Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အံ့မခန်းဖွယ်ရာ လက်ရာမွန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယွမ်ပေါ့သည် မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖန်သားပြင်ထက်၌ လက်ချောင်းများ သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားလျက် တစ်ခုခုကို အသည်းအသန် မှာယူနေတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ နားထဲတွင်မူ အော်ဒါတင်လိုက်သည့် အချက်ပေးသံများသာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ... ကျွန်မ သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖန်တီးထားတယ်၊ ဆရာ့အမြင်လေး သိချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ယခုလေးတင် အချောသတ်ထားသော သီချင်းသရုပ်ပြဖိုင် ကို ဆရာဖြစ်သူထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မင်ယွဲ့သည် အဘက်ဘက်တွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အသင်းအဖွဲ့ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို တစ်ကိုယ်တော် ပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရုံသာမက သူမ၏ အခန်းတွင်းရှိ အသံဖမ်းစက်ပစ္စည်းများမှာလည်း စနစ်၏ နည်းပညာမြင့် ပစ္စည်းများဖြစ်သဖြင့် အရည်အသွေးမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိချေ။ </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ယခုအကြိမ်တွင် ယွမ်ပေါ့ကပါ ကူညီပေးထားသဖြင့် လက်ရာမှာ ပိုမိုပြည့်စုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဂီတအစည်းအရုံး၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ပိုင်ဖခင်သည် သားဖြစ်သူ ပိုင်ကျင်းနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ သူတို့သားအဖ နှစ်ဦးတည်း ရှိနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်…. တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံထားတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဘယ်တော့လောက် ကျွန်တော်တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အေးချမ်းသာယာနေသော လက်ဖက်ရည်ဝိုင်း၏ လေထုမှာ ရုတ်ချည်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသူသည် အမြဲတမ်း ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်ကို ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်ပြီး အခွင့်အရေးရတိုင်း စောင်းမြောင်းပြောဆိုတတ်သူ ဖြစ်ရာ ဒုဥက္ကဋ္ဌဘိုင်ကလည်း သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်တပည့်လေးက ခင်ဗျားကို တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ သူက အရမ်းအလုပ်များတာ"</p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် လိမ်ညာပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မင်ယွဲ့သည် တကယ်ပင် အလုပ်များနေသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟက်... ဂီတအစည်းအရုံးက အဖွဲ့ဝင်တွေတောင် မအားဘူး မပြောကြတာ၊ သူက ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် အောင်မြင်နေလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ လှောင်ပြောင်သော စကားကြောင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် ခါတိုင်းကဲ့သို့ သဘောကောင်းမနေတော့ဘဲ မျက်နှာထား တင်းမာသွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>မိမိကို စော်ကားသည်မှာ သည်းခံနိုင်သော်လည်း ချစ်ရသော တပည့်ကို စော်ကားလာသည်ကိုမူ သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်တပည့်လေး ရေးတဲ့သီချင်းကို တေးသံရှင်မင်းသမီးကြီး ကျန်းမင်း ကိုယ်တိုင် သီဆိုထားတာဗျ၊ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ လူထုရဲ့ အမြင်က သက်သေပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် မင်ယွဲ့၏ အောင်မြင်မှုကို ပြောဆိုရသည်မှာ ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အခြေခံ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး စနစ်တကျ လေ့လာသင်ယူထားသူ ဖြစ်ရာ ဆရာဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို ဝင့်ထည်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ တုံ့ပြန်စကား မဆိုနိုင်ဘဲ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားရသည်။ မင်ယွဲ့သည် ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်၏ အပိတ်တပည့်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အွန်လိုင်းတွင် ကျော်ကြားနေသူ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခဏတာ မေ့လျော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်က တစ်ခုခု အောင်မြင်လာတဲ့အခါမှပဲ ကျွန်တော့်ကို လာပြီး လှောင်လိုက်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်၏ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ထိုသူမှာ အရှက်ရကာ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ ထိုစဉ်မှာပင် မင်ယွဲ့ထံမှ သီချင်းသရုပ်ပြဖိုင် ရောက်ရှိလာသဖြင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ... သီချင်းတစ်ပုဒ် စမ်းပြီး ဖန်တီးထားပါတယ်၊ ဆရာ အားတဲ့အခါ နားဆင်ပြီး ဝေဖန်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>ထိုစာတိုကို မြင်သည်နှင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် လက်ဖက်ရည် သောက်နေသည်ကို ရပ်တန့်ကာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အနားရှိ လူကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သားဖြစ်သူနှင့်</p> <p>အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပိုင်ဖခင်သည် တူရိယာပစ္စည်းများ ထားရှိရာ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဂီတအစည်းအရုံးမှ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ တေးဂီတအတွင်းရှိ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ပေးပို့လာသော သီချင်းမှာ အလွန်ပင် တက်ကြွရွှင်လန်းသော တေးသွားဖြင့် စတင်</p> <p>ထားသည်။</p> <p> </p> <p>"နုပျိုတဲ့ လူငယ်လေးတွေရဲ့ မြတ်နိုးမှု ခံစားချက်ပဲ" ဟု ပိုင်ကျင်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်</p> <p>သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သီချင်း၏ အလယ်ပိုင်းတွင် ပီယာနိုသံများမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တီးခတ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ထို့နောက် တေးသွားမှာ ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဗွိုင်အိုလင်သံမှာ ငြိမ့်ညောင်းစွာဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ပုံဖော်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီပဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု ပိုင်ကျင်းက ဂီတမှတစ်ဆင့် ခံစားချက်ကို ဖတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသီချင်းသည် အစပိုင်းတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နူးညံ့မှုတို့ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီးမှ ရုတ်ခြည်း ကျဆင်းသွားကာ ကြေကွဲဖွယ်ရာ နိဂုံးကို ဆိုက်ရောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘိုင်ဖခင်သည် မင်ယွဲ့၏ ဂီတဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလည်း ကြိုးစားဦးမှပဲ၊ ယွဲ့ယွဲ့က မင်းကို အချိန်မရွေး ကျော်တက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p> ဟု ပိုင်ဖခင်က သားဖြစ်သူကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်းစာသားများကို ဖတ်ကြည့်သောအခါတွင်လည်း စာသားနှင့် တေးသွားမှာ တစ်သားတည်း ကျနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌဘိုင်မှာ မင်ယွဲ့ကို မမြင်ရသော်လည်း လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးမိတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ သီဆိုထားသူ၏ အသံနှင့် နည်းစနစ်များမှာ ဝါသနာရှင်အဆင့် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် အနုပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြည့်စုံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဘဝမှာ အဘက်ဘက်က ထူးချွန်တဲ့ ဂီတပညာရှင် တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save