Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မွေးရာပါစွမ်းရည်များ၏ အပြောင်းအလဲ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ယခုအခါ ချန်ရွှယ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေပုံရသည်။ လင်းဖုန်းသည် အခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက်ရှိ သိပ်သည်းလှသော သင်းခွေချပ်သားရဲ အုပ်စုကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်ချန်ရွှယ်... အဲဒီမှာ နတ်ဆိုး ၄၆ ကောင်တောင် ရှိနေပြီ။ ဒါကိုပဲ မင်းက သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတာလား။ ငါတို့ သူတို့ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"</p> <p>ချန်ရွှယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ အခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက်ရှိ သိပ်သည်းလှသော သင်းခွေချပ်သားရဲ အုပ်စုကြီးမှာ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းအတွက် ပို၍ အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သင်းခွေချပမသားရဲနတ်ဆိုး ၄၆ ကောင်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သင်းခွေချပ်သားရဲများ၏ အသိုက်ထဲတွင် နောက်ထပ် နတ်ဆိုး မည်မျှရှိနေဦးမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။ သူမသည် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေသဖြင့် တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်မိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်မကိုလည်း ထည့်လိုက်ပါ။"</p> <p>ချန်ရွှယ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းဖုန်း၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ချန်ရွှယ်က ထပ်ပြောသည်။</p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မ သိုင်းပညာရှင်တရားရုံးကို မသွားရသေးခင်မှာ ကျွန်မကိုလည်း ပါဝင်ခွင့်ပေးပါ"</p> <p>ချန်ရွှယ်လည်း သူမ၏ ယခင်လုပ်ရပ်များက မည်မျှ ယုတ်မာကြောင်း သိရှိသွားပုံရသည်။ သူမအား သိုင်းပညာရှင်တရားရုံးတွင် စစ်ဆေးမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီး ၎င်းကို မည်သူမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လူတိုင်း လင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးတွင် လင်းဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... မင်းကိုလည်း ထည့်မယ်။ ခုနက ငါပြောသလိုပဲ မင်းတို့ ၂၁ ယောက်က နတ်ဆိုး ၄၂ ကောင်ကို တားဆီးထားကြ။ ကျန်တဲ့ နတ်ဆိုး ၄ ကောင်ကိုတော့ ငါ့ကို လွှဲပေးလိုက်"</p> <p>လင်းဖုန်း၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ သိုင်းသမား အားလုံး၏ နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သိုင်းသမား အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သေရမည်ကို မကြောက်ကြသော်လည်း မေ့ပျောက်၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အတိတ်များ ရှိကြသည်ချည်းသာ။</p> <p>စစ်သေနာပတိချုပ် ကျိုးယွင်သည်လည်း နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဤကဲ့သို့ပင် ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးယွင်သည် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ရသလို တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းမှာလည်း ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ပါတယ်။ စစ်သေနာပတိချုပ်... ကျွန်တော်တို့ အရင်က အမှားမျိုး ထပ်မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က စစ်သေနာပတိချုပ် ကျိုးယွင်က အစပျိုးပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ။ ကျွန်တော်တို့ အခြေစိုက်စခန်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အခြေစိုက်စခန်း ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အနောက်ဘက်က တောင်ပိုင်းတောင်တန်း မြို့တော်ပါ အန္တရာယ် ရှိလာလိမ့်မယ်"</p> <p>လုဝေ့သည် ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်ကာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ သူ ကန့်ကွက်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က မကန့်ကွက်ခဲ့မိသည်ကို သူ တစ်သက်လုံး နောင်တရနေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ရှေ့ထွက် ကန့်ကွက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သိုင်းသမားမြောက်များစွာသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။ သူတို့၏ နောက်ဆုံးကျရှုံးမှုမှာ အလွန်ပင် ခါးသီးလှသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကို ပြန်တွေးမိလျှင်ပင် ကြက်သီးထဖွယ်ရာ... သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ထိုအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်ချင်ကြတော့ပေ။</p> <p>ထို့ပြင် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က ဆုံးရှုံးမှု အများအပြား ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို လင်းဖုန်း သင်ခန်းစာ မယူမိဘူးလား။</p> <p>လင်းဖုန်းသည် အောက်ဘက်ရှိ သင်းခွေချပ်သားရဲ အုပ်စုကြီးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလို့လား။ ဒီတစ်ခါက အရင်တစ်ခါနဲ့ မတူဘူး။ အရင်တစ်ခါက စစ်သေနာပတိချုပ် ကျိုးယွင်က အစပျိုးပြီး သင်းခွေချပ်သားရဲတွေရဲ့ အသိုက်ထဲအထိ ဝင်တိုက်ခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့က ဒီသားရဲတွေကို မောင်းထုတ်ရုံပဲ။ သူတို့ကို အရင် မမောင်းထုတ်နိုင်ရင် သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားအောင် မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ စစ်သံတမန် ရှန်ကွမ်းကျန်းနန်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းလို့ရတာပဲ"</p> <p>"စစ်သံတမန်က တောင်ပိုင်းတောင်တန်း မြို့တော်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ တကယ်လို့ သင်းခွေချပ်သားရဲတွေက ငါတို့ကို လှည့်စားပြီး မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်ရော။ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ စစ်သံတမန်အနေနဲ့ မြို့တော်ကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ပြီး ထွက်လာလို့ မရဘူး"</p> <p>လင်းဖုန်း၏ စကားကြောင့် လုဝေ့ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအချက်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ စစ်သံတမန်သည် မြို့တော်ကို အလွယ်တကူ စွန့်ခွာလာမည် မဟုတ်ပေ။ တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုတည်းဖြင့် သင်းခွေချပ်သားရဲများကို အခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက်မှာ အပြတ်အသတ် တားဆီးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ သင်းခွေချပ်သားရဲများက အခြေစိုက်စခန်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မြေအောက်ဥမင်များ တူးကာ မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက စစ်သံတမန် မရှိဘဲ မြို့တော်မှာ မည်မျှ အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မည်နည်း။</p> <p>ဖြစ်နိုင်ချေ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိလျှင်ပင် စစ်သံတမန်အနေဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တောင်ပိုင်းတောင်တန်း အခြေစိုက်စခန်းမှာ ရှေ့တန်းခံတပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ မူလက သူတို့သည် သင်းခွေချပ်သားရဲများကို အာရုံလွှဲထားပြီး သူတို့၏ အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြင်းထန်သော ရှုံးနိမ့်မှုပြီးနောက် အခြေစိုက်စခန်းတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် အခြေစိုက်စခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး ထိုသားရဲများကို တားဆီးရန်အတွက် အပြင်သို့ ထွက်ရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>မည်သူမျှ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"ငါပြောသလိုပဲ လုပ်ကြစို့။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ရှိသမျှ ခွန်အားတွေ အကုန်သုံးပြီး တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ။ ကံကောင်းတာက ငါတို့မှာ အခြေစိုက်စခန်း ရှိနေတဲ့အတွက် အသာစီး ရထားတယ်။ မှတ်ထားပါ၊ ငါတို့က ဒီသားရဲတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့ပဲ လိုတာ။ သူတို့နောက်ကို လိုက်ပြီး မတိုက်ခိုက်နဲ့"</p> <p>"စစ်သေနာပတိချုပ်... ဒါက အရမ်း စွန့်စားလွန်းရာ ကျပါတယ်။ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း နတ်ဆိုး ၄ ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း အန္တရာယ် များပါတယ်။ ဒါ့ပြင် အဲဒီ နတ်ဆိုးတွေကို တားဆီးထားဖို့ကလည်း မလွယ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ လူတိုင်းက နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်စီကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်"</p> <p>လင်းဖုန်း၏ လေယူလေသိမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေကို မတားဆီးနိုင်ရင် အသေခံ တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ။ ငါတို့က ရှေ့တန်း စစ်မြေပြင်မှာ ရှိနေတဲ့အတွက် ဘယ်အချိန်မဆို အသက်စွန့်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ငါ နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှာ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးပြီ။ ကြောက်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး။ ငါတို့ တိုက်မလား သေမလားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အသက်နဲ့လဲရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီသားရဲတွေကို အခြေစိုက်စခန်းထဲ ပေးမဝင်နိုင်ဘူး"</p> <p>"ဒါ့ပြင် ငါ့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် မင်းတို့ စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်အကြောင်း မင်းတို့ နည်းနည်းတော့ သိထားကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကုသခြင်းစွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ငါက မင်းတို့အားလုံးထက် ပိုပြီးတော့တောင် အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းမြင့်တယ်။ ငါ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး။ သေသေချာချာ ကြည့်ထားကြ၊ ငါ အရင်ဆင်းပြီး မင်းတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးမယ်၊ ဟားဟားဟား...လာခဲ့ကြစမ်း"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် ခံတပ်မျှော်စင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ကာ အခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက်ရှိ သင်းခွေချပ်သားရဲ အုပ်စုကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>"စစ်သေနာပတိချုပ်"</p> <p>လုဝေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားကြသည်။ ချန်ရွှယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းသည် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>လင်းဖုန်း ခံတပ်မျှော်စင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ သင်းခွေချပ်သားရဲများသည်လည်း လင်းဖုန်းကို မြင်သွားသည်။ သားရဲတို့၏ အကြည့်များမှာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် သင်းခွေချပ်သားရဲပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေသည်။</p> <p>လင်းဖုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သင်းခွေချပ်သားရဲများ စုပြုံတိုးဝှေ့ လာကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့အားလုံးမှာ သာမန် သင်းခွေချပ်သားရဲများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန် များပြားလှသည်။ သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ကြယ်တာရာစွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားပြီဆိုလျှင် သေခြင်းတရားသာ စောင့်ကြိုနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>သာမန် သင်းခွေချပ်သားရဲများ၏ ဝိုင်းရံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ကျိုးယွင်နှင့်အတူ သင်းခွေချပ်သားရဲများ၏ အသိုက်ထဲသို့ လိုက်သွားခဲ့သော သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားမှာလည်း ဤနည်းအတိုင်း ဝိုင်းရံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>လင်းဖုန်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှ တိုက်ပွဲပြီးကတည်းက သူသည် သားရဲရိုင်းများနှင့် အားရပါးရ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရပေ။ ကျောက်တုံးမြို့တွင်ပင်လျှင် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများ မရှိခဲ့ပေ။ လူတိုင်းမှာ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းသာ ရှိခဲ့ကြပြီး အသေသတ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ...</p> <p>သောင်းနှင့်ချီသော သားရဲရိုင်းများ၊ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသော သင်းခွေချပ်သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ တကယ့်အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲပင်။</p> <p>"ချပ်ဝတ်"</p> <p>လင်းဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် မရည်ရွယ်ပေ။ သူ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သူ့မှာ ခုခံရေးအတွက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် မသေနိုင်သော အစွမ်းသတ္တိ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ဘာကြောင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကာကွယ်နေရမည်နည်း။</p> <p>ချက်ချင်းပင် လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရေပြားလွှာ တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးကဲသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းဖုန်း၏ ပုခုံးများ၊ လက်ကောက်ဝတ်များ၊ ခြေကျင်းဝတ်များနှင့် အဆစ်များတွင် မာကျောသော အရိုးစူးချွန်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းပုံ ပေါက်နေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် အပြောင်းအလဲမှာ မပြီးသေးပေ။ လင်းဖုန်း၏ ကျောပြင်တွင် ထူးဆန်းသော အဖုအကျိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပျော့ပြောင်းနေပြီး အတွင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လင်းဖုန်း အလွန် အံ့ဩသွားသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် သူ အကာအကွယ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အသုံးပြုစဉ်က ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး မရှိခဲ့ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။ အခု ဘာကြောင့် သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မွေးရာပါ စွမ်းရည်မှာ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေရသနည်း။</p> <p>"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က မကြာသေးခင်ကမှ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ကလည်း လိုက်ပြီး ပြောင်းလဲသွားတာလား"</p> <p>ဤသည်က အကြောင်းရင်းမှန်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုသည်ကို လင်းဖုန်း မသိသော်လည်း သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ အဖုအကျိတ်များမှာ ဖောင်းကြွလာသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာမှာ ထုံကျဉ်နေပြီး အနည်းငယ် ယားယံသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းသည် သူသာ အလိုရှိပါက ကျောပြင်ပေါ်မှ ထိုအဖုအကျိတ်များမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ထွက်လာတော့မည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save