Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၇၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိမင်းဆက်ရဲ့ ဧကရာဇ်အိုကြီးကမသေမျိုး အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံနေပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ မသိရပေ။</p> <p>လက်ရှိ အိမ်ရှေ့စံကတော့ အမွှေးတိုင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နဲ့ တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းထားပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ဘယ်အတိုင်းအတာအထိလဲဆိုတာ မသိရပြန်ပေ။</p> <p>အခုတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတဲ့ မင်းသားဆယ့်နှစ်တစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ပြီဖြစ်ကာ သူ၏ ခွန်အားကလည်း အားလုံးအတွက် ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ပေါ်မလာသေးတာဆိုလို့ စတုတ္ထမင်းသား၊ သတ္တမမင်းသား၊ အဋ္ဌမမင်းသား၊ ဒသမမင်းသားနဲ့ ဧကဒသမမင်းသားတို့ ကျန်ပါသေးသည်။</p> <p>အမွှေးတိုင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ စကားအရဆိုရင် လင်ကျိုး ဟာ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး မြို့တော်ဟာလည်း လင်ကျိုး ပဲ ဖြစ်နေတာ မဆန်းတော့ပေ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ မသေမျိုး အတတ်ပညာနဲ့ ထိတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်း အရှိဆုံးသူတွေဟာ ချောင် မိသားစုဝင်တွေပဲ ဖြစ်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေအကြာကြီးမှာ ဧကရာဇ်အိုကြီး တစ်ယောက်ပဲ သိသာတဲ့ အောင်မြင်မှု ရခဲ့ပုံရသည်။</p> <p>သူတို့တွေဟာ မသေမျိုး အတတ်ပညာနဲ့ တစ်ကြိမ်ထက်မက ထိတွေ့ဖူးကြသော်လည်း။</p> <p>ဆွန်ဒူရှန် ရဲ့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ အရာကိုတော့ အသည်းအသန် လိုချင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါကို ကြည့်ရင် ဆရာဟာ တခြားသူတွေနဲ့မတူဘဲ တစ်မူထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ များလှသည်။</p> <p>"အရှင်မင်းသား"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ဖိတ်ခေါ်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "ကြွပါ... အထဲကို ကြွပါဦး"</p> <p>သူသည် ကျောက်ကန်နှင့် တခြားသူများကို လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>လက်ဖက်ရည် အိုးခွက်တွေနဲ့ လက်ဖက်ခြောက်တွေကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ဈေးထဲမှာ ဝယ်ထားတာတွေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောင်ကျိီသည် လက်ဖက်ရည်ကို အလောတကြီး မသောက်ဘဲ ခွက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အပေါ်ယံလေကို ယပ်ခပ်၍ အနံ့ခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆိုသည်။ "ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ လက်ဖက်ရည်မျိုးက ဗိုလ်ချုပ်ချန် လို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ထိုက်တန်မှာလဲ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်... ဒါက ကြမ်းတမ်းတဲ့ လက်ဖက်ရည်ပါ။ ဒီနေရာကလည်း ယာယီ တည်းခိုတဲ့ နေရာလေးပဲမို့လို့ အရှင်မင်းသား အနေနဲ့ အထင်မသေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p>"မဟုတ်တာ... ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လာပါတယ်"</p> <p>ချောင်ကျိီက ဆိုကာ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ တီးလိုက်သည်။</p> <p>"လာပြီ"</p> <p>အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့်။</p> <p>လူအချို့သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာသော လက်ဖက်ခြောက်နှင့် လက်ဖက်ရည် အိုးခွက်များကို ချက်ချင်း သယ်ဆောင်လာကြသည်။ တန်ဖိုးကြီးလှသော နန်မူသစ်သား လက်ဖက်ရည်စားပွဲလည်း ပါဝင်သလို ပတ်ပတ်လည်တွင် ကာရံရန် လိုက်ကာများကိုလည်း ချလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အလှလေးနှစ်ဦး ဝင်ရောက်လာကာ ပြုစုပေးကြတော့သည်။</p> <p>"မင်းသားက တကယ်ပဲ အနုပညာဆန်တဲ့သူပဲ"</p> <p>ဒီလောက်အထိ ခမ်းနားတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကို ကြည့်ပြီး ချန်ဆန်းရှီက မျက်နှာသေဖြင့် ဆိုသည်။ "အပြင်ထွက်တာတောင် လက်ဖက်ရည် အိုးခွက်တွေကို သယ်လာတာလား"</p> <p>"ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပြီ... ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပြီ"</p> <p>ချောင်ကျိီက ရှင်းပြသည်။ "ဒီမင်းသားကသာမန်ရက်တွေမှာ လက်ဖက်ရည်ကို အလွန်မြတ်နိုးတာမို့ အပြင်က လက်ဖက်ရည်တွေကို မသောက်နိုင်ဘူးဗျ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဘယ်သွားသွား ဒီအတိုင်းပဲ သယ်သွားလေ့ ရှိတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ချန်... မြည်းကြည့်ပါဦး။ ဒီလက်ဖက်ရည်က နွေဦးဦးဦးဖျားက ထွက်တဲ့ အနုဆုံး အရွက်လေးတွေကို အချိန်နဲ့ နေရာ သေသေချာချာ ရွေးပြီး ခူးထားတာပါ။ အပျိုစင်လေးတွေရဲ့ နှုတ်ခမ်းနီရောင် လွှမ်းနေတဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ခူးထားတာမို့လို့ သောက်လိုက်တဲ့အခါ ထူးခြားတဲ့ လန်းဆန်းမှုကို ပေးပါလိမ့်မယ်"</p> <p>...</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက အပိုစကားတွေကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ "အရှင်မင်းသား အခုလို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်လာတာ ဘာအကြောင်းရှိလို့လဲဆိုတာ သိပါရစေ။ ကျွန်တော့်ကို ဘာများ ညွှန်ကြားချင်လို့လဲ"</p> <p>"အာ... ဗိုလ်ချုပ်ချန် နားလည်မှု လွဲနေပြီ"</p> <p>ချောင်ကျိီက တည်ကြည်စွာ ဆိုသည်။ "ဒီမင်းသားဟာ ဗိုလ်ချုပ်ချန် ရဲ့ ပါရမီနဲ့ သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်ကို အားကျလွန်းလို့ မိတ်ဆွေလာဖွဲ့တာပါ။ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ လုံးဝ မရှိပါဘူး"</p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ စာအုပ်ငယ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ချန်"</p> <p>"ဒါတွေက ဗိုလ်ချုပ်စစ်ထဲဝင်ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့တဲ့ စစ်မြေပြင် မှတ်တမ်းတွေနဲ့ မြေပုံတွေပါ။ ဒီမင်းသားကဒါတွေကို အလွတ်ရလုနီးပါး ဖြစ်အောင် ဖတ်ထားတာပါ၊ တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်"</p> <p>"မင်းသားက မြင့်မြတ်တဲ့သူဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကတော့ အမတ်တစ်ယောက်ပါ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မင်းသားနဲ့ အမတ်ကြားမှာ တာဝန်ဆိုတာပဲ ရှိပါတယ်။ မင်းသားက အခုလို မိန့်ကြားတာဟာ ကျွန်တော့်ကို မသင့်လျော်တဲ့ အခြေအနေထဲကို တွန်းပို့သလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲ... ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲ"</p> <p>ချောင်ကျိီက နောက်ပြောင်သလိုမျိုး ဆိုသည်။ "အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုတွေနဲ့ မတူဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်မှာ စည်းကမ်းတွေ အဲ့ဒီလောက် မရှိပါဘူး။ အစ်ကိုချန် အနေနဲ့ ဒီလောက်အထိ ခပ်စိမ်းစိမ်း နေဖို့ မလိုပါဘူး။ တကယ်လို့ အစ်ကိုချန် သဘောတူမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် သစ္စာဆိုကြရအောင်"</p> <p>သူသည် ဘေးနားက လူတွေကို အပြင်ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ကို လုံချင်၅၃ နှစ်ရဲ့ နောက်ဆုံးလမှာ မွေးတာမို့လို့ အစ်ကိုချန် ထက် လဝက်လောက် ငယ်ပါတယ်"</p> <p>"အခုကစပြီး ကျွန်တော်က အစ်ကိုချန် ကို 'အစ်ကိုကြီး' လို့ ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပဲ သိမှာမို့လို့ အစ်ကို့အပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှ ရှိစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>မင်းသားဆယ့်နှစ်။</p> <p>သူဟာ လုံချင်ဧကရာဇ် တရားကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး အငယ်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ မင်းသား ချောင်ဖန် ထက်တောင် ငယ်သေးသည်။</p> <p>"အရှင်မင်းသား..."</p> <p>ချန်ဆန်းရှီ စကားပြောရုံရှိသေး၊ ထပ်ပြီး အဖြတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် သစ္စာဆိုပြီးရင် ဒီကိစ္စနဲ့ အစ်ကို့ကို နန်းတွင်းမှာ ချည်နှောင်ထားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်။ ဒါမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး။"</p> <p>"အထက်မှာရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီး... ညီငယ်ရဲ့ ဂါရဝကို လက်ခံပေးပါ"</p> <p>မင်းသားဆယ့်နှစ် ချောင်ကျိီသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ သူ၏ နဖူးကို ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ "ဗုန်း" ခနဲ မြည်အောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာ အပြည့်အစုံကို တစ်ခါတည်း လုပ်ဆောင်သွားခြင်းပင်။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီမှာ ငြင်းဆန်ဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်ရုံတင်မကဘဲ စကားတောင် ဖြတ်ပြောလို့ မရလိုက်ပေ။</p> <p>တော်ဝင်မိသားစုဝင်ဖြစ်တဲ့ ချောင် မိသားစုဝင် မင်းသားတစ်ပါးနဲ့ ညီအစ်ကိုအဖြစ် သစ္စာဆိုခြင်း။</p> <p>ဒါဟာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ရုံတင်မကဘဲ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒီမင်းသားဟာ ဒါကို တမင်တကာ လုပ်နေတာမှန်း သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမလဲ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ မျက်နှာပြောင်တိုက်ရဲတာကတော့ အံ့ဩစရာပင်။</p> <p>ကောင်းပြီလေ။</p> <p>ငြင်းဆန်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးဆိုရင်လည်း။</p> <p>မငြင်းတော့ပါဘူး။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက ခေါင်းတိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို 'အစ်ကိုကြီး' လို့ ခေါ်နေတာပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ လိုအပ်လာမလားဆိုတာကတော့ မသေချာသေးပေ။</p> <p>"ထပါ အရှင်မင်းသား"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီကတော့ သွားပြီး ထူပေးဖို့တောင် စိတ်မကူးတော့ပေ။</p> <p>"ဒါက အစ်ကိုကြီး သဘောတူတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"</p> <p>ချောင်ကျိီသည် ထရပ်လိုက်ကာ သူ၏ ဝတ်စုံပေါ်က ဖုန်တွေကို သေသေချာချာ ခါလိုက်ရင်း "ဒါ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ အခုတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် မိသားစု ရှိသွားပြီ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>"မိသားစု ဟုတ်လား"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီကလည်း သိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကို တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရှင်မင်းသားမှာ..."</p> <p>"အာ"</p> <p>ချောင်ကျိီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး မသိပါဘူး၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေမှာ ဘယ်လို ညီအစ်ကိုမျိုး ရှိမှာလဲ။ ကျွန်တော်က ဧကရာဇ်ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားဖြစ်ပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘာရည်မှန်းချက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ အေးအေးဆေးဆေး နေရတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ်ပဲ သာမန်ဘဝကို ဖြတ်သန်းချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်က ကျွန်တော့်ကို သိုင်းပညာတွေ အတင်းသင်ပေးခဲ့ပြီး မထင်မှတ်ဘဲ ကျွန်တော်က ပါရမီရှင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ နိုင်ငံရေး ကိစ္စအချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ခံခဲ့ရတယ်။"</p> <p>"အဲ့ဒီကျမှ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတာပဲ။"</p> <p>"တကယ်လို့ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ကျင်းယီအစောင့် ခေါင်းဆောင်ရာထူးသာ မရှိရင် ကျွန်တော့်အသက်ကိုတောင် ဘေးကင်းအောင် ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"</p> <p>နန်းတွင်း အာဏာလုပွဲတွေ။</p> <p>တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ၊ မိသားစုတွေ၊ ဧကရာဇ်နဲ့ နန်းတွင်းက လူဟောင်းတွေဟာ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ များသောအားဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အရေးမကြီးပေ၊ သင့်ကို ရှေ့ကို တွန်းပို့မယ့် အင်အားစုတွေက အလိုအလျောက် ရှိနေကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ဒီလူရဲ့ အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက် စကားတွေနဲ့ ညည်းညူသံတွေကို နားထောင်နေဖို့ စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းသား ကျွန်တော့်ကို ဒါတွေ အကုန်ပြောပြတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ"</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... နားလည်မှု မလွဲပါနဲ့။ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အခုမှ ပထမဆုံး တွေ့တာဆိုပေမဲ့ ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလို့ပါ။ အဲ့ဒါကြောင့် စိတ်ထဲက ခံစားချက်တွေကို ဖွင့်ပြောမိသွားတာဖြစ်သလို တစ်ဖက်မှာလည်း ဒါဟာ အစ်ကိုကြီးအတွက် သတိပေးချက် တစ်ခုပါပဲ"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save