Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၅၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်မယ်၊ကုသိုလ်မှတ် သိန်းသန်းချီ၊ သိန်းချီကုသိုလ်အဆင့် နတ်လက်နက်၊</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါ်ထွန်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​တောင်နက်ကြီးအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လီယန်ချူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ သဲဖုန်များ တထောင်းထောင်း ထလာသည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ထည်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ခွန်အားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် လေထုထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် လေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲသွားရသည်။</p> <p>ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်အဟုန်လှိုင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်ဆင့်သွားကာ မှိုပွင့်ကြီးသဏ္ဌာန် ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လူအသွင်ဆောင်ကာ အခြေအနေကြည့်နေသည့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးကြီးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရိုးပင် မကျန်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ပါလား။</p> <p>​လူငယ်ဓားသမား၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူလျော့အေးစက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ထဲမှာ ဓားတစ်လက်ရှိရုံဖြင့် လောကရှိ မိစ္ဆာအပေါင်းကို သုတ်သင်နိုင်သည်ဟူသော ဓားဆန္ဒ မျိုး ရှိထားသူလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် တရားကို သက်သေထူရသည့် လမ်းစဉ်ကို လိုက်သူဖြစ်ရာ သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာလည်း ပြတ်သားပြီး ညှာတာမှု လုံးဝမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ဓားနှလုံးသား မှာ အက်ကွဲပျက်စီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမျိုးကို ငါ့ဓားက တကယ်ပဲ ဖြတ်တောက်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ထိုလူငယ်ဓားသမားကို စဉ်းစားရန် အချိန်အများကြီး မပေးခဲ့ပေ။</p> <p>လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံထားသည့် ထိုလူငယ်မှာ အသက်ပျောက်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သွေးချီများမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပုံရိပ်မှာလည်း ထိတ်လန့်စရာပင်</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသည့် ဘေးအန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးများ ထောင်ထွက်ကာ ကျောပြင်မှ ကြွက်သားများမှာလည်း တောင့်တင်း ထုံကျင်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် လီယန်ချူ၏ အကြည့်ကိုပင် ရင်မဆိုင်ရဲကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အနီရောင်များ လွှမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက ထိုကျင့်ကြံသူများကို လွှမ်းမိုးထားသည်။</p> <p> နေရာတိုင်းတွင် ပူလောင်လှသော အနီရောင်သွေးအလင်းတန်းများ ရှိနေပြီး လေထုမှာလည်း သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော သွေးချီများကြောင့် ပွက်ပွက်ဆူနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်အားမာန်နှင့် မီးဖိုကြီးကဲ့သို့ ပူပြင်းလှသော သွေးချီများမှာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နန်းဆောင်  အတွင်း၌ ကုသိုလ်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသလို၊ ခရမ်းရွှေရောင် အရှိန်အဝါများနှင့် နတ်ဘုရားရဲ့ဂါထာတော် သူ့ကို ကာကွယ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ဆင်ခြင်တုံတရား မပျောက်ကွယ်ဘဲ ဤမျှကြီးမားလှသော သွေးချီများကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း ဝုန်း</p> <p> </p> <p>​ပေါက်ကွဲသံများမှာ တောင်တောအတွင်း၌ မပြတ်တမ်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာအတတ်ကို ကျင့်ကြံသူများ၊ လူသားစားသည့် မိစ္ဆာဆိုးများ၊ ယုတ်မာလှသော ဝိညာဉ်ဆိုးများမှာ အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် အရှိန်အဝါကြည့် အတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ ရန်ငြိုး များ ဝန်းရံနေသည့် မိစ္ဆာအတတ်ကို လိုက်စားသူများကိုသာ ရွေးချယ်သတ်ဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အပြင်လူများ အမြင်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ကြီးမားလှပြီး သွေးချီများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည့် ထိုတာအိုဆရာ လူငယ်က ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သုတ်သင်နေခြင်းဟုသာ မြင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ရက်စက်သည်၊ အေးစက်သည်၊ ညှာတာမှု လုံးဝမရှိပေ</p> <p>​အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါတွင်မူ...</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်၌ အခြေအနေကြည့်နေကြသည့် တရားသောလမ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကျင့်ကြံသူ မိသားစုများမှ ပါရမီရှင်များသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>ကျန်ရှိသမျှသော မိစ္ဆာကောင်များ၊ ဝိညာဉ်ဆိုးများနှင့် ယုတ်မာသူများမှာမူ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်မှတ်များမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် သိန်းသန်း ဂဏန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသူများမှာ အခွင့်အရေး လာလုသည့် မိစ္ဆာများ မဟုတ်ဘဲ၊ လီယန်ချူအတွက် အိမ်တိုင်ရာရောက် လာပို့ပေးသည့် အတွေ့အကြုံ  လက်ဆောင်ထုပ်များသာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ယန်ဝိညာဥ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်ထည်မှာမူ သွေးချီဓာတ်ဆေးလုံး၏ အကူအညီနှင့် ယခင်က ရှိထားသည့် ခိုင်မာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်တို့ ပေါင်းစပ်ကာ တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကုသိုလ်မှတ် သိန်းသန်းချီ၍ သူ့ကိုယ်မှာ ကပ်ပါလာပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်း၌ တောက်ပလှသော ကုသိုလ်ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက လွှမ်းခြုံထားကာ တရဟော စီးဆင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းကျောင်း</p> <p>​လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ခေါက် အဆင့်တက်လှမ်းမှုမှ ရရှိသည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ကြီးမားနေသော်လည်း ချင်းယွန်းကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သည့် အချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့ကို အကုန်အစင် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဖြစ်ရာ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် ဘာမှ မခြားနားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယနေ့ ဝေမြို့ တောင်နက်ကြီးအတွင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စမှာ ကျင့်ကြံသူလောကအတွင်း ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် လူသားစား မိစ္ဆာများစွာမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ နာမည်ကျော် မိစ္ဆာများဖြစ်စေ၊ ပုန်းအောင်းနေသည့် ဝိညာဉ်ဆိုးများဖြစ်စေ၊ အားလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ခု ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ တိုက်ရည်ခိုက်ရည် အလွန်ကောင်းခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာမှ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ထိုသူများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်ရန် ဝန်လေးကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဝေမြို့ပြင်မှ တောင်နက်ကြီးအတွင်း၌ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။</p> <p>ကြောင်ကြီးတစ်ကောင် ခေါ်လာသည့် တာအိုဆရာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ဖက်သတ် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝေမြို့နယ်မြေအတွင်း၌ ယန်ဝိညာဥ် အဆင့်ရှိသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေသည်ဟူသော သတင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူကတော့ ကျောင်းတော်အတွင်း၌ အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေပြီး မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ မခံရပေ။</p> <p> ထိုချင်းယွန်းကျောင်း ပျက်လေးမှာ တကယ့်ကိုပင် ကြီးမားလှသော အတတ်ပညာတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းလှသော နေရာလေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်မှတ် များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၁,၀၃၅,၆၀၀ (တစ်သန်း သုံးသောင်း ငါးထောင် ခြောက်ရာ )</p> <p> </p> <p>​ယခင်တုန်းက...</p> <p>ကုသိုလ် သုံးသောင်းရရုံနှင့်ပင် လီယန်ချူမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ ဘဝရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ပြီဟု ထင်ခဲ့မိသည်။</p> <p> ယခုအခါတွင်မူ ထိုသုံးသောင်းဆိုသည်မှာ အကြွေစေ့လောက်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟူး... ချမ်းသာတဲ့သူတွေရဲ့ သောကကို ငါ နည်းနည်း နားလည်လာပြီပဲ လို့ လီယန်ချူက စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျွေ့ဟွာ၏ ယနေ့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စွမ်းဆောင်ချက်များအတွက်လည်း လီယန်ချူက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ကျင်းကွမ်းကျောင်း  မှ ရရှိခဲ့သည့် ဗောဓိဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူကာ ကျွေ့ဟွာကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆေးလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအတွက် အထူးအာနိသင် ရှိသည်။</p> <p>မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ထည် ကြံ့ခိုင်မှုအပေါ် အခြေခံရသည်ဖြစ်ရာ သူမအတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ငါ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲကနေ ရလာတဲ့ နတ်ဆေးပဲ၊ နင် ဒီတစ်ခါ တော်တော်လေး အားစိုက်ခဲ့တာမို့ ငါ အကုန်လုံး နင့်ကို ပေးလိုက်မယ် " ဟုလိမ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နင့်မှာ အသိစိတ် ရှိသားပဲ"</p> <p> လို့ ကျွေ့ဟွာက ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုစကားကို အတော်လေး သဘောကျသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​လိမ္မော်ရောင် ကြောင်လေးသည် လှပသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> သူမ ဗောဓိဆေးလုံးကို သုံးစွဲရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လီယန်ချူမှာမူ ကျောင်းတော်အတွင်း၌ တရားထိုင်နေရင်း ယခုကဲ့သို့ များပြားလှသော ကုသိုလ်မှတ်များဖြင့် မိမိလက်ထဲရှိ နတ်လက်နက်အချို့ကို ဆက်လက်၍ စွမ်းအားမြှင့် ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ပထမဦးဆုံးမှာ ကျန့်ကျောင်းဓား ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိဦးနှောက်အတွင်းရှိ မဟာတာအို၏ အသံကို ပုံဖော်လိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>​"အဆင့်မြှင့်တင်စေ "</p> <p> </p> <p>​ကျန့်ကျောင်းဓားပေါ်တွင် နတ်အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး ဓားကိုယ်ထည် တစ်လျှောက်လုံးတွင် မပြတ်တမ်း လှည့်ပတ်နေတော့သည်။</p> <p>အလွန်ပင် လှပလွန်းလှသည်။</p> <p> ယခုတစ်ကြိမ် စွမ်းအားမြှင့်သည့် အချိန်မှာ ယခင် အကြိမ်များထက် ပိုမို ကြာမြင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့် အခါတွင်မူ...</p> <p>ကျန့်ကျောင်းဓားဆီမှ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော ဓားဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အိမ်ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွက်ကာ ပျံတက်သွားပြီး ချင်းယွန်းကျောင်း အထက်တွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာလည်း အရောင်အသွေး ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးတိမ်များမှာ တလိမ့်လိမ့် တက်လာသည်။</p> <p>တိမ်ပင်လယ်အတွင်း၌ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသာမက မီးတောက်မီးလျှံများပါ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟာ... သွားပြီ၊ အိမ်ခေါင်မိုး ပေါက်သွားပြီ "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ နေလာသည့် တစ်လျှောက်လုံး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့် ထိုကျောင်းတော်လေးမှာ ယခုအခါတွင်မူ အဆင့်မြင့်လိုက်သည့် ကျန့်ကျောင်းဓားကြောင့် အိမ်ခေါင်မိုး ပေါက်သွားရပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ကမ္ဘာကျော် နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါ်ထွန်းလာတာလား "</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လှတဲ့ အရှိန်အဝါလဲ"</p> <p> </p> <p>​ဝေမြို့အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ကောင်းကင်ကို ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်မိကြသည်။</p> <p>အမည်မသိသည့် ဤမြို့လေးမှာ ဘာကြောင့် ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော နတ်လက်နက် ရှိနေရသနည်း ထိုထူးခြားဖြစ်စဉ်မှာ ဝေမြို့တစ်မြို့လုံး၏ ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ထိုနတ်အလင်းတန်းမှာ ချင်းယွန်းကျောင်းမှ စတင်ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ဝေမြို့သူ ဝေမြို့သားများမှာလည်း ကောင်းကင်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မိုးရွာတော့မှာလား "</p> <p> </p> <p>"အကြောင်းအရင်း မရှိဘဲ ဘာလို့ မိုးတွေ ချုန်းနေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​သာမန်အရပ်သားများမှာမူ ကမ္ဘာကျော် နတ်လက်နက်ဆိုသည်ကို မသိကြသလို၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကိုလည်း နားမလည်ကြပေ။</p> <p>သူတို့ သိသည်မှာ မကြာသေးမီက ဝေမြို့၏ ရာသီဥတုမှာ အလွန်ပင် ဖောက်ပြန်နေပြီး ခဏခဏ မိုးချုန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အထူးသဖြင့် မိုးမရွာဘဲ မိုးချုန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏခဏ ဆိုသလို ဝုန်းဝုန်း ဆိုသည့် အသံကြီးများမှာ နားကွဲလုမတတ် ထွက်ပေါ်နေတတ်သည်။</p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်ပင် တူနေတတ်သည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် သူတို့ ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ တဖြည်းဖြည်းနှင့်ပင် နေသားကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရာသီဥတု ထူးဆန်းနေခြင်းမှာ ထိတ်လန့်စရာ ကိစ္စမဟုတ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာပင် အဆင့်အတန်း မတူညီမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကွာခြားချက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းကျင်သူများက အတွင်းသဘောကို ကြည့်ကြပြီး၊ သာမန်လူများကတော့ အပြင်ပန်း ဆူညံမှုကိုသာ ကြည့်ကြသည်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>​"ဓား... လာစေ"</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ ချက်ချင်းပင် နတ်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။</p> <p>ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မိုးတိမ်များ ကွယ်ပျောက်သွားသလို၊ ဆူညံလှသော အသံကြီးများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီရက်ပိုင်း ရာသီဥတုက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲဗျ၊ ဧည့်သည်လည်း မကြောက်ပါနဲ့၊ ဒါက ကျနော်တို့ ဝေမြို့ရဲ့ ထူးခြားချက်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>​ထိုက်ဖင် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ စားပွဲထိုးလေးက ဗိုက်ပူပူနှင့် ကိုယ်တော်တစ်ပါးကို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> ဗိုက်ပူကိုယ်တော်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပါးစပ်များ တွန့်သွားပြီး ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဘာ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတာလဲကွ၊ ဒါက ကမ္ဘာကျော် နတ်ဘုရားလက်နက် ပေါ်ထွန်းလာတာဟေ့ လို့ သူ စိတ်ထဲကနေ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save