Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ရေကြည်စံအိမ် ဆွေးနွေးပွဲ စားပွဲဝိုင်း…</p> <p>ဘယ်ဘက်တွင် ယွင်ဝမ်ရွှယ်နှင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များ ရှိနေ၏။</p> <p>ညာဘက်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့၊ ကျင်းကျုံးယွဲ့နှင့် ဆရာကြီး ဇိုအန်တို့ ရှိနေကြသည်။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသည်ကို တွေ့ချိန်မှာတော့ ယွင်ဝမ်ရွှယ် ပြုံးလိုက်၏။ မဟာမိတ် တပ် ၂ သောင်း နယ်မြေနား ရောက်နေတော့ ကျင်းကျုံးယွဲ့ မခံနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “သက်သေတွေဖြစ်တဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျူ့ထျန်းဖန်၊ သခင်လေး နင်လျန်ဟွာနဲ့ ခရိုင်ဝန်လေး ရွှီရှစ်ဇီတို့ကို သွားခေါ်လိုက်ပါ။”</p> <p>နင်လျန်ဟွာက နင်ချင်း၏ တူတော်မောင်၊ ဒုတိယ အကြီးဆုံးမြို့စားကြီးရဲ့ သားဖြစ်၏။</p> <p>ရွှီရှစ်ဇီက ရှန်နင်မြို့ မြို့စားကြီး၏သားဖြစ်၏။ သူတို့အိမ်မှာလည်း ဆားတွင်းရှိသော်လည်း လေခွင်းမြို့လောက် မကြီးပေ။</p> <p>ဤ ၃ ယောက်သာ သက်သေအဖြစ် ရှိနေလျှင် စာချုပ်ချုပ်ပြီး ဖျက်လို့ ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>.................</p> <p>ထိုလူ ၃ ယောက် ရောက်လာချိန်မှာတော့ ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “စကြရအောင်။”</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ပိုင်ယင်ဆားတွင်း ကိစ္စကြောင့် လူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့တယ်။ ဆားအဆိပ်သင့်မှုကြောင့်လည်း အများကြီး ထိခိုက်နစ်နာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် လျော်ကြေး အရင် ပေးရမယ်။ ပြီးမှ ကျန်တာ ဆက်ဆွေးနွေးမယ်။</p> <p>အရင်တုန်းက ၅ သန်း တောင်းခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ ကျင်းကျုံးယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတော့ ၂.၅ သန်း (၂၅ သိန်း) လျှော့ပေးမယ်။ တစ်ပြားမှ ထပ်မလျှော့ဘူး။ မပေးနိုင်ရင် ဆွေးနွေးပွဲ ရပ်မယ်။ တပ်ဖွဲ့နဲ့ လာရှင်းမယ်။ ကျင်းကျုံးယွဲ့... လက်ခံမလား။ ငြင်းမလား။ ရွေးချယ်လိုက်။”</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောဆိုလိုက်၏။ “ကျွန်မတို့ ပေးနိုင်တာ ၁ သန်း (၁၀ သိန်း) ပဲ။”</p> <p>အားလုံး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ <strong>‘၂၅ သိန်းအထိ လျှော့ပေးတာတောင် ၁၀ သိန်းပဲ ပေးမယ် ဟုတ်လား။’</strong></p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ် ဒေါသထွက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ သက်သေ ၃ ယောက်လည်း ထရပ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>“ပြန်ကြမယ်။”</p> <p>သူတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်၏။ “ခေါင်းဆောင်ယွင်... ခင်ဗျားက လောင်းကစားဘုရင် မဟုတ်လား။ လောင်းကစားမှာ ဘယ်တော့မှ မရှုံးဘူး မဟုတ်လား။”</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤစကားများမှာ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသော စကားလုံးများ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျား တောင်းတာ ၂.၅ သန်း။ ကျုပ်တို့ ပေးနိုင်တာ ၁ သန်း။ ကွာဟချက် ၁.၅ သန်းရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ၁.၅ သန်းဖိုး လောင်းကြေးထပ်ကြမယ်။ တစ်ဖက်ကို ၇.၅ သိန်း စီ။ တစ်ပွဲတည်း အပြတ်ကစားမယ်။ ကျုပ် နိုင်ရင် လျော်ကြေး ၁ သန်းပဲ ပေးမယ်။ ကျန်တာ ခင်ဗျား စိုက်ရမယ်။”</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ “ခင်ဗျား ရှုံးရင်ကော။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်၏။ “၂.၅ သန်း အပြည့်ပေးမယ်။ တစ်ပြားမှ မလျော့ဘူး။”</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က အံ့အားတသင့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား... ကျုပ်နဲ့ လောင်းချင်တာလား။ ကျုပ်က လောင်းကစားလောကရဲ့ ဘုရင်ဆိုတာ မသိဘူးလား။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “သိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စမ်းကြည့်ချင်လို့။”</p> <p>အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ <strong>‘ရူးနေတာလား။’</strong></p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က သက်သေ ၃ ယောက်နှင့် တိုင်ပင်ရန် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ပြန်ထွက်လာကြ၏။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ လက်ခံတယ်။ ခင်ဗျားတို့ နိုင်ရင် ၁ သန်းပဲ ပေး။ ကျန်တာ ကျုပ် စိုက်မယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ရှုံးရင် ၂.၅ သန်း ပေးရမယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ ငွေမရှိတာ ကျုပ် သိတယ်။ ဒါကြောင့် စစ်သည် တစ်သောင်းစာ လက်နက်ကိရိယာတွေကို အပေါင်ထားရမယ်။ လန်ထျန် ဆားတွင်းရဲ့ ၅ နှစ်စာ ဝင်ငွေကို အပေါင်ထားရမယ်။ လျော်ကြေးကို ၁၂ လပိုင်း ၁ ရက်နေ့ မတိုင်ခင် ပေးရမယ်။”</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွား၏။</p> <p>လန်ထျန် ဆားတွင်း ၅ နှစ်စာ ဝင်ငွေနှင့် စစ်သည် တစ်သောင်းစာ လက်နက်များဆိုသည်မှာ လေခွင်းမြို့၏ အသက်သွေးကြောများ ဖြစ်သည်။</p> <p>လျော်ကြေးပေးရန် အချိန်ကလည်း တစ်လတောင် မလိုတော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ လေခွင်းမြို့ကို လက်နက် ဖြုတ်သိမ်းပြီး စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့လိုက်သည်နှင့် အတူတူ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>“မရဲဘူးလား။” ယွင်ဝမ်ရွှယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>ဆရာကြီး ဇိုအန်က ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို တားမြစ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိကြောင်း ပြသလိုက်၏။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ တွေဝေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ လက်ခံတယ်။ ကျွန်မ ဒိုင်ကိုင်မယ်။ အနိမ့်ဆုံးကြေး ၁ သိန်း။ အန်စာတုံး ၃ လုံး အကြီးအသေး။ မြွေမြီးကောင်စား နည်းလမ်း။”</p> <p>(မြွေမြီးကောင်စား ဆိုသည်မှာ ၁ သုံးလုံး (အငယ်ဆုံး) က ၆ သုံးလုံး (အကြီးဆုံး) ကို နိုင်တယ် လို့ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၆ သုံးလုံးက အကြီးဆုံးဟု ယူဆ၏။)</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “သဘောတူတယ်။”</p> <p>စာချုပ် ချုပ်လိုက်ကြသည်။ ကျင်းကျုံးယွဲ့နှင့် ယွင်ဝမ်ရွှယ် လက်မှတ်ထိုးပြီး တံဆိပ်တုံး ထုလိုက်ကြ၏။</p> <p>.................</p> <p>လောင်းကစားပွဲ စတင်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် ယွင်ဝမ်ရွှယ် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် ၁ သောင်းတန် ချစ်ပ်ပြား ၇၅ ပြားစီ ရှိနေ၏။</p> <p>အားလုံး အသက်အောင့်ထားကြသည်။ ဤပွဲမှာ အန္တရာယ် အကြီးမားဆုံး လောင်းကစား ပွဲကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြောလိုက်၏။ “စမယ်။”</p> <p>နှစ်ယောက်စလုံး အန်စာတုံးခွက်ကို လှုပ်ခါလိုက်ကြသည်။ ၅ စက္ကန့် ကြာချိန်မှာတော့ ပြိုင်တူ ချလိုက်ကြသည်။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ယွင်ကျုံးဟဲ့ထက် ၀.၅ စက္ကန့်လောက် နောက်ကျပြီး ချလိုက်၏။</p> <p>သူ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အန်စာတုံး အသံကို နားထောင်ပြီး နံပါတ် ဘယ်လောက် ဆိုသည်ကို သိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ၁၀ မှတ် ရထားသောကြောင့် သူက ၁၂ မှတ် ရအောင် လုပ်လိုက်၏။</p> <p>“၁ သိန်း...” ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ကြေးဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “လိုက်တယ်။”</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ထပ်ခေါ်လိုက်သည်။ “နောက်ထပ် ၁ သိန်း။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “လိုက်တယ်။ ဖွင့်မယ်။”</p> <p>ဖွင့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ၉ မှတ် (၃ သုံးလုံး)၊ ယွင်ကျုံးဟဲ့က ၇ မှတ် (၂ နှစ်လုံး၊ ၃ တစ်လုံး) ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ပထမပွဲ ယွင်ဝမ်ရွှယ် နိုင်သွားပြီး ၂ သိန်း ၁ သောင်း ရသွား၏။</p> <p>ဆရာကြီး ဇိုအန်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။</p> <p>.................</p> <p>ဒုတိယပွဲ..</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ထပ်ပြီး ၀.၅ စက္ကန့် နောက်ကျပြီးမှ ချလိုက်ပြန်၏။</p> <p>သူက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ နံပါတ်မှာ ၁၀ ဖြစ်ကြောင်း သိနေသောကြောင့် သူက နံပါတ် ၁၂ ရအောင် လုပ်လိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ခေါ်လိုက်၏။ “၁ သိန်း။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “၁ သိန်း။ ဖွင့်မယ်။”</p> <p>ဖွင့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့ နံပါတ် ၁၀၊ ယွင်ဝမ်ရွှယ် နံပါတ် ၁၂ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ ထပ်ရှုံးပြန်သည်။</p> <p>စုစုပေါင်း ၃ သိန်း ၂ သောင်း ရှုံးသွားပြီး လက်ထဲမှာ ၄ သိန်း ၃ သောင်းပဲ ကျန်တော့၏။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။</p> <p>.................</p> <p>တတိယပွဲ...</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရ၏။</p> <p>သူ အန်စာတုံးကို အကြာကြီး လှုပ်နေသည်။ ပိုပိုမြန်လာသည်။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်လည်း လိုက်လှုပ်နေသည်။ သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အန်စာတုံးသံကို နားစွင့်နေ၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်ပြီး အမှတ် (၂၄) အသံမိစ္ဆာ၏ စကားကို ကြားယောင်နေမိသည်။ “ကျွန်မက ဘယ်အသံမဆို တုပနိုင်တယ်။ ပါးစပ်ဟစရာ မလိုဘူး။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က အသံကို အတုလုပ်နေသည်လား။ ဝက်ခြံတစ်ခြံလုံး လှုပ်ခါနေသလို အသံတွေ ဆူညံနေ၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရပ်လိုက်သည်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ ယွင်ဝမ်ရွှယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ကြားလိုက်ရတာက ၆ သုံးလုံး (၁၈ မှတ်) အကြီးဆုံး နံပါတ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သို့ပေမည့် မြွေမြီးကောင်စား စည်းမျဉ်းအရ ၁ သုံးလုံးက ၆ သုံးလုံးကို နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ၁ သုံးလုံး ရအောင် လုပ်လိုက်၏။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ “၂ သိန်း။”</p> <p>“အကုန်ပုံအောမယ်။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က လက်ကျန် ၄ သိန်း ၃ သောင်းကို တွန်းပို့လိုက်၏။</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ် ရယ်ချင်သွားသည်။ <strong>‘ခင်ဗျားက ၆ သုံးလုံး ရလို့ နိုင်ပြီ ထင်နေတာလား။ ကျုပ်က ၁ သုံးလုံးနဲ့ စောင့်နေတာကွ။’</strong></p> <p>“ကောင်းပြီ။ ကျုပ်လည်း ပုံအောမယ်။”</p> <p>သို့သော်ငြား ယွင်ဝမ်ရွှယ်ဘက်မှာ ၆ သိန်း ကျန်နေသေးသော်လည်း ယွင်ကျုံးဟဲ့ဘက်မှာ ငွေ မလောက်တော့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယွင်ဝမ်ရွှယ်က မေးလိုက်၏။ “ကျင်းကျုံးယွဲ့... ခင်ဗျားတို့ဘက်က ငွေမလောက်ဘူး။ ဘယ်လို လုပ်မလဲ။”</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဘာလိုချင်လဲ။”</p> <p>ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားတို့ မိသားစုရဲ့ ရတနာသိုက်မြေပုံကို ၆ သိန်းနဲ့ ညီမျှတယ်လို့ သဘောထားပြီး ထပ်မလား။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ အံ့ဩသွားသည်။ <strong>‘ရတနာသိုက်မြေပုံ ရှိတယ် ဟုတ်လား။’</strong></p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့က ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် အင်္ကျီလက်ကြားမှ သေတ္တာငယ်လေး တစ်ခုကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်၏။</p> <p>“ကျုပ်လည်း ပုံအောမယ်။” ယွင်ဝမ်ရွှယ်က လက်ကျန် ၆ သိန်းကို တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p>စုစုပေါင်း ၁ သန်း ၂ သိန်းကျော်နှင့် ရတနာသိုက်မြေပုံ တစ်ခု... အရာအားလုံး ဤပွဲမှာ အဆုံးအဖြတ် ပေးတော့မည်။</p> <p>“ဖွင့်ကြည့်ကြစို့။” ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ခွက်ကို ဖွင့်လိုက်၏။ ၁ သုံးလုံး ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်၏။ “ယွင်အောက်ထျန်း... ခင်ဗျား ၆ သုံးလုံး ရထားတာ မဟုတ်လား။ ၁ သုံးလုံးက ၆ သုံးလုံးကို စားတယ်ကွ။ ခင်ဗျား ရှုံးပြီ။”</p> <p>“ဟုတ်လား။ အရူးလေး...” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခွက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>၆ သုံးလုံး မဟုတ်ပေ။ ၆ နှစ်လုံး၊ ၅ တစ်လုံး နံပါတ် ၁၇ ဖြစ်လို့နေ၏။</p> <p>နံပါတ် ၁၇က နံပါတ် ၃(၁ သုံးလုံး) ထက် ကြီး၏။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save