Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားလက်နက် ရှင်းဟွမ်အလံ၊  ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအပင်လေးရော၊</h2> <h2 style="text-align: center;">မမတွေကမှ အမှန်တရား၊ မျိုးနွယ်ဝတ်ပြုကျောင်းက သရဲခြောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​တာအိုနန်းတော်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p> တစ်ကိုယ်လုံး ယိုင်နဲ့နေပြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။</p> <p>တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ခဏချင်းအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>​ထောင့်ပေါင်းစုံရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဝက်တစ်ပျက် လက်တွေ့ဆန်သော ရှင်းဟွမ်အလံ တစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> ထိုပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားမှာ ထိုအလံငယ်လေးထံမှ လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​ထိုင်ရှန်းဖူကျွင်း တံဆိပ်တော် ပေါ်မှလည်း အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှင်းဟွမ်အလံနှင့် အားပြိုင်နေကြတော့သည်။</p> <p> အရှိန်အဝါနှစ်ခုမှာ တစ်ခုကိုတစ်ခု အလျှော့မပေးဘဲ အားပြိုင်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တူညီစွာ တိုးဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သိစိတ်ပင်လယ်  အတွင်း၌</p> <p>တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပေါ်နေသော ရှင်းဟွမ်အလံငယ်လေးမှာ ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ပျံဝဲနေပြီး လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ် ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါကတော့ တကယ်ကို လန်းသွားပြီပဲ "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူမှာ စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​ကျန်းဝေနှင့် ရှောင်ရန်တို့မှာမူ လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ကြောင်အမ်းနေကြတော့သည်။</p> <p>ရှင်းဟွမ်အလံက သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာလား</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ တစ်နေရာ၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသော ထူးဆန်းသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> သူသည် နတ်ဘုရားအသီး တစ်လုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုအသီးမှာ မမှည့်သေးပေ၊ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်လိုသေးသည်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးကဲ့သို့ပင် မမှည့်သေးသော နတ်ဘုရားအပင်များကို လက်ဖြင့် သွားရောက်ဖမ်းဆွဲ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>​ထိုနတ်ဘုရားအပင်မှာ သင်းပျံ့လှသော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူကို စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းစေသည်။</p> <p>ထိုလူငယ်၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာများမှာ ထိုနတ်ဘုရားအသီး၏ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့် ပြန်လည်သက်သာလာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p>ဤနတ်ဘုရားအပင် မှည့်သွားသည်နှင့် သူ စားသုံးလိုက်ပါက ဒဏ်ရာများ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်ကြီးနှင့် ရှေးဟောင်းအစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာအရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရှင်းဟွမ်အလံကို တစ်ယောက်ယောက်က လုသွားပြီလား "</p> <p> </p> <p>​လူငယ်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ သွေးအန်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ ဉာဏ်ထဲတွင် တာအိုဆရာ လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါ သူ ဖြစ်ရမယ်</p> <p>ဒီလူကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာမှဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့အတွက် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။</p> <p>​ခါနန်  အမည်ရှိသော ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>သူသည် ရှေ့မှ နတ်ဘုရားအပင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါမှ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်အေးစက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>အလွန်ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူမှု အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခါနန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကြောင့် ခါနန်၏ စိတ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက... နတ်ဘုရားနယ်မြေ... ပိတ်တော့မှာလား "</p> <p> </p> <p>သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> ဖွင့်တာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘဲ၊ နတ်ဘုရားကံထူးမှုတွေကို ရှာလို့တောင် မဝသေးဘူး မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ပြီးတော့ ရှေ့က နတ်ဘုရားအပင်ကလည်း မမှည့်သေးဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>​နှမြောစရာကောင်းလှစွာပင်၊ နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"တောက်"</p> <p> </p> <p>မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်ဖြစ်သော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကြီးမှာ ဆဲရေးသံပင် ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> ထို့နောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>​ထိုနည်းတူစွာပင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင်လည်း ဖြစ်ပျက်နေတော့သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားတောင် ထိပ်ပေါ်ရှိ လီယန်ချူတို့ သုံးယောက်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မမြင်ရသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခုကြောင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ ဆွဲထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေကတော့ အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ယန်အသီးလေး"</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုနတ်ဘုရားအပင်ကို ရှာတောင် မရှာရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲတွင် အပျော်ဆုံးသူများမှာ အစီရင် များထဲတွင် ပိတ်မိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ လွတ်ပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေကြတော့သည်။</p> <p>​နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပိတ်သွားခဲ့သော်လည်း ဒီတစ်ခေါက်တွင် သူတို့ အသက်ရှင်ခွင့် ရခဲ့ကြသည်။</p> <p>မဟုတ်ပါက ထိုတားမြစ်ချက် အစီရင်များ၏ အစွမ်းနှင့် မခန့်မှန်းနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ဆက်နေပါက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မည်ကို မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဝေမြို့ နယ်မြေအတွင်း၌</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသော သူများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြန်လည် ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်လျှင် တော်သေးသည်၊ အကယ်၍ မြင်လိုက်ပါက နတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ထင်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> ထိုအချိန်မှစ၍ ဝေမြို့၏ အရပ်ထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော ကောလာဟလအသစ်များစွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့မည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းမှာ တည်းခိုခန်းဝင်းအတွင်းရှိ အခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ အနည်းငယ် ငေးငိုင်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"ရှင်းဟွမ်အလံ၊ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်ပြား၊ ဆေးဖော်တဲ့အိုး၊ သွေးချီဓာတ်ဆေးလုံး  တွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်မှတ်တွေ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မရှုံးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူသည် ရရှိခဲ့သော အမြတ်များကို ပြန်လည်ရေတွက်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုထူးဆန်းသော ဦးခေါင်း၏ စွမ်းရည်မှာ တကယ်ပင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုင်ရှန်းဖူကျွင်း တံဆိပ်တော် ရှိနေသဖြင့် မင်္ဂလာမရှိသော မိစ္ဆာအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"အရင်တုန်းက ဘာလို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတိုင်းဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရတာလဲ အကယ်၍ ဒါဟာ ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုဆိုရင်၊ ဘာလို့ လူ့လောကမှာ မိစ္ဆာတွေ မရှိနေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​အချိန်ကာလများကြားတွင် ပျောက်ဆုံးသွားသော ဒဏ္ဍာရီလာ အဖြစ်အပျက်များကို သူ ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ သုံးခုကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပြီ။</p> <p>၎င်းတို့မှာ ကျန်းထင်ရှန်း၊ ချင်းယွဲ့ထန်  နှင့် ထောင်ယွမ်ရှန်း  တို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းတို့အနက် ကျန်းထင်ရှန်းနှင့် ထောင်ယွမ်ရှန်းတို့မှာ မိစ္ဆာများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး နတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိတော့ဘဲ တာအိုနန်းတော်များမှာ မိစ္ဆာများ၏ နေရာများ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> အရင်က ကျန်းထင်ရှန်းမှ နတ်ဘုရား ကြွင်းကျန်သော စိတ်ဆန္ဒကို ပြန်ပြောင်းကြည့်လျှင် ရှင်းလင်းလှသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ နတ်ဘုရားများမှာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ကြခြင်းပင်။</p> <p>မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံရာ နေရာများကို မိစ္ဆာများအား သိမ်းပိုက်ခွင့် ပေးထားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် သူ သိချင်နေသည်မှာ ထိုကမ္ဘာတွင် တကယ်ပင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ရှိသင့်သည်။</p> <p> ဒီက ဒဏ္ဍာရီတွေက သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ဆင်တူလှသည်။</p> <p> နတ်မင်းကြီးသုံးပါး နှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားများ အားလုံး ဘယ်ရောက်ကုန်ကြသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထို ကျန်းဝူနတ်မင်း အတု ပြောခဲ့သလို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကြီးသည်လည်း ဘေးဒုက္ခကြီးထဲတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ခြင်းလား</p> <p>​တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> မည်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမျိုးကများ နတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပါသနည်း။</p> <p>လူ့လောကတွင် မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေပြီး နတ်ဘုရားများ၏ နေရာများမှာ ပျက်စီးကုန်ရသည်။</p> <p>​ထိုမေးခွန်းမှာ ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော ယင်ဝိညာဥ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် လီယန်ချူအတွက် အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း၊ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုကိုတော့ ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်  မှာ အစွမ်းထက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်ကာ လောက၏ အတုမဲ့ ယန်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ၎င်းမှာ သူ၏ အားကိုးရဆုံး အရာများထဲမှ တစ်ခုပင်။</p> <p> သို့သော် မိမိ၏ အသက်နှင့် ကျင့်ကြံမှု အခြေခံမှာသာ အဓိကပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> မဟုတ်ပါက မြူခိုးများနောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသည်နှင့် သူသည်လည်း ထိုမြေပြင်နတ်ဘုရားများနှင့် တာအိုတပည့်များကဲ့သို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ လောက၏ ဘေးဒုက္ခကြီးအောက်တွင် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သူသည် ကြိုးစားကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး တတိယအဆင့်ဖြစ်သော ယန်ဝိညာဥ် ကို အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တည်းခိုခန်း ဆိုင်ရှင်မမှာမူ သူမ၏ လင်မှာ အချိန်မရွေး ပျောက်လိုက်၊ ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေသည်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ကာ လီယန်ချူအတွက် အရသာရှိလှသော ဟင်းလျာအချို့ကို ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လိုလဲ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မိန်းမတစ်ယောက်လောက် ပါမလာဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်မက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ့မှာ အဲ့ဒီလို အကျင့်ရှိလို့လား"</p> <p> </p> <p> လီယန်ချူက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက သူ့ကို မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းမွန်စွာ ချက်ပြုတ်ထားသော ဝက်သားနီချက် တစ်တုံးကို ခက်ရင်းဖြင့် ခူးခတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ကောင်မလေးကို ငါကြည့်ရတာ စိတ်မချရဘူး၊ မင်းကို သဘောကျနေတာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်မက တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့သည်။</p> <p>​ထိုရင့်ကျက်ပြီး လှပစွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးမှာ ဖန့်ချင်းလန်  မှလွဲ၍ အခြားသော အမျိုးသမီးများအပေါ်တွင် သဝန်တိုတတ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်မသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် ရေချိုးလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပဝင်းပနေတော့သည်။</p> <p>နုနယ်လှပသော ပါးပြင်လေးမှာ နီမြန်းနေပြီး အသားအရေမှာလည်း အကောင်းဆုံးသော ဆိတ်ဆီကျောက်ဖြူ  ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနုညံ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>​အလှပဂေးများစွာကို မြင်ဖူးထားသည့် လီယန်ချူပင်လျှင် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>ဆံပင်ရှည်နက်နက်များမှာ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ပျောင်းစွာ ကျနေပြီး ရေစက်လေးများမှာ တစ်ခါတစ်ရံ အောက်သို့ ကြွေကျနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူမှာတော့ ထို့သို့သာ တွေးနေမိတော့သည်။</p> <p>အစားအစာကွင်းဆက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေတာဟာ မမတွေပဲ ဆိုတာ တကယ်ပဲကိုး။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်နေ့</p> <p>မွန်းတည့်ခါနီးအချိန်ကျမှ လီယန်ချူသည် ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် အမှောင်ဖုံးအတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ ဘေးအန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားပြီး ဒိုချန်ပုတီး ကို အသက်သွင်းကာ မိမိ၏ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားရခြင်းမှာ ဝေမြို့တွင် အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်လိုသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ဒီတစ်ခေါက် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သူ အနည်းငယ် လူသိများသွားခဲ့သည်။</p> <p>အမှောင်ဖုံးအတတ်ပညာ သည်ပင်လျှင် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲမှ သူ၏ ပုံရိပ်ကို အကုန်အစင် ဖျောက်ဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​အေးအေးဆေးဆေး ရက်အနည်းငယ် နေရမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေသော တရားရုံးတော်မှမှ ကျောက်ချန်း သည် လီယန်ချူထံသို့ အကူအညီ လာတောင်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"တာအိုဆရာလီ... ကွမ်ဖိန်ခရိုင် ထဲက ပျက်စီးနေတဲ့ မျိုးနွယ်ဝတ်ပြုကျောင်း တစ်ခုမှာ သရဲခြောက်နေလို့ပါ။ နာမည်ကြီး ကိုယ်တော်တွေ၊ တာအိုဆရာတွေကို ပင့်ပြီး နှိမ်နင်းခိုင်းတာလည်း မရတာနဲ့ ကျနော် အခု တာအိုဆရာဆီကို လာပြီး အကူအညီ တောင်းရတာပါ"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save