Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၈၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မျှော်လင့်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဪ... ” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့် မြွက်ဟလေသည်။</p> <p>“တပည့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာလည်း ပါရမီ လုံးဝမရှိသူတစ်ဦးလိုပဲ အရမ်းနှေးကွေးပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p>“ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းရဲ့တိုးတက်မှုက မနှေးပါဘူး” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဝမ်မင်ကျိ၏ ကျင့်စဉ်များကို စုပ်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ တတိယအဆင့်မှ ကျော်လွန်၍ စတုတ္ထအဆင့် မဟာဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံစဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဒုတိယအဆင့် မဟာဆရာမျှသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p>“တပည့် အစောက တင်ပြခဲ့သလိုပါပဲ...</p> <p>တိုက်ဆိုင်သော ကံကောင်းမှုတစ်ခုပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အပြစ်မကင်းသကဲ့သို့သော လေသံဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းကို ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ဘဲ “ဆက်ပြောပါဦး” ဟုသာ ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက်  နန်ဝူးမြို့သို့ သွားရောက်စဉ် အဘိုးဝမ်ရှူးကျူးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၍</p> <p>သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ‘ဂူ’ အဆိပ်ပိုးမွှားတစ်မျိုးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်းဂူ ကပ်ငြိနေသည်ကို အဘိုးက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်းဂူ ဟုတ်လား” ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရပြီး “အရမ ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းပါလ” ဟု ရေရွတ်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဘိုးဝမ်က တပည့်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ တစ်နှစ်သာ အချိန်ကျန်တော့တယ်လို့  ဆိုပါတယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆို၏။</p> <p> </p> <p>“ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကော ရှိသေးလား” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က မေးမြန်းရာ၊</p> <p>“ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိပတယ်” ဟု ဆိုကာ ဝမ်ရှူးကျူး ပေးအပ်ထားသော သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းကို ထုတ်ယူ၍ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက တကယ်ပဲ ထိရောက်နိုင်လောက်တယ်” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခေါင်းညိတ်လက်ခံပြီး “ဒါကြောင့်မို့ မင်းက မင်းရဲ့သက်တမ်း မရှည်တော့ဘူးလို့ တွေးမိပြီး စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်း လွတ်သွားကာ ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်တဲ့ အခြေအနေအထိ ဖြစ်သွားရတာပေါ့ ဟုတ်လား” ဟု မေးမြန်း၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ “မှန်ပါတယ်” ဟု ဝန်ခံလေသည်။</p> <p>“ကူကယ်ရာမဲ့ပါတကား... ကောင်းကင်ဘုံသည် ပါရမီရှင်များကို မနာလိုဖြစ်တတ်သည်မှာ အမှန်ပေတည်း” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး “မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိသေးလဲ” ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“နန်ဝူးမြို့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းခွဲက အဘိုးအို လင်းထျန်းက ၁၀ လအတွင်း ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်လာနိုင်ရင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြိုင်ပွဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမယ် ကတိပေးထားတယ်။ အကယ်၍ တပည့်သာ အနိုင်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ပေးဖို့ရန် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းနိုင်မယ်တဲ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြ၏။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခေါင်းညိတ်လျက် “၁၀ လအတွင်း ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာအရမ်း ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ အတွေ့အကြုံနဲ့ ပါရမီ နှစ်မျိုးစလုံး ပြည့်စုံမှ ဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါ့အပြင် ဒီသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ကလည်း လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု မှတ်ချက်ပြုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ယခုမှ တစ်နှစ်အကြာတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် သူတစ်ပါးတို့ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် အရာများကို သူ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p> “ “ဂိုဏ်းချုပ်.. တပည့်ကို သနားသောအားဖြင့် တစ်ခုလောက်တော့ ကူညီပေးစေလိုပါတယ်၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းထဲမှာပါတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေကိုသာ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ တွေ့ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် တပည့်အတွက် ကူညီရှာဖွေပေးပါ ဒီအတွက် ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရပါစေ... တပည့်ဘက်က အသင့်ရှိနေပါ့မယ်” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ကလည်း ထိုတောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံသဘောတူလေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းမှ လင်းထျန်း၊ ပေါင်အန်းဆေးခန်းမှ ဝမ်ရှူးကျူး၊ ချန်ဟုန်းကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ လင်ဇီအာနှင့် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဆေးမြက်များ ရှာဖွေပေးရန် အသင့်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အတန်ကြာအောင် စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ် အကြောင်းကိုမူ တစ်ခွန်းတစ်ပါဒမျှပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ဖော်သည် နံနက်စာ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားသဖြင့် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် ရိုးရှင်းသော နံနက်စာကို အတူတကွ သုံးဆောင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် မပြန်မီ၌ ယမန်နေ့ညက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ရာ နေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုကာ ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“သွေးနံ့တွေက အတော်လေး ပြင်းနေသေးတယ်။ ဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်တချို့ စိုက်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရပြီး ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ဤနေရာ၌ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်းကို ရိပ်မိသွားပြီဖြစ်သည်ကို နားလည်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်။ တပည့်တို့အနေနဲ့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးကိုမှ ဖန်တီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုကာ ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံးလျက် “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သူတစ်ပါးကို အကြောင်းမဲ့ ပြဿနာမရှာသလို၊ ပြဿနာလာရှာရင်လည်း လုံးဝကြောက်ရွံ့နေမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောကြားပြီးနောက် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဖုန်းအစ်ကို... တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့က ရှေ့သို့တိုးလာကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းကြသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းပြကာ “စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ အဆင်ပြေပါတယ်။ မနေ့ညက မင်းတို့ကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ချောင်ကလည်း “ဖုန်းအစ်ကို အဆင်ပြေနေဖို့ကသာ အရေးကြီးဆုံးပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရပြီး ခေါင်းကို အလေးအနက် ညိတ်ပြလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်းသည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အနည်းငယ်သော အကြွင်းအကျန် ပြဿနာများကား ရှိနေဆဲဖြစ်၏။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသော သားရဲများသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာဟန် မတူသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“ဖုန်းအစ်ကို... မှော်သားရဲ ၁၀ ကောင်ကျော်လောက် ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။ သူတို့ကို သွားပြီး ပြန်မဖမ်းရဘူးလား” ဟု ဒါချောင်က မေးမြန်း၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ မွေးမြူရေးခြံထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးသည်နှင့် ထိုအရာအားလုံးသည် ၎င်းတို့နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ဟူသော သင်ခန်းစာကို ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြပြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းယမ်းပြကာ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့အားလုံး အခုလောက်ဆိုရင် ပြန်ရောက်လာကြပါပြီ” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်ပင်... ချင်ယွမ်ဖုန်း စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မနေ့ညက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်စဉ်အတွင်း ထွက်ပြေးသွားကြသော မှော်သားရဲ ၁၀ ကောင်ကျော်မှာ အဝေးမှ ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ပုံစံမှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းနေ၏။ ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းရှိ သားရဲထိန်းကွင်းများသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ၎င်းတို့ကို နောက်ပြန်ဆွဲခေါ်လာနေခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ကမ္ဘာမြေရှိ စက်ရုံတစ်ခုမှ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့မှာ တန်းစီ၍ မွေးမြူရေးခြံရှိရာသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြီး ခြံထဲတွင် ပြန်လည်ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအတွေ့အကြုံကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားသော သားရဲများသည် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာကိုသာ လက်ခံလိုက်ကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ဤနေရာတွင် သောက်စရာ နတ်ရေစင် ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမှော်သားရဲများကို ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ထားပါက ဖျားနာနိုင်သည်ကို သိရှိသဖြင့် ရက်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ်စီ အပြင်ထွက်၍ ဆော့ကစားခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်နေ့ အရုဏ်မတက်မီ ပြန်လာကြရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ထိုထိန်းကွင်း၏ ဆွဲခေါ်မှုကို ပြန်လည်ခံစားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိနှင့် မိမိ၏အဖော်များကို အခြားသူများ ရန်မပြုနိုင်စေရန် အစီအရင်ကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက် အတော်လေး ပင်ပန်းနေကြပြီ၊ သွားပြီး အနားယူကြဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုင်လျက်ပင် ငိုက်မြည်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ မနေ့ညက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခဲ့ရရုံသာမက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြရသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အနားသို့ သွားရောက်၍ နှိုးလိုက်ပြီး အခန်းများသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... ဒီလောက်အထိ ကိစ္စတွေအများကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်ကတော့ အနည်းငယ် ထပ်ပြီး တိုးတက်လာခဲ့တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိအခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး သွေးများပေကျံနေသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ကာ သန့်ရှင်းသောအဝတ်များကို ဝတ်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်လေးကို ထုတ်ပြပေးပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>သခင် : ချင်ယွမ်ဖုန်း</p> <p>အသက် : ၁၈ နှစ်</p> <p>ကျင့်စဉ်အဆင့် : စတုတ္ထအဆင့် မဟာဆရာ</p> <p>တိုက်ခိုက်ရေးပညာများ : ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်းပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့်ပညာရပ်၊ ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်ခြင်းပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေးပညာရပ်၊ သားရဲမီးလျှံ၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းပညာရပ်</p> <p>ကျင့်စဉ် : စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်</p> <p>ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး : ၂၆၆၃၆၆</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းပြကွက်ကို ကြည့်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ‘ချီ’ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာရန်မှာ မဝေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ် နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းပညာရပ် ဟူသော သိုင်းပညာနှစ်မျိုးကိုလည်း ထပ်မံရရှိခဲ့သေး၏။</p> <p> </p> <p>ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျန်းတာနှင့် ကျန်းရှောင်ပေါင်တို့၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူစဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယင်းမှာ မပြည့်စုံသော ပညာရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့ သံဝါသပြုခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံရသော နည်းလမ်းများ ပါဝင်နေ၏။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ များစွာ အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ဦးစလုံး တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အချို့သောသူများသည် ၎င်းကို အမျိုးသမီးများထံမှ စွမ်းအင်များကို လုယူရန်အတွက်သာ အသုံးပြုကြပြီး တစ်ဖက်သတ် အမြတ်ထုတ်သည့် နည်းလမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ယင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အမျိုးသမီးများကို အကျိုးမပြုသည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ ယင်စွမ်းအင် ကိုပါ ကုန်ခမ်းစေသဖြင့် အလွန်တရာ ရက်စက်လှသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save