Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်လာပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ပထမဆုံးအကြိမ် 'မမ’ ဟု ခေါ်ဆိုစဉ်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် မင်ယွဲ့၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြည်နူးစရာ ကောင်းနေသဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ဆိုရန် ဝန်မလေးတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"မမ... ကျွန်တော် ခေါ်တာနဲ့ ကျန်ယီ ခေါ်တာ ဘယ်သူက ပိုနားထောင်ကောင်းလဲ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုး၌ပင် သူက ကျန်ယီနှင့် နှိုင်းယှဉ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ချစ်သူလေ တကယ်ပဲ ဒါကို ပြိုင်ချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို စနောက်လိုစိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဘာကို ပြိုင်ရမလဲ ဇနီးလေး..."</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ခေါင်းမော့ကာ မင်ယွဲ့ကို ကြင်နာယုယစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အစောပိုင်းကကဲ့သို့ အားငယ်မှု သို့မဟုတ် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာများ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများသာ လျှံထွက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် တစ်ဖက်လူ၏ မခန့်လေးစားနိုင်လွန်းသော အပြုအမူကြောင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က သူ၏ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီကမူ စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် သူမ စိတ်တိုင်းကျ ပြုလုပ်သည်ကိုသာ ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်ယီက မင်းကို 'အစ်မ' လို့ ချွဲနွဲ့ပြီး ခေါ်နေတာကို ငါက မနှိုင်းယှဉ်ရဘူးလား ငါက မင်းရဲ့ ချစ်သူဖြစ်နေမှတော့ 'ဇနီး' လို့ ခေါ်လို့ မရဘူးလား"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ စကားများကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ရှင့်ဇနီး မဟုတ်သေးဘူးလေ အဲ့ဒီလို မခေါ်ပါနဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရုံးခန်းအတွင်း မည်သူမျှ ရှိမနေချေ။ ဤလူ၏ စူးစိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူမမှာ အတော်လေး ရှက်ရွံ့နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"စောစောနဲ့ နောက်ပဲ ကွာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် သူမကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ရိုးရှင်းသော ထိတွေ့မှုများဖြင့် မတင်းတိမ်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလွှာများကို သိမ်းပိုက်လိုက် တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော အနမ်းတစ်ခုက မင်ယွဲ့၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားသွားသည်။ ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့လိုက်ရသော အနမ်းကြောင့် မင်ယွဲ့၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်လျက် သူ၏ ကြင်နာမှုများကို တုံ့ပြန်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းရှသော အသက်ရှူသံများက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီကို ပြန်လည် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ အလိုသို့သာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။ သူမ၏ တက်ကြွသော တုံ့ပြန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မိုဟန်ကျီမှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမကို စားပွဲပေါ်သို့ ပွေ့တင်လိုက်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှိုက်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ရုံးခန်းအတွင်း ဖြစ်နေသဖြင့် မိုဟန်ကျီသည် ဤထက် ပို၍ မကျူးလွန်ခဲ့ချေ။ မည်သူမျှ ဝင်မလာဝံ့သော်လည်း သူသည် မင်ယွဲ့၏ ဆန္ဒကို လေးစားရပေမည်။ သူသည် အနမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လျက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်သားတည်းကျအောင် ပွေ့ဖက်ထားကြပြီး နှလုံးခုန်သံများမှာ စည်းချက်ညီစွာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ကြာရှည်စွာ ထိုင်နေရသဖြင့် မင်ယွဲ့၏ ခြေထောက်များမှာ ထုံကျင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"လွှတ်ဦး... ကျွန်မ ဆင်းချင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက သူမကို မလွှတ်ပေးဘဲ နဖူးကို နမ်းလိုက်ပြီးမှ အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ပြန်တော့မယ် ရှင်တို့ အလုပ်တွေ ဆက်လုပ်ကြဦးနော်"</p> <p> </p> <p>စိတ်အလိုသို့ လိုက်မိသည့်အတွက် မင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေမိပြီး သူမကို နစ်မြုပ်သွားစေမည့် ထိုမျက်ဝန်းများကို ထပ်မံ မရင်ဆိုင်ဝံ့တော့ချေ။ သူမသည် အစားအသောက်ဘူးများကို သိမ်းဆည်းကာ အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မ... ပြန်တော့မလို့လား"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာသော မင်ယွဲ့ကို တွေ့သဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>လူပျိုကြီးဖြစ်သော ကျန်ယီကမူ ဘာမှ မရိပ်မိသော်လည်း လက်ထောက်လင်ကမူ မင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ထူးထူးခြားခြား နီမြန်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျွမ်းကျင်သော လက်ထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဥက္ကဋ္ဌ၏ ကိစ္စများကို အမြဲတစေ ဖုံးကွယ်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"အတွင်းရေးမှူးကျန်... နေ့လယ် အစည်းအဝေးအတွက် အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျန်ယီ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး အလုပ်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် ခိုင်းစေလိုက်သည်။ ကျန်ယီသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသော်လည်း ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မ... ကျွန်တော် အလုပ်သွားလုပ်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီ ထွက်သွားသောအခါမှသာ မင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်မှ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။ သူမနှင့် မိုဟန်ကျီမှာ တရားဝင် ချစ်သူများဖြစ်ကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ထိတွေ့မှုမှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"လက်ထောက်လင်... ကျွန်မ သွားတော့မယ်နော်"</p> <p> </p> <p>"မစ္စမင်... ကောင်းကောင်း သွားပါခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌမို..."</p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့ ပြန်သွားပြီလား"</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီက အလုပ်ကို ခေတ္တရပ်နားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ပြန်သွားပါပြီ အစည်းအဝေး အချိန်ကိုလည်း အကြောင်းကြားထားပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ဘောပင်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲကို ခေါက်ကာ စဉ်းစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယခုတလော ကျန်ယီရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>"အတော်လေး လိမ္မာလာပါတယ်" </p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> အစောပိုင်း ရောက်လာစဉ်ကထက်စာလျှင် များစွာ တိုးတက်လာပြီဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အမိန့်ကို နာခံတတ်လာပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"အရှေ့အိုင် ဂေဟစနစ် စီမံကိန်း သွားတဲ့အခါ သူ့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ကျန်ယီသည် အတွင်းရေးမှူးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးရန် တာဝန်ယူထားသဖြင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်စေလိုခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယန်ကျင်းတွင် ကျန်မိသားစု၏ သခင်လေးက မင်ယွဲ့နှင့် ရင်းနှီးလိုသည်ကို မိုဟန်ကျီအနေဖြင့် ကန့်ကွက်ရန် မရှိဘဲ သူမအတွက် အခွင့်အလမ်းကောင်းများ ရရှိစေရန်ပင် ကူညီပေးလိုသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီမှာမူ မိုဟန်ကျီ၏ စိတ်ကူးကို မသိရှိဘဲ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း အလုပ်များ ပိုမို များပြားလာသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ညစ်နေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ကုမ္ပဏီ၏ ဌာနအသီးသီးမှ လုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင် နားလည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပင်ပန်းလိုက်တာဗျာ”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက သူ့ကို အားလပ်ရက် ပေးလိုက်သောအခါ ကျန်ယီမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူထျန်း... အစီအစဉ်တွေ ဆွဲထားလိုက်တော့ ငါ နောက်ဆုံးတော့ ဒီအကျဉ်းထောင်ထဲက လွတ်လာပြီ"</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ထောင်မှ လွတ်လာသူတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ ဟူထျန်းကလည်း သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို မပျက်စေဘဲ ပွဲတစ်ခုကို အမြန် စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... Happy City က ရော်ယယ်လ် အခန်း နံပါတ် ၈ မှာ စောင့်နေမယ် အောင်ပွဲခံဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယီသည် ဟူထျန်း၏ စကားလုံး သုံးနှုန်းပုံကို သဘောမကျသော်လည်း သူ၏ လျင်မြန်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ ပြိုင်ကားကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လိမ္မာသော အပြုအမူကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူက ကားကို ပြန်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် Happy City သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တောက်ပလှသော မီးရောင်စုံများနှင့် ဆူညံလှသော တေးဂီတသံများက သူ့ကို ကြိုဆိုနေသည်။ </p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်းတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ်အတွင်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းနှင့် ဝေးကွာနေခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ်ပင် စိမ်းသက်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်ယီ... ရောက်လာပြီလား”</p> <p> </p> <p> ဟူထျန်းက ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်သခင်လေး ရောက်လာပြီ”</p> <p> </p> <p>အခန်းအတွင်းရှိ လူများက ကျန်ယီကို ဝိုင်းဝန်း နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ကျန်ယီသည် ထိုသူများအပေါ်တွင် စိတ်ပါလက်ပါ မရှိလှချေ။</p> <p> </p> <p> ယန်ကျင်းတွင် သူ့ထက် နောက်ခံကောင်းသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ဤသူများမှာ အပေါ်ယံ သူငယ်ချင်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ သူ၏ တကယ့် သူငယ်ချင်းစစ်မှာ ဟူထျန်းနှင့် ဟယ်ကျင်းတို့သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆေးလိပ်ရှိလား"</p> <p> </p> <p>ကုမ္ပဏီတွင် ဆေးလိပ်သောက်ခွင့် မရှိသဖြင့် သူ အတော်လေး အောင့်ထားခဲ့ရသည်။ </p> <p> </p> <p>ဟူထျန်းက ဆေးလိပ်ဘူးကို ကျန်ယီ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် ဘေးနားရှိ လူငယ်တစ်ဦးက မီးခြစ်ကို ထုတ်၍ ကျန်ယီအတွက် ဆေးလိပ် မီးညှိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုလူငယ်မှာ အတော်လေး ရုပ်ချောသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မီးညှိပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save