Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါက မင်းကို လက်လှမ်းခိုင်းလို့လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေသည် မိမိဘာသာပင် မသိလိုက်ဘဲ လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ထို့သို့သောအရာမျိုးမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ နဂါးနက်လှေ၏ ကြယ်မြေပုံသည် မသေမျိုးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု တစ်မျိုး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးများ၏ ကြယ်မြေပုံများမှာ သီးသန့်ဖြစ်သော မသေမျိုးတံဆိပ်များ ဖြစ်ကြရာ နဂါးနက်လှေ၏ အရှင်သခင် လုံးဝ မရိပ်မိစေဘဲ ထိုတံဆိပ်ကို သက်ရောက်မှုဖြစ်အောင် လုပ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>​နဂါးနက်လှေ၏ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ကြယ်မြေပုံရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာမှာ ကြယ်မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသည့် လမ်းကြောင်းနှင့် တကယ်ပင် ကွဲပြားနေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကြယ်မြေပုံသည် ပေးသင့်သည့် ကြိုတင်သတိပေးချက်မျိုးကိုလည်း ထုတ်မပေးပေ။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်က သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစီရင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်လည်ပတ်လာတော့သည်။</p> <p> ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် အလွှာပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမကသော ကာကွယ်ရေး အလင်းအကာများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> တိုက်ခိုက်ရေး အစီရင်အမျိုးမျိုးမှာလည်း မသေမျိုးစွမ်းအားများ စီးဝင်လာမှုနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာကြသည်။</p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မသေမျိုးလှေအစီရင်ဗဟိုချက် သည်လည်း အနီးနားရှိ မြေနဂါးစီးရီး နဂါးနက်လှေများနှင့် စတင်ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုလှေများ ရောက်ရှိလာနိုင်ပါက ကြာနီနတ်မိမယ်အနေဖြင့် မသေမျိုးလှေအစီရင်  ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုလှေများ ရောက်လာရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> မူလသတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်း၏ အပိုင်းတိုင်းတွင် ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူများ၏ လှေများက စူးစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> သူတို့နှစ်ဦး အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်မှာ အတန်ကြာသွားပြီးနောက် နဂါးနက်လှေ၏ ကာကွယ်ရေး အလင်းအကာများမှာ ရုတ်တရက် တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးသည် အနောက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ လူပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်းမသိဘဲ ရေခဲခေါင်းတလားရှေ့တွင် ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုသူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခေါင်းတလားအတွင်းရှိ ရုပ်အလောင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​“မင်းတို့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့၊ ငါက ဒီကို လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ၊ မင်းတို့ကို ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီရုပ်အလောင်းကိုတော့ ငါ သယ်သွားရလိမ့်မယ်”</p> <p>​ထိုလူပုံရိပ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> သူသည် အမှောင်ထုတစ်လွှာ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် သူ၏ ရုပ်သွင်ကို အတိအကျ မမြင်ရသလို၊ အသံမှာလည်း အမျိုးသား သို့မဟုတ် အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြား၍ မရပေ။</p> <p>​“ဒါဆို စီနီယာအစ်မကြီးကို ငါးစာနဲ့ မျှားခေါ်ပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ ရှင့်လက်ချက်ပေါ့ ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်</p> <p>“ရှင်က ကျွယ်မင်နန်းတော်က ကျင့်ကြံသူလား ”</p> <p>​“မင်းတို့ အေးအေးဆေးဆေး ခန့်မှန်းကြည့်ကြပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲ ခန့်မှန်းခန့်မှန်း ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ကတော့ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>​တစ်ဖက်လူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ရေခဲခေါင်းတလားကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> ရေခဲခေါင်းတလားပေါ်ရှိ အဆင့်ဆင့်သော တားမြစ်ချက် အစီရင်များမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ပါးလွှာသော စက္ကူချပ်များကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးလွယ်နေပုံရသည်။</p> <p>​“တောက်... ရှဲ့အာမန်... ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ နောက်မျိုးဆက် နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး အရှိဆုံး ပါရမီရှင်က ဒီလိုပဲ သေသွားရတာ တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲ”</p> <p>​“မင်းက ဟန်ဆောင်သေနေတာလား အကယ်၍ ဟန်ဆောင်နေတာဆိုရင် အခု မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအနားမှာ ငါကလွဲရင် တခြားသူ မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကိုလည်း သုံးလို့မရဘူး၊ ငါ့လို အဆင့် ၈ မသေမျိုးရှေ့မှာ မင်းမှာ ဘာမှ ပြန်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူး။ အဲဒီတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောကြတာပေါ့”</p> <p>​“အဲဒီ အကြီးအကဲတွေကတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ် နှစ်ယောက်နဲ့ မင်းကို လွှတ်လိုက်ရင် ငါ့ကို မျှားထုတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား ဟားဟားဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ”</p> <p>​“ငါတော့ ထွက်လာခဲ့ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ငါ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သူတို့ လုံးဝ မသိကြတာပဲ။ အခုဆို သူတို့တွေ ဒီနဂါးနက်လှေကို အရူးအမူး လိုက်ရှာနေကြလောက်ပြီ။ သူတို့တွေ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးပြူးကြည့်နေမယ့် ပုံကို မြင်ယောင်ပြီး ငါတော့ ရယ်ချင်နေပြီကွာ”</p> <p>​“ဒါဆိုရင်လည်း ပိုပြီး ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ရယ်လိုက်လေ”</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ရေခဲခေါင်းတလားထဲမှ ထထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“ပြောစမ်း... မင်းက ဘယ်ကလဲ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေက ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အများစုက မှတ်တမ်းထဲမှာ ရှိပြီးသားပဲ။ မင်းရဲ့ အငွေ့အသက်က ငါ့အတွက် အတော်လေး စိမ်းနေတယ်၊ မသေမျိုးလောကငယ် ကလား ဒါမှမဟုတ်... နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကလား ”</p> <p>​“မသေမျိုးလောကငယ်  နတ်ဘုရားနယ်မြေ "</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးသည် အသာအယာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ခုနက ထိုသူက မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆင့် ၈ မသေမျိုးဟု ပြောလိုက်သဖြင့် ဖန့်ချန် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ငါးစာဟပ်မည့် ငါးမှာ အများဆုံး အဆင့် ၇ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသူ ငါးစာဟပ်၊ မဟပ်မှာပင် မသေချာသည့် အခြေအနေတွင် အစစ်အမှန် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်  က တန်းထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p>​အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဆိုသည်မှာ ဤလောက၏ အမြင့်ဆုံး ထိပ်တန်း အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ထိပ်တန်း အင်အားစုကြီးများမှ အဆင့် ၉ မသေမျိုးများ လူလုံးမပြသရွေ့၊ မသေမျိုးလှေ အစီရင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သည့် စီနီယာအစ်မကြီးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသာလျှင် ထိုသူနှင့် အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။</p> <p>​သို့သော်... ထိုနေရာမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသဖြင့် မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို အသုံးပြုရန် လုံလောက်သော လှေများကို လုံးဝ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​“ငါ ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာက မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး။ သေမယ့်လူက အများကြီး သိနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ သိချင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုမှာတုန်းက မင်းတို့တွေ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြတာလဲ ”</p> <p>ထိုသူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​“မင်းတောင် ငါ့မေးခွန်းကို မဖြေချင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါက ဘာလို့ မင်းမေးခွန်းကို ဖြေရမှာလဲ”</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူက အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း သေလမ်းကို ပို့ပေးလိုက်ရမှာပေါ့၊ မင်းတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေ လိုက်မလာခင်မှာပေါ့...”</p> <p>​သူ၏ လက်ဝါးမှာ စီနီယာအစ်မကြီးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။</p> <p>အရှိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးလှသဖြင့် အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပုံရသော်လည်း အကယ်၍ သူသာ အဆင့် ၈ မသေမျိုးဆိုလျှင် ထိုအခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် ဘာမှ မတတ်နိုင်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ခေါ်ကာ ထွက်ပြေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စီနီယာအစ်မကြီးမှာ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရတော့မည်ဖြစ်ကာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​“ငါက မင်းကို လက်လှမ်းခိုင်းလို့လား ”</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက ရုတ်တရက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ထိုသူ၏ ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ပင် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်မီ ထိုသူသည် နဂါးနက်လှေပေါ်မှ အဝေးသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​ထို့နောက်တွင်မူ စီနီယာအစ်မကြီးသည် လှေပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ထိုသူ့ထံသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​ဟင်းလင်ပြင်ထဲတွင် အလွန်ပင် တောက်ပလှပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်သည် ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​“ကြည့်ရတာ... စီနီယာအစ်မကြီးက သူမရဲ့ အစစ်အမှန် အင်အားကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ။ သူမဟာ အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီတုန်းက အောက်နယ်မြေမှာလည်း... သူမဟာ အဲဒီ အဆင့် ၈ ပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်လာမှာကို တမင် စောင့်နေခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် တိုက်ခိုက်နေကြသော ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> စီနီယာအစ်မကြီးသည် အမန် ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပြောင်းကာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p>​“စီနီယာအစ်မကြီးက အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်နေပြီး ဒါကို အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ် ဆိုရင်တော့... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို လုပ်ကြံတော့မယ် ဆိုတာကို သူမ ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိထားတာ ဖြစ်နိုင်သလား ဒီတစ်ခေါက် အောက်နယ်မြေကို သွားတာက အလိမ်ခံရတာ မဟုတ်ဘဲ သူမက တမင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလား ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ဖန့်ချန်ကို မေးသည်။</p> <p>​“ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်။ အခုဆိုရင် စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ အစီအစဉ်က တစ်ဝက်လောက် အောင်မြင်နေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်။ တကယ်လို့ သူမက ဒီအဆင့် ၈ မသေမျိုးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ သိရလိမ့်မယ်”</p> <p>​ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားကာ</p> <p> “ဟုန်မိတ်ဆွေ... ကျွယ်မင်နန်းတော်ထဲမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတာမျိုး ရှိသလား ”</p> <p>​ယခင်က ကျိထျန်းတုနှင့် ဆူယာ တို့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အကြောင်းကို သာမန်ကျင့်ကြံသူများ မသေမျိုးလောကငယ်အကြောင်း သိသလောက်သာ သိထားကြသဖြင့် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် သိပ်မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ယခင်က ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်ဟုသာ သိထားကြသည်။</p> <p> ထိုကပ်ဘေးမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်၏ လူမျိုးစုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ယင်လောကကြီး နှင့် တစ်ချိန်တည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p>​“ရှင်က... ဒီလူက နတ်ဘုရားနယ်မြေက လာတာလို့ သံသယရှိနေတာလား ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က တွေးတောရင်း ဆိုသည်</p> <p> “ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ  နတ်ဘုရားနယ်မြေအကြောင်း မှတ်တမ်းအချို့ တကယ်ရှိပါတယ်။    ကျမက ရှေးဟောင်းစာပေတွေကို ဝါသနာပါလို့ တစ်ခါနှစ်ခါ ဖတ်ဖူးခဲ့တယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဟာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး မှော်မိစ္ဆာသားရဲ တွေ သောင်းကျန်းနေသလို၊ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုး တွေကို တွေ့ဖို့တောင် အတော်လေး ခဲယဉ်းသွားပြီလို့ သိရတယ်”</p> <p>​“မှော်မိစ္ဆာသားရဲ ”</p> <p>​“အင်း... ဟင်းလင်ပြင်မိစ္ဆာ  တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်၊ ဒီခေတ်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ ပြောတာလည်း မှန်ပေသည်၊ ထိုမှော်မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ဇာတိမြေမှ ဖန်တီးလိုက်သော အရာများ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>​“ဒီမှော်မိစ္ဆာတွေက အဲဒီလောက်တောင် အားကောင်းလို့လား ကျုပ်မှတ်မိသလောက် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ။ သူတို့တောင် ဒီမှော်မိစ္ဆာတွေကို မနှိမ်နင်းနိုင်ကြဘူးလား ”</p> <p>​“လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အဲဒီ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေဟာ မျိုးတုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပါပြီ...”</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် စီနီယာအစ်မကြီး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ထဲတွင်မူ အသက်ဝိညာဉ် မရှိတော့သော ရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။</p> <p>​ထိုသို့သော တိုက်ပွဲအပြီးမှာပင် စီနီယာအစ်မကြီးမှာ ဆံပင်အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရုံသာ ရှိပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဒဏ်ရာအနာတရမှ ရှိမနေပေ။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save