Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၆</h2> <h2 style="text-align: center;">အကူအညီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တပ်မှူးကြီးများသည်သတိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရပြီးနောက် ကင်းထောက်များကို...</p> <p>"လီကျစ်က လောင်ဟွေဟွေကို ဘယ်လိုအနိုင်ယူလိုက်တာလဲ"</p> <p>ကင်းထောက်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်...</p> <p>"တိုက်ပွဲကြီးအတွင်းမှာ သူပုန်မြင်းတပ်သားတွေက အရမ်းများလွန်းတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့က အပြင်ဘက်ကနေပဲ စောင့်ကြည့်နေရပြီး စစ်မြေပြင်ကိုသေချာမမြင်ရပါဘူး။ တိုက်ပွဲပြီးမှသာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ အထဲကိုဝင်သွားခဲ့တာပါ။ ထန်းကျင်းမြို့က တပ်ဖွဲ့တွေက သူပုန်တွေကို အမြောက်တွေ ယမ်းကြိုးသေနတ်တွေနဲ့ ချေမှုန်းလိုက်တာလို့ ကြားခဲ့ရပါတယ်"</p> <p>ယမ်းကြိုးသေနတ်မှာ သိပ်ထူးခြားသောအရာမဟုတ်ပေ။ မင်မင်းဆက်တပ်ဖွဲ့တိုင်းတွင် ရှိကြသော်လည်း ဘုရင့်စစ်သည်များမှာ သေနတ်ပြောင်းကွဲမည်ကို စိုးရိမ်ကြသဖြင့် သိပ်မသုံးရဲကြပေ။ "အမြောက်" ဟူသောစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တပ်မှူးကြီးများအားလုံး မှင်တက်သွားကြပြီး...</p> <p>"လီကျစ်ဆီမှာ အမြောက်တွေ ရှိတယ်…"</p> <p>လူရှန်းရှန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ...</p> <p>"လီကျစ်က သူ့ဆီမှာ ပေါ့ပါးတဲ့ အမြောက် ၄၀ ရှိတယ်လို့ သတင်းပို့ထားခဲ့တာပဲ။ ဒီအမတ်ကြီးက အစကတော့ လီကျစ်အနေနဲ့ တစ်နာရီလောက် တောင့်ခံထားနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့်... သူက အဲဒီအမြောက်တွေနဲ့ လောင်ဟွေဟွေကိုပါ သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p>လီကျစ်တွင် အမြောက်များရှိနေသည်ကိုကြားသောအခါ တပ်မှူးကြီးများမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရပ်နေကြပြီး ယခုထက်တိုင် လက်မခံနိုင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>ပထမဆုံးဂိတ်တံခါးမှတပ်မှူးကြီး လီချုံကျန်းက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး စကားစလိုက်သည်။ လီကျစ်က လောင်ဟွေဟွေကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် နောက်ချန်တပ်အဖြစ် တားဆီးပေးရမည့် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ရန် မလိုတော့ပေ။ သူသည် လီကျစ်ကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်နေမိပြီး...</p> <p>"ထန်းကျင်းမြို့က တပ်ဖွဲ့တွေက တကယ့်ကိုအင်အားကြီးမားတာပဲ။ အရင်ခေတ်က ချီမိသားစုတပ်ဖွဲ့တောင် သူတို့လောက် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>ဤစကားကိုကြားသောအခါ တပ်မှူးကြီးများအားလုံး၏ မျက်နှာမှာအနည်းငယ် နီမြန်းသွားကြသည်။ သူတို့တွင် လီကျစ်ကို ချီးကျူးပိုင်ခွင့်ပင်မရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့သည် လီကျစ်ကို လှောင်ပြောင်သရော်ခဲ့ကြသော်လည်း... ယခုအခါ ထိုလူငယ်တပ်မှူးလေးက ဤမျှကြီးမားသော အောင်ပွဲကိုရယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ အားလုံးက လီကျစ်ပြောခဲ့သော</p> <p>"ထန်းကျင်းမြို့က ကျွန်တော့်ကို သူပုန်နှိမ်နင်းရေးကူညီဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာ ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး" ဟူသော စကားကို ပြန်လည်သတိရလိုက်ကြသည်။ ယခုအခြေအနေအရ ရှက်စရာမဟုတ်ရုံသာမက ထန်းကျင်းမြို့အတွက် ကြီးမားသောဂုဏ်ကျက်သရေကိုပါ ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>တပ်မှူးကြီးများမှာ ကုန်းကမူပေါ်တွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရပ်နေကြလေသည်။</p> <p>စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီး လူရှန်းရှန်က ပထမဆုံး အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကိုပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"လူငယ်တွေက တကယ့်ကိုကြောက်စရာကောင်းတာပဲ… တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်… သာမန်ခံတပ်မှူးလေးတစ်ယောက်က စစ်မြေပြင်မှာ မာရှိုယင်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမှာလဲ… ဒီတိုက်ပွဲက လုံးဝရှုံးနိမ့်တာ မဟုတ်တော့ဘူး.. ဒါက လီကျစ်အတွက်သာမက မင်းတို့အားလုံးအတွက်ပါ သတင်းကောင်းပဲ"</p> <p>လီကျစ်က ခေါင်းပေါင်းအမြောက်အမြား ရယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို တပ်မှူးကြီးများ၏ အောင်ပွဲအဖြစ်သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ယင်းကိုတင်ပြပါက ကြီးမားသောဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မှုများကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤစကားကိုကြားသောအခါ တပ်မှူးကြီးများမှာ ထိုအခါမှသာ နားလည်သွားကြပြီး အံကြိတ်ကာ လူရှန်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်၍ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုကြလေသည်။</p> <p>"ဒီအောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့တာက အမတ်ကြီးရဲ့ စစ်ဗျူဟာမြောက် စီမံခန့်ခွဲမှုတွေကြောင့်ပါပဲ"</p> <p>"အမတ်ကြီးမှာပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အမြော်အမြင်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို လေးစားသွားပါပြီ"</p> <p>လူရှန်းရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ...</p> <p> "အခု မာရှိုယင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီဆိုတော့ အရှေ့ဘက်ကို ကာကွယ်ဖို့မလိုတော့ဘူး။ အင်အားကြီးမားတဲ့ ထန်းကျင်းမြို့က တပ်ဖွဲ့တွေလည်း အကူအညီပေးဖို့ ရောက်လာတော့မှာဆိုတော့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ မျှော်လင့်ချက်တွေအများကြီးရှိသွားပြီ။ လီချုံကျန်း... မင်း ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>လီချုံကျန်းက လက်ယှက်ကာ...</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး ဒီမှာပါ"</p> <p>လူရှန်းရှန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်...</p> <p>"မင်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက ညာဘက်အစွန်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့မလိုတော့ဘူး… မင်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို တခြားတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူပုန်တွေကို အသေအကြေတိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်တိုက်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်"</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်နာခံပါ့မယ်"</p> <p>ထို့နောက် လူရှန်းရှန်က ဆက်၍...</p> <p>"တပ်မှူးကြီးတွေ... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ… ငါ့နောက်ကလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ထဲကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး သူပုန်တွေကိုချေမှုန်းဖို့ အသင့်ပြင်ထားကြ"</p> <p>သူပုန်များ၏ ခေါင်းများကို ရှင်းလင်းစီစဉ်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် လူရှန်းရှန်၏ ပင်မစစ်မျက်နှာပြင်ကို ကူညီရန် သူ၏ သေနတ်သမား ၁၁၀၀ ကို မြောက်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံးချီတက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>မြောက်ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်မှ လီ ၃၀ ခန့်အကွာတွင် လီကျစ်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ဦးဆောင်ချီတက်ခဲ့ရာ ပင်မစစ်မျက်နှာပြင်သို့ရောက်ရှိရန် နှစ်နာရီခွဲခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ လီကျစ် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးမှာ အရှုံးအနိုင်မပေါ်ဘဲ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ကုန်းမြင့်တစ်ခုပေါ်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်းလေ့လာကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ စွန့်ပစ်ထားသော လယ်ကွင်းပြင်တစ်ခုပေါ်တွင်တည်ရှိပြီး လီ လေး၊ ငါးလီခန့်အထိ ကျယ်ဝန်းကာ... ထိုအချိန်တွင် လူများပြည့်နှက်နေပြီး သတ်ဖြတ်သံများက ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ မြောက်ဘက်မှ သူပုန်စစ်သည်များသည် နေရာအနှံ့တွင် …</p> <p>"ချွမ်" စာလုံးနှင့် "လီ" စာလုံးပါသောအလံကြီးများကိုဝှေ့ယမ်းကာ တောင်ဘက်သို့ ထိုးစစ်ဆင်နေကြသည်။ တောင်ဘက်မှ ဘုရင့်စစ်သည်များမှာလည်း မိမိတို့၏သက်ဆိုင်ရာ ခံတပ်အလံများကို လွှင့်ထူကာ မြောက်ဘက်သို့ ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်နေကြသည်။</p> <p>စစ်မြေပြင်၏အလယ်တွင် "လူ" စာလုံးပါသောအလံကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ လူရှန်းရှန်သည် အနောက်မှကွပ်ကဲနေခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ သူ၏ အလံကိုင်တပ်သားများကိုဦးဆောင်၍ စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ကိုင်ရှည် စစ်သုံးဓားကြီးကိုကိုင်ဆောင်ကာ စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ဘယ်ညာ လိုက်လံခုတ်ထစ်နေပြီး သူ၏ သံချပ်ကာအပေါ်မှ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံမှာ သူပုန်များ၏ သွေးများဖြင့် နီရဲနေလေပြီ။ သူပုန်များ၏ အသေးစားဖြစ်စေ အကြီးစားဖြစ်စေ မည်သည့်ခေါင်းဆောင်ကမျှ လူရှန်းရှန်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ဝင်ရောက်မတားဆီးရဲကြဘဲ အားလုံးစုပေါင်းကာ ကာကွယ်နေရပြီး တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေကြရသည်။</p> <p>အရပ်ဘက်အမတ်တစ်ဦးဖြစ်သော လူရှန်းရှန်က တိုက်ပွဲတွင် ဤမျှလောက် သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု လီကျစ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>တပ်မှူးကြီးများနှင့် ဒုတပ်မှူးကြီးများ အများအပြားမှာလည်း ကိုယ်တိုင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ကာ မိမိတို့တပ်ဖွဲ့များ၏ ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ အသေအကြေတိုက်ခိုက်နေကြပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမြှင့်တင်ရန် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့မှ တပ်မှူးကြီးများ ကိုယ်တိုင်စံပြအဖြစ် ဦးဆောင်နေမှုကြောင့်သာ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့မှာပြိုကွဲမသွားဘဲ ဆက်လက်တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤကာလအတွင်း ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏နိမ့်ကျနေသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများအရဆိုလျှင် သူတို့မှာ စောစောစီးစီးကတည်းက ပြိုကွဲသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်က ပိုမိုသေချာစွာကြည့်ရှုလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင် အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။</p> <p>ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ အလယ်ဗဟိုစစ်မျက်နှာစာမှာ အသာစီးရနေသည်။ လူရှန်းရှန်က ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့နှင့် တပ်မှူးငယ်၊ ဒုတပ်မှူးငယ် တပ်ဖွဲ့အချို့ကို ဦးဆောင်ကာ အလယ်ဗဟိုတွင် အကြိမ်ကြိမ်ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်နေပြီး တစ်ဖက်ရှိသူပုန်များ၏ အလယ်ဗဟိုတပ်ဖွဲ့မှာ အင်အားမလုံလောက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ရှိတိုက်ပွဲမှာ အတော်လေးတည်ငြိမ်နေသည်။ လီကျစ်က သေချာစွာကြည့်လိုက်ရာ အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှမြင်းတပ်သားများ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူပုန်များ၏ အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင် လူအင်အားတစ်သောင်းနီးပါးရှိသော ကြီးမားသည့် မြင်းတပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခုရှိပြီး နှစ်စုခွဲထားသည်။ ထိုမြင်းတပ်ဖွဲ့ နှစ်စုသည် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ အနောက်ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို အကြိမ်ကြိမ်ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်နေကြပြီး... ထိုနေရာရှိ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့မှ မြင်းတပ်သား ငါးထောင်၊ ခြေလျင်စစ်သည် တစ်သောင်းနီးပါးတို့နှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ထိုဘက်ခြမ်းရှိ သူပုန်များ၏ အလံများမှာ အထူးသဖြင့်များပြားလွန်းလှပြီး အဝေးမှကြည့်လျှင် လွင့်ပျံနေသော အလံပင်လယ်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေလေသည်။</p> <p>ထိုမြင်းတပ်ဖွဲ့ နှစ်စုထဲတွင် သူပုန်ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦးဖြစ်သော ချွမ်ဝမ်နှင့် လီဇီချန်တို့ ပါဝင်နေမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင်မူ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏အခြေအနေမှာ အနည်းငယ်စိုးရိမ်ရသည်။ သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင် လက်ရွေးစင်အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များကို စုစည်းထားပြီး အလွန်များပြားသောအင်အားဖြင့် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို အပြင်းအထန်ဖိအားပေးနေကာ... ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။</p> <p>လီကျစ်က သေချာစွာကြည့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင် လျောင်တုန်းဒေသမှ တပ်မှူးကြီး ဇူခွမ်း ပထမဆုံးဂိတ်တံခါးမှ တပ်မှူးကြီး လီချုံကျန်း မီယွမ်မှ တပ်မှူးကြီး လေရှီရှန်းနှင့် အခြားသူအချို့တို့သည် အသေအကြေ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တပ်မှူးကြီး သုံးဦးရှိနေသော အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်၏အခြေအနေမှာ အစိုးရိမ်ရဆုံးဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အရှေ့ဘက်အစွန်ဆုံးရှိ ဇူခွမ်း၏ နေရာမှာ ပို၍ပင်ဆိုးရွားနေသည်။</p> <p>ထို ဇူခွမ်းမှာ သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေပြီး သူ၏ လက်ရွေးစင် ကိုယ်ရံတော်များ၏ အလောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ဘေးတွင်လဲကျနေသည်။ လူအင်အား မလုံလောက်မှုနှင့် အလွန်အမင်း ကြမ်းကြုတ်စွာပြေးဝင်တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် သူသည် အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များ၏ ဝိုင်းရံမှုထဲသို့ မတော်တဆဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ဘေးတွင် လူဒါဇင်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လက်ရွေးစင်သူပုန်များက သူတို့ကို ခပ်လျော့လျော့ ဝိုင်းရံထားကာ ဆုတ်ပေါက်များကိုပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ အနောက်ဘက်ရှိ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များက သူတို့၏ တပ်မှူးကြီးကို ကူညီရန် အလျင်စလိုပြေးဝင်လာချင်ကြသော်လည်း သူပုန်များ၏တားဆီးခြင်းကို ခံထားရသည်။ ဇူခွမ်းသည် ကွင်းသုံးကွင်းပါသော ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို ဘယ်ညာ ကာကွယ်ရန် အမိန့်ပေးနေရပြီး သူ၏ အသက်မှာ ဆံခြည်တစ်မျှင်ပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေတော့သည်။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သည် ကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှရပ်နေစဉ် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့ရော သူပုန်များပါ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ကို မြင်တွေ့သွားကြသည်။ စစ်ကူများ ရောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမှာ ချက်ချင်းပင်မြင့်တက်လာလေသည်။ လီကျစ်၏ အလံကို မြင်သောအခါ လူရှန်းရှန်က သူ၏ဘေးရှိ အလံကိုင်တပ်သားများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ အော်ပြောလိုက်ပြီး ထိုအလံကိုင်တပ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ချက်ချင်းမြင့်တက်သွားကာ... မီတာအနည်းငယ်ခန့် ရှေ့သို့ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>စစ်မြေပြင်သို့ လီကျစ်၏ အလံ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လီချုံကျန်းပင်လျှင် ခွန်အားသစ်များရရှိသွားပြီး နောက်ထပ်မဆုတ်ခွာကြရန် သူ၏ဘေးရှိ စစ်သည်များကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အားပေးစကား ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဆက်လက်၍ မတုံ့ဆိုင်းနေတော့ဘဲ သူ၏ စစ်သည်များကို ယမ်းနှင့်ကျည်ဆန်များ ထည့်သွင်းစေပြီး... သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ချီတက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ သူပုန်များ၏ တိုက်ကွက်ထဲတွင် အလံများ ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး အမိန့်ပို့တပ်သားများ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာနေကြသည်။ လူအင်အား နှစ်ထောင်ခန့်သည် သူတို့၏ရှေ့ရှိ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့ကိုစွန့်ခွာကာ စစ်မြေပြင်မှ ဆုတ်ခွာလာကြပြီး အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ရှိ လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ဦးတည်လာကြသည်။</p> <p>ထိုလူနှစ်ထောင်မှာ မူလက လျောင်တုန်းဒေသမှ တပ်မှူးကြီး ဇူခွမ်းကို ရင်ဆိုင်နေသော တပ်ဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး... အခြားသော အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် သုံးထောင်နှင့်အတူ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များကို အဆက်မပြတ်ဖိအားပေးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလူနှစ်ထောင် ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် ဇူခွမ်း၏ ရှေ့မျက်နှာစာရှိဖိအားမှာ ချက်ချင်းလျော့ကျသွားပြီး ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များမှာ အန္တရာယ်ကင်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p>ဇူခွမ်းမှာ မူလက သူပုန်များ၏ ဝိုင်းရံမှုအတွင်း၌ အသေအကြေ ရုန်းကန်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်နာရီကျော်ကြာတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ခွန်အားများမှာ လုံးဝကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း... ဤအသက်အန္တရာယ်ရှိသော အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် အလျှော့ပေး၍မရပေ။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်အော်ဟစ်ကာ တောင်ဘက်ရှိ သူပုန်များကိုခုတ်ထစ်ရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ကိုဝိုင်းရံနေသော သူပုန်အနည်းငယ်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေပြီး ပင်မတပ်ဖွဲ့နှင့် ပြန်လည်ပူးပေါင်းလိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း... ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုလက်ရွေးစင် အတွေ့အကြုံရင့်သူပုန်စစ်သည်အနည်းငယ်၏ အပြင်းအထန်တွန်းထုတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ဇူခွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး...</p> <p>'ငါက တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီပြီး ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးတာ။ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ကျဆုံးရတော့မှာလား' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဇူခွမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေစဉ် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသော သူပုန်များက သူ့ကို ရုတ်တရက် စွန့်ခွာသွားပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကာ အရှေ့ဘက်ကို တိုက်ခိုက်ရန်ရွေ့လျားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီလား။ ဘယ်သူက သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်တာလဲ။ ဇူခွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများပြည့်လျှံသွားပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ... ချဉ်းကပ်လာသော စစ်ကူများ၏ 'လီ' စာလုံးပါသည့် အလံကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်က စစ်ကူလား။ လီ ဟုတ်လား။ ထန်းကျင်းမြို့က လီကျစ်လား။ သူက လီကျစ်ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းကိုခံလိုက်ရတာလား။ သူက မနေ့ကတောင် လီကျစ်ကို စော်ကားပြောဆိုခဲ့သေးတာလေ။</p> <p>ဇူခွမ်းသည် နေရာတွင်ပင်ရပ်နေပြီး ဝမ်းသာရမလား ရှက်ရွံ့ရမလားပင် မသိတော့ပေ။ သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ 'လီ' စာလုံးပါသော အလံကို အနေရခက်စွာဖြင့်လှမ်းကြည့်နေပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ခံစားချက်များ ရောထွေးနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save