Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၇၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ချီမင်းသားက ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူပါပဲ"</p> <p>​ကျိုးဇီယွီက လူဖေးကို နာကြည်းချက်များအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူဖေးဘက်လှည့်ကာ "သွားကြစို့၊ ဒီစစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ဆက်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ကျိုးဇီယွီက ရှောင်မင်ကို မဲ့ပြုံးပြုံးပြရင်း "နှုတ်ဆက်ပါတယ် ချီမင်းသား" ဟု ပြောကာ လူဖေးဘက်သို့ လှည့်ပြီး "တပ်မှူး လူဖေး၊ တောင်တန်းတွေ မြစ်ရေတွေကတော့ အရင်အတိုင်း မပြောင်းမလဲ ရှိနေဦးမှာပဲ၊ တစ်နေ့နေ့ကျရင် တို့တွေ ပြန်ဆုံကြသေးတာပေါ့"</p> <p>​"မင်းအတွက် အဲဒီအခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်မင်က လူဖေးဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ရာဇဝတ်ကောင် ကျိုးဇီယွီ ဟာ စစ်မြင်းတွေ ခိုးသွင်းပြီး လူရိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တယ်၊ သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေက ကြီးလေးလွန်းလို့ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ မရဘူး၊ သူ့ကို အခုချက်ချင်း ကွပ်မျက်လိုက်စမ်း"</p> <p>​"ချီမင်းသား ဘယ်လိုလုပ် ရဲရက်တာလဲ" ကျိုးဇီယွီ တစ်ယောက် ပြာယာခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း "ဝေ့မင်းသားအတွက် ငါက ပိုအရေးကြီးမလား မင်းက ပိုအရေးကြီးမလား ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လေ"</p> <p>​"ခင်ဗျား..." အကျဉ်းခန်း တံခါးကို လူဖေး ဆွဲဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ကျိုးဇီယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ အပြည့်အဝ နေရာယူသွားတော့သည်။</p> <p>​ချီမင်းသားသည် ဝေ့မင်းသားကို လုံးဝ စော်ကားရဲမည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ ရဲတင်းဝင့်ကြွားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝေ့မင်းသား၏ နယ်မြေမှာ ချင်းကျိုးနှင့် မိုင်သုံးရာခန့်သာ ကွာဝေးသည်။ အကယ်၍ ဝေ့မင်းသားသာ အမျက်ဒေါသထွက်ပြီး တပ်ဖွဲ့များ စေလွှတ်လာပါက ချီမင်းသား သေချာပေါက် အထိနာပေလိမ့်မည်။</p> <p>​နယ်စားမင်းသားများ၏ နယ်စပ်ဒေသများကြားတွင် အသေးစား တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်မှာ ဆန်းကျယ်သော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p>​သို့သော်လည်း ရှောင်မင်က ဤမျှ ကြိုတင်ခန့်မှန်းရခက်စွာ ပြုမူလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာတွေပဲ တွေးနေပါစေ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ ဓားသွားတစ်ချက် လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ လည်ထွက်သွားသော မြေပြင်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​လူဖေးက ဓားကို အိမ်ထဲပြန်သွင်းလိုက်ပြီး အရိုအသေပေးကာ "ချီမင်းသားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​"မလိုပါဘူးကွာ၊ မင်းက ငါ့လူပဲ၊ တခြားသူတွေက ငါ့ရှေ့မှာ မင်းကို လာစော်ကားနေတာကို ငါက ခွင့်ပြုထားရင် ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ သွားထားရမလဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခမည်းတော်ကတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာပြီ၊ ဝေ့မင်းသားက တစ်တိုင်းပြည်လုံးမှာ အချမ်းသာဆုံး ဆိုတာ လူတိုင်း အသိပဲ၊ အခု ဧကရာဇ်မင်းကြီးက သူ့ကို တပ်သားတွေ စုဆောင်းပြီး မြင်းတွေ ဝယ်ယူခွင့် ပြုထားပြန်တယ်၊ သူသာ သစ္စာရှိနေသေးရင်တော့ အားလုံး အဆင်ပြေပေမယ့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားရင်တော့ ငါပဲ ဒုက္ခရောက်ရတော့မှာ"</p> <p>​"ချီမင်းသား ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကြီးက တခြား နယ်စားမင်းသားတွေကို အင်အားချိန်ခွင်လျှာ ညှိဖို့အတွက် ဝေ့မင်းသားကို အသုံးချနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ" ဟု လူဖေးက ပြန်လည် လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်မှပင် ရှောင်မင် ပို၍ ဒေါသထွက်သွားရသည်။ ရှောင်ဝမ်ရွှမ်၏ အမြင်တွင် ထီးနန်းပေါ်တွင် ရှောင်မိသားစုမှ လူတစ်ဦးဦး ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘဲ တခြားမျိုးရိုးနာမည်ရှိသူ မဟုတ်ရင် ပြီးရော ဟု ယူဆထားပုံရသည်။</p> <p>​"ထားလိုက်ပါတော့၊ ခမည်းတော်ဆီကနေ ကြီးကြီးမားမား အကူအညီရဖို့ ငါ မမျှော်လင့်ပါဘူး၊ သူ့အမြင်မှာ ငါက ဝေ့မင်းသားကို ကျော်တက်နိုင်ဖို့ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် အချိန်ယူရဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလေ" ရှောင်မင်က ထောင်ထဲမှ ထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လူဖေးက နောက်မှ လိုက်ပါလာရင်း "ဒါပေမဲ့ အခု ကျိုးဇီယွီ သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဝေ့မင်းသားကို ချီမင်းသား ဘယ်လို ဖြေရှင်းပြမလဲ" ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>​ကျိုးဇီယွီ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုက ရှောင်မင်၏ မခံချင်စိတ်ကို ဆွပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာကတည်းက သူသည် ချီမင်းသား တစ်ပါးဖြစ်လင့်ကစား မဟာယွီအင်ပါယာရှိ အထက်တန်းလွှာများ၏ လေးစားမှုကို တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>​အခြားသူများ သူ့ကို ဘယ်လိုမြင်သည်ကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ကျိုးဇီယွီ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဝေ့မင်းသားကို ခေါင်းငုံ့ အရှုံးပေးရန်မူ သူ လုံးဝ ငြင်းဆန်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ကျိုးဇီယွီကို သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် စိတ်ကြိုက် ပုံသွင်းနိုင်သော ရွှံ့စေးတုံး တစ်တုံး မဟုတ်ကြောင်း ဝေ့မင်းသားကို သူ နားလည်စေချင်သည်။</p> <p>​"ဖြေရှင်းပြရမယ် ဟုတ်လား၊ ငါ ဖြေရှင်းစရာ ဘာမှ မရှိဘူး၊ ချန်းကျိုးမှာ စစ်မြင်းတွေ ခိုးသွင်းနေတဲ့ မှောင်ခိုသမား တစ်ယောက်ကို ငါ ကွပ်မျက်လိုက်ရုံ သက်သက်ပဲ" ဟု ရှောင်မင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ချီမင်းသားသည် မသိယောင်ဆောင်နေရန် စီစဉ်ထားမှန်း လူဖေး သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p>​သူတို့ သိပ်အဝေးကြီး မရောက်သေးခင်မှာပင် အကျဉ်းထောင်မှူးက ရှောင်မင်ထံ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး "ချီမင်းသား၊ ကျိုးဇီယွီရဲ့ အတွင်းခံ အဝတ်အစားထဲကနေ ဒါလေး တွေ့ထားပါတယ်" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​"အတွင်းခံအဝတ်အစား ဟုတ်လား" ရှောင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အတွင်းခံ ဆိုသည်မှာ ခေတ်သစ် ကာလက အတွင်းခံ ဘောင်းဘီများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးဇီယွီ တစ်ယောက် စာတစ်စောင်ကို ထိုနေရာတွင် ဝှက်ထားခဲ့ခြင်းက အလွန်တရာ ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>​ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုများနှင့်အတူ သူက စာအိတ်ကို ဆွဲဖောက်ကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချက်လောက် အမြန်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဘာကိစ္စလဲ ချီမင်းသား" လူဖေးက မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ထိုစာကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ စာကို ဖတ်ပြီးသွားသောအခါ လူဖေး၏ မျက်နှာမှာလည်း သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားတော့သည်။</p> <p>​ငါးရက် ကြာပြီးနောက် ဧရာမ ရေယာဉ်စုကြီး တစ်ခုသည် ထိုမြစ် ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​စစ်သင်္ဘောများကို သံကြိုးများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး သူတို့၏ အလံများက လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ရှိနေသည်။ အလံများပေါ်တွင် ဝေ့ ဟူသော စာလုံးကို ထင်ရှားစွာ ရေးသားထားသည်။</p> <p>​ရေယာဉ်စုကြီး ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် လင်းလက်နေသော အကြေးခွံပုံ သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် တပ်သား ငါးထောင်က ကုန်းပေါ်သို့ ဆင်းလာကြပြီး ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် ကွပ်ထားသော ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် လူထမ်းယာဉ်ကြီး တစ်ခုကို ချင်းကျိုးမြို့ဆီသို့ ခြံရံကာ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။</p> <p>​ထိုလူထမ်းယာဉ်ကြီး အတွင်းတွင်မူ အစိမ်းရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ဆူဖြိုးဝဖြီးနေသော ဝေ့မင်းသား လှဲလျောင်းနေလေသည်။</p> <p>​မဟာယွီအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ်၏ တတိယမြောက် ညီတော် ဖြစ်သူ သူသည် ထီးနန်းလုပွဲ ကာလအတွင်း ရှောင်ဝမ်ရွှမ်ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးခဲ့သည်။ ဆုလာဘ်အနေဖြင့် ထီးနန်းတက်ပြီးနောက် ရှောင်ဝမ်ရွှမ်က သူ့ကို ရက်ရက်ရောရော လျော်ကြေးပေးခဲ့သည်။</p> <p>​အနှစ်နှစ်ဆယ် အတွင်းမှာပင် ဝေ့မင်းသား၏ နယ်မြေသည် မဟာယွီအင်ပါယာတွင် အချမ်းသာဆုံး နယ်မြေများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>​လူထမ်းယာဉ် အတွင်း လှဲလျောင်းနေရင်း ဝေ့မင်းသားသည် ကန့်လန့်ကာ ကြားပေါက်လေးမှတစ်ဆင့် ချင်းကျိုးမြို့ကို ငေးကြည့်နေလေသည်။</p> <p>​သူ ဤသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ကုန်သည် ကျိုးဇီယွီ၏ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ်က သူ မြင်းများ ခိုးသွင်းခြင်းကို တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုထားကတည်းက ကျိုးဇီယွီက ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှောင်ဝမ်ရွှမ်နှင့် သူ၏ လျှို့ဝှက် ဆွေးနွေးမှုများတွင် အခြား နယ်စားမင်းသားများ ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဤကိစ္စကို အလွန် လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျိုးဇီယွီကို တူတော်မောင် ရှောင်မင်က ဖမ်းဆီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>​အစပထမက သူ ချင်းကျိုးသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။ သို့ရာတွင် ကျိုးဇီယွီသည် အလွန် အရေးကြီးသော စာတစ်စောင်ကို သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုစာကို ရှောင်မင်သာ မြင်တွေ့သွားပါက ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားလိုစိတ်များ လွင့်ပါးသွားပြီး သူ၏ ရင်တွင်း၌ ကြီးစွာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက နေရာယူလာတော့သည်။</p> <p>​"ချီမင်းသားရဲ့ အမိန့်အရ ဝေ့မင်းသားနဲ့ သူရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေကိုပဲ မြို့ထဲဝင်ခွင့် ပြုမယ်၊ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ ဝင်ခွင့်မပေးဘူး"</p> <p>​မြို့တံခါးဝတွင် ချင်းကျိုး ကိုယ်ရံတော်များသည် အပြည့်အဝ သတိဝီရိယ ရှိနေကြသည်။ ဝေ့မင်းသားနှင့် သူ၏ တပ်သား ငါးထောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာထားများက တင်းမာပြတ်သားလျက် ရှိသည်။ မြို့ရိုးပေါ်တွင်မူ လူဖေး၏ စူးရှသော မျက်ဝန်းများက လူထမ်းယာဉ်ဘေးရှိ ကြမ်းကြုတ်သော စစ်သူကြီးများကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>​"မင်းတို့ ဘယ်လို ရဲတင်းနေတာလဲ၊ ဒါ ဝေ့မင်းသားရဲ့ လူထမ်းယာဉ်ပဲ၊ ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို တားရဲတာလဲ" ဝေ့မင်းသား၏ အခြွေအရံများထဲမှ အနီရောင် ခြုံလွှာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သံတူရွင်းနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော စစ်သူကြီး တစ်ဦးက မြင်းကို စီး၍ ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။</p> <p>​လူဖေးက "ချီမင်းသားရဲ့ စစ်ရေးအမိန့်ကို ဘယ်သူ လွန်ဆန်ရဲလဲ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုစစ်သူကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မြို့တံခါးဆီသို့ ပြေးဝင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် လူထမ်းယာဉ် အတွင်းမှ ဝေ့မင်းသား၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ချောင်ယွီ၊ မရိုင်းစိုင်းစမ်းနဲ့၊ တခြား နယ်စားမင်းသား တစ်ပါးရဲ့ နယ်မြေကို အလည်အပတ် လာတဲ့အခါ မြို့ထဲကို တပ်ဖွဲ့တွေ ခေါ်မသွားရဘူး ဆိုတာ ထုံးစံပဲလေ၊ ကိုယ်ရံတော် လေးယောက်လောက် ခေါ်ပြီး ငါ့နောက်ကနေ မြို့ထဲ လိုက်ခဲ့"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်" ချောင်ယွီက မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရံတော် လေးဦးကို ရွေးချယ်ကာ လူထမ်းယာဉ် နောက်မှ ချင်းကျိုးမြို့ထဲသို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>​မြို့ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ချောင်ယွီက ဝေ့မင်းသားကို "အရှင်၊ ချီမင်းသား က တကယ့်ကို ရိုသေမှု ကင်းမဲ့လွန်းတယ်၊ အရှင်က သူ့ထက် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အပြင် ဧည့်သည် တစ်ယောက်အနေနဲ့ လာတာတောင် သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်ကြိုသင့်တာပေါ့" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​ဝေ့မင်းသားက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ချီမင်းသား ထိုလျှို့ဝှက်စာကို မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ အေးစက်စက် ဆက်ဆံနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ယခုအခါ ရှောင်မင်သည် သူ့အပေါ် အသာစီးရမည့် အချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ချီမင်းသား အိမ်တော်သို့ ရောက်သောအခါ အစေခံမလေးများ၏ တွဲကူမှုဖြင့် လူထမ်းယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ဝေ့မင်းသားသည် အိမ်တော်ဆီသို့ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>​ထိုနေရာတွင် အိမ်တော် အဝင်ဝ၌ ရပ်နေသော ရှောင်မင်နှင့် ချီမင်းသား အိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်းကြီး ချန်တာ့ဖူ တို့ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​"ဦးလေးတော် ခရီးပန်းလာပြီ ထင်တယ်၊ စောစောစီးစီး လာမကြိုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ" ရှောင်မင်က ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ နှုတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>​ဝေ့မင်းသားသည် သူနှင့်အတူ တပ်သား ငါးထောင်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အင်အားကို ပြသလို၍ ဖြစ်ကြောင်း အလွန် သိသာလှသည်။</p> <p>​အကယ်၍ ရှောင်မင်သာ မြို့တံခါးဝအထိ အပြေးအလွှား သွားရောက် ကြိုဆိုခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အလွန်တရာ အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေမည်။ သူ၏ နယ်သားများက သူ့ကို ဘယ်လို မြင်သွားကြမည်နည်း။ သူ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသည့် ပုံရိပ်ကို အစွန်းအထင်း မခံနိုင်ချေ။</p> <p>​ထို့အပြင် ယခုအခါ ဝေ့မင်းသားအပေါ် သူ အသာစီးရထားပြီဖြစ်ရာ ဝေ့မင်းသား အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးများကို အကြီးအကျယ် ပြဿနာလုပ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့် ရှိနေလေသည်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၇၇ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save