Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါတွေအားလုံးက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဖော်စပ်ခဲ့တာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဧကရာဇ် ဖန့်ကျန့်သည် မုယီက သုံးရက်မပြည့်မီ နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကိုမြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ မုယီက ပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့်ပုရှန့်ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကိုထုတ်ယူလိုက်သောအခါ သူ မှင်တက် သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ၎င်းတို့ကိုစစ်ဆေးလိုက်ရာ ပုရှန့်ဆေးလုံး တစ်လုံးချင်းစီ၏ မျက်နှာ ပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားလှသောဘေးဒုက္ခပုံရိပ်များရှိနေသည်ကို တွေ့ရလေသည်၊ ၎င်းမှာ ဘေးဒုက္ခ ပုံရိပ်များ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ပုရှန့်ဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီ၏ရနံ့မှာလတ်ဆတ်နေပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများတွင်သာရှိတတ်သောရနံ့မျိုးဖြစ်လေသည်။ ဤပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးအလုံးနှစ်ဆယ်စလုံးမှာ အသစ်ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေ သည်တကား။</p> <p>ဤသည်ကို တွေးလိုက်မိသောအခါ ဖန့်ကျန့်ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေသည်။ မုမိသားစုတွင် ဤမျှအထိ များပြားလှသောအသစ်ဖော်စပ်ထားသည့် ပထမအဆင့်ဘေးဒုက္ခ စီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးများ မည်သို့ ရှိနေရသနည်း။</p> <p>မုမိသားစုဘိုးဘေးမှာလည်း ဆေးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့်ပုရှန့်ဆေးလုံးကို သေချာပေါက်ဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ် ပေ။</p> <p> မုမိသားစုဘိုးဘေးကို မဆိုထားနှင့်၊ ဆေးနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်အများအပြားပင်လျှင် မဖော်စပ်နိုင်ကြပေ။ ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးပေါ်တွင်ဆေးနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်အများအပြား ရှိသော်လည်း ပထမအဆင့်ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးကိုဖော်စပ်နိုင်သူမှာ လက်ချိုး ရေတွက်၍ ရနိုင်လေသည်။</p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးသည်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သည်နှင့် ဆေးနတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ဆေးလုံးများကိုဖော်စပ်နိုင်သောဆေးနတ်ဘုရားတစ်ဦးသည် ပထမ အဆင့် ဘေးဒုက္ခဟဲဗန်အဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟုမဆိုလိုပေ။</p> <p>“မုအစ်ကို... ဒီပထမအဆင့်ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးအလုံးနှစ်ဆယ် စလုံး က အသစ်ဖော်စပ်ထားတာလား” ဖန့်ကျန့်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>မုယီက ခေါင်းခါပြကာ။</p> <p>“ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်မပြောပြနိုင်ပါဘူး။ ပထမအဆင့်ဘေးဒုက္ခ စီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးအလုံးနှစ်ဆယ်က ဒီမှာရှိနေပြီဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို အချိန်သဲပွင့်တွေ ပေးလို့ရပြီလား” ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျန့် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ပြုံးလျက်။</p> <p>“ဒါပေါ့” ဟု ပြောရင်း ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ အချိန်သဲပွင့်များအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ မုယီအား ပေးလိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း မုယီထွက်ခွာသွားစဉ်မှာပင် ဖန့်ကျန့်ကမမေးဘဲ မနေ နိုင်ဘဲ။</p> <p>“မုအစ်ကို... ဒီအချိန်သဲပွင့်တွေက မုမိသားစုအတွက်မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>မုယီ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးချင်းယှက်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျန့်သည် မုယီ ထွက်ခွာသွားသော အရပ်မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။ မုယီဘာမှမပြောခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့် ဤအချိန်သဲပွင့်များမှာအခြားတစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်နိုင် လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မည်သူ့မျက်နှာက ဤမျှအထိကြီးမားလှသဖြင့် မုမိသားစုခေါင်းဆောင် မုယီကိုယ်တိုင် လာရောက်တောင်းဆိုရသနည်း။ မုမိသားစုခေါင်းဆောင်မုယီအား မဟာဧကရာဇ် အများအပြားပင်လျှင် ဖိတ်ကြားရန်ခက်ခဲလှကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျန့် ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပုရှန့်ဆေးလုံးများအားလုံးကို ဘိုးဘေး ‘ဖန့်ကျင်း’ နှင့် ဆေးနတ်ဘုရား ‘ချန်းဟုန်’ တို့ထံ ယူဆောင်သွားခဲ့လေသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဧကရာဇ်မျိုး နွယ်စုတွင် ဧကရာဇ်ဆေးနတ်ဘုရားနှစ်ဦးရှိရာ ချန်းဟုန်မှာ၎င်းတို့ထဲမှတစ်ဦးဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျင်းနှင့် ချန်းဟုန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့ရှေ့တွင်ရှိသော ပုရှန့်ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကို ကြည့်ကာ အကြီးအကျယ်အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။ ချန်းဟုန်သည် ပုရှန့်ဆေးလုံးများကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ပို၍ပင်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကာ။</p> <p>“ဒီဆေးလုံးတွေက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်ကမှဖော်စပ်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်” ဟု ပြောလိုက်လေ သည်။</p> <p>ဖန့်ကျင်းနှင့် ဖန့်ကျန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြလေသည်။ ဖန့်ကျင်းက။</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကလား။ မင်း ဆိုလိုတာက ဒီပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခ စီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်စလုံးက တစ်ရက်တည်းမှာပဲ ဖော်စပ်ခဲ့တာလို့ ပြောချင်တာလား” ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ချန်းဟုန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့်။</p> <p>“မှန်ပါတယ်၊ ဒါတွေအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က တစ်ရက်တည်းမှာပဲ ဖော်စပ်ခဲ့တာပါ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> ဖန့်ကျင်း၏ အမူအရာမှာလေးနက်သွားခဲ့လေသည်။ ဆေးနတ်ဘုရားတစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်းဟုန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာဆေးဖော်စပ်ခဲ့သူဖြစ်လေရာ သူသည်ဤကိစ္စတွင် မှားယွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပထမအဆင့်ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့်ပုရှန့်ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကို တစ်ရက်တည်းနှင့် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p>မုမိသားစုက ဤအရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။ ပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခ စီလက်ရှယ်အဆင့် ပုရှန့်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သော ဆေးနတ်ဘုရားမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။</p> <p>မုမိသားစုက သူတို့အားလုံးကိုဖိတ်ကြားပြီးတစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆေးဖော်စပ်ခိုင်းလျှင်ပင် ပထမအဆင့် ဘေးဒုက္ခစီလက်ရှယ်အဆင့်ပုရှန့်ဆေးလုံးအလုံးနှစ်ဆယ်ကို တစ်ရက်တည်းနှင့် ဖော်စပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> ဖန့်ကျန့်နှင့် ချန်းဟုန်တို့သည်လည်း ဤအချက်ကိုတွေးလိုက်မိကြသဖြင့် သူတို့၏မျက်နှာ များမှာ လေးနက်သွားကြပြီး ထူးဆန်းမှု၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ဖန့်ကျင်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ကျန့်အား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မုမိသားစုမှာ မကြာသေးခင်ကဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ။ သံသယဖြစ်စရာကိစ္စမှန်သမျှကို ငါ့ကို အစီရင်ခံရမယ်”</p> <p> ဖန့်ကျန့်သည်လည်း အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကိုသိသဖြင့် ရိုသေစွာဖြင့်သဘောတူလိုက် လေသည်။</p> <p>မုယီ ဆေးလုံးများကို ဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ယူဆောင်သွားကာ ဖန့်ကျန့်နှင့်တွေ့ဆုံနေ စဉ်မှာပင် ရန်ရှောက်ထျန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နန်းတော်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုမိသားစုသခင်လေး ‘မုကျွင်း’သည် ရန်ရှောက်ထျန်း လာရာလမ်း တစ်လျှောက်ရှိ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ‘ဓားဆွေးနွေးပွဲ’ အသေးစားလေးတစ်ခု ပြုလုပ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုမှ သတ္တမမြောက် မင်းသမီး ‘ဖန့်ချင်း’၊ တိုက်ပွဲမိသားစုမှစိန့် ‘ကျန့်ရှိဖိန်’၊ လုမိသားစုမှစိန့်အမျိုးသမီး ‘လုယွီထုံ’၊ ဆေးခန်းမဆောင်မှ ခန်းမဆောင်အကြီးအကဲ ချန်းနင်တေ၏ တပည့် ‘ကျန့်ကျိယို’ နှင့် အခြားသော ပညာရှင် တစ်ဆယ်ကျော်ပါဝင်လေသည်။ သူတို့အားလုံးမှာဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အဓိက အင်အားစုကြီးများမှ သခင်လေးများနှင့်သခင်မလေးများဖြစ်ကြလေသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p>ခဏမျှ ဓားအကြောင်းဆွေးနွေးပြီးနောက် မင်းသမီး ဖန့်ချင်းက ရုတ်တရက်မည်းမှောင် နေသော ဓားကျောက်စာချပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီဓားကျောက်စာချပ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရားဝူဟွမ်ရဲ့ မိစ္ဆာ လိုဏ်ဂူထဲကနေ ကျွန်မ ရခဲ့တာပါ။ ဒီဓားကျောက်စာချပ်ထဲမှာ ဓားနတ်ဘုရား ဝူဟွမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအတတ်ပညာတွေပါဝင်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်မအမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ကြိုးစားခဲ့ ပေမဲ့လည်း ဒီဓားကျောက်စာချပ်ကို အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူး”</p> <p>“ကျွန်မ အသက်မသွင်းနိုင်တာတင်မကဘူး၊ ဧကရာဇ်နန်းတော်ထဲက ဓားလမ်းစဉ် ကျွမ်း ကျင်သူအများအပြားလည်းအသက်မသွင်းနိုင်ကြဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင်တောင် မှ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်း၌ မရေ မတွက်နိုင်သော ဓားလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေကြလေသည်။ ဓားနတ်ဘုရား နှစ်ပါးပင်လျှင် အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။</p> <p>တိုက်ပွဲမိသားစု စိန့် ကျန့်ရှိဖိန်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်။</p> <p>“မင်းသမီး... ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။ မင်းသမီး ဖန့်ချင်း က ဓားကျောက်စာချပ်ကို ကျန့်ရှိဖိန်အားကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ကျန့်ရှိဖိန် ဓားကျောက်စာချပ်ကိုယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအားများကိုအသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင်ကောင်းကင်ဓားပုံရိပ်များ စုစည်း လာခဲ့လေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားချီများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>“တိုက်ပွဲကောင်းကင် ဓားအတတ်ပညာပါလား”</p> <p>တိုက်ပွဲကောင်းကင် ဓားအတတ်ပညာကို တိုက်ပွဲမိသားစု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သော တိုက်ပွဲ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ဓားအတတ်ပညာအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရလေသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲကောင်းကင် ဧကရာဇ်မှာလည်း လက်ရှိဝမ်ကျန့်တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အစွမ်းအထက် ဆုံးသော ဓားနတ်ဘုရားတစ်ဆယ်ထဲမှတစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ ကံကြမ္မာတောင်တန်းတွင် ပေငါး ထောင်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူခုနစ်ဦးသာရှိခဲ့ရာ တိုက်ပွဲကောင်းကင်ဧကရာဇ်မှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>“ကောင်းကင်ဓားပုံရိပ် တစ်ထောင်ပါလား”</p> <p>မုကျွင်းက ကျန့်ရှိဖိန်၏နောက်ကွယ်မှ ကောင်းကင်ဓားပုံရိပ်များကိုမြင်သောအခါ အံ့အား သင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲကောင်းကင် ဓားအတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေရာ ကောင်းကင်ဓားပုံရိပ် တစ်ထောင်အထိ စုစည်းနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ လူတိုင်း ၏ အံ့အားသင့်သံများကြားတွင် ကျန့်ရှိဖိန်သည် တိုက်ပွဲကောင်းကင်ဓားချီများကို ဓားကျောက်စာ ချပ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းလိုက်သော်လည်း ဓားကျောက်စာချပ်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှု မျှ မရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ရှိဖိန်သည်ခေါင်းခါပြကာ လက်လျှော့လိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင် လုယွီထုံ၊ ကျန့်ကျိယို၊ မုကျွင်း၊ မုဝမ်ချင်းနှင့် အခြားသူတစ်ဆယ်ကျော်တို့ လည်း အသီးသီးစမ်းသပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဓားကျောက်စာချပ်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မင်းသမီးဖန့်ချင်းသည်အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့လေ သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် ဒီဓားကျောက်စာချပ်ကို အသက်သွင်းနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်တော့ ရှိနိုင်ပါတယ်”</p> <p>ရုတ်တရက် လုမိသားစုမှ လုယွီထုံကစကားပြောလိုက်လေသည်။ လူတိုင်းက လုယွီထုံကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူမ မည်သူ့ကို ဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြလေသည်။</p> <p>“ယွီထုံမေမေက ဘယ်သူ့ကို ပြောတာလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ဓားနတ်ဘုရားကို ပြောတာလား”</p> <p> ကျန့်ရှိဖိန်က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ လုယွီထုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ရန်ရှောက်ထျန်း၏ ပုံရိပ်ကို မဖျောက်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ပြီးနောက်ခေါင်းခါပြကာ။</p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး၊ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>ရန်ရှောက်ထျန်းသည် နတ်ဘုရားအိမ်မက်အရှင်သခင်၏ ဓားကျမ်းကိုပင် ဖွင့်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူမ၏အမြင်တွင် သူသည် ဤဓားကျောက်စာချပ်ကိုလည်း သေချာပေါက်အသက်သွင်းနိုင်လိမ့်မည် ဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လုယွီထုံက လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်ကြလေသည်။ လုယွီထုံသည် လူတိုင်းက သူမကို မယုံကြည်သည်ကိုမြင်သဖြင့် ရှင်းပြရန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော ရင်းနှီးလှသည့်ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူမ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ လှပသောမျက်နှာလေးတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကာ မတ်တပ်ရပ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>“သခင်လေးရန်”</p> <p>သခင်လေးရန်လား။ ရန်ရှောက်ထျန်းခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုယွီထုံနှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>“သခင်လေးရန် တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာပဲ”</p> <p>လုယွီထုံသည် ရန်ရှောက်ထျန်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီးနောက် ဝမ်းသာအား ရဖြင့် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့လေသည်၊ သူမသည် သူငယ်ချင်းဟောင်းနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး။</p> <p>“သခင်လေးရန်... တကယ်ပဲသခင်လေးဖြစ်နေတာပဲ၊ သခင်လေးဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေ တာလဲ” ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>မုဝမ်ချင်းနှင့် မုကျွင်းတို့သည် လုယွီထုံက ရန်ရှောက်ထျန်းကို မှတ်မိနေသည်ကို မြင်သော အခါ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ရန်ရှောက်ထျန်းက လုယွီထုံဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ပြုံး လျက်။</p> <p>“လုသခင်မလေး ဖြစ်နေတာပဲ။ ကျွန်တော်ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ လာရင်း မုမိသားစုမှာ ခဏ တည်းခိုနေတာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ” လုယွီထုံက ပြုံးလျက်။</p> <p>“ကျွန်မ ခုနလေးတင်ပဲ ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို သခင်လေးရန်အကြောင်း ပြောနေ တာပါ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save