Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အတူတူပင်ဖြစ်သော လူစားမျိုးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ဒေါသထွက်လိုက်တာ... တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>စီနီယာကျောက်၏ ဆဲဆိုသံများမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။</p> <p> </p> <p> "ဒါ ဘယ်လိုလူစားတွေလဲ ငါတို့ကို နှင်ထုတ်ဖို့ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ၊ မထွက်ဘူးကွာ... သူတို့ ဘာလုပ်ရဲလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သူတို့အနေဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p> ဤဟိုတယ်မှာ ပွဲစီစဉ်သူများက သတ်မှတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ရာ အကယ်၍ ယနေ့သာ အရှုံးပေး၍ ထွက်သွားပါက မနက်ဖြန်ပွဲတွင် လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ယွဲ့ယွဲ့ နင် တစ်ချိန်လုံး ဗီဒီယိုရိုက်ထားတာလား”</p> <p> </p> <p>ဟု စီနီယာကျောက်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးနေစဉ်မှာပင် အပြင်မှ တံခါးကို ဝုန်းကနဲ ဖွင့်လိုက်သဖြင့် သူမသည် ဖုန်းကင်မရာကို ချက်ချင်းပင် တံခါးဘက်သို့ ချိန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူမိုက်ငါးဦးမှာ အခန်းထဲသို့ ခြိမ်းခြောက်သောအမူအရာဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလုပ်တာလဲ ဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ဟု စီနီယာကျောက်က အသံကုန်ဟစ်ကာ သရုပ်ဆောင်ကောင်းပီပီ</p> <p> </p> <p> "အား... ကိုယ်တွေလက်တွေ နာလိုက်တာ၊ ကျွန်တော့်ခြေထောက် ကျိုးသွားပြီထင်တယ်"</p> <p> </p> <p> ဟု အော်ဟစ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံလဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုတယ်လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးဖြင့် ထိုးရန် ပြင်လိုက်စဉ် မင်ယွဲ့သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းသီးတစ်လုံးကို လျှပ်တစ်ပြက် လှမ်းပစ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုပန်းသီးမှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုအလား ထိုသူ၏ နဖူးကို ထိမှန်သွားပြီး သူသည် မျက်လုံးများ ပြူးကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ကြီး မှောက်ခုံလဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အရာရှိရှင့်... လျူယွန်းဟိုတယ်က ကျွန်မတို့ရဲ့ စားသုံးသူအခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်ရုံတင်မကဘဲ အကြမ်းဖက်ပြီး နှင်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်၊ ကျွန်မ သူတို့ကို တရားစွဲချင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ အေးစက်လှသော အသံကြောင့်  လူမိုက်များမှာ တန့်သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမက ရဲတိုင်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုတယ်မန်နေဂျာသည် အခြေအနေကို သိရှိသွားသည်နှင့် စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မှတ်တမ်းများကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးစေကာ မျက်မြင်သက်သေများကို ပါးစပ်ပိတ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အထက်လူကြီး 'သခင်လေးလျူ' ထံသို့ အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သခင်လေးလျူသည် ဆေးလိပ်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ရင်း မကောင်းဆိုးဝါးအလား ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဝူဟောက်ကတော့ ပြဿနာရှာပြန်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခုနက ရဲတိုင်တဲ့ မိန်းကလေးက တော်တော်လေး လှတာပဲ... စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိုအလှတရားကို ဖျက်ဆီးလိုသော ရမ္မက်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက် နေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဟိုတယ်မန်နေဂျာမှာ အပြုံးမပျက်ဘဲ </p> <p> </p> <p>"အရာရှိတို့... ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ၊ ကျွန်တော်တို့က ဥပဒေကို လေးစားတဲ့ လုပ်ငန်းရှင်တွေပါ"</p> <p> </p> <p> ဟု လိမ်လည်ထွက်ဆိုနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မင်ယွဲ့က သူမ၏ ဖုန်းထဲမှ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဗီဒီယိုကို ထုတ်ပြလိုက်သည့်အခါ မန်နေဂျာ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ ပျက်နေပါသည်ဟု အကြောင်းပြသော်လည်း ရဲအရာရှိမှာ မင်ယွဲ့ဘက်က အထောက်အထားများကြောင့် သံသယဝင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရာရှိရှင့်... CCTV က ပျက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖျက်ပစ်လိုက်တာပါ"</p> <p> </p> <p> ဟု မင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ရဲအရာရှိသည် အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်ပြီးနောက် အထောက်အထား မခိုင်လုံသေးသဖြင့် သီးသန့်ညှိနှိုင်းကြရန် အကြံပြုသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ လက်လျှော့မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ သူမသည် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်အတိုင်း ဤမတရားမှုကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ညှိနှိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဥပဒေအတိုင်းပဲ ဆက်သွားပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save