Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖြေရှင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်... အစ်ကို သူ့ကို မျက်စိကျသွားတာလား"</p> <p> </p> <p>အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို နားမလည်သော တပည့်ဖြစ်သူက ပေါ့ပျက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက် ရာ...။</p> <p> </p> <p>"တောက်! မင်း သေချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီက ထိုသူ၏ ခေါင်းနောက်စေ့ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်စပ်စပ် ရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိုဟန်ကျီက သေနေတဲ့လူလို့ မင်းထင်နေလား အဲဒီလူက ကိုင်တွယ်ရ တကယ်ခက်တာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက သူ့ကို သဘောကျနေတာပဲ  မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>မိမိတွင် ဤမျှ တုံးအသော လက်ပါးစေရှိနေသည်ကို ကျန်ယီ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက သူ့ရဲ့အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုတာပဲရှိတာ၊ မင်းကတော့ မိန်းမမြင်ရင် မျက်စိမှိတ်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီသည် ကားထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်ချက်များကို ဖြေဖျောက်ရန် ပြိုင်ကွင်းထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်မောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကွမ်ဟွိုင်တို့နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူသည် အပျော်တမ်းသမားများကို တစ်ခါမျှ မရှုံးဖူးပေ။ ယခုမူ သူ ပို၍ ကြိုးစားရတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ကုမ္ပဏီကို သွားမှာလား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ပတ်ရင်း ယွမ်ပေါ့ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မသွားပါဘူး၊ ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး မင်းအနားမှာပဲ နေမှာ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက တည်ကြည်စွာဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌ... တကယ်ပဲ မသွားဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ငါမရှိလို့ အလုပ်မဖြစ်တဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုးဆိုရင်တော့ အနှေးနဲ့အမြန် ပျက်စီးသွားမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက ကားကို စက်နှိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့နှစ်ဦးသည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ကြပြီးနောက် မကြာသေးမီကမှ ရုံတင်ထားသော ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို သွားရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် မိုဟန်ကျီ၏ ဘဝသည် ယခင်က အလွန်ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် ထူးခြားသော ဝါသနာဟူ၍ မရှိဘဲ ပညာရပ်များစွာကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ အထူးတလည် နှစ်သက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းအချို့နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းမှလွဲ၍ အခြားသူများနှင့်လည်း ထိတွေ့ဆက်ဆံလေ့မရှိ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မင်ယွဲ့နှင့် ရှိနေချိန်တွင်မူ ဤအရာအားလုံးက စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာသည်။ ပန်းခြံထဲတွင် နေပူစာလှုံနေရသည်ဖြစ်စေ၊ ရုံးခန်းထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းများ စစ်ဆေးနေရသည်ဖြစ်စေ မင်ယွဲ့သာ ဘေးနားတွင် ရှိနေလျှင် သူ၏စိတ်မှာ အစဉ်အမြဲ ကြည်လင်နေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စက်မို... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာရှင်"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်သည် အလှပြင်ဆိုင်တွင် အလှပြင်ပြီး၍ အခန်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် ဧည့်ခန်းမ၌ ရင်းနှီးသူတစ်ဦးကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စက်လျူ... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်"</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ မဟုတ်ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူက လှမ်းနှုတ်ဆက်လာသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာပင် တုံ့ပြန် လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စမို... ဒါက ကျွန်မသမီး လျူဖေလေ ဖေဖေ... အန်တီ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦးလေ"</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးက ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်မှာမူ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများနှင့် နီးကပ်စွာ မနေလိုပေ။ </p> <p> </p> <p>မိုမိသားစု၏ ကတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် လူမှုရေးလောက၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို ကောင်းစွာ သိမြင်နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ အလုပ်လေးတစ်ခု ရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>"မစ္စမို... ရှင်က တရုတ်ရိုးရာ ပန်းချီကားတွေကို နှစ်သက်တယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ် ကျွန်မသမီးကလည်း နိုင်ငံခြားမှာ ပန်းချီပညာသင်ပြီး အခုမှ ပြန်ရောက်တာပါ ရှင့်ကို လေးစားနေတာ ကြာပါပြီ၊ သမီးလေးကို အကြံဉာဏ်လေးတွေ ပေးဖို့ အချိန်လေး နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ရမလားရှင်"</p> <p> </p> <p>မြှောက်ပင့်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p> မရိုးသားသော မေတ္တာသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုခုကို တုံ့ပြန်လိုခြင်း သို့မဟုတ် အတွင်းသဘောတစ်ခုခု ရှိနေတတ်စမြဲပင်။</p> <p> </p> <p>"အကြံပေးတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး၊ ရှင့်သမီးက ပညာရှင်ပဲလေ၊ ကျွန်မကတော့ ဝါသနာအဆင့်ပဲ ရှိတာပါ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်က မဆိုင်းမတွပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ယနေ့ညနေတွင် မင်ယွဲ့က အိမ်သို့ လာရောက် ထမင်းစားမည်ဟု သားဖြစ်သူက ပြောထားသဖြင့် သူမ အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လိုလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင့်အင်း... ဒီနေ့ သားဖြစ်သူက သူ့ရည်းစားကို အိမ်ခေါ်လာမှာမို့လို့ ကျွန်မ အခုပဲ ပြန်ရတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်သည် သူတို့ကို စကားပြောခွင့်ပင် မပေးတော့ဘဲ အလှပြင်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ထိုသားအမိမှာ သူမ၏ မိသားစုစီးပွားရေးကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူမ၏ သားဖြစ်သူကိုဖြစ်စေ တစ်ခုခုကို ရည်မှန်းနေကြခြင်းမှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>"မေမေ... မိုဟန်ကျီရဲ့ မိသားစုက အဲဒီမိန်းကလေးကို လုံးဝ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မေမေ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>စောစောက ရှက်ရွံ့ဟန်ဆောင်နေသော လျူဖေသည် မျက်နှာပျက်ကာ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ မိုဟန်ကျီက အဲဒီမိန်းကလေးကို အနှေးနဲ့အမြန် ငြီးငွေ့သွားမှာပါ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ဒေါင်းလိုဟန်ဆောင်နေတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ မြေပေါ်ကျမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မစ္စလျူက မင်ယွဲ့ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးဘဲ ရုန့်ရင်းစွာ ဆဲရေးနေတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် မိုဟန်ကျီ၏ ရည်းစားသည် မည်သူပင်ဖြစ်ပါစေ သူတို့အတွက် ရန်သူသာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် လူငယ်ဘဝနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူစာရင်းတွင် ပါဝင်နေသူ ဖြစ်ရုံမျှမက အနာဂတ်အတွက် အားကိုးထိုက်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား... မေမေက သမီးကို အခုချက်ချင်း ပြန်လာဖို့ ပြောခဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p>လျူဖေက ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူမသည် နိုင်ငံခြားတွင် ချစ်သူနှင့် လမ်းခွဲကာ မိဘများ၏ စကားကြောင့် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုဟန်ကျီ၏ ဓာတ်ပုံကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ကူးထဲမှ အမျိုးသားပုံစံနှင့် လည်း ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိုမိသားစုနဲ့ ငါတို့လျူမိသားစုကမှ ဂုဏ်ချင်း တူတာပါ အဲဒီမိန်းမက တောသူတောင်သားတစ်ယောက်ပဲ၊ ခဏနေရင် အပယ်ခံရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>မစ္စက်လျူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးလွန်းနေကြခြင်းပင်။ မင်ယွဲ့၏ နောက်ခံမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူတို့ မသိသော်လည်း၊ လျူမိသားစုသည် မိုမိသားစုနှင့် ယှဉ်လျှင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာသူ (Nouveau Riche) များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိခင် ကားပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ အလှပြင်ဆိုင်မှ ဖုန်းဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စမို... ရှင့်နောက်ကနေ မစ္စက်လျူတို့ သားအမိ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို စောင့်ကြည့်ရေး ကင်မရာကနေတစ်ဆင့် ပို့ပေးလိုက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအလှပြင်ဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာ သူမ၏ သူငယ်ချင်းအရင်းဖြစ်ရာ မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်သည် ထိုဗီဒီယိုဖိုင်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသများ ထွက်လာတော့သည်။ ထိုသားအမိမှာ မရိုးသားသည့်အပြင် သူမ၏ မိသားစုကို အသုံးချရန် ကြံစည်နေကြခြင်းမှာ လက်မခံနိုင်စရာပင်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒီကိစ္စအတွက် ကူညီပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မိခင်သည် သူမ၏ ရက်ရောမှုကို ပြသသောအားဖြင့် ထိုသတင်းပေးသူကို ငွေကျပ် တစ်သိန်း ချက်ချင်း ချီးမြှင့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကာ ချစ်စရာကောင်းသော မင်ယွဲ့ကို တွေ့ဆုံရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေတော့သည်။ </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save