိုက်တော့ဘူး"</p> <p>မိုရန်သည် အများနှင့်ပြောဆိုဆက်ဆံရသည်ကို မကြိုက်။ တိတ်ဆိတ်သည့် အပြစ်သားခန်းမလိုနေရာမျိုးသည် သူနှင့်အလိုက်ဖက်ဆုံးဖြစ်သည်။</p> <p>ဝင်သွားသည့်လူနှစ်ယောက်ကိုကြည့်၍ မိုရန်၏မျက်လုံးများ ပို၍အေးစက်တင်းမာလာသည်။</p> <p>"ငါရေးနေတာ မြင်မသွားလို့ပေါ့။ မြင်လို့ကတော့ သူတို့ကို လုံးဝထွက်သွားခွင့်မပေးဘူး"</p> <p>ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့၍ ဆက်ရေးသည်။</p> <p>-မနက်အလင်းနတ်ဘုရားက ချူးရှန်အာရဲ့ သေးသွယ်တဲ့ခါးကို လက်နဲ့သိုင်းဖက်ထားပြီး ပတ်လည်ဝိုင်းနေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဗုဒ္ဓတွေကို ခိုင်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်တယ်...</p> <p>လုယန်တို့နှစ်ယောက် မိုရန်ပေးသည့်တံဆိပ်ဖြင့် မဟာမှော်စက်ဝန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အပြစ်သားခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။</p> <p>"ကျွန်မတို့ရဲ့ အပြစ်သားခန်းမက အကိုတို့ အကျဉ်းထောင်‌တောင်ထိပ်လိုပါပဲ။ အပြင်မှာဖမ်းမိတဲ့ ရာဇတတ်သားတွေကို ထိန်းသိမ်းတာပါ။ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရာဇဝတ်သားတွေမှာ အခြေတည်အဆင့်ကနေ စုစည်းခြင်းအဆင့်ထိရှိတယ်"</p> <p>စုစည်းခြင်းအဆင့် အပြစ်သားများရှိကြောင်းပြောချိန်တွင် လန်ထင်အတော်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့်ပုံမျိုးရှိနေသည်။ လသံလွင်နန်းတော်မှ ဂိုဏ်းတပည့်များသည် အလွန်ဆုံး စုစည်းခြင်းအဆင့်သာ ရောက်ကြသည်။</p> <p>မစ်ရှင်ထွက်ချိန်တွင် အဆင့်တူရာဇဝတ်သားများကို ဖမ်းရသည်က အတော်ခက်ခဲသည်။</p> <p>အသစ်ဖမ်းခေါ်လာသည့် နှလုံးမဲ့ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို ဥပမာကြည့်နိုင်သည်။ လုယန်နှင့်မန်ကုသာမရှိလျှင် လန်ထင်အနေဖြင့် အရှင်ဖမ်းနိုင်ဖို့မလွယ်။</p> <p>လုယန် ခဏစဉ်းစားသည်။ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် ဖမ်းထားသည့် ရာဇဝတ်သားများက အနိမ့်ဆုံး စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသည်။ အမြင့်ဆုံးက မသေမျိုးကွမ်းရှန်ဟိုင်ဖြစ်သည်။</p> <p>တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတပည့်များလည်း မစ်ရှင်ထွက်၍ ရာဇဝတ်သားများဖမ်းကြပါသည်။ သို့သော် စုစည်းခြင်းအဆင့်မဟုတ်သည့် ရာဇဝတ်သားများကို နယ်ခံရုံးတော်သို့ တန်းပို့သည်။ အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်သို့ ခေါ်လာစရာမလို။</p> <p>အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်ရှိ အကျဉ်းခန်း များများစားစားမရှိ။ နေရာချန်ထားဖို့လိုသည်။</p> <p>အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ချင်း၏တံခါးတွင် နာမည်၊ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ပြစ်မှုနှင့် ကျခံရမည့်ထောင်ဒဏ်သက်တမ်းများ ဆိုင်းဘုတ်ရေးထားသည်ကို လုယန်သတိထားမိသည်။</p> <p>အချိန်အတိုဆုံးထောင်ဒဏ်ကျသူက သူခိုးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ရက်ပိုင်းအတွင်း သူလွတ်တော့မည်။</p> <p>လနန်းတော်သည် အကျဉ်းသားများကို ယောက်ျားမိန်းမ မခွဲခြား။ ထိုသို့ခွဲခြားလျှင် တာအိုရှင်ဝစီပိတ် ဤနေရာသို့ဝင်နိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်။</p> <p>အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင်လည်း အလားတူအမှတ်အသားများရှိသည်။ နာမည်၊ ကျူးလွန်သည့်ပြစ်မှုတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိသည့် ပြစ်ဒဏ်သက်တမ်းကိုတော့ ရေးမထား။</p> <p>အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်မှ အကျဉ်းသားများသည် လူသတ်သမားမဟုတ်လျှင် နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်သူများဖြစ်သည်။ လက်ကျန်ပြစ်ဒဏ်သက်တမ်းဟူ၍မရှိ။ တစ်သက်လုံး အကျဉ်းထောင်တောင်ထိပ်တွင် အပိုးကျိုးကျိုးနေရုံသာရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save