Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြုံးပျော်ရွှင်မြူးနေသော မျက်နှာလေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် ဆရာမများသည် ဂိတ်ဝရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းထံမှ တစ်ဦးစီအတွက် စီစဉ်ထားသော သစ်သီးခြင်းများကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံရယူကြသည်။ ထိုသစ်သီးခြင်းများမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်တန်ဖိုးကြီးပုံပေါ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာမ နာနာ... ဒီနေ့ ဘာထူးခြားလို့လဲဟင်သစ်သီးခြင်းတွေက အများကြီးပါလား"</p> <p> </p> <p>မိမိသမီး၏ အတန်းပိုင်ဆရာမကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မိခင်တစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာ မေးမြန်းလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျောင်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ လာစစ်ဆေးရင်း ဝန်ထမ်းအားလုံးအတွက် လက်ဆောင်ပေးသွားတာပါရှင်"</p> <p> </p> <p>ဆရာမ နာနာက အလျင်အမြဲ ရှင်းပြလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မိဘများက တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထင်မြင်ယူဆပြီး ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သူမ အလွန်ပင် စိုးရိမ်မိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ 'ချမ်းသာသော မိဘများက ဆရာမများကို လာဘ်ထိုးသည်' ဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပါက ဖြေရှင်းရသည်မှာ အလွန်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မြို့ပေါ်၌ မိသားစုအတွက် လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ရွာသို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းဘေး၌ လမ်းလျှောက်နေသော ရွာခံလူကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ကားကို ရပ်တန့်လိုက်ရာ ထိုလူကြီးမှာ အံ့သြစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေးချောက်…. ကားပေါ်တက်ပါ၊ ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့လေးပါလား... ဒီအချိန်ကြီး မြို့ကနေ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပြန်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ကားပေါ်မှဆင်း၍ နှုတ်ဆက်မှသာ ထိုလူကြီးမှာ မှတ်မိသွားတော့သည်။ သူသည် အသက်အရွယ်ရလာသဖြင့် မျက်စိများ မှုန်ဝါးနေပြီဖြစ်ရာ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း မင်ယွဲ့ကို ပြုံးကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေးချောက် က ရှေ့မှာ ထိုင်ချင်လား၊ နောက်မှာ ထိုင်ချင်လားဟင်"</p> <p> </p> <p>လူကြီးအချို့မှာ ထိုင်ခုံခါးပတ် ပတ်ရသည်ကို အလုပ်ရှုပ်သည်ဟု ယူဆကာ နောက်ခန်း၌သာ လွတ်လပ်စွာ ထိုင်လိုကြသော်လည်း အချို့မှာမူ ကားမူးတတ်သဖြင့် ရှေ့ခန်း၌သာ ထိုင်လိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်မှာပဲ ထိုင်ပါရစေအေ"</p> <p> </p> <p>ဦးလေးချောက်သည် မင်ယွဲ့၏ ခန့်ညားလှသော ကားကြီးကို ကြည့်ကာ အားနာနာဖြင့်ပင် တက်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် မြို့ပေါ်သို့ ငရုတ်သီးမျိုးစေ့ သွားဝယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အိမ်၌ ချန်ထားသော မျိုးစေ့များမှာ အထွက်နှုန်းမကောင်းတော့သဖြင့် မျိုးစေ့အရောင်းဆိုင်မှ မျိုးစေ့အသစ်ကို ဝယ်ယူစိုက်ပျိုးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယွဲ့ယွဲ့လေးရယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဦးလေး တစ်နာရီလောက် လမ်းလျှောက်ရဦးမှာ"</p> <p> </p> <p>ရိုးသားအေးဆေးသော ဦးလေးချောက်မှာ ရွာမှ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ကားကို အခမဲ့ စီးနင်းခွင့်ရသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးပန်းဝေလျက် မင်ယွဲ့ကို ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် မင်ယွဲ့သည် ယန်ကျင်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ လေဆိပ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် သူမ မြင်ချင်လှသော ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်းပင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟန်ကျီ"</p> <p> </p> <p>အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော မင်ယွဲ့သည်ပင် သူမကို ပြုံး၍ ကြိုဆိုနေသော ထိုအမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခြေလှမ်းများမှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီသည်လည်း လွမ်းဆွတ်နေရသော ချစ်သူလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရင်ခုန်သံများမှာ ဗုံတီးသည့်အလား မြန်ဆန်လာပြီး သူမကို နွေးထွေးစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက သူမ၏ နဖူးလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်ရာ မင်ယွဲ့၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်ဖိုသွားရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ လှပခန့်ညားသော ပုံရိပ်နှင့် ပန်းနုရောင် အချစ်ရိပ်များမှာ လေဆိပ်ရှိ ခရီးသွားများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟော... ကြည့်စမ်း၊ ရုပ်ရှင်ရိုက်နေကြတာလားမသိဘူး တကယ့်ကို နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်သမီးလေးလိုပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖြတ်သန်းသွားသူများ၏ ချီးကျူးသံများကို မိုဟန်ကျီက ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်ယွဲ့၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ကားဆီသို့ ဦးတည် လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့... ယွမ်ပေါ့ကော ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက မေးလိုက်ရာ မင်ယွဲ့သည် ယွမ်ပေါ့မှာ ယခုအခါ စနစ်အာကာသထဲတွင် ရှိနေကြောင်း ပြောရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို အိမ်မှာပဲ ခဏ ထားခဲ့လိုက်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ခါဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီပဲ အပ်ခဲ့ပါ၊ ကျွန်တော့်ကို သူစိမ်းလို သဘောမထားပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက အလေးအနက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ မင်ယွဲ့သည် သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်မည် စိုးသဖြင့် "ကောင်းပါပြီရှင်" ဟု ပြန်လည်ကတိပေးလိုက်ရတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ ဂရုစိုက်မှုများမှာ သူမ၏ ဘဝကို ပိုမိုပြည့်စုံစေကာ အထီးကျန်ခြင်းများ ကင်းစင်စေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save