Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၆၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ကူနိုဂီလာတာ ၏ နောက်ဆုံး အကြံပေးချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အခု ဟီရဲလော့စ် ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ သူ ထွက်သွားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းပဲ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနကို သွားပြီး ဖီလီးဆီးယပ်စ် ကို ရှာလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ဒိုင်စီအိုဂီလာတာ ကို အမြန် ပြန်လာခိုင်းဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ" ဒါးဗို့စ် က ဟီရဲလော့စ် အစား မားရှပ်စ် ကိုပဲ သွားဖို့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး တောင်းဆိုလိုက်တယ်။</p> <p>​ဟီရဲလော့စ် ဧည့်ခန်းထဲ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး ဒါးဗို့စ် ကို အလေးပြုပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်။ "ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော့် ယောက္ခမ အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>​"သိပ်မကောင်းဘူး။ သူ သတိမရသေးဘူး"</p> <p>​ဒါးဗို့စ် အဲဒီစကားတွေ ပြောလိုက်တာနဲ့၊ ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်တဲ့ ဟီရဲလော့စ် ရဲ့ ဇနီး မျက်ရည်ကျလာတယ်။ အဲဒီနောက် သူမ သားက သူမကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"တောရော့စ်... လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေး၊ မင်းအမေကို ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိုက်ပါဦး" ဒါးဗို့စ် က ဟီရဲလော့စ် ရဲ့ သား ဟီရဲလော့စ်တောရော့စ် ကို ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြောလိုက်တယ်။ သူနဲ့ ယူနစ်စ် က အသက် သိပ်မကွာလို့ သူရီ ကျောင်းမှာ အတန်းဖော်တွေ ဖြစ်ကြပြီး ဒါးဗို့စ် က သူ့ကို ပိုရင်းနှီးပါတယ်။ သူတို့က အဆင်ပြေကြလို့ သူက ဒါးဗို့စ် အိမ်တော်ကို အကြိမ်ကြိမ် လာလေ့ရှိတယ်။ သူက ငယ်ပေမယ့် သူ့စိတ်က ရင့်ကျက်ပြီး နားလည်မှု ရှိတာက ဟီရဲလော့စ် ရဲ့ စရိုက်တွေနဲ့ တော်တော် တူပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါးဗို့စ် က ဒီကလေးကို သဘောကျတယ်။</p> <p>​အဲဒီအချိန်မှာ ဆိုစတရာတပ်စ် လည်း ထွက်လာပြီး ဟီရဲလော့စ် မိသားစုကို ဧည့်ခန်းထဲ နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုလိုက်တယ်။</p> <p>​သူက အစ်မနဲ့ ယောက်ဖ ဖြစ်သူကို ဖခင်ရဲ့ ရောဂါ အကြောင်း ရှင်းပြနေတုန်း၊ ကူနိုဂီလာတာ ကို ပြုစုနေတဲ့ ကျွန်မလေးက အောက်ထပ်ကို ပြေးဆင်းလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်တယ်။ "သတိရလာပြီ! သခင်ကြီး... သခင်ကြီး သတိရလာပြီ!"</p> <p>​လူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အပေါ်ကို အပြေးတက်ဖို့ ပြင်လိုက်ကြတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ် က သူတို့ကို အလောတကြီး မလုပ်ဖို့ တားလိုက်တယ်။ "ဟားပပ်စ် ကို အရင် သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်!"</p> <p>​အပေါ်ထပ်ကို ခဏတက်သွားပြီးနောက်၊ ဟားပပ်စ် ဆင်းလာတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေဆဲပါ။ သူက ဒါးဗို့စ် ကို ခေါင်းယမ်းပြလိုက်ပြီး လူတွေကို ပြောလိုက်တယ်။ "ဟေးဒီးစ် က အရှင် ကူနိုဂီလာတာ ကို ခေါ်တော့မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ဆုံး အနေနဲ့ သူ့ကို သွားကြည့်ကြပါ"</p> <p>​ဆိုစတရာတပ်စ် နဲ့ ကယ်လီနာ တို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး၊ ဟီရဲလော့စ် မျက်နှာလည်း ညှိုးကျသွားတယ်။ သူ့ဇနီးကတော့ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ငိုကြွေးပြီး အပေါ်ထပ်ကို ချက်ချင်း ပြေးတက်သွားကာ ဟီရဲလော့စ် ကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားတယ်။ ဟီရဲလော့စ် က ဒါးဗို့စ် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘုရင်မင်းမြတ်..."</p> <p>​"မင်းက ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ ဆွေမျိုးပဲ၊ မင်း အရင် တက်သွားသင့်တယ်!" ဒါးဗို့စ် က ဘာမကောင်းမြင်စိတ်မှ မပါဘဲ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . .</p> <p>​ဒါးဗို့စ် ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်သွားတော့၊ အခန်းကို သေချာ ရှင်းလင်းထားပေမယ့် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးနံ့ကို ရနေတုန်းပါပဲ။ လေမှုတ်စက်လို ကျယ်လောင်တဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပေမယ့်၊ ဒါက နိမိတ်ကောင်း တစ်ခု မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ဒါးဗို့စ် သိပါတယ်။</p> <p>​အဲဒီနောက် ကုတင်ပေါ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေတဲ့ ကူနိုဂီလာတာ ကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်က သူ့ရဲ့ ကျန်းမာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ယှဉ်ရင်၊ ကူနိုဂီလာတာ ဟာ ကျုံ့သွားသလို ဖြစ်နေပြီး အရိုးနဲ့ အရေပဲ ကျန်တော့တယ်။</p> <p>​ဒါးဗို့စ် က ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ အရေပြား တွန့်လိပ်နေတဲ့ လက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ရုတ်တရက် ကူနိုဂီလာတာ ဟာ မှိုင်းညို့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး ဒါးဗို့စ် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အရောင်လဲ့လာပြီး၊ ခြောက်သွေ့ ဖြူရော်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ တုန်ရီသွားကာ ပြောလိုက်တယ်။ "...ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်..."</p> <p>​ဒါးဗို့စ် က သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား မသွားပါဘူး၊ ဟေးဒီးစ် ဘုရားကျောင်းထဲမှာ နိုင်ငံတော်ကို အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ပေးနေမှာပါ!"</p> <p>​ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "...ကျွန်တော်က သာမန် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပါ... သူရီ မီးလောင်ခဲ့တာ... တကယ်တော့ ကျွန်တော်နဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတယ်... အရင်က ကျွန်တော် တွေးဖူးတယ်၊ ခင်ဗျားသာ မပေါ်လာခဲ့ရင်... သီအိုနီယာ ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့... ဒါပေမဲ့ သီအိုနီယာ သာ မရှိရင်... သူရီ တင်မကဘူး၊ မက်ဂနာ ဂရိ တစ်ခုလုံး... ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် ရဲ့ ဖျက်ဆီးမှု ခံရတဲ့ မြေ တစ်ခု ဖြစ်နေမှာပဲ... ပြီးတော့ ငါတို့ သူရီ တွေလည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို ငါတို့ သူရီ တွေဆီ စေလွှတ်ပေးခဲ့တဲ့ ဟေးဒီးစ် ကို ကျွန်တော် တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်!..."</p> <p>​ဒါးဗို့စ် တိတ်ဆိတ်နေတယ်။</p> <p>​ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းထန်လာတယ်။ "သီအိုနီယာ... သီအိုနီယာ က သူရီ တွေအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အိမ် တစ်ခုကို... ဖန်တီးပေးခဲ့တယ်... မက်ဂနာ ဂရိ တွေအတွက်... ပိုကောင်းတဲ့ အိမ် တစ်ခု! ...အဲဒီမတိုင်ခင်က၊ သူရီ တွေနဲ့ ကရိုတွန် တွေ... တစ်နေရာတည်းမှာ အတူတူ နေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး... ဂရိတွေက ဌာနေ လူမျိုးတွေနဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုတည်းက နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့လည်း မတွေးဖူးဘူး... ပြည်ထောင်စု တစ်ခုကို အားကိုးပြီး မြို့ပြနိုင်ငံတွေ အချင်းချင်း ခွန်အားဖြည့်ပေးနိုင်မယ် ဆိုတာကိုတော့ ပိုတောင် မတွေးဖူးသေးတယ်... အဲဒါက အပေါ်ကနေ အောက်ကို ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှု စီမံခန့်ခွဲရေးက တစ်ဆင့် လူသားနဲ့ ပစ္စည်း အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုမို ထိရောက်စွာ အာရုံစိုက်နိုင်စေတယ်... အို ဟေးဒီးစ်၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော ခေါ်ရတာလဲ! ...အဟွတ်... သီအိုနီယာ ဆက်လက် ကြီးထွားလာတာကို ကျွန်တော် မြင်ချင်သေးတယ်... ပိုပြီး အင်အားကြီးမားလာတာကို... တစ်နေ့ မြေထဲပင်လယ်က ဂရိ မြို့ပြနိုင်ငံတွေ အကြား စစ်ပွဲ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်တဲ့ အထိ!..."</p> <p>​ကူနိုဂီလာတာ ဟာ အပေါ်ကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ့ရဲ့ ဖြူရော်နေတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အဲဒီအချိန်က ပန်းရောင်သန်းနေပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ ပြန်မှိုင်းသွားတယ်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး ဒါးဗို့စ် ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်... ကော်နီးလီယပ်စ် က ကြိုးစားပေမယ့် သူက အရမ်း သတိထားလွန်းတယ်... လိုင်ဆီးယပ်စ် က သေချာ စဉ်းစားပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လုပ်ဆောင်တတ်ပေမယ့် သူ့မှာ သတ္တိ နည်းတယ်... ဆီဒရမ် က ရဲရင့်တယ်၊ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိပြီး ဉာဏ်ပညာ ရှိပေမယ့် သူက စိတ်ဓာတ် မခိုင်မာဘူး၊ ပြီးတော့ သူက ဘရူတီ လူမျိုးလည်း ဖြစ်နေတယ်... စက်စတာ က အရမ်း ရန်လိုလွန်းတယ်... ဟီရဲလော့စ် က အရည်အချင်း ရှိပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ သဘောထားကို အရမ်း အလေးထားလွန်းတယ်... အန်ဒရိုလစ် တစ်ယောက်တည်းကသာ ကျွန်တော့် နောက်ပိုင်း အထက်လွှတ်တော် ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်ပြီး... ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ပိုကြီးမားတဲ့ အကူအညီ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်... အေဒရီယန်... နီကိုမာခပ်စ်... သီလစ်... တို့မှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိပေမယ့် သူတို့ အချိန်လိုတယ်... အချိန် လိုသေးတယ်... အဟွတ် အဟွတ်..."</p> <p>​ကူနိုဂီလာတာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးလာလို့၊ ဒါးဗို့စ် က သူ့ကို ခဏ နားခိုင်းပြီး ဟားပပ်စ် ကို သွားခေါ်ဖို့ အပြင်ထွက်မလို့ လုပ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ ညာလက်က သူ့ကို ဆွဲထားလိုက်တယ်။ "ဘုရင်မင်းမြတ်... စတစ် (Styx) မြစ်ကို မဖြတ်ခင် ကျွန်တော့် စကားတွေကို အဆုံးထိ ပြောပါရစေ..."</p> <p>​ဒါးဗို့စ် မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ရတယ်။</p> <p>​"ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ဆီရာကျု က မငြိမ်မသက်မှု အတော်များများကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက်... သူတို့ အင်အား အများကြီး အားနည်းသွားပြီ ဆိုတော့ ငါတို့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းပေမယ့်... သူတို့ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... အဲဒီအစား ငါတို့ မဟာမိတ် ကာသေ့ချ် ကို သတိထားရမယ်... မနေ့က စစ္စလီ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အထက်လွှတ်တော်ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး အစီရင်ခံစာ မိတ္တူကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်... တာနီကန် လို့ ခေါ်တဲ့ ဆီကဲလွိုင်း လူမျိုးစုက... အဟွတ်... ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရင်းနဲ့... နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်တယ် ဆိုတာ... လူမျိုးစု ငယ်လေး တစ်ခု အနေနဲ့ လုပ်နိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတဲ့ သူက... အဟွတ်..."</p> <p>​ဒါးဗို့စ် လည်း အဲဒီကိစ္စကို သံသယ ရှိနေလို့ အံ့သြသွားတယ်။</p> <p>​"...ငါတို့ နိုင်ငံတော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေချိန်မှာ... ကာသေ့ချ် ကလည်း အလကား နေနေတာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ နူမီဒီယာ (Numidia) ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ အိုင်ဘေးရီးယန်း (Iberian) ကျွန်းဆွယ်က မြေတချို့ကိုလည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် သူတို့ အင်အားတွေ ပြန်လည် ပြည့်ဝနေပြီလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်... ဝံပုလွေ အုပ်မှာ ဝံပုလွေ ဘုရင် တစ်ကောင်ပဲ ရှိနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် အနောက် မြေထဲပင်လယ်က အင်အားကြီး နှစ်နိုင်ငံက အချိန်အကြာကြီး ငြိမ်းချမ်းနေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျား အမြဲတမ်း သတိရှိနေရမယ်!" အဲဒီအထိ ပြောပြီးတာနဲ့ ကူနိုဂီလာတာ က သူ့ညာလက်နဲ့ ဒါးဗို့စ် ရဲ့ လက်ကို ပုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် သူ့ခွန်အား အားလုံးကို သုံးလိုက်ရသလိုပဲ၊ သူ့ညာလက်က သစ်ရွက်ကြွေ တစ်ရွက်လို ဒါးဗို့စ် ရဲ့ လက်ပေါ် ကျသွားတယ်။</p> <p>​ဒါးဗို့စ် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​"...အေဒရီယက်တစ် (Adriatic) ပင်လယ် တစ်ဖက်ကမ်းမှာ၊ ဂရိတွေက သူတို့ရဲ့ ရာစုနှစ်ချီ ကြာတဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး... မြို့ပြနိုင်ငံတွေ ကြားက ဆက်ဆံရေးက ရှုပ်ထွေးတယ်... ဒါကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်... နိုင်ငံတော်ကို ဝင်မပါစေတာ အကောင်းဆုံးပဲ... အဲဒီက ဂရိတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုလိုနီတွေကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မြို့ပြနိုင်ငံ တစ်ခု သက်သက်ပဲ... ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို မရနိုင်ရုံသာမက... သူတို့ရဲ့ မုန်းတီးမှုကိုပါ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်... အခု စပါတာ က ဂရိမှာ သောင်းကျန်းနေပေမယ့်... သူတို့က ပါရှား တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို အားကိုးနေရုံပဲ... အေသင်... ကောရင့်... သီးဗီးစ်... အားဂပ်စ် တို့က... စပါတာ အပေါ် မုန်းတီးမှု လျော့မသွားဘဲ၊ ပိုတောင် အားကောင်းလာတယ်... ဒါကြောင့် စပါတာ ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုက သိပ်မကြာခံပါဘူး... ဘုရင်မင်းမြတ် အနေနဲ့ သူတို့ကို လုံးဝ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... အဟွတ်... ပြဿနာတွေ မဆွဲဆောင်မိအောင်ပဲ သတိထားဖို့ လိုတယ်..."</p> <p>​ဒါးဗို့စ် က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး၊ ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ အသံ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားတဲ့ အခါ၊ သူ ဘာပြောနေလဲ ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်အောင် ခေါင်းကို ငုံ့ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"...သီအိုနီယာ ရဲ့ တိုးချဲ့မှုက မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ် အနေနဲ့ စိတ်ရှည်ရမယ်၊ အလောတကြီး မလုပ်နဲ့! ...ကမ်ပါနီယန် တွေက ငါတို့ဆီ တံခါးဖွင့်ပေးနေပြီ... ဆမ်နိုက် တွေက ခေါင်းမာပေမယ့် ပွဲတော်ကို အသင်း တစ်သင်းနဲ့ သံတမန်တွေ စေလွှတ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား?... ဘုရင်မင်းမြတ် အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ ရောမ နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... ဆဲလ်တစ် (Celts) တွေက အီထရပ်စကန် (Etruscans) တွေကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့၊ ရောမ က အီထရပ်စကန် တွေရဲ့ မြေ အများကြီးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့က လက်တင် (Latin) လူမျိုးတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေမယ့်... သူတို့ အာဏာက မတည်ငြိမ်သေးဘူး... ဗော်စကီ (Volsci) နဲ့ ဟာနီချီ (Hernici) လို တခြား အင်အားစုတွေလည်း ရှိသေးတယ်... သူတို့ကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ သူတွေပေါ့... ငါတို့က စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ... ရောမ တွေက ဆဲလ်တစ် တွေကို အနိုင်ယူတဲ့ အထိ... ခေါင်းဆောင် ဘရန်းနော့စ် (Brennos) သူ့ရဲ့ ဩဇာအာဏာ ကျဆင်းသွားတာနဲ့... ဆဲလ်တစ် လူမျိုးစုတွေက ထပ်ပြီး လူစုကွဲသွားလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ သူတို့က ငါတို့ မြေအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ကျွန်တော့် အမြင် သက်သက် ဖြစ်ပေမယ့်... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘုရင်မင်းမြတ်က... အမြဲတမ်း တိကျတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်... ကျွန်တော် မျှော်လင့်တာက... စကားတွေ အများကြီး ပြောမိလို့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ဖို့ပါပဲ..."</p> <p>​"အားလုံးကို ကျွန်တော် သေချာ နားထောင်နေပါတယ်" ဒါးဗို့စ် က သူ့ကို ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ကူနိုဂီလာတာ က သူ ပြောတာကို မကြားရတဲ့ အတိုင်းပဲ မျက်လုံးတွေက မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားပြောရင်း အသံတွေ ပိုပို တိုးသွားတယ်။</p> <p>​နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒါးဗို့စ် က သူ ပြောတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရအောင် သူ့နားကို ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ ပါးစပ်နား အထိ ကပ်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီအခါ ကူနိုဂီလာတာ ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ထွက်လာတဲ့ အပုပ်နံ့ကိုတောင် သူ ရလိုက်ပြီး၊ အဲဒါ သေခြင်းတရားရဲ့ အငွေ့အသက် ဆိုတာ သူ သိလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ရှည်ပေးပါ... ဒေါနီ ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လိုအပ်တာ အပြင်... အုပ်ချုပ်ဖို့လည်း အချိန်ယူရတယ်... ပြူစီတီ နဲ့ မက်ဆာပီ ကို... သီအိုနီယာ ထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစည်းလိုက်ပါ... အနာဂတ်မှာ အပူလီယာ ဟာ နိုင်ငံတော်မှာ အမြေဩဇာ အကောင်းဆုံး မြေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။</p> <p>​ပြည်တွင်းရေး ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး၊ အထက်လွှတ်တော် ကလွဲရင်ပေါ့... အထက်လွှတ်တော်! ...ဘုရင်မင်းမြတ်၊ လာဒီရှန် နဲ့ တခြားသူတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လိုင်ဆီးယပ်စ် ကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုခဲ့တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အထက်လွှတ်တော် က ဒီနိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်ရာမှာ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ အရေးကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လို့ပဲ ဘုရင်မင်းမြတ်... အဲဒါက... အဲဒါက မြို့တွေကို စည်းလုံးစေတဲ့... လူမျိုးစုံကို စည်းလုံးစေတဲ့ နေရာပဲ... ပြည်သူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက အဲဒါကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်... ဒါကြောင့် လာဒီရှန် နဲ့ တခြား အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေရဲ့ ပြစ်ဒဏ်က အရမ်း ပြင်းထန်နေရင်... စစ္စလီ ပြည်သူတွေက ဘယ်လို တွေးကြမလဲ... မက်ဆာပီ... အဟွတ်... မက်ဆာပီ နဲ့ ပြူစီတီ က အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေကရော ဘယ်လို တွေးကြမလဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က... လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က... ပီတာရု နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ပုန်ကန်မှုမျိုး ထပ်မဖြစ်အောင် ငါတို့ တားဆီးရမယ်...</p> <p>​ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ခင်ဗျားက... ခင်ဗျားက ပြည်သူတွေ ချစ်ခင်ရတဲ့ သူပါ... ခင်ဗျားက ပညာရှိတဲ့ ဘုရင် တစ်ပါးပါ... ဒိုင်ယွန်နီးစီးယပ်စ် လို... အကြွင်းမဲ့အုပ်ချုပ်သူ... မဖြစ်ပါစေနဲ့... ပြည်သူတွေရဲ့... ယုံကြည်မှုကို... မဆုံးရှုံးပါစေနဲ့... အထက်လွှတ်တော်... အထက်လွှတ်တော်... အ...ထက်...လွှတ်..တော်..."</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၆၂၄) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save