"ဟားဟား... ချစ်လှစွာသော တူတော်မောင်၊ ငါတို့မတွေ့ရတာ ငါးနှစ်တောင် ရှိသွားပြီ၊ တူတော်မောင်က ပိုပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလာပါလား"
ဝေ့မင်းသားသည် လူထမ်းယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရှောင်မင်ကို ဖက်လိုက်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ကျောပြင်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်လေသည်။
"အဟွတ် အဟွတ်" ဝေ့မင်းသား၏ အားပါလှသော ပုတ်ချက်များကြောင့် ရှောင်မင် တစ်ယောက် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ပေါင်သုံးရာခန့် အလေးချိန်ရှိသော ဤလူထွားကြီး၏ ခွန်အားနှင့် ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ရယ်စရာတော့ မဟုတ်ချေ။ ဝေ့မင်းသား၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်လိုက်ပြီးနောက် သူက "ဦးလေးတော်... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်အတွင်း ပိုပြီးတော့တောင်... ထွားကျိုင်းလာပါလား" ဟု ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အေးကွ... ကျင်းလင် မြို့တော်မှာက အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေနဲ့ အရက်ကောင်းတွေ ပေါတယ်လေ၊ ငါ့မှာ တခြား ဝါသနာ သိပ်မရှိပေမယ့် စားတာသောက်တာကိုတော့ ခုံမင်တယ်၊ တူတော်မောင်သာ ကျင်းလင်ကို လာလည်မယ်ဆိုရင် ဒီလို အစားအသောက်တွေကို မင်းလည်း မြည်းစမ်းချင်စိတ် ပေါက်သွားမှာ သေချာတယ်" ဝေ့မင်းသားက ရှောင်မင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောလေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ရင်းနှီးချစ်ကြည်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဝေ့မင်းသားက သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို ကျန်ရစ်ခဲ့စေပြီး ရှောင်မင်နှင့်အတူ ဧည့်ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ နှစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
အခန်းတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ဝေ့မင်းသား၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ သူတို့ ထိုင်ခုံများတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ချိန်၌ လေထုမှာ တင်းမာလာပြီး ဖွင့်ဟမပြောဆိုရသေးသော တင်းမာမှုများဖြင့် ပြည့်နှံ့သွားလေသည်။
"တူတော်မောင်၊ ကျိုးဇီယွီ က ငါ့လူပဲ၊ စစ်မြင်းတွေ ခိုးသွင်းတဲ့ ကိစ္စက ဧကရာဇ်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုထားတာလေ၊ သူ့ကို အခု ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သင့်ပြီ"
အပြင်ဘက်တွင် ပြသခဲ့သော ရင်းနှီးမှုများမှာ ဟန်ဆောင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အကျိုးစီးပွားနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးများမှာ အလွန် ပြတ်သားလေ့ရှိသည်။ ဝေ့မင်းသားတွင် ရှောင်မင်အပေါ် မည်သည့် သံယောဇဉ်မျှ မရှိသဖြင့် လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ခြင်းပင်။
"ဗျာ... ဦးလေးတော်၊ ဒါကို ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ၊ ကျိုးဇီယွီ ကို ကွပ်မျက်လိုက်ပြီလေ" ရှောင်မင်က အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကွပ်မျက်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား" ဝေ့မင်းသား၏ ဆူဖြိုးလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခုန်ထမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ချက်ချင်း အမူအရာ ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ကျဉ်းကာ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ "မသိဘဲ လုပ်မိတာဆိုတော့လည်း ပြီးခဲ့တာတွေ ပြီးပါစေတော့လေ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါဦး တူတော်မောင်၊ ကျိုးဇီယွီ ဆီကနေ စာတစ်စောင်များ တွေ့သေးလား"
အဓိက ကိစ္စကြီး ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မင် ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် "အာ... ဟုတ်တယ် လျှို့ဝှက်စာ တစ်စောင်တော့ တွေ့ခဲ့တယ်"
ဝေ့မင်းသား တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် "ဒါဆို တူတော်မောင် အဲဒီစာထဲက အကြောင်းအရာတွေကို ဖတ်ပြီးသွားပြီပေါ့" ဟု ဆက်မေးလေသည်။
"သေချာတာပေါ့" ရှောင်မင်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခန်းတွင်း လျှောက်သွားရင်း ပါးနပ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "ဦးလေးတော်၊ ဒီစာနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် ဘာတွေများ ပေးမလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
စာထဲပါ အကြောင်းအရာများသည် ဝေ့မင်းသားအတွက် အလွန်တရာ အကဲဆတ်လှပြီး အလင်းရောင်ထဲ ထုတ်ဖော်ပြသ၍ မရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တပ်သား ငါးထောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှောင်မင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်မင် အနေဖြင့် မကျေနပ်သော်လည်း ဤကိစ္စကိုသာ ဖွင့်ချလိုက်ပါက ဝေ့မင်းသား အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့အတွက်မျှ အကျိုးမရှိသော နယ်စပ်စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်းကိုမူ သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။
ထို့အပြင် စာထဲပါ အကြောင်းအရာများသည် မဟာယွီအင်ပါယာ၏ လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝေ့မင်းသားနှင့် ယန်မင်းသား တို့ကြားရှိ ပြဿနာများသာ ဖြစ်နေသည်။
"လဲလှယ်မယ် ဟုတ်လား" ဝေ့မင်းသား၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ "တူတော်မောင်က တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ ယန်မင်းသား ကြားက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပြဿနာ သက်သက်ပါ၊ ဒါ့အပြင် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေ အနေနဲ့ တို့တွေက အတူတကွ ပူးပေါင်းသင့်တာပေါ့"
"ဒါက ဟုတ်ကောင်းဟုတ်နိုင်ပေမယ့် ယန်မင်းသားရဲ့ ကုန်သည်တွေကို မြက်ခင်းပြင်မှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုကို ဦးလေးတော် လာဘ်ထိုးခဲ့တာကတော့ မမှန်ဘူးထင်တယ်၊ အဲဒီကုန်သည်တွေဆီမှာ ဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ တံဆိပ်တော်ပါတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပါတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးသွားရတာလဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က လူရိုင်းမြင်းတပ်တွေ ကျွန်တော့်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပေမယ့် တောင်ဘက်ကို လုံးဝ ဆင်းမလာခဲ့ဘူး၊ ဒီကိစ္စကိုသာ သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ရင် နန်းတွင်း အမတ်တွေအတွက် ရေးစရာတွေ အများကြီး ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်"
ဝေ့မင်းသား၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရှောင်မင်၏ ဝင့်ကြွားသော အပြုံးက သူ့ကို ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးဆူသွားစေသည်။ ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်ဆံရေးဟူသော ပြဿနာ၏ အဓိက အချက်အချာကို ရှောင်မင် ချက်ချင်း ထောက်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
မြက်ခင်းပြင်မှ မြင်းများ ဝယ်ယူရန် ဝေ့မင်းသားသည် ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုနှင့် သဘာဝကျကျပင် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လာဘ်ငွေ အများအပြား ပေးခဲ့ရသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူပေးအပ်ခဲ့သော ရွှေငွေ အမြောက်အမြားကြောင့် ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုနှင့် အလွန် ရင်းနှီးလာခဲ့သည်။ ထိုစာထဲတွင် သူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ညီအစ်ကို ဟုပင် သုံးနှုန်းထားရာ ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို အကြီးအကျယ် ကျော်လွန်နေလေပြီ။
အကယ်၍ ဤကိစ္စသာ ညီလာခံသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ယန်မင်းသားဘက်တော်သား အမတ်များက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာပြီး ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် ကိုယ်တိုင်လည်း အမျက်ထွက်ကာ သူ့ကို ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်များ ချမှတ်ပေလိမ့်မည်။
ဝေ့မင်းသားသည် သူ၏ နယ်မြေရှိ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် တပ်ဖွဲ့အင်အားအပေါ် ယုံကြည်ချက်ရှိပြီး ဧကရာဇ်မင်း၏ ဧကရာဇ်ကိုယ်ရံတော် ငါးသိန်းကိုပင် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း မဟာယွီအင်ပါယာကြီး ကျဆင်းနေချိန်တွင် ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် သည် အင်အားကြီးမားသော ဩဇာအာဏာကို ကိုင်စွဲထားဆဲပင်။
အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကသာ သူ့ကို ဆန့်ကျင်လာပါက သူ ဤမျှလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။
"တူတော်မောင်... လဲလှယ်ဖို့အတွက် ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ ငွေစင် ဘယ်လောက် လိုချင်လဲ၊ မိန်းမလှလေးတွေ ဘယ်နှစ်ယောက် လိုချင်လဲ" ဝေ့မင်းသားက နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်မင် တစ်ယောက် ဝေ့မင်းသား၏ အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ငွေတွေ၊ မိန်းမလှလေးတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ကျွန်တော် လိုချင်တာက ကျေးကျွန် တစ်သိန်းနဲ့ စပါး တင်း နှစ်သန်းပဲ"
"ကျေးကျွန် တစ်သိန်း ဟုတ်လား" ဝေ့မင်းသား အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှောင်မင်သည် ငွေကြေးနှင့် မိန်းမလှလေးများကိုသာ စိတ်ဝင်စားလေ့ရှိရာ ဤတောင်းဆိုမှုက သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည်။
သို့သော် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်မင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားလည်သွားသည်။ ရှောင်မင်၏ ဆပ်ပြာ၊ ရေမွှေးနှင့် အခြား ထုတ်ကုန်သစ်များ အရောင်းအဝယ်အတွက် အလိုအပ်ဆုံးမှာ လုပ်သားအင်အားပင် ဖြစ်သည်။
ကျေးကျွန်များ ရှိလာပါက ရှောင်မင် အနေဖြင့် အလုပ်ရုံများ ပိုမို တည်ဆောက်နိုင်မည်၊ ငွေကြေးများ ပိုမို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ငွေရှိလာသည်နှင့်အမျှ မိန်းမလှလေးများလည်း သဘာဝကျကျ ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ ဦးလေးတော်၊ ဦးလေးတော်နဲ့ ယန်မင်းသား ကြားက ပြဿနာတွေကို ကျွန်တော် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုနဲ့ ရင်းနှီးတာကလည်း ခင်မင်မှု သက်သက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်တွေက ညီလာခံမှာ ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တယ်လို့ စွပ်စွဲခံရဖို့ လုံလောက်နေတယ်လေ၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဖြစ်ရပ်တွေကလည်း ထင်ကြေးပေးစရာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ကျေးကျွန် တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ များပြားလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဝေ့မင်းသား အတွက်တော့ တတ်နိုင်သော တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မင် ယုံကြည်ထားသည်။
ဝေ့မင်းသား နယ်မြေ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကြောင့် ချမ်းသာသော အိမ်ထောင်စုများသည် ကိုယ်ပိုင် ကျေးကျွန်များကို မကြာခဏ ထားရှိလေ့ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် ဝေ့မင်းသားနှင့် ဟူယန်ထို မျိုးနွယ်စုကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကြောင့် ကျေးကျွန် အမြောက်အမြားကို သူတို့ထံမှ အလွယ်တကူ ဝယ်ယူနိုင်သည်။ တစ်သိန်း ဆိုသော အရေအတွက်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ချေ။
"ဒါပဲလား" ဝေ့မင်းသားက တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါပါပဲ" ရှောင်မင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလေသည်။ ဝေ့မင်းသား အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ပြီး ဒေါသလည်း မထွက်နိုင်မည့် အနေအထားမျိုးတွင် သူ တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟားဟား... ဒီခရီးက အလကား မဖြစ်ဘူးပဲ၊ နောင်ကျရင် တူတော်မောင် ဘာအကူအညီ လိုလို ငါ့ကို အားမနာဘဲ ပြောပါ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တို့တွေက အိမ်နီးချင်းတွေပဲလေ" ဝေ့မင်းသားက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှောင်မင်ထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုအခါ ရှောင်မင်က လျှို့ဝှက်စာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် နှစ်ပိုင်း ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ "ဦးလေးတော်... ဦးလေးတော်ကို မယုံလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျွန်တော်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ၊ စာရဲ့ ပထမတစ်ဝက်က ယန်မင်းသားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒုတိယတစ်ဝက်က လူရိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက် တစ်ဝက်စီ ထားကြတာပေါ့၊ ကျေးကျွန် တစ်သိန်း ရောက်လာတာနဲ့ ဒုတိယတစ်ဝက်ကို ဦးလေးတော်ဆီ ပြန်ပေးပါ့မယ်"
ဝေ့မင်းသား၏ မျက်နှာထား မှောင်မိုက်သွားသည်။ "တူတော်မောင်... အရမ်းကြီး အကျပ်မကိုင်နဲ့လေ၊ ဒါက မင်း ငါ့ကို မယုံဘူး ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"
"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကတော့ ဦးလေးတော်ကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့တာပါပဲ"
ဝေ့မင်းသား၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီရဲသွားတော့သည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ရှောင်မင်ကို စစ်ရေးအကူအညီ ပေးမည်ဟု သူ ကတိပေးခဲ့သော်လည်း တပ်များ စေလွှတ်ရန် အချိန်ဆွဲခဲ့ပြီး နယ်စပ်မှနေ၍သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
"ဟွန့်... ရှောင်မင် မင်းက ဘာသဘောလဲ၊ ငါက ငြင်းလိုက်ရင်ရော" အမြဲတမ်း ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များလှသော ဝေ့မင်းသားက ရှောင်မင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ရုတ်တရက် အသံပြောင်းသွားသည်။
"ကျွန်တော့် ချင်းကျိုး တပ်ဖွဲ့က အင်အားနည်းကောင်း နည်းပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တိုက်ဖို့တော့ အဆင်သင့်ပဲ၊ ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲ ဆိုတာကတော့ ဦးလေးတော်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့် နယ်မြေက ဆင်းရဲပြီးသားပဲလေ၊ အစကတည်းက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့ရော ဘာဆန်းလို့လဲ" ရှောင်မင်၏ လေသံမှာ ပြတ်သားခိုင်မာလျက် ရှိသည်။
ဝေ့မင်းသား၏ ဆူဖြိုးလှသော ဗိုက်ကြီးမှာ တစ်ခဏမျှ အဆက်မပြတ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားတော့သည်။ "မင်းက တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့ကောင်ပဲ"
အပိုင်း ( ၇၈ ) ပြီးဆုံး။
***