Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေနွေးကြမ်းအချို</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက”</p> <p>အဖွားချန်က အားချိုးကို ကြည့်ပြီး လက်ထဲက အပ်နဲ့ ချည်မျှင်ကို ချကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အော် အဖွား၊ ဒါ…”</p> <p>ချန်ချင်းရွှမ်က အမြန် အဖွားချန်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတော့မလို့ဆိုပေမဲ့ သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်ပြီး အားချိုးဘက်သို့ လှည့်ကာ</p> <p>“ဒါနဲ့ ကျွန်တော် မိန်းကလေးရဲ့ နာမည်ကို မမေးဖူးဘူးပဲ”</p> <p>“ကျွန်မ နာမည်က အားချိုးပါ။”</p> <p>အားချိုးက အလွန်ရှက်နေခဲ့သည်၊ တစ်အိမ်လုံးက လွန်စွာသန့်ရှင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမဖိနပ်တွေက ညစ်ပတ်သွားစေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝင်ရမှာ ရှက်တာကြောင့် ခန်းမအပြင်မှာပဲ ရပ်နေမိသည်။</p> <p>ချန်ချင်းရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နှင်းတွေစိုနေတဲ့ အားချိုးရဲ့ နီရဲနေတဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ နာမည်က သူမနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>“ချင်းရွှမ်၊ ကောင်မလေးကို မြန်မြန်ဝင်ခိုင်းလိုက်လေ။ ဧည့်သည်ကို ဘာလို့ အပြင်မှာ ရပ်ပြီး စကားပြောခိုင်းနေတာလဲ”</p> <p>အားချိုးက ခြင်းတောင်းကိုချကာ ချွေးတွေကိုသုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဘွားချန်၊ ရေနွေးသွားယူနေတုန်း ကျွန်မ မှိုနည်းနည်းပေးခဲ့လိုက်မယ်။”</p> <p>“မင်း ရေနွေးကြမ်းကိုကုန်အောင်သောက်ပြီးမှ ယူပါမယ်”</p> <p>အားချိုးက ငြင်းတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း အဖွားချန်ပါ ရောက်လာပြီး အားချိုးအား အထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။ အားချိုးကတော့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ငြင်းနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ။ ယခု သူမသည် အဖွားချန်နှင့် ထိုင်နေလိုက်သည်။ သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် အဖွားချန်သည် သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်အား ထည့်ပေးထားပြီးသားပင်။</p> <p>“ဒါအဖွားကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတဲ့ ရေနွေးကြမ်းအချို၊ ကြိုက်မလားတော့မသိပါဘူး။”</p> <p>“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကရေနွေးကြမ်းတွေက အရမ်းကောင်းတယ်။”</p> <p>အားချိုးက အမြန် မော့ချကာတစ်ခွက်လုံးကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ ရေနွေးတစ်ခွက်လုံး အကုန်သွားခဲ့သည်။ အားချိုး အနည်းငယ်ရှက်မိသွားသည်။</p> <p>“တော်သေးတာပေါ့၊ ဟိုဘက်မှာ အိုးကြီးတစ်အိုးကြီးလုံး ရှိသေးတယ်”</p> <p>အဖွားချန် ပျော်သွားသည်။ သူမက အမြန် အားချိုးအတွက် ရေနွေးတစ်ခွက်ကို ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက အားချိုးအား</p> <p>“ချင်းရွှမ်က ဒီရေနွေးကြမ်းကို မကြိုက်ဘူးလေ။ အမြဲသောက်လို့မကောင်းဘူးပဲ ပြောနေတာ။ အခု အဘွားကြီးက နောက်ဆုံးတော့ ဘက်တော်သားတစ်ယောက် တွေ့ခဲ့ပြီ”</p> <p>ချန်ချင်းရွှမ်မှာ ရေနွေးတစ်ခွက်ကို အပြည့်ဖြည့်ထားသော်လည်း တစ်ကျိုက်တောင် မသောက်ဘဲ ထိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p>“အဖွား၊ ကျွန်တော် ရေနွေးကြမ်းကို မကောင်းဘူးလို့ မပြောပါဘူး၊ အဖွားက သကြားတွေအရမ်းထည့်ထားတာတော့ ချိုအီနေတယ်လို့ပြောရုံပါပဲ”</p> <p>အဖွားချန်က တစ်ကျိုက်သောက်ပြီး အားချိုးအား မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင့်အင်း၊ ကျွန်မက ငယ်ငယ်ကတည်းက အချိုကြိုက်တော့ ကွက်တိပါပဲ”</p> <p>အဖွားချန်သည် အားချိုးကိုကြည့်ရင်း ရေနွေးကြမ်းတစ်ဝက်ကို သောက်လိုက်သည်။ အားချိုးက မလိမ်ဘူးဆိုတာ သူမ သိပေသည်။ သူမသည် အားချိုးအတွက် နောက်တစ်ခွက်ထပ်ထည့်တော့မည့်အချိန် အားချိုးက သူမကို အမြန် တားလာသည်။</p> <p> </p> <p>“မိန်းကလေး၊ မင်းရဲ့ လေယူလေသိမ်းက ဒေသထွက်မဟုတ်လောက်ဘူး။”</p> <p>ရေနွေးသောက်ပြီးနောက် အဖွားချန်သည် အားချိုးနှင့် စကားစမြည်ပြောသည်။</p> <p>အားချိုးက ပြောပြီး အဖွားချန် ထိုးထားတဲ့ ပန်းတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဘွားချန်ရဲ့ ပန်းထိုးစွမ်းရည်က သိပ်မကောင်းပေ၊ အားချိုးသည် အချိန်အတော်ကြာကြည့်တာတောင် သူမဘာကို ချုပ်လုပ်နေသည်ကို မသိပါပေ။</p> <p>အဖွားချန်က ဆက်၍ ပန်းထိုးရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။</p> <p>အားချိုးသည် အဖွားချန်၏ မန်ဒရင်းဘဲများကို ထပ်မံကြည့်ရှုပြီးနောက် ရယ်မောချင်စိတ်ကိုမအောင့်နိုင်ဘဲ</p> <p>“အဖွားရဲ့မန်ဒရင်းဘဲတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်ဆူဖြိုးနေရတာလဲ”</p> <p>“ဝနေတာလား”</p> <p>အဖွားချန်သည် ချုပ်လုပ်နေမှုကို ချလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချည်ထိုးထားသော အဝတ်စကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ချင်းရွှမ်က သူတို့ပြောတာကို နားထောင်ရင်း ရေနွေးကြမ်းသောက်နေခဲ့သည်။ သူသည် အားချိုး၏စကတ်ပေါ်ရှိ ချည်ထိုးထားသော အနီရောင်ဇီးပင်ကို မတော်တဆ မြင်လိုက်ပြီး အားချိုးအား မော့ကြည့်ကာ</p> <p>“မင်းတို့မြို့တော်ကလူတွေက အဖွားတို့ထက် အမြင်ပိုကျယ်ပြန့်တော့ ချည်ထိုးတဲ့ပုံစံက အဖွားတို့ထက်အများကြီးပိုကောင်းမှာပဲ”</p> <p>အဘွားချန်က ပြုံးကာ အဝတ်တစ်ထည်ကိုယူပြီး အားချိုးအား ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“သမီးလေး၊ ဒီအဘွားကြီးကြည့်ဖို့ တစ်ခုခုချည်ထိုးပြပါဦး”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save