"သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"
ချောင်ဖန်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုမှာ နောက်ဆုံးတော့ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
ချန်ဆန်းရှီသည် အချိန်ပိုမဆွဲတော့ပေ။ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် တောင်စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် လူသူကင်းဝေးသော နေရာတစ်ခုသို့ ခေတ္တဝင်ရောက်ကာ အမွှေးတိုင်အိုးအတွင်းရှိ အမွှေးတိုင်စွမ်းအားအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ထိုအိုးကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ဒီ ချောင်ဖန် ဆိုတဲ့ကောင်။
သူ့ကို သတ်ဖို့အတွက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို ငှားဖို့အထိတောင် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။
တကယ်ကို ကောက်ကျစ်လှပေသည်။
လိုအပ်သည့် ပြင်ဆင်မှုများအားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် တောရိုင်းမြေပြင်တစ်ခုတွင် ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် စတင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ဤပစ္စည်းကို ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားဟု ခေါ်သော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတုရန်းပုံဖြစ်ပြီး အလှအပဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှု မရှိဘဲ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပုံရသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် အက်ကြောင်း ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့် ရှိနေပြီး ထူးခြားသည့်အချက်မှာ ၎င်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အလွန်သေးငယ်၍ နက်နဲလှသည့် မန္တန်စာသားများပင် ဖြစ်သည်။
ဒါဆို... ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ။
အမွှေးတိုင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က လူတွေက ကျန်းလိုင်ဇီကို တကယ့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသဖြင့် ဤကျောက်စိမ်းဆွဲပြား အသုံးပြုပုံကိုပင် မပြောပြဘဲ သာမန်မှော်မန္တန်အချို့ကိုတောင် လက်ဆောင်မပေးခဲ့ကြပေ။
သူ့ဘာသာသူသာ စမ်းသပ်ကြည့်ရတော့မည်။
"ဝုန်း.."
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်ချီကို လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် အမှန်တကယ်ပင် တုံ့ပြန်မှု ရှိလာပြီး ခရမ်းရောင်ချီကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းထံမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် နဂါးတစ်ကောင် ပုလဲကို ထွေးထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်ချီစွမ်းအားများကို တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
"ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း"
သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော စမ်းချောင်းငယ်လေးအတွင်းမှ ရေလှိုင်းများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အစွမ်းမှာ သာမန်ကာလျှံကာသာ ဖြစ်သည်။
အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်ရှိသော ဓားချီမန္တန်ကိုတောင် မမှီပေ။
"ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ပြန်ထုတ်လွှတ်နိုင်တာပဲ"
ချန်ဆန်းရှီသည် ၎င်း၏ အသုံးပြုပုံကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားချီမန္တန်ကို ထိုဆွဲပြားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူသိမ်းဆည်းထားနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဓားချီမန္တန်ကို တစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည့် အားနည်းချက်ကို ကုစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် သန့်စင်သော စွမ်းအင်ကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး ပုံဖော်ပြီးသား မှော်အတတ်များကိုမူ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
မှန်ပါသည်၊ တကယ်လို့ မှော်အတတ်တွေကိုသာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် တခြားလူတွေရဲ့ မှော်ပညာတွေကိုပါ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
"နောက်ထပ် ဘာတွေ စုပ်ယူနိုင်သေးလဲ..."
ချန်ဆန်းရှီသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား၏ အသုံးဝင်ပုံအားလုံးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။
အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက်။
ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် မီးတောက်များကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်ကြောင်း သူ အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ့လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိသေးပေ။
မီးတောက်တွေ...
ထူးခြားမီးတောက် တွေရော ဖြစ်နိုင်မလား။
ထိုက်ဟူ ရေကန်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ချန်ဆန်းရှီသည် ကျားဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ကျားတစ်ကောင်ကို လက်သီးဖြင့် တစ်ချက်တည်း သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထင်းများကို ခုတ်ထွင်ကာ ဆီဖြင့် သေသေချာချာ မီးမွှေးလိုက်သည်။
နီရဲနေသော မီးတောက်များသည် မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်းကို လင်းထိန်သွားစေသည်။
"ဟွမ်.."
အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
ချန်ဆန်းရှီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် နဂါးတစ်ကောင် ရေသောက်သကဲ့သို့ မသေမျိုးရတနာ ထူးခြားမီးတောက်များကို စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။
သို့သော် ၎င်း၏ ဆံ့ဝင်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပုံရသည်။
ခဏအကြာတွင် ၎င်းပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများမှာ ပိုမိုများပြားလာသဖြင့် ချန်ဆန်းရှီသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူ ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက် ဤပစ္စည်းသည် တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ အသုံးခံမည် မဟုတ်ဘဲ ကွဲအက်သွားပေလိမ့်မည်။
ဒါဟာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချောင်ဖန်သည် အမွှေးတိုင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ မှော်အတတ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ မဟုတ်သဖြင့် သူ့အား ပိုမိုကောင်းမွန်သည့်အရာကို ပေးထားခြင်းမှာ နှမြောစရာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
"ဗုန်း.."
ချန်ဆန်းရှီ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
နီရဲနေသော မီးလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂူနံရံကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးများကို တိုက်ရိုက် အရည်ပျော်သွားစေတော့သည်။
"တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ"
သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် "မီးမြှား" ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို သုံးရန် မလိုတော့ပေ။ အဲ့ဒါက အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသလို မီးစွဲအောင် လုပ်ဆောင်ရသည့် အဆင့်ဆင့်လည်း ရှိနေသည်။
ဤကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ လက်ထဲတွင် တကယ့် လက်နက်တစ်ခု ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။
"ချောင်ဖန်က ငါ့ကို သတ်ဖို့အတွက် တကယ်ကို အရင်းအနှီး အကြီးကြီး သုံးထားတာပဲ"
"ဓားချီမန္တန်ကိုလည်း အဆင့်တက်အောင် လုပ်ရဦးမယ်"
ချန်ဆန်းရှီသည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း အခုလေးတင် ရရှိထားသော ခရမ်းရောင်ချီများကို သုံး၍ စတင် ကျင့်ကြံတော့သည်။
[မန္တန် - ဓားချီမန္တန် (သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု)]
[တိုးတက်မှု့ - ၁၅၀၈/၂၀၀၀]
အမှန်တကယ်တွင်။
ခရမ်းရောင်ချီ ထောက်ပံ့မှု လုံလောက်နေပါက မှော်အတတ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းထက် ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။
ဒါ့အပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်းတွင်လည်း သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများမှ ခရမ်းရောင်ချီများကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းကာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သဖြင့် ဓားချီမန္တန် အဆင့်တက်ရန်မှာ မဝေးတော့ပေ။
ထူးခြားမီးတောက်နှင့် ဓားချီမန္တန်။
ဤအရာနှစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် ချန်ဆန်းရှီသည် မသေမျိုးရှာဖွေရေးမျှော်စင် ကို ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိလာသလို နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ အထိုးခံရလျှင်ပင် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်။
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ပြန်ပြောင်းကာ ထိုက်ဟူ ခရိုင်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင်။
သူတို့သည် အမိန့်သစ်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ဧကရာဇ် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့တွင်။
ထိုက်ဟူ ခရိုင်၏ အတွင်းအပြင်တွင် လုံခြုံရေးကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ မြှင့်တင်ထားသည်။ လမ်းမကြီးများကို ပြောင်စင်အောင် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားပြီး ပုံစံမကျသော သို့မဟုတ် အရုပ်ဆိုးသော ကြည့်ရှုသူများကို လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ လူဆင်းရဲများနှင့် တောင်းရမ်းသူများကို မြို့ပြင်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။
ဧကရာဇ် ကြွရောက်လာသော အစီအစဉ်မှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ထုံးတမ်းစဉ်လာအဖွဲ့သည် နံနက်ပိုင်းကတည်းက မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး မွန်းတည့်ချိန်ကျမှသာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ နဂါးရထားလုံး ရောက်ရှိလာသည်။ အစီအစဉ်အတွက် အကုန်အကျ အလွန်များပြားသော်လည်း နဂါးရထားလုံးမှာ ရိုးရှင်းလှပြီး တန်ဆာဆင်မှုများလည်း မရှိပေ။ မီးခိုးရောင် လိုက်ကာများ ချထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ယင်ယန်ငါးပုံစံ ကို ထိုးထားသည်။ အတွင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ မြင်နေရပြီး တရားထိုင်နေသည့် ပုံစံရှိရာ ၎င်းမှာ ခရီးထွက်လာသည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် မတူဘဲ တာအိုဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ပို၍ တူနေသည်။
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ဇီဝေနန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက် ကြွရောက်သွားခဲ့ပြီး ငါးရက်အကြာ နံနက် ၅ နာရီတွင် ဇီဝေနန်းတော်၏ ယန်ရှင်းခန်းမ၌ အရပ်ဘက် စစ်ဘက် အရာရှိများနှင့် တွေ့ဆုံပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ချန်ဆန်းရှီသည်လည်း တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။
အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဇီဝေတောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ကြောင်း ကြေညာရန်ဖြစ်ပြီး အားလုံးအတွက် ဆုလာဘ်များကိုမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပပြီးမှ ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။
ချန်ဆန်းရှီ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။
ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ကန်အောက်ခြေရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားပြီး အတွင်းရှိ ရတနာများကို ယူသွားမလား။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် တောင်ပေါ်တွင် ရှာဖွေရန် မိန်းမစိုးအများအပြားကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှာဖွေသည့် ဧရိယာမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းပြီး တောင်နောက်ဘက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာသော သဲလွန်စများကို လိုက်နေခြင်းမှာ သိသာလှသည်။
သူ မြန်မြန် လုပ်ရမည်။
ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေလျှင် ဧကရာဇ်အိုကြီးက အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားနိုင်သည်။
ထိုညမှာပင်။
ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်သည်။
...
"ဘယ်သူလဲ"
တစ်နေကုန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး အနားယူရန် ပြင်နေသော မိန်းမစိုးလျောင်သည် ရှေ့တွင် ရိပ်ခနဲ ဖြတ်သွားသော လူရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူရိပ်နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး ဝါးတောတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ့ကို ကျောခိုင်းရပ်နေသည့် လူရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။