“အဲဒါကောင်းတယ်”
မယ်တော်ကြီးသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။
“အခု နင်းဂုတမှာ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တွေပဲ ကျန်တော့တယ်”
မယ်တော်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပိချောင်က ပြောသည်။ ခေတ္တနားပြီးနောက် သူမက
“တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တွေက အရှင်မင်းကြီးလူတွေဆိုတော့၊ မကောင်းတဲ့အကြံအစည်မရှိနိုင်လောက်ပါဘူး။ အကြီးဆုံးမင်းသား ဘေးကင်းမှာပါ။ မယ်တော်ကြီး စိတ်ချနေပါ”
“ငါ့ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ချနိုင်ပါ့မလဲ”
မယ်တော်ကြီးသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြပုတီးစေ့ကုံးကို စားပွဲပေါ်တင်၍ တာအိုဗုဒ္ဓစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဆင်းတုတော်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်ပြီး
“အရင်က ဒီအဘွားကြီးက သူလောကကြီးကို အပိုင်ဆွတ်ခူးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ သူကျန်းမာနေရင်ကို တော်ပါပြီ”
“မင်းသားလေးက မယ်တော်ကြီးရဲ့ ဆုတောင်းမှုတွေကြောင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေမှာပါ။ စိတ်ချပါ မယ်တော်ကြီး”
“သူဘေးကင်းဖို့အတွက် ဒီအဘွားကြီးအသက်ရှင်ပေးနေရမယ်၊ သူ့ကိုကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် ငါနောက်ထပ်နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်အသက်ရှည်ပေးရမယ်”
မယ်တော်ကြီးသည် ရေနွေးတစ်ခွက်ကို သောက်ပြီး လေးလေးနက်နက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ပိချောင်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ကိုက်ပြီး အကြာကြီးနေမှ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
မယ်တော်ကြီးက စကားမပြောတော့ပေ။ သူမသည် ဆင်းတုတော်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချအရှည်ကြီးချပြီး “ကူညီဆောင်မပေးပါ”
ဇူလိုင်လ၏သတ္တမနေ့၊ ကျားရှန်သုံးဆယ်နှစ်မြောက်၊ နင်းဂုတတွင်။
အားချိုးသည် ဇူလိုင်လ 7 ရက်မှာ ချီချောင် ပွဲတော်ဖြစ်သည်ကို သိထားသော်လည်း အဝတ်လျှော်ဌာနနှင့် ရိုးရာမတူပေ။ အဝတ်လျှော်ဌာနတွင် ထိုနေ့ရောက်လျှင် ဌာနရှိ နန်းတွင်းသူများသည် နတ်ဘုရားကို ဂါဝရပြုကြရသည်။ ဒါက အဝတ်လျှော်ရာတွင် လက်စွမ်းရှိဖို့ ဆုတောင်းပေးတယ်လို့ ဆိုသည်။ အားချိုးကတော့ မယုံခဲ့ပေ၊ သူမရဲ့ အဝတ်လျှော်စွမ်းရည်တွေအားလုံးကို ဆရာမားရှန်းက သင်ပေးခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဦးညွှတ်တာထက် ကိုယ့်ဆရာကို ဦးညွှတ်တာက ပိုကောင်းသည်ဟုတွေးသည်။
ယခုနှစ်မှစပြီး ဇူလိုင်လ 7 ရက်နေ့သည် အားချိုးအတွက် နောက်ထပ်အရေးကြီးသော အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုပါ ထပ်လောင်းရှိခဲ့သည်။
ထိုနေ့နံနက်တွင် အားချိုးသည် ခါတိုင်းထက် နာရီဝက်စော၍ ထသည်။ သူမသည် အဝတ်အစားကို အနက်ရောင်ရှာပြီးဝတ်ကာ ဆံပင်ကို လျော့ရဲရဲ စုချည်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ကျုံးမင်းဝေ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ကျုံးမင်းဝေအတွက် အနှီးကို လဲကာ အမှောင်ထဲတွင် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည် ။
ဒီနေ့တော့ အားချိုးက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်မီးထွန်းပြီး ခေါက်ဆွဲကို ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။ ယနေ့တွင် အားချိုးသည် ခေါက်ဆွဲဂျုံပြုလုပ်ရန် ရေကိုမထည့်ဘဲ ဘဲဥအနှစ်ကိုသာ အသုံးပြုသည်။ ထို့နောက် ပြန့်ကျဲနေပြီး စေးကပ်နေသော ခေါက်ဆွဲကို စတင်ဆုပ်နယ်သည်။ သူမ၏လက်အောက်တွင် ဘောလုံးပုံစံက တဖြည်းဖြည်းပုံစံကျလာသည်။ အဝါနှင့် လိမ္မော်ရောင် မျက်နှာပြင်လုံးလေးကို ကြည့်ရင်း အားချိုးက ဝမ်းသာနေသည်။ သူမက ပိုပြင်းပြင်းထန်ထန် လုံးလိုက်သည်။
ဂျုံးကို လုံးနယ်ပြီးနောက် အားချိုးသည် အလိပ်ကိုယူကာ မျက်နှာပြင်ကို လှိမ့်လိုက်သည်။ အားချိုး ယခင်က မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိသော်လည်း သွမ့်အိမ်တော်တွင် လေ့ကျင့်ခဲ့သဖြင့် ယခု သူမသည် ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျုံးမင်းဝေက ခေါက်ဆွဲစားရတာကို နှစ်သက်ပေသည်။ အားချိုးရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် တင်းမာနေပြီး ခေါက်ဆွဲကို လှိမ့်ရတာက တော်တော်ပင်ပန်းစေသည်။ မကြာခင်မှာပဲ အားချိုးရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ မျက်နှာက ချွေးတွေထွက်လာတော့သည်။ အားချိုးက ရပ်၍ ရေကို ခွက်ကြီးတစ်ခွက်သောက်ကာ နောက်ကျောကိုဆန့်ပြီး ခေါက်ဆွဲကို ဆက်လိပ်သည်။ သူမ ရေခွက်ကြီး သုံးခွက်သောက်ပြီနောက် ခေါက်ဆွဲက ပုံစံထွက်လာခဲ့သည်။ အားချိုးက ခေါက်ဆွဲကို ညှပ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေလေသည်။
ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်အတွက် လူတွေက ခေါက်ဆွဲအရှည်ကို မပြတ်တောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြတယ်ဆိုတာ သူမ မသိပေ။ သူမသည် ဂျုံကို ဂရူတစိုက်နယ်ကာ ပါးလွှာသော ခေါက်ဆွဲမျှင်တို့ကို ချိတ်ဆက်၍ သက်ရှည်ခေါက်ဆွဲလုပ်ပေးသည်။ အားချိုးအတွက် ဒီနူးညံ့တဲ့အလုပ်က ထင်းခွဲတာထပ် ပိုပင်ပန်းနေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ စောစောထခဲ့သည်ပင်။
ကျုံးမင်းဝေသည်လည်း စောစောနိုးနေသည်။ အားချိုး သူ့ကို နှိုးလိုက်တာကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဒီလိုနေ့တွင် အမြဲတမ်း စောစောထတာက အကျင့်ဖြစ်နေတာကြောင့်ဖြစ်တယ်။ သူသည် မိုးမလင်းခင် အမြဲနိုးလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် အမှောင်ထဲတွင် ဘုရားကျောင်းသို့ သွားကာ တစ်နေကုန် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အောက်မေ့ဖွယ် ကမ္မည်းတိုင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရင်း ကိုယ်တော်ကြီးများ တရားရွတ်ဖတ်မှုကို နားထောင်ရသည်။
***