မင်ယွဲ့သည် မူကြိုကျောင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာချိန်တွင် ကလေးငယ်များမှာ သင်ခန်းစာများပြီးဆုံး၍ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် စာသင်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ သာမန်ကာလျှံကာ ဝင်ရောက်ကာ ကလေးငယ်များကြားတွင် ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်သည်။
"လှပတဲ့ မမက နတ်သမီးလေးလားဟင်"
ဆံပင်နှစ်ဖက်ကျစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးက မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးမြန်းရှာသည်။
"မမကလည်း သမီးတို့လိုပဲ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပါပဲကွယ်"
မင်ယွဲ့က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။
ကလေးငယ်များ၏ အတွေးကမ္ဘာမှာ အမှန် တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း သမီးကို နတ်ပြည်လိုက်ပြပါဦး နတ်မင်းကြီးတွေ ဘယ်မှာနေသလဲဆိုတာ သမီး သိချင်လို့ပါ"
မိန်းကလေးငယ်သည် မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ရင်း စူးစမ်းမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေတော့သည်။
ထိုစဉ် စားဖိုဆောင်မှ အမျိုးသမီးက အစားအစာဗန်းများကို တစ်ဦးချင်းစီ ချပေးနေပြီး ဆရာမကလည်း ကလေးများ အစာမှန်မှန်စားစေရန် စောင့်ကြည့်ပေးနေသည်။
စားဖိုဆောင်မှ ဒေါ်ကြီးသည် မင်ယွဲ့ကို မသိသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ဝင်ရောက်ခွင့်ရသူဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသူဟု ယူဆကာ မင်ယွဲ့အတွက်ပါ အစားအစာ ပြင်ဆင်ပေးလေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်"
မင်ယွဲ့က ယဉ်ကျေးစွာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရင်း ဘေးနားမှ မိန်းကလေးငယ်ကို
"ကျောင်းက ထမင်းဟင်းတွေက စားလို့ကောင်းရဲ့လား"
ဟု လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"ကောင်းတယ်”
ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ပါးစပ်ထဲတွင် အစာများအပြည့်ဖြင့် ရှဉ့်ကလေးတစ်ကောင်နှယ် ပါးဖောင်းဖောင်းလေးများမှာ လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ် နေသည်။
"ဒါဆိုရင် အများကြီးစားနော်"
မင်ယွဲ့က သူမ၏ဗန်းထဲမှ မတို့မထိရသေးသော ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်းကို ကလေးငယ်အား ပေးလိုက်သည်။
"သမီးမေမေက ဟင်းချက်တာ အရမ်းညံ့တာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကြက်ပေါင်ကြော်ပေးတာ အတွင်းထဲမှာ အနီရောင်တွေကြီးပဲ"
မိန်းကလေးငယ်သည် မင်ယွဲ့ပေးသော ကြက်ပေါင်ကြောင့် ခဏချင်းပင် ရင်းနှီးသွားကာ သူမ၏မိခင်အကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တိုင်တောနေတော့သည်။
အခြားကလေးငယ်များသည်လည်း မရင်းနှီးသော မမတစ်ယောက် ရောက်ရှိနေသဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြင်းပြနေကြသည်။
ဆရာမရှိနေသဖြင့်သာ ငြိမ်နေရသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်မှာမူ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ဆူးများရှိနေသည့်အလား လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေကြတော့သည်။
ဆရာမသည် မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းမှတ်မိသွားသည်။
မင်ယွဲ့၏ ထူးခြားလှပသော ရုပ်ရည်မှာ တစ်ခါမြင်လျှင် မေ့ရန်ခက်လှသဖြင့် ဓာတ်ပုံထဲတွင် မြင်ဖူးထားသော ဆရာမလေးမှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေမိသည်။
မင်ယွဲ့မှာမူ ဆရာမများ၏ ရုံးခန်းကိုပါ သွားရောက်စစ်ဆေးပြီးနောက် ကလေးငယ်များ အိပ်စက်ချိန်တွင် ကျောင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူမသည် မူကြိုကျောင်းမှ ဝန်ထမ်းအားလုံးအတွက် သစ်သီးခြင်းများကို အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် မှာယူပေးခဲ့ပြီး လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းအား လက်ခံရန် မှာကြားခဲ့သည်။
ဆရာမများမှာမူ ယနေ့ အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် ရရှိမည့် အံ့သြဖွယ်ရာ လက်ဆောင်အတွက် ကြိုတင်သိရှိခြင်း မရှိကြသေးပေ။
"မေမေ... ဒီနေ့ သမီး နတ်သမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ သူက သမီးကို ကြက်ပေါင်တောင် ပေးသေးတယ်"
မိန်းကလေးငယ်သည် ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် သူမ၏မိခင်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြနေသည်။
"ဟုတ်လား... နတ်သမီးက ဘယ်လိုပုံစံလဲ သူက နတ်သမီးမှန်း သမီးက ဘယ်လိုသိတာလဲ"
"သူက အရမ်းလှတာပဲမေမေ သူက လူသားပါလို့ ပြောပေမဲ့ သမီးကတော့ မယုံပါဘူး သမီးက ဉာဏ်ကောင်းတာပဲဟာ"
မိန်းကလေးငယ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဆရာမက နေ့လယ်အိပ်ခိုင်းလို့ သမီးအိပ်ပျော်သွားတာ နိုးလာတော့ နတ်သမီးလေးက မရှိတော့ဘူး သူ ကောင်းကင်ပေါ် ပြန်ပျံသွားတာ ဖြစ်မှာပဲ"
သူမ၏စကားကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူက သဘောကျကာ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးများကို ဆွဲဖဲ့ရင်း
"နတ်သမီးလေးက သမီး သူ့ကို လွမ်းနေမှန်း သိမှာပါ၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်လာတွေ့ဦးမှာပေါ့"
ဟု နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
သူမသည် ကျောင်းဂိတ်ဝတွင် ချထားသော သစ်သီးခြင်းများကို ကြည့်ရင်း
“ဒီနေ့က ထူးခြားတဲ့ နေ့တစ်နေ့များလား"
ဟု တွေးတောရင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တော့သည်။
***