Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၄၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သာမန်အဆင့် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ၊ ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များ၊</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်၊ လူ့လောက၏ သိုင်းနတ်ဘုရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​တောင်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌...</p> <p>စုတ်ပြတ်ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်သည် လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည့် လမ်းလျှောက်အလောင်းကောင် မျှသာ ဖြစ်ပြီး အသစ်စက်စက် အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အင်အားမှာတော့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားပြီး ၎င်း၏ လက်သည်းများတွင်လည်း အလောင်းကောင်အဆိပ် များ ရှိနေသည်။</p> <p> ဦးလေးကျိုး ၏ ရုပ်ရှင်များထဲတွင်ပါသလို ထိုအဆိပ်မိပါက မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားစေနိုင်သည့် အဆိပ်မျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​ဤမိစ္ဆာမျိုးမှာ အဆင့်တက်သွားပါက သံကိုယ်ထည်၊ ကြေးနီကိုယ်ထည်၊ ငွေရောင်ကိုယ်ထည် မိစ္ဆာများ ဖြစ်လာနိုင်သလို၊ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သည့် ဖေးကျန်း အဆင့်အထိ ရောက်သွားပါက အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိစ္ဆာဆိုးကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခုရှေ့တွင်ရှိနေသည့် အကောင်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အောက်တန်းစား မိစ္ဆာမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်ရလား"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။</p> <p>သူ ကျပန်းရွေးလိုက်သည့် တောင်ဂူတစ်ခုထဲမှာမှ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် လာတိုးနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"နင်က မြေသိုက်နတ်ဘုရားရဲ့ တီထသားရဲ လိုမျိုး အကြားအမြင်အာရုံ ထူးခြားတဲ့အတတ် ရှိတယ်ဆို... ဘာလို့ ဒီထဲမှာ အလောင်းကောင်ရှိနေတာကို မသိရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>ဟု လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟွန့်"</p> <p>ကျွေ့ဟွာက မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး</p> <p> </p> <p>"နင်ကောပဲ... တာအိုပညာရပ်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်တွေ၊ အရှိန်အဝါကြည့်တဲ့အတတ်တွေ တတ်တယ်ဆို... နင်ရော ဘာလို့ မသိတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​သူမသည် အမြဲတမ်းအတိုင်း မာနကြီးနေဆဲပင်။</p> <p>လီယန်ချူ၏ ပွတ်သပ်ပေးမှုကို ခံယူရသည်မှာ မည်မျှပင် ဇိမ်ရှိနေပါစေ၊ နှုတ်ကတော့ ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးပါ။</p> <p> လီယန်ချူက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ငါ ဒီကြောင်ကို ခေါ်လာတာ တကယ်ပဲ မှားတာပဲ... ဒါထက်စာရင် ယွန်းနျန်းလေး ကို ခေါ်လာရင် ပိုကောင်းဦးမယ် ဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> ယွန်းနျန်းလေးကမှ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ လိမ္မာသေးသည်၊ ကြောက်တတ်တာလေး တစ်ခုပဲ ရှိတာ...</p> <p> </p> <p>​"အဲဒီယွန်းနျန်းမ က ဘာကောင်းလို့လဲ ငါ့ကို ခေါ်လာတာ နောင်တရနေတယ်ပေါ့လေ "</p> <p> </p> <p>ကျွေ့ဟွာက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကာ ဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတောင်စောင့်နတ်ကလည်း လိုက်ချင်နေလို့ မဟုတ်ဘူးနော် "</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ ကြောင်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။</p> <p> ဒါက... မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ သူတစ်ပါးစိတ်ကို သိတဲ့အတတ် လား</p> <p>​ကျွေ့ဟွာက သူမ၏ မေးစေ့ကို ၄၅ ဒီဂရီ မော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ အတတ်က အဲ့ဒီ အတတ်ထက် အများကြီး ပိုစွမ်းတယ်"</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ: "..."</p> <p> </p> <p>​သူက အံ့ဩတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "နင် ဘယ်တုန်းက ဒီလို စွမ်းရည်မျိုး ရသွားတာလဲ အရင်ကလည်း ပြောဖူးတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ကျွေ့ဟွာက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> "နင်တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား "</p> <p> </p> <p>​အမှန်တော့ လီယန်ချူ သူမကို ခဏခဏ ပွတ်သပ်ပေးရင်းနှင့် ထိုအတတ်ကို သူမ အလိုလို တတ်မြောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ကိုတော့ လီယန်ချူကို သူမ ဘယ်တော့မှ ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။</p> <p> သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤအတတ်မှာ တစ်ခါတစ်ရံမှသာ အလုပ်လုပ်ပြီး စိတ်ကြိုက် မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာကို သတိထားကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြား ကို ထုတ်ကာ အလင်းမှိန်မှိန်လေး လင်းစေလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် အမှောင်ဖုံးအတတ်ပညာ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျွေ့ဟွာက တကယ့် ငတုံးကြီးပဲ</p> <p> </p> <p>​"နင် ငါ့ကို ဆဲရဲတယ်ပေါ့လေ "</p> <p> </p> <p>ကျွေ့ဟွာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အလွန်အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>ဤစွမ်းရည်မှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p>စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းနှင့် အမှောင်ဖုံးအတတ်ပညာဖြင့်တောင် မကာကွယ်နိုင်ပါလား။</p> <p>နောင်တွင် ကျွေ့ဟွာရှေ့၌ စိတ်ထဲက အတွေးတွေကို သတိထားရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​သူက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ကာ</p> <p> </p> <p>"ငါက နင့်ရဲ့ အတတ်ပညာက ဘယ်လောက်အထိ အကန့်အသတ် ရှိလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်တာပါ။ ကဲ... သွားစို့၊ ဂူထဲဝင်မယ်။ နေရာပြောင်းဖို့ ပျင်းလို့"</p> <p> </p> <p>​ကျွေ့ဟွာက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဟန်ပါပါဖြင့် လီယန်ချူနောက်သို့ လိုက်ဝင်သွားသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူမသည် စောစောက လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲမှ အတွေးကို လုံးဝ မသိလိုက်ရပေ။</p> <p>သူမ၏ အတတ်မှာ စိတ်ကြိုက် မဖြစ်သေးသောကြောင့်ပင်။</p> <p> လီယန်ချူသာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပါက စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းများ မလိုဘဲ သူမ၏ အကြားအမြင်ကို တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ ယုတ်မာသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ခန့်မှန်းပြီး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူနှင့် စတင် သိကျွမ်းကတည်းက ကျွေ့ဟွာသည် အမြဲတမ်း အောက်ခြေကသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဉာဏ်ရည်ရော အစွမ်းပါ အမြဲတမ်း အနှိမ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုအခါတွင်မူ သူမ၏ ထက်မြက်သော ဦးနှောက်ကြောင့် တစ်ပွဲနိုင်သွားခဲ့ပြီ ထိုအောင်ပွဲလေးက ကျွေ့ဟွာကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မသိသလိုလို၊ မာနကြီးသလိုလို အမူအရာကိုသာ ပြထားသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝေါင်းး"</p> <p> </p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာက ဟိန်းဟောက်ကာ လီယန်ချူထံသို့ အတင်းပြေးဝင်လာသည်။</p> <p>လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်သည်းများမှာ သတ္တုကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေပြီး အပုပ်နံ့များမှာလည်း လှိုင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းကန်းလက်ဝါး</p> <p> </p> <p>​ကြီးမားလှသော လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးက မိစ္ဆာကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ယန်စွမ်းအား ကြောင့် မိစ္ဆာမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> ဤအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာမျိုးမှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ဂူအတွင်းပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အပုပ်နံ့မှာ အလွန်အမင်း မပြင်းထန်ပေ။</p> <p> ထိုမိစ္ဆာမှာ ဤဂူထဲတွင် အတည်တကျ နေထိုင်သူ မဟုတ်ဘဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက  သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ရှေးဟောင်းဆေးဖော်အိုးကြီး ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ကာလများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့် အငွေ့အသက်ကြီးက တိုးဝှေ့လာသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် ဂူဝသို့ သွားကာ အခြားသော မိစ္ဆာငယ်များ လာရောက် မနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် စောင့်ကြပ်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဆေးဖော်အိုးကြီးမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ကို နီးကပ်စွာ ပွတ်သပ်နေပြီး အလွန်ပင် ခင်တွယ်ဟန် ရှိနေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ အိမ်မှာမွေးထားသည့် ကြောင်လေး၊ ခွေးလေးတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေသည်။</p> <p>ဤမျှအထိ သိစိတ်ရှိသော နတ်လက်နက်မျိုးကို လီယန်ချူ ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ဆေးဖော်အိုး၏ အဖုံးကို ဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပြောင်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို အဲ့ဒီဆေးလုံး ပေးဦး"</p> <p> </p> <p>​ဆေးဖော်အိုး၏ အဖုံးမှာ အလိုလို ပွင့်သွားပြီး၊ နူးညံ့သော စွမ်းအားတစ်ခုက သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော သွေးချီဓာတ်ဆေးလုံး ကို ထောက်ပံ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်တင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>တောက်ပလှသော အနီရောင် အလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။</p> <p>အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည် ဆေးလုံး၏ အထက်တွင်လည်း ထူထပ်လှသော ဆေးတိမ်တိုက် များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"တကယ်ပဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ထူးခြားဖြစ်စဉ်တွေ ရှိနေတာပဲ"</p> <p>လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ထိုဆေးလုံးကို ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း သို့မဟုတ် ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းထဲတွင်သာ ထုတ်လိုက်ပါက မြို့သူမြို့သားများ အုပ်စုလိုက် လာကြည့်ကြမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>လူသူမရှိသည့် ထိုတောင်နက်ထဲကို လာခဲ့သည့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်လှသည်ဟု သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် လက်ကို လှမ်းလိုက်ကာ သွေးချီဓာတ်ဆေးလုံး ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ ဆေးလုံးအတွင်း စီးဆင်းနေသည်။</p> <p>သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်း ကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဥ်မျက်စိဖြင့် အရင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းအဆောင် ဖြင့် ထပ်မံ စစ်ဆေးပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိမှသာ လုံးဝ စိတ်ချသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အမှန်တော့ ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ အလွန်စင်ကြယ်လှသဖြင့် ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> ပေရာချီ ရှည်လျားသည့် မြွေနဂါးကြီးတစ်ကောင်ကို အခြေခံကာ ဖော်စပ်ထားသည့် ထိုဆေးလုံးမှာ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေသည့် လီယန်ချူအတွက် အလွန်အားရှိစေမည့် နတ်ဆေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလားဟူ၍တော့ သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ကာ  လုပ်လိုက်စမ်းပါ ကျားရှေ့မှာ မြောင်းမရှိဘူး၊ ကြောက်တဲ့သူရှေ့မှာပဲ အခက်အခဲ ရှိတာ။</p> <p> </p> <p>​သူသည် နတ်ဆေးလုံး  တွေကိုတောင် စားဖူးထားသူ ဖြစ်ရာ ထိုသွေးချီဓာတ်ဆေးလုံးကို ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။</p> <p>သူသည် ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အချို့သော သံကြိုးများ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> ပြင်းထန်လှသော သွေးချီများမှာ အလွန်လျှင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသဖြင့် လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းလာသည်။</p> <p>သူ၏ အရေပြား၊ ကြွက်သား၊ အရိုးအဆစ်၊ ကလီစာများနှင့် သွေးများအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာနေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလကတည်းက အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာကြီးများထက်ပင် ပိုမို ကြံ့ခိုင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> အထူးသဖြင့် သူ၏ သွေးချီမှာ တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူ၏ အခြေခံမှာ အလွန်တောင့်တင်းလှပြီး      ကျင်းကွမ်ကျောင်းမှ ဗောဓိဓာတ်ဆေးလုံး အပါအဝင် မြောက်မြားစွာသော နတ်ဆေးများကို သုံးစွဲထားသူ ဖြစ်ရာ ထိုဆေးလုံး၏ ဖိအားကို အေးအေးဆေးဆေး ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ကိုယ်ထည်မှာ စိန်ကိုယ်ထည် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> ယခုအခါ ပြင်းထန်သော သွေးချီများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တရဟော စီးဆင်းနေပြီး သူ့ကို အဆင့်မြင့်မားသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ တွန်းတင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းများမှာ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p>ဝေးလံလှသော ဝေ့မြို့မှ ကျင့်ကြံသူအချို့ပင်လျှင် သတိထားမိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးချီလဲ... ရှေးဟောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင် ဒီမှာ ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>​"ဒီအနီရောင်အလင်းက... အဲ့ဒီ သွေးချီဓာတ်ဆေးလုံးပဲ အဲ့ဒီ တာအိုဆရာ လူငယ်လေး ဆေးသုံးနေတာ ဖြစ်မယ် "</p> <p> </p> <p>​"လူ့လောကမှာ သိုင်းနတ်ဘုရား  တစ်ပါး ပေါ်လာမလားဆိုတာ တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"အဲ့ဒီ တာအိုဆရာရဲ့ အတတ်တွေက အရမ်းကြမ်းတာပဲ၊ ငါ့အမြင်မှာတော့ သိုင်းနတ်ဘုရားတင် မကဘူး၊ သိုင်းဝိညာဉ်နတ်ဘုရား လို့တောင် ခေါ်သင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ထားလိုက်ပါတော့... အဲ့ဒီလူ ဆေးသုံးနေတာဆိုရင်တော့ သွားပြီး မနှောင့်ယှက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ "</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save