Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၇</h2> <h2 style="text-align: center;">သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူပုန်များ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ စစ်မြေပြင်မှဆွဲထုတ်လိုက်သော သူပုန်စစ်သည် နှစ်ထောင်မှာ လီကျစ်၏ လူအင်အား တစ်ထောင်ကိုတားဆီးရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသူပုန်များသည် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ ပြင်းထန်လှသော ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။</p> <p>မြင်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသော လီကျစ်သည် အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲ၍ နေရာယူထားသော သေနတ်သမားများ၏ အနောက်တွင်ရပ်နေသည်။ သူက ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ...</p> <p>"ပစ်" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>အမိန့်ပေးတပ်သားများက အမိန့်ကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ထပ်ဆင့်ပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>ရှေ့တည့်တည့်မှ ပြေးဝင်လာသော သူပုန်များမှာ သေနတ်ပြောင်းဝများအတွက် မရွေ့လျားသော ပစ်မှတ်များကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ သူပုန်စစ်သည်များနှင့် မီတာ ၁၅၀ အကွာအဝေးတွင် သေနတ်ပြောင်းဝများမှ မီးတောက်များပန်းထွက်လာပြီး မီးခိုးလုံးကြီးများ လွင့်တက်လာသည်။ ကျည်ဆန် ၃၈၀ သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် နှစ်ထောင်ဆီသို့ လေကိုခွဲ၍ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။ အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များမှာ ရိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသော ဂျုံခင်းများကဲ့သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲကျသွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စစ်သည် သုံးရာနီးပါးခန့် ဆုံးရှုံးသွားကြရသည်။</p> <p>အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များသည် ဤကဲ့သို့သော ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ သူတို့သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့်နေရာတွင်ပင် မှင်တက်နေကြပြီးနောက် နောက်ကြောင်းလှည့်ကာ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။</p> <p>လီကျစ်က သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်အလွတ်ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။ သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ပစ်"</p> <p>ကျည်ဆန်များသည် ထွက်ပြေးနေသော စစ်သည်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အနောက်ဘက်မှနေ၍ ဖောက်ထွင်းသွားပြီး စစ်မြေပြင်တွင် ဖျက်ဆီးရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေသော ဤသူပုန်စစ်သည်များ၏ အသက်များကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ပစ်"</p> <p>သေနတ်သမားများ၏ အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲ၍ပစ်ခတ်မှု ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် တစ်ထောင်နီးပါးမှာ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ လီကျစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လာရောက်သော အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် နှစ်ထောင်ထဲမှ တစ်ထောင်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့လေပြီ။ သဲများ ကြဲချလိုက်သကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကာ သံခမောက်များနှင့် သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို စွန့်ပစ်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လီကျစ်သည် သူ့ကိုရင်ဆိုင်ရန် စေလွှတ်လိုက်သော သူပုန်စစ်သည် နှစ်ထောင်ကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဇူခွမ်းမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း လီကျစ်ဘက်ရှိ အခြေအနေ အသေးစိတ်ကိုမမြင်တွေ့ရသော်လည်း သူပုန်များ၏ အလံများမှာ လီကျစ်၏ အလံများနှင့် တွေ့ဆုံသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လဲကျသွားကြောင်းကိုတော့ သိရှိလိုက်သည်။</p> <p>သူ့ဘက်မှ ဆွဲထုတ်သွားသော သူပုန်စစ်သည်တွေက ရှုံးသွားပြီလား။ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီးလား။ သူ့အသက်ကိုတောင် နုတ်ယူလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီလက်ရွေးစင် အတွေ့အကြုံရင့်သူပုန်စစ်သည်တွေကို လီကျစ်က ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်တယ်ဟုတ်လား။</p> <p>ဒီ လီကျစ်က နတ်မင်းကြီးဝင်စားတဲ့ တပ်မှူးများလား။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သည် သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ဆက်လက်ချီတက်လာသည်။ သူပုန်များမှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် ပင်မစစ်မျက်နှာပြင်မှ နောက်ထပ်လူငါးထောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း လီကျစ်ရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p>ဤလူငါးထောင်မှာ တိုက်ကွက်၏ အတွင်းပိုင်းကျကျနေရာမှ သူပုန်စစ်သည်များဖြစ်ပြီး မူလက ပထမဆုံးဂိတ်တံခါးမှ တပ်မှူးကြီး လီချုံကျန်းကို ရင်ဆိုင်နေသူများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လီချုံကျန်းကို အသက်ရှူကျပ်လာသည်အထိ ဖိအားပေးထားနိုင်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> လီချုံကျန်းမှာ သူ၏ လူသုံးထောင်ကိုဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်ရင်းနောက်ဆုတ်နေရသည်မှာ မီတာ နှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်ပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လီချုံကျန်းသာ ဆက်လက်၍ နောက်ဆုတ်ရမည်ဆိုပါက အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးမှာ သူပုန်များ၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လီချုံကျန်းမှာ တိတ်တဆိတ်စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး သူ၏ စစ်သည်များကို ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကာ နေရာကို ထိန်းထားရန် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်အမိန့်ပေးနေရသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူပုန်များကသာ ဤနေရာမှနေ၍ ရှေ့မျက်နှာစာကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးပြိုကွဲသွားစေမည်ဆိုပါက စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးက သူ့ကို လုံးဝ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူပုန်များ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် လီချုံကျန်းမှာ သူ ဆက်လက်၍ ကြာကြာတောင့်ခံထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လီကျစ်၏ စစ်ကူများရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ့ရှေ့ရှိ လူငါးထောင်မှာ စစ်မြေပြင်မှ ဆွဲထုတ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားမှုက လီချုံကျန်းအတွက် အခြေအနေကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားစေပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရန်သူတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။ လီချုံကျန်းက လီကျစ်၏ အလံကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ သူက သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ မီတာအနည်းငယ်ခန့် ရှေ့သို့ ချီတက်သွားပြီး သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ထိုနေရာတွင်ကျန်ရစ်သော သူပုန်စစ်သည်များကို ခပ်လျော့လျော့ ဝိုင်းရံလိုက်လေသည်။</p> <p>လူရှန်းရှန်သည် စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာမမြင်တွေ့ရပေ။ သို့သော် လီကျစ် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရန်သူများ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်မှာ အားနည်းသွားကြောင်းကိုတော့ သူ ရှင်းလင်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အလွန်တရာဝမ်းသာသွားပြီး စစ်ဗျူဟာကိုပြောင်းလဲကာ သူ၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့ကိုဦးဆောင်၍ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်သို့ ဖိအားပေးချီတက်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ သူပုန်စစ်သည်များကို ချေမှုန်းပစ်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချွမ်ဝမ်နှင့် လီဇီချန်တို့သည် လီချုံကျန်း၏ ရှေ့မျက်နှာစာမှ လူငါးထောင်ကိုဆွဲထုတ်ကာ လီကျစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်စေလွှတ်လိုက်သော်လည်း... ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သော ဤသူပုန် ငါးထောင်မှာ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏သေနတ်သမားများကို မည်ကဲ့သို့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။ ဤသူပုန်စစ်သည်များမှာ အလွန်ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန်မပြေးနိုင်ကြတော့ရာ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ရှေ့ရှိ သေမင်းနယ်မြေကို မည်ကဲ့သို့ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါမည်နည်း。 ထို့အပြင် ဤအတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် ငါးထောင်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမှာလည်း ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့ကဲ့သို့ပင် အကန့်အသတ်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် ပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ပစ်"</p> <p>မီတာ ၁၅၀ အကွာအဝေးတွင် မီးတောက်များပန်းထွက်လာပြီး ကျည်ဆန် ၃၈၀ သည် ဆူညံသောအသံများနှင့်အတူ နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားလှသော ထိုအတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များဆီသို့ လေကိုခွဲ၍ပျံသန်းသွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်ကာ နုနယ်လှသော အသက်များကို ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုတစ်ကျော့ပစ်ခတ်မှုအပြီးတွင် နောက်ထပ်အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် နှစ်ရာကျော်မှာ စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြပြီး ထပ်မံ၍ ထမလာနိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p>"ပစ်"</p> <p>သေနတ်သံ တစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်တစ်ဦး၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ကျည်ဆန်ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ သွေးများရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာသည်။ ထိုသူပုန်စစ်သည်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားလေသည်။</p> <p>ပြေးနေသော အတွေ့အကြုံရင့်သူပုန်စစ်သည်တစ်ဦး၏ ညာဘက်ဝမ်းဗိုက်ကို ကျည်ဆန်ထိမှန်သွားသည်။ ကျည်ဆန်မှာ လည်ပတ်နေသောအရှိန်ဖြင့် သူ၏အရေပြားကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ဖိအားမညီမျှမှုကြောင့် ကျည်ဆန်သည် သူ၏ ညာဘက်ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ ညာဘက်ကျောက်ကပ်နှင့် အူများကို တစ်စစီကြေမွသွားစေကာ ထိုနုနယ်လှသော ကလီစာများကို အသားစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ကျည်ဆန်ထိမှန်ပြီး ငါးစက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူသည် သွေးအန်ကာ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>မီတာ ၁၃၀ အကွာအဝေးတွင် နောက်ထပ် ပြောင်းအရစ်ပါသောရိုင်ဖယ် ၃၈၀ က ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။ ယင်းမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင် အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် ၂၇၀ ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည်များမှာ အစွမ်းကုန်အရှိန်တင်၍ မပြေးရဲကြတော့ဘဲ တုန်ရီနေသောခြေလှမ်းများဖြင့် အရှိန်လျှော့လိုက်ကြကာ... အခြားသူပုန်စစ်သည်များက သူတို့၏ရှေ့မှပြေးဝင်သွားပြီး ကျည်ဆန်များကို ကာကွယ်ပေးရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော် လူတိုင်းက ထိုကဲ့သို့တွေးနေကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး အရှိန်လျှော့သွားကြသည်။</p> <p>"ပစ်"</p> <p>မီတာ ၁၁၀ အကွာအဝေးတွင် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က ထပ်မံပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>အမှုထမ်းသက် ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်သော ကျန်းချုံသည် အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ချိန်ရွယ်ကာ မောင်းခလုတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ ဆွဲလိုက်သည်။ ကြည်လင်ပြတ်သားသော သေနတ်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ရိုင်ဖယ်၏ပြောင်းဝနှင့် ယမ်းမီးပေါက်တို့မှ မီးတောက်များနှင့် မီးခိုးများတစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှေ့မှပြေးဝင်လာသော ထိုသူပုန်ခေါင်းဆောင်မှာ ညာဘက်ရင်အုံကို နာကျင်စွာဖိကိုင်လိုက်ပြီး သွေးအန်ကာ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>ကျန်းချုံက သူ၏မေးစေ့ပေါ်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးကြမ်းများကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်လိုက်မိပြီး အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ သုံးကျော့ပစ်ခတ်မှုအပြီးတွင် သူပုန်စစ်သည် တစ်ထောင်နီးပါးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားကြလေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော သူပုန်စစ်သည်လေးထောင်မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အားမရှိကြတော့ဘဲ အော်ဟစ်ညည်းညူရင်း စစ်မြေပြင်မှ ဆုတ်ခွာကာ မြောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။</p> <p>ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း အတွေ့အကြုံရင့်သူပုန်စစ်သည်များသည် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ ပစ်ခတ်မှုများကို ဆက်လက်ခံနေရဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်လူငါးရာကျော်ခန့်မှာ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သည် ရန်သူနောက်တစ်သုတ်ကို ထပ်မံချေမှုန်းလိုက်နိုင်ပြီး သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်သို့ ဆက်လက်ဖိအားပေး ချီတက်လာသည်။</p> <p>ဇူခွမ်းသည် သူပုန်များ၏ ဝိုင်းရံမှုမှလွတ်မြောက်လာပြီး သူ၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့နှင့် ပြန်လည်ပူးပေါင်းမိကာစသာရှိသေးသည်။ သူက စစ်မြင်းပေါ်သို့တက်စီးလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင် အခြေအနေကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>ဇူခွမ်း၏ တပ်ဖွဲ့မှာ စစ်မျက်နှာပြင်၏ အရှေ့ဘက်အစွန်ဆုံးတွင်ရှိနေပြီး အရှေ့ဘက်မှ ပြေးဝင်လာသော ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် လီကျစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်ထွက်သွားသော အတွေ့အကြုံရင့် သူပုန်စစ်သည် ငါးထောင်မှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ယခုအခါ သုံးထောင်ကျော်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့သည် အလောင်းများပြန့်ကျဲနေသော စစ်မြေပြင်ကို ချန်ရစ်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ဖရိုဖရဲထွက်ပြေးနေကြပြီး သံခမောက်များနှင့် သံချပ်ကာအင်္ကျီများကိုပင် စွန့်ပစ်ထားကြသည်။ ထူထပ်သော မီးခိုးမည်းကြီးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့်ကြားမှ လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့မှာ သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်တွင်ကျန်ရှိနေသော သူပုန်စစ်သည်များဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ချီတက်လာနေသည်။</p> <p>လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထန်းကျင်းမြို့မှ တပ်ဖွဲ့သည် သူပုန်တစ်ထောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူပုန်ငါးထောင်ကို ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည် ဟုတ်လား။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p>ဇူခွမ်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မြောက်မှတောင်သို့ စစ်တိုက်လာခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော တပ်ဖွဲ့မျိုးကို တစ်ခါမျှမကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>သူ အလွန်တရာအံ့အားသင့်သွားပြီး... အကယ်၍ ဒီတိုက်ပွဲသာအနိုင်ရခဲ့ရင် လီကျစ်က အကြီးမားဆုံးသော ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မှုကိုရရှိမှာ သေချာတယ်ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>လီချုံကျန်းသည် သူပုန်များ၏ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ရှိ ကျန်ရစ်သော သူပုန်စစ်သည်များကို ဖိအားပေးနေစဉ်... လီကျစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်လှည့်ထွက်သွားသော လူငါးထောင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငါးထောင်၏ အလံများမှာ မူလက အရှေ့ဘက်သို့ ချီတက်စဉ် မြင့်မားစွာလွင့်ထူထားသော်လည်း လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အလံများအားလုံး လဲကျသွားလေပြီ။ အလံများ လဲကျသွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤတပ်ဖွဲ့ လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လီချုံကျန်း သိလိုက်သည်။</p> <p>လီချုံကျန်းမှာ အလွန်တရာအံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် တပ်မှူးကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤလူငါးထောင်ကြောင့် အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် လီကျစ်က ခံတပ်တပ်ဖွဲ့လေးတစ်ခုနှင့် ဤလူငါးထောင်ကို အချိန်တိုအတွင်း ပြိုကွဲသွားအောင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဒီလိုလုပ်နိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်အထိ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိရမလဲ။ တပ်မှူးကြီးချီရဲ့ ချီမိသားစုတပ်ဖွဲ့မှာတောင် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိချင်မှရှိမှာပါ။ ဒီ ထန်းကျင်းစစ်သည်တွေက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်စစ်သည်တော်တွေများလား။</p> <p>လီချုံကျန်းသည် စစ်မြေပြင်တွင်ရပ်နေရင်း ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့၏ အလံကို စိုက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ငေးမောနေမိလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save