BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">သက်ရှိစမ်းသပ်ခံများ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း</h2>

လီလီသည် ဖန်ဘူးတစ်လုံးထဲတွင် ကုပ်ကုပ်လေး ဝပ်နေ၏။ သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး မျက်ရည်များ တစိမ့်စိမ့် ကျဆင်းနေကာ၊ သူမ၏ ကြွက်သူငယ်ချင်းများ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများကို မကြားရစေရန် သူမ၏ လက်ဖဝါးလေးများဖြင့် နားကို တင်းတင်းပိတ်ထားသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်... ငါက ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်မလေးမို့ မင်းတို့ကို မကယ်နိုင်ဘူး”

လီလီက ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေ၏။

ကြွက်များ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အပေါ်က အဖုံးမှာ ပွင့်သွားသည်။

“ကယ်ကြပါဦး။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးကြပါ။ ကယ်ပါဦး”

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် မီးဟက်ခ်တစ်ကောင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ လီလီသည် အတင်းရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်တော့သည်။

လီလီ၏ ဘေးက အထပ်လိုက် ရှိနေသော ဖန်ဘူးကြည်များထဲတွင် သူမ၏ ကြွက်နောက်လိုက်များ ရှိနေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ အကျဉ်းထောင် နံရံများကို အသည်းအသန် ပြေးဆောင့်နေကြသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် သွေးများ ထွက်လာသော်လည်း ခိုင်ခံ့သော ဖန်အိုးများမှာမူ အက်ကြောင်း တစ်ချက်ပင် မထင်ပေ။

လီလီမှာ ပလက်ဖောင်းလေးတစ်ခုပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ပြီး အတင်းအဓမ္မ အချုပ်ခံထားရသည်။ အပြာရောင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော မီးဟက်ခ်တစ်ကောင်မှာ လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေသော အနက်ရောင် မျှော့တစ်ကောင်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

လီလီ၏ ရင်ဘတ်မှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ “ငါ... ငါ မသေချင်ဘူး။ အိမ်ပြန်ချင်တယ်...”

မျှော့သည် လီလီ၏ ရင်ဘတ်နားသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် ဘေးက တံခါးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ပွင့်ထွက်သွား၏။ ချားလ်စ်သည် လူအုပ်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခန်းထဲသို့ ချီတက်လာသည်။

သူ၏ ချိတ်ကြိုးမှာ ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်လိုက်ပြီး ချွန်ထက်သော ထိပ်ဖျားမှာ မီးဟက်ခ်၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွက်သွား၏။ ထိုသတ္တဝါမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အကြမ်းပတမ်း ဆွဲချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ချားလ်စ်သည် သူ၏ အမြောက်တပ်သားလေးကို အချုပ်အနှောင်များမှ ဂရုတစိုက် ဖြုတ်ပေးလိုက်၏။

“လီလီ... အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု သူက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

လီလီမှာ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ ချားလ်စ်၏ လက်ညှိုးကို ဖက်ကာ အကျယ်ကြီး ငိုချလိုက်တော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

ချားလ်စ်သည် လီလီ စိတ်တည်ငြိမ်သွားစေရန် သူမ၏ အမွေးများကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း အခန်းကို အကဲခတ်လိုက်၏။

ဤနေရာမှာ တိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းသိမ်းထားသော အခန်း ဖြစ်ပုံရသည်။ အခန်းအနှံ့ရှိ ဖန်အိုးများထဲတွင် ကြွက်များ၊ အိမ်မြှောင်များ၊ လင်းနို့များကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးစုံကို ထည့်သွင်းထားပေသည်။

“သူတို့အားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်” ဟု ချားလ်စ်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

အဖွဲ့သားများသည် ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ကြပြီး ဖန်အိုးများကို ရိုက်ခွဲကာ အတွင်းက သတ္တဝါအားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

လီလီ၏ ကြွက်များ ထပ်တိုးလာသဖြင့် ချားလ်စ်၏ အဖွဲ့မှာ အရေအတွက် သိသိသာသာ များပြားလာ၏။ သို့သော်လည်း လုံလောက်ရန် ဝေးပါသေးသည်။ ချားလ်စ်မှာ နောက်ထပ် မဟာမိတ်များ လိုအပ်နေသေး၏။

ချားလ်စ်သည် နောက်ထပ် စမ်းသပ်ခံများရှိရာ နေရာသို့ ရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် လီလီမှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။ ရှိုက်သံများဖြင့် ငိုနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း “မစ္စတာ ချားလ်စ်... လူတိုင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို နောက်အခန်းရဲ့ ဘေးက အခန်းထဲမှာ ထားထားတယ်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ထိုသတင်းကောင်းကြောင့် ချားလ်စ်၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကြွက်ဖြူလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မကာ သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင်မူ အဖွဲ့သားများအားလုံး လီလီ ညွှန်ပြသော အခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

ချားလ်စ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် အနီရောင် သတိပေးမီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော စင်္ကြံလမ်းများထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ သူတို့သည် အဝတ်အစားများ ပြန်ဝတ်ထားပြီး သူတို့၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများကိုလည်း အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကြပြီ ဖြစ်၏။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

လက်နက်များ ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွား၏။ လမ်းတွင်တွေ့သော မီးဟက်ခ် တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ချားလ်စ်သည် စမ်းသပ်ခံများရှိရာ နေရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှင်းလင်းသွားသည်။

အကယ်၍ သတ္တဝါဆန်းများကို တွေ့ပါက ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး၊ လူသားများကို တွေ့ပါက မီးဟက်ခ်များထံမှ ရရှိသော လက်နက်များကို တပ်ဆင်ပေးကာ သူတို့၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ခေါ်ယူလိုက်၏။

ချားလ်စ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံး စမ်းသပ်ခံများ ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ကျယ်ဝန်းသော စင်္ကြံလမ်းမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောသား နှစ်ဦးနှင့် စားဖိုမှူးလက်ထောက် တစ်ဦးမှလွဲ၍ နာဝေးလ် သင်္ဘောသားအားလုံးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကျန်ရှိသော လူသားများမှာ မျက်နှာသစ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

“ကပ္ပတိန်။ အခု တည့်တည့်ပဲ ပြေးကြတော့မလား”

သင်္ဘောသား တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။

“ဆရာ... ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ။ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နာခံပါ့မယ်”

“ဒါပြီးရင် အိမ်ပြန်လို့ ရပြီလား။ ကျွန်တော့်သင်္ဘောက နစ်သွားပြီ၊ ဘယ်လို ပြန်ရမှာလဲ”

သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ချားလ်စ် ခံစားနေရသော ကြီးမားသည့် ဖိအားကိုမူ မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

ချားလ်စ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေ၏။ သူသည် အကျဉ်းကျနေသော သတ္တဝါအားလုံးကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ဆက်သွယ်၍ရသော လူသားအားလုံးမှာလည်း သူ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အင်အားမှာ အလွန်နည်းပါးနေပြီး လူနှစ်ရာခန့်သာ ရှိပေသည်။ လွတ်မြောက်သွားသော သတ္တဝါဆန်းများက ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင် လုပ်နေသော်လည်း အပြင်ဘက်က သောင်းနှင့်ချီသော မီးဟက်ခ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေသေး၏။

“အစ်ကိုကြီး။ စမ်းသပ်ခံတွေ အကုန်လုံးကို စုလိုက်ရင်တောင် ငါတို့ လူအင်အားက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား။ ဆာလင်ရဲ့ ပုန်ကန်မှု ဘာကြောင့် ကျရှုံးခဲ့ရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး”

ရစ်ချက်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

ချားလ်စ်သည် သူ၏ ချိတ်ဆူး

ဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဓာတ်ခွဲခန်း ၂ ၏ မြေပုံကို ဆွဲလိုက်၏။ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မြေပုံပေါ်တွင် သူ၏ အကြည့်များကို အလျင်အမြန် ရွှေ့လျားနေသည်။ သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခု လိုအပ်နေပြီး ၎င်းကို အမြန်ဆုံး ဖော်ထုတ်ရမည် ဖြစ်၏။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

တံခါးအပြင်ဘက်မှ သေနတ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးဟက်ခ်များ စတင် လှုပ်ရှားလာကြပြီ ဖြစ်၏။

ချားလ်စ်သည် မြေပုံပေါ်မှ အကြည့်ကို လွှဲကာ ပတ်တီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ပတ်တီး... လူတချို့ကို ခေါ်သွားပြီး သူတို့ကို ခဏလောက် ထိန်းထားပေးစမ်း”

မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ ပတ်တီးမှာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်သွား၏။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်က သေနတ်သံများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ချားလ်စ်၏ အကြည့်မှာ မြေပုံပေါ်က နေရာတစ်ခုဆီတွင် ရပ်တန့်သွား၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။

အရှေ့ဘက်ထောင့်က မြေပုံအပိုင်းအစတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ချားလ်စ်က မေးလိုက်သည်။ “ရစ်ချက်... မင်း ဒီနေရာကို မှတ်မိလား”

“အခြေအနေကိုလည်း ကြည့်ဦး။ စိတ်ဝင်စားစရာတွေ လုပ်မနေနဲ့တော့၊ ပြောစရာရှိတာပဲ ပြောစမ်းပါ”

“မင်း မေ့သွားပြီလား။ ဒါက ဓာတ်ခွဲခန်း ၃ မှာ သက်ရှိရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ထားတဲ့ နေရာပဲ။ အကယ်၍ ဓာတ်ခွဲခန်း ၃ မှာ အဲဒီလိုနေရာ ရှိတယ်ဆိုရင် ဓာတ်ခွဲခန်း ၂ မှာလည်း သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ မမဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေက ငါတို့နဲ့ မျိုးနွယ်တူတွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီထဲမှာရှိတဲ့ သက်ရှိရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကလည်း ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေပဲ”

ရစ်ချက်၏ အသံမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

“အကယ်၍ အထဲက သတ္တဝါတွေ အကုန်လုံးကိုသာ လွှတ်ပေးလိုက်ရင်တော့... ဟေး... ဓာတ်ခွဲခန်း ၂ ထဲမှာ တကယ့်ကို ပွဲကြီးပွဲကောင်း ဖြစ်တော့မှာပဲ”

“လုပ်ကြတာပေါ့”

ချားလ်စ်သည် သူ ညွှန်ပြထားသော မြေပုံအပိုင်းအစပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ လူအုပ်ကြီး၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှေ့သို့ ချီတက်သွားတော့သည်။

အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ချားလ်စ်သည် မိမိတို့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော မီးဟက်ခ်များကို ရှင်းလင်းရင်း လူတိုင်းကို သက်ရှိရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ထိန်းသိမ်းရာနေရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွား၏။

မီးဟက်ခ်များမှာ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ပိုမို များပြားစွာ ရောက်ရှိလာသောကြောင့် သူတို့၏ ခရီးမှာ လုံးဝ မလွယ်ကူပေ။ သူတို့လက်ထဲက ထူးဆန်းသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၏ စွမ်းရည်များကြောင့် ချားလ်စ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ အမြဲတမ်း အခက်တွေ့နေရ၏။ လူသားများဘက်တွင်လည်း အထိအခိုက် အကျအဆုံးများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သွေးများ ပေကျံနေသော ချားလ်စ်သည် လက်ထဲက ဓားနက်ကို မြှောက်ကာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် မီးဟက်ခ်တစ်ကောင်၏ လည်ပင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်၏။

ကြာရှည်လှသော တိုက်ပွဲကြောင့် သူသည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပေသည်။ သို့သော် သူ၏ ရှေ့တွင် ရင်းနှီးနေသော ထူထဲသည့် သံတံခါးကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ရောက်သင့်သည့်နေရာသို့ ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

“ကပ္ပတိန်။ ကျွန်တော့်မှာ ယမ်းတွေ ပါတယ်”

လူပြက် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော ဒစ်ပ် က ယမ်းများကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရှေ့တိုးမှုကို အလင်းတော်အဖွဲ့မှ အမျိုးသမီး ယုံကြည်သူတစ်ဦးက လက်ဖြင့် တားဆီးလိုက်၏။ သူမသည် နံရံကို အားပြုကာ ထိုသံတံခါးဘက်သို့ လှည့်ပြီး အပြင်းအထန် အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းကို သာမန် အန်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုရန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ ၎င်းမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပန်းထွက်လာသော အန်ဖတ်များ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အနက်ရောင် သန်းနေသော အစိမ်းရောင်အရည်များသည် သံတံခါးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစီစီ မြည်သံနှင့်အတူ အက်စစ်စားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှလှသော အနံ့ဆိုးကြီးမှာ လေထုထဲတွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွား၏။

ထိုအက်စစ်အရည်မှာ သံတံခါးကို လျင်မြန်စွာ စားပစ်လိုက်ပြီး အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး နောက်လိုက်မှာမူ ထိုအပေါက်ထဲမှတစ်ဆင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပထမဆုံး ဝင်သွားသူ ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော သံတံခါးများကို အထဲကနေ အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချားလ်စ်သည် သူ၏ အဖွဲ့သားများကို ထိုသံတံခါးကြီးကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်လိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ သူသည် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုသည်ကို သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် လူတိုင်းကို အထဲသို့ ပေးမဝင်ဘဲ အနီးဆုံး အခန်းထဲတွင်သာ စောင့်နေခိုင်း၏။

အထဲက ထွက်လာမည့် သတ္တဝါများသည် မိတ်ဆွေနှင့် ရန်သူကို ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်သည့်အတွက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။ သူသည် သူ၏ အင်အားစုများကို ထိုသတ္တဝါများနှင့် တိုက်ခိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ချားလ်စ်သည် ထိန်းချုပ်ရေးစခန်း အတွင်းက ပထမဆုံး တံခါးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို မကိုင်မီမှာပင် ဒစ်ပ်မှာ ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာ၏။

လူငယ်လေးသည် တံခါးဘောင်တွင် ယမ်းများကို မြဲမြံစွာ တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ချားလ်စ်ကိုပါ ဆွဲကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း...

မြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျက်စီးသွားသော တံခါးနောက်ကွယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အစိမ်းရောင် သတ္တဝါကြီးမှာ ချားလ်စ်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ မျက်နှာကြက်ပေါ်သို့ တွယ်တက်လိုက်သည်။

အလွန် လျင်မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ၎င်းသည် ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

***

Book List