Book List

<p style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၆)</p> <p style="text-align: center;">နောက်ဆုံးသီချင်း</p> <p style="text-align: center;">*</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ အခြားသူများက မင်ယွဲ့သည် ဗဟုသုတနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု အတတ်ပညာများကို သင်ယူခြင်းအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြှင့်တင်မှုတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း သိရှိသွားပါက အားကျစိတ်ဖြင့် ပူလောင်ကြေကွဲသွားကြမည်မှာ အမှန်ပင်</p> <p> </p> <p>။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုသည် ပညာသင်ကြားခြင်းကို ဝမ်းရေးအတွက် ရုန်းကန်ရသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားကြပြီး ထိုအရာအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှု ကင်းမဲ့နေတတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့မှာမူ ရုန်းကန်ရှင်သန်ရသည့် အဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ဘဝကို ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် မိမိဝါသနာပါရာကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်သင်ယူနိုင်ပြီး ထိုသို့သော ရွေးချယ်နိုင်ခွင့်သည်ပင် သူမ၏ ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်သစ်စတိုင် ပြတင်းပေါက်ကြီး၏ လိုက်ကာများကို ဆွဲပိတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် အပြင်ဘက်မှ လှပသော နေဝင်ဆည်းဆာ မြင်ကွင်းမှာ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ မင်ယွဲ့၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပကတိအတိုင်း ဖန်တီးထားသော စနစ်၏ သင်ယူရေးအခန်း အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြင်ကွင်းပုံဖော်ခြင်း နည်းပညာကို အသုံးပြု၍ မင်ယွဲ့သည် သူမ ဖန်တီးနေသော တေးဂီတကို အစမှအဆုံး ပြန်လည်စစ်ဆေးကာ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းလေးများကိုပင် အနုစိတ် ပြင်ဆင်မွမ်းမံနေသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက်တွင်မှ ထိုတေးသွားမှာ သူမ စိတ်တိုင်းအကျဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သင်ယူရေးအခန်းမှ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် ဂီတတူရိယာမျိုးစုံဖြင့် အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားသော အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ယုဖူတိုက်ခန်းဝင်းရှိ သူမ၏ တိုက်ခန်းနှင့် ကပ်လျက်ခန်းကိုပါ ဝယ်ယူကာ နံရံများကို ဖြိုချ၍ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ကိုယ်ပိုင်ဂီတခန်းမကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအခန်းမှာ အသံလုံစနစ်ကို အထူးစီမံထားသဖြင့် မည်မျှပင် ကျယ်လောင်စွာ တီးခတ်ပါစေ ပြင်ပသို့ အသံထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တေးသွားကို ပုံဖော်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် ရပ်တန့်မနေဘဲ စိတ်ကူးရရှိစဉ်မှာပင် တေးသီချင်းစာသားများကို စတင်ရေးစပ်</p> <p>တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သင်ယူရေးအခန်းအတွင်း၌ တိုးညင်းငြိမ့်ညောင်းသော နောက်ခံတေးဂီတများ ပျံ့လွင့်နေသဖြင့် မင်ယွဲ့သည် စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် သီချင်းရေးစပ်ခြင်းကို ပိုမိုနှစ်ခြိုက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် စာသားများကို အကြိမ်ကြိမ် ရေးလိုက်၊ ဖျက်လိုက်၊ ပြင်လိုက်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ အားထုတ်ပြီးနောက်တွင်မှ နောက်ဆုံး စာလုံးအထိ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>တေးသီချင်း၏ ပုံစံနှင့် အဓိကအကြောင်းအရာမှာ နွေဦး၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုနှင့် ပတ်သက်၍ သီချင်းရေးစပ်သူ များပြားလှသော်လည်း စာသားနှင့် တေးသွား ကောင်းမွန်သော သီချင်းများမှာမူ ခေတ်အဆက်ဆက် မရိုးနိုင်သော ဂန္ထဝင်မြောက် တေးသီချင်းများ ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ရာသီဥတုအကြောင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြရုံနှင့် မလုံလောက်ပေ။ သီချင်းတစ်ပုဒ်၏ အသက်မှာ စိတ်ခံစားမှု၊ ဝိညာဉ်နှင့် ခံစားချက်ချင်း ထပ်တူကျမှုတို့ပင် ဖြစ်သည်။ မင်ယွဲ့သည် တေးသွားနှင့် စာသားများမှတစ်ဆင့် အရာအားလုံး ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည့် သာယာလှပသော နွေဦးမြင်ကွင်းကို ပုံဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်း၏ ပထမပိုင်းသည် အလွန်ပင် တက်ကြွရွှင်လန်းလှသည်။ နွေဦးလေပြည်က ပါးပြင်ကို အသာအယာ ထိတွေ့နေဟန်၊ မိုးမခပင်များ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေပုံ၊ ကြောင်ကလေးတစ်ကောင် နေပူစာလှုံနေပြီး ခွေးကလေးတစ်ကောင်က မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားနေသည့် မြင်ကွင်းများမှာ နားဆင်သူ၏ မျက်စိထဲတွင် မြင်ယောင်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p> နွေဦး၏ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ချစ်သူနှစ်ဦး အပြန်အလှန် ဖက်တွဲနေကြသည့် ပုံရိပ်မှာလည်း အားကျစရာ ကောင်းလောက်အောင် ချိုမြိန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သီချင်း၏ ဒုတိယပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ ခံစားချက်မှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> တက်ကြွနေသော တေးသွားမှာ အသံအနိမ့်အမြင့်များစွာ ကျဆင်းသွားကာ အလွန်ပင် ရှည်လျားနက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>နူးညံ့လှသော စာသားများနှင့် ငြိမ့်ညောင်းသော တေးသွားတို့သည် မှိုင်းညို့နေသော ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်း၏ ပထမပိုင်းနှင့် ဒုတိယပိုင်းမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက်များကို ဖော်ပြနေသော်လည်း မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ချောမွေ့ဟန်ချက်ညီစွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဂီတ၏ စည်းချက်နှင့် လိုက်ဖက်ညီမှုများကို သူမကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် ညှိနှိုင်းခဲ့သလို၊ နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ပေါ့ကပါ ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် သူမ မျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသီချင်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ မော်ကွန်းတင်တေးတစ်ပုဒ် မဟုတ်ဘဲ၊ လှပသော နိဂုံးတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်သည့် "နောက်ဆုံးသီချင်း" သာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယွမ်ပေါ့၏ အကူအညီကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ များစွာ သက်သာရာရသွားပြီး မိမိတစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရသည်ဟူသော ခံစားချက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တေးသွား၊ စာသားနှင့် တူရိယာမျိုးစုံတို့မှာ လိုက်ဖက်ညီစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ မင်ယွဲ့သည် တူရိယာများစွာကို စမ်းသပ်တီးခတ်ကြည့်ပြီးနောက် အသင့်တော်ဆုံး တူရိယာကို ရွေးချယ်ကာ တေးသွားကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ယွမ်ပေါ့က ခေတ်မီ အသံဖမ်းစက်များဖြင့် မင်ယွဲ့၏ ဂီတဖန်တီးမှုကို အသံဖမ်းယူပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ပေါ့ ဖန်တီးပေးထားသော သီချင်းကို မင်ယွဲ့ ပြန်လည်နားဆင်ကြည့်သောအခါ တူရိယာသံများ၏ စီးဆင်းမှုမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံနေပြီး အသံ၏ ကြည်လင်မှုမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ဤသည်မှာ ထပ်မံပြင်ဆင်ရန် မလိုတော့သော ပြီးပြည့်စုံသည့် လက်ရာတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ပေါ့လေးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ယွမ်ပေါ့ကို စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးကာ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့၊ ဒါဆိုရင် လက်ဆောင်ရော ပေးမှာလား"</p> <p> </p> <p>ယွမ်ပေါ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်ကို မြင်ရုံနှင့် မင်ယွဲ့သည် သူ ဘာလိုချင်သည်ကို သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ပြုံးလျက်ပင် သူမ၏ ဖုန်းကို ယွမ်ပေါ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save