Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝေလငါးကိုယ်ပေါ်မှ ခရုကပ်ပါးများခွာခြင်း နှင့် ရတနာရှာရန်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖားသလိပ်ဝေလငါး၏ဗိုက်ထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဖားသလိပ်ဝေလငါးများသည် ဝေလငါးမျိုးစိတ်ထဲတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဝေလငါးတစ်ကောင်သည် တန်ချိန် ၆၀ အထိပင် အလေးချိန်ရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် လိပ်ကြီးက ထိုဧရာမဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်အနားသို့ ကူးခတ်သွားပြီး တစ်ခုခုကို ဆက်သွယ်ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်လျက် သူ၏ live လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအများအပြားသည် သတင်းကြားသဖြင့် လုပေါင်၏ live လွှင့်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဘယ်အချိန်တွင် စတင်ထုတ်လွှင့်မည်နည်းဟု ဝိုင်းမေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Live လွှင့်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံးမှာ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကျေးဇူးဆပ်ရန် ကုန်းပေါ်တက်လာသော လိပ်ကြီးကို ကြည့်ရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုမြင်တွေ့နေရသည်မှာ လုပေါင်သည် လိပ်ကြီးပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ရေပေါ်သို့ တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်လာသော ဧရာမအရိပ်မည်းကြီးများ ဝိုင်းရံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက... ဖားသလိပ်ဝေလငါးတွေပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတင်မကဘူး ဝေလငါးအုပ်စုကြီး တစ်အုပ်လုံးပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် Live လွှင့်ခန်း၏ banner များpop-up ကြော်ငြာများနှင့် အကြံပြုချက်နေရာများအားလုံးကို စီစဉ်ပေးလိုက်သဖြင့် အခန်း၏ လူကြည့်နှုန်းမှာ ထိုးတက်သွားတော့သည်။အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက ဝေလငါးတွေလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့က လိပ်ကြီးကို ကြည့်ဖို့လာတာ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဝေလငါးအုပ်ကြီး ဖြစ်သွားတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရတနာနတ်ဘုရားကတော့ ကြောင်ကြည့်နေတုန်းပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လိပ်ကြီးက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လို့ ဒီဝေလငါးတွေက သူတို့ကိုယ်ပေါ်က ခရုကပ်ပါးတွေကို ရှင်းပေးဖို့ ရတနာနတ်ဘုရားကို လာရှာတာများလား။ဟားဟားဟား... အဲလိုပဲဖြစ်ရမယ်လို့ ငါဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာ ခရုကပ်တွေ အပြည့်ပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက ဖားသလိပ်ဝေလငါးတွေလေသူတို့ဗိုက်ထဲမှာ အရမ်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ အန်ဖက်တွေ ရှိတတ်တယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ ဘာလို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ကွက်တိပင်။ ထိုအချိန်တွင် လုပေါင်မှာ တကယ်ပင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ဖားသလိပ်ဝေလငါး အများအပြား၏ ဧရာမဦးခေါင်းများပေါ်တွင် ခရုကပ်များမှာ အရေပြားတစ်ဝက်ခန့်အထိ ဖုံးအုပ်ထားသည်ကို မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါတွေကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ရှင်းလို့ ပြီးမှာမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ လိပ်ကြီးက သူ့ကို လှည့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါလည်း ရှင်းပေးချင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကအရမ်းများလွန်းတယ်လေ။ ထားပါတော့... ငါကူညီပြီး ရှင်းပေးပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွိ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အူး~”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဝူး... အူး အူး~”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖားသလိပ်ဝေလငါးများက တစ်ချက်တစ်ချက် အော်မြည်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ကျွမ်းကျင်ပြီး သတ္တိရှိသူပီပီ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဧရာမဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဤဝေလငါးမှာ အလျား မီတာ ၂၀ ခန့်ရှိပြီး ခရုကပ်ပါးများ အဆိုးရွားဆုံး ကပ်နေသည့် ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်း အရေပြားတစ်ဝက်ခန့်မှာ ခရုကပ်ပါးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လိပ်ကြီးသည်လည်း အနားသို့ အမြန်ကူးလာသည်။ ဤဝေလငါးကြီးသည် ငြိမ်သက်စွာ နေနေပြီး အခြားဝေလငါးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုပြုံကပ်နေသော ခရုကပ်ပါးများကို ကြည့်ပြီး လုပေါင်မှာ ထိုအရာများကို မြင်ရလျှင် ကြောက်တတ်သည့်ရောဂါပင် ရချင်လာသည်။ အလွန်ကြည့်ရဆိုးပြီး စုပြုံနေခြင်းမှာ လိပ်ကြီးကိုယ်ပေါ်ကထက်ပင် ပို၍ ကြည့်ရဆိုးလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက တစ်ခုကို ဆွဲခွာရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း လိပ်ကြီးကိုယ်ပေါ်ကထက်ပင် ပို၍ ခိုင်မြဲစွာ ကပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အားကောင်းသော ကော်တစ်မျိုးဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီစေးကပ်တဲ့ အရည်ပျစ်ပျစ်တွေက ခရုကပ်ပါးတွေရဲ့ အဓိက ကော်ရည်ပဲ အဲဒါကြောင့် ဝေလငါးကိုယ်ပေါ်မှာ တွယ်ကပ်ပေါက်ဖွားနိုင်တာ။ ဒီထုံးဓာတ်ပါတဲ့ အခွံပြားကို ကြည့်ဦး အရေပြားထဲအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ဝင်နေတာ။ အခုတင် ငါခွာလိုက်တဲ့ တစ်ခုဆိုရင် ဝေလငါးရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ ချိုင့်ခွက်လေးတစ်ခု ကျန်ခဲ့တယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က live လွှင့်နေသော ကင်မရာဘက်သို့ အချက်ပြပြသပြီး ခရုကပ်ကို ချေမွကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နက်ထဲက ခရုကပ်ပါးများသည် အလွန်မာကျောသော်လည်း ယခု လုပေါင်နှင့် တွေ့သောအခါတွင်မူ ခူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နုနယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လုပေါင်သည်ပင်လယ်ဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ နာသလား မနာသလားတော့ ငါမသိဘူး ဒါပေမဲ့ သူငြိမ်နေတော့ တစ်ခုချင်းစီပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပေးတော့မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကဝေလငါးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက မည်သည့်တုန့်ပြန်မှုမျှ မပြသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ တစ်ခုချင်းစီကို စတင်ခွာပေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝေလငါးကြီးသည် လုပေါင်က သူ့ကိုကူညီနေမှန်း သိပုံရသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝငြိမ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများကသာ ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားနေကာ အမြီးကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခရုကပ်ပါးများသည် ဝေလငါးများအတွက် အကြောက်ရဆုံး အရာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ကျောက်ဆောင်များနှင့် ပွတ်တိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ကူညီခြင်းဖြင့်သာ ရှင်းလင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်သေချာရှင်းလင်းရန်အတွက်မှာအလွန်ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခရုကပ်ပါးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွာထုတ် ချေမွပြီး ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချနေသည်။ အခြားဝေလငါးများမှာလည်း အနားသို့ တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသော လုပေါင်ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Live လွှင့်ခန်း၏ လူကြည့်နှုန်းမှာ တဟုန်ဖိုးတတ်သွားပြီး လက်ဆောင်ပစ္စည်းများမှာလည်း screen ပေါ်တွင် ပျံနှံ့နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလူကတော့ မိစ္ဆာပဲ ခရုကပ်တွေကို လက်နဲ့တင် ချေပစ်နေတာ။ ခရုကပ်တွေက အဲဒီလောက်တောင် နုတာလားကြည့်ရတာ ငှက်ဥလေးတွေလိုပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ သူတို့က လူတွေကို အကူအညီတောင်းရမှန်းတောင် သိကြတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လိပ်ကြီးက ဘာလုပ်နေတာလဲ သူကပါ ဘာလို့ ဝေလငါးပေါ် တက်လာတာလဲ။ အားဟားဟား... သူလည်း နေပူစာလှုံနေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ... အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခရုကပ်လေးတွေ သနားပါတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟိုအပေါ်က လူက ဖုန်းကြည့်ရင်း တရားစာတွေများ ရွတ်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခရုကပ်ပါးများမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် ရှင်းလင်းရသည်မှာ လက်ဝင်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ဝေလငါး၏ ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ရေထဲအထိ ဆင်း၍ ရှင်းပေးရသည်။ ဤခရုကပ်ပါးများသည် လူ၏သွားပိုးစားခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးစုပ်ကောင်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ဝေလငါးများမှာ နာကျင်မှုကို အောင့်ခံပြီး ၎င်းတို့ကြီးထွားလာသည်ကို ကြည့်နေရရုံသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် စောစောက ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကယ်ဆယ်ရေးလှေပေါ်မှ လူတစ်စုမှာ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အလျက် ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ အနားသို့ မကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လာကူညီကြတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတွေကို မြင်သောအခါ လုပေါင်က ရေထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး လှမ်းအော်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရေအတွက်က အရမ်းများလွန်းသဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်း ရှင်းနေလျှင် အလွန်နှေးကွေးနေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ကူညီပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ကူညီလို့ရမလား။ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ခရုကပ်ပါးရှင်းတဲ့ အထူးကိရိယာတွေ ပါပါတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကယ်ဆယ်ရေးသမားများမှာ ဤကဲ့သို့သောအလုပ်မျိုးနှင့် မစိမ်းလှပေ။ အများအားဖြင့် လိပ်များကို ရှင်းပေးရလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သင်္ဘောဝမ်းဗိုက်များကို ရှင်းပေးရသည်။ ဝေလငါးများကို ရှင်းပေးရဖို့ဆိုသည်မှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးပင်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီ အသက်ကယ်အင်္ကျီများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကယ်ဆယ်ရေးသမားတစ်စု အနားသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဝေလငါးများမှာလည်း ဤလူများသည် အကူအညီပေးရန် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပုံရပြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခေါင်းကြီးများကို အနားသို့ တိုးပေးကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကယ်ဆယ်ရေးသမားများက လူအင်အား ထပ်မံလိုအပ်သဖြင့် အကူအညီတောင်းခံလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ ထိုနေရာတွင် ကယ်ဆယ်ရေးသမား ၃၀ ကျော်နှင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်း ၁၀ ယောက်ခန့် ရောက်ရှိနေပြီး ဝေလငါးများ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ခရုကပ်များကို ဝိုင်းဝန်းရှင်းလင်းပေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မလှုပ်နဲ့ဦးလေ ပြီးတော့မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကဝေလငါးကြီး၏ ရေယက်အောက်က နောက်ဆုံးလက်ကျန်နေရာကို ရှင်းပေးရင်း ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဝေလငါးကြီးမှာ ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားပုံရပြီး ကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံနှင့် ရှင်းလင်းရသည်မှာ ခက်ခဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝေလငါးကြီးသည် လုပေါင်ကို ရှင်းလင်းခွင့်ပြုရန် ဆက်မလှုပ်တော့ဘဲ ငြိမ်ခံနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေတို့... မြင်တယ်မလား။သူက ကျွန်တော်ပြောတဲ့ စကားရဲ့အဓိပ္ပာယ်တွေကို နားလည်တယ်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဒီထက်နည်းနည်းလေး ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အန်ဖက်တွေကို ဘယ်မှာ စွန့်ပစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကိုတောင် ကျွန်တော် မေးမိမှာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖားသလိပ်ဝေလငါးများသည် အန်ဖက်များကို ထုတ်လုပ်ပေးတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ဧရာမပြည်ကြီးငါး များကို မျိုချပြီးနောက် ပြည်ကြီးငါး၏ နှုတ်သီးမှာ အစာခြေရန် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းက ဝေလငါး၏ အူလမ်းကြောင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသဖြင့် အူလမ်းကြောင်းမှ အစာမကျေနိုင်သော အရာများကို ဖယောင်းကဲ့သို့သော ဒြပ်ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြင့် ရစ်ပတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဝေလငါးအန်ဖက်ဟု ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‌ဝေလငါးအန်ဖက်သည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေဦး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖားသလိပ်ဝေလငါးများသည်ဝေလငါးမျိုးစိတ်ထဲတွင်ကြီးဆုံးဝေလငါးများ ဖြစ်ကြပြီး အစာမျိုပြွန်သည်လည်း အခြားကောင်များနှင့် မတူဘဲကြီးမားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစာမျိုပြွန်သည် ဧရာမပြည်ကြီးငါးတစ်ကောင်ကိုပင် မျိုချနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ ခေါင်းထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ ဝေလငါးဗိုက်ထဲမှာ ဘယ်လိုမျိုး အန်ဖက်မျိုး ရှိမလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အတွင်းထဲကို ဝင်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဝေလငါးအန်ဖက်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်မလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ဝေလငါးကြီး၏ ဧရာမဦးခေါင်းကို ပုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟပေးပါလား ငါ မင်းဗိုက်ထဲကို ဝင်ကြည့်ချင်လို့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤဝေလငါးကြီးက သူပြောသည်ကို နားမလည်ပုံရသော်လည်း လိပ်ကြီးကမူ နားလည်သွားသည်။ ၎င်းက ဝေလငါးကြီးကိုကြည့်ကာ ထူးဆန်းသောအသံများ ပြုလုပ်လျက် ခေါင်းကို မော့ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟူး... ဟူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝေလငါးကြီးသည်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရေပေါ်သို့ အနည်းငယ် ကြွတက်လာကာ ၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဟပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save