Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၆</h2> <h2 style="text-align: center;">မပြောသင့်တာကို မပြောနဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် မင်းခမည်းတော်က ဒီလိုဖားယားတဲ့ခွေးမျိုးကို ကြိုက်နေတာပဲလေ။” </p> <p>ကျောက်ကွေ့ဖေးသည် ကျုံးမင်းကျန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p>“တခြားလူရဲ့ ရာထူးက မင်းထက်ပိုမြင့်ရင် မင်းက ခွေးထက်တောင် ပိုနိမ့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>ကျုံးမင်းကျန်းသည် ထိုစကားကိုကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူက ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ </p> <p>“အမေ၊ ဒုတိယသားက ကျွန်တော့်ထပ် မျက်နှာသာပိုပေးခံရမယ်ထင်တာလား”</p> <p>“မထင်ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းခမည်းတော်က ငါတို့ကျောက်မိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို အာရုံစိုက်မှာပါ” </p> <p>ကျောက်ကွေ့ဖေးက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ </p> <p>“မင်းရဲ့ စတုတ္ထညီလေး ရေကျောက်ပေါက်တာ သက်သာနေပြီ။ မင်းအားတဲ့အချိန် မင်းရဲ့ စတုတ္ထညီနဲ့အတူ ခမည်းတော်ဆီသွားလိုက်ဦး။”</p> <p>“ ကျွန်တော်က နေ့တိုင်း တော်ဝင်တရားရုံးမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် စတုတ္ထညီလေးနဲ့ ကစားပေးလို့ရပါ့မလဲ။”</p> <p>ကျောက်ကွေ့ဖေးသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ကျုံးမင်းကျန်းအား ပြင်းထန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p>“မင်းခမည်းတော်ရဲ့ မျက်နှာပေးတာကို လိုချင်ရင် မင်းရဲ့ စတုတ္ထညီကို ကပ်သင့်တယ်လေ။”</p> <p>စတုတ္ထမင်းသား ကျုံးမင်းရုံသည် ယခုနှစ်တွင် ရှစ်နှစ်သာရှိသေးပြီး သူသည် တက်ကြွပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းတာကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို အလွန်နှစ်သက်ပေသည်။</p> <p>ကျုံးမင်းကျန်းသည် အမြန်ပင် ကျောက်ကွေ့ဖေးအတွက် ရေနွေးကြမ်းကို လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p>“သားတော်ကို အလင်းပြပေးလို့ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ရေနွေးသောက်ပါဦး”</p> <p>ပိချောင် ဝင်လာသောအခါ၊ မယ်တော်ကြီးသည် ဘေးခန်းမ၌ ဘုရားစာများကို ရွတ်ဆိုနေသည်။ ပိချောင်သည် ပေါ့ပါးသော ခြေလက်များဖြင့် မယ်တော်ကြီး နားရွက်နား ကပ်ကာ တစ်စုံတစ်ခု တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ကာ သူမ၏လက်ကို ပိချောင်ဆီသို့ မြှောက်ပေးလိုက်သည်။ ပိချောင်သည် အလျင်အမြန် မယ်တော်ကြီးကို ကူတွဲပေးရင်း အိပ်ဆောင်ခန်းမဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာပြန်ပို့ခဲ့သည်။</p> <p>မယ်တော်ကြီးသည် အိပ်ရာဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ထိုင်ကာ ပိချောင်ကို မေးသည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျောက်ကွေ့ဖေးနဲ့ ရှုဖေး ရှေ့မှာ ပြောခဲ့တာတဲ့။ ဘုရားကျောင်းက လူတိုင်းပြောနေကြတာဆိုတော့ မမှားနိုင်ပါဘူး” </p> <p>ပိချောင်က ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ကို မယ်တော်ကြီးအတွက် လောင်းထည့်လိုက်ပြီး သူမဆီ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ </p> <p>“မယ်တော်ကြီး ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်တာ ကြာနေပါပြီ၊ လည်ချောင်း စိုစွတ်အောင် ရေနွေးကြမ်းလေးသောက်ပါဦး။”</p> <p>မယ်တော်ကြီးက ရေနွေးသောက်ပြီး အဖုံးကို ညင်သာစွာပိတ်ကာ </p> <p>“ဒုတိယမင်းသားနဲ့ တတိယမင်းသားက မငယ်တော့ဘူး။ ဒုတိယမင်းသားက ဒီနှစ် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်၊ တတိယမင်းသားက အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိနေပြီ။ သူတို့နန်းတွင်းမှာရှိနေတာ နှစ်တော်တော်ကြာနေပြီဆိုတော့ ဝမ်ရယ်ဘွဲ့ပေးတာလဲ မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်က အသက်မတူတာကို တစ်ချိန်တည်း ဘွဲ့တူတူပေးလိုက်တာတော့ ထူးဆန်းတယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မလည်း ကြားတုန်းက အရမ်းအံ့ဩသွားပါတယ်။” </p> <p>ပိချောင်က ခဏရပ်လိုက်သည်။ ပိချောင်သည် မယ်တော်ကြီးကို သတိထားပြီး ကြည့်ကာ </p> <p>“အရှင်မင်းကြီး မင်းသားနှစ်ယောက်လုံးကို ဘွဲ့ရာထူးအတူတူပေးတာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မျိုးမ ထင်မြင်မိပါတယ်။ ကျောက်မိသားစုရဲ့ နောက်ခံက ချွေ့မိသားစုထက် ပိုမြင့်တယ်မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p>“တတိယမင်းသားက ဧကရီပြီးရင် ရာထူးအကြီးဆုံးကျောက်ကွေ့ဖေးကနေ မွေးဖွားလာရုံတင်မကဘူး သူ့နောက်က ကျောက်မိသားစုကလည်း တောင့်တင်းသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယမင်းသားမှာလဲ ထူးခြားတဲ့အချက်တွေရှိပါတယ်။ အခု မင်းဝေ နန်းကျသွားပြီဆိုတော့ ဒုတိယမင်းသားက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အကြီးဆုံးသားတော်ပဲ။ အရှင်မင်းကြီးအတွက် အကြီးဆုံးသားတော်နေရာက အရေးကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ သူက သူ့အခြေအနေလည်း နားလည်တယ်။”</p> <p>ပိချောင်သည် မယ်တော်ကြီး၏ပုံစံကိုကြည့်ကာ အသံသေးသေးလေးဖြင့် </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် သူက အကြီးဆုံးမင်းသား ဖြစ်မှာလဲ၊ ကျွန်မတို့ ရွှီမိသားစုက တခြားမိသားစုတွေနဲ့ မတူဘူး...”</p> <p>မယ်တော်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လက်ထဲက ခွက်ကိုချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ မှားမှန်း သိပါပြီ။ နောက်တစ်ခါ ထပ်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး” </p> <p>မယ်တော်ကြီးသည် မျက်လုံးကိုမှတ်ကာ ပုတီးစေ့များ စိပ်နေသည်။</p> <p>ပိချောင်သည် နံ့သာဖြူကို မီးရှို့ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်ကာ ထွက်သွားတော့မည်အချိန် မယ်တော်ကြီးက သူမကို ထပ်မံခေါ်သံကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“အရှင်မင်းကြီး အရင်တစ်ခေါက်က ယန်ရှီးနန်တော်ရဲ့နွယ်ပင်တွေကိုခုတ်ပြီး ရှင်းပေးလိုက်ကတည်းက ကျောက်ကွေ့ဖေး သူတို့လူတွေကို ပြန်ခေါ်လိုက်တဲ့ပုံပါပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save