Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူမှုကွန်ရက်ထက်မှ ရိုက်ခတ်မှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ကျွန်မ သူတို့ကို တရားစွဲမှာပါ၊ ဥပဒေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ခံယူမယ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိဘူး၊ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် ကျွန်မ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ် ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာကျောက်သည် ဒေါသကို ထိန်းမရဘဲ တောက်ခေါက်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မှတ်တမ်းများကိုပင် ဖျက်ဆီးရဲသော ထိုသူများ၏ ယုတ်မာမှုမှာ ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ချက်ချင်း လက်ပူးလက်ကြပ် မမိသေးလျှင်ပင် ရှေ့တန်းမှနေ၍ အနိုင်ကျင့်ခဲ့သော ထိုလူမိုက်များကိုမူ လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပါ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပါရစေ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ စကားအဆုံးတွင် ရဲအရာရှိက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းလေးများသည် ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လိပ်ပြာငယ်လေးများ ပျံဝဲနေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ဟက်ကာပညာရပ်ဖြင့် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျက်စီးနေပါသည်ဆိုသော CCTV မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ပေးလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုတယ်မန်နေဂျာမှာ နဖူးမှ ချွေးစေးများ စီးကျလာကာ သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းမှာ ယနေ့တွင်ပင် အဆုံးသတ်တော့မည်ကို သိလိုက်ရလေပြီ။ ဤအမှားအတွက် သူသည်သာ အပြစ်တင်ခံရမည့် ဓားစာခံဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ... ဗီဒီယို ပို့လိုက်ပြီနော်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာကျောက်သည် ရရှိလာသော မှတ်တမ်းများကို သူ၏ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာထက်သို့</p> <p> "လျူယွန်းဟိုတယ်ကို သပိတ်မှောက်ကြ" ဟူသော စာသားဖြင့် တင်လိုက်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့အဖွဲ့သည် ထိုကံဆိုးလှသော နေရာမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့... ယွမ်ထင်ဟိုတယ်ကို သွားလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် အဝေးတွင် ရှိနေသော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ သိရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုကို ဘယ်လိုသိတာလဲ”</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီကနေ ကိုယ် သိလိုက်ရတာပါ"</p> <p> </p> <p> ဟု သူက ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။ </p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူသည် မင်ယွဲ့၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် အမြဲမပြတ် နိုးကြားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အဖွဲ့ ယွမ်ထင်ဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> "ဥက္ကဋ္ဌကတော် ရှင့်... ကျွန်မတို့ သမ္မတအဆောင်ကို ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ဝန်ထမ်းလေးက ရိုသေစွာ ဆီးကြိုလိုက်</p> <p>သည့်အခါ ဆရာယန်မှာ အံ့ဩသွားပြီးမှ </p> <p> </p> <p>"ဪ... ယွမ်ထင်ဟိုတယ်က မိုမိသားစုပိုင်တာကိုး" ဟု သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သမ္မတအဆောင် အတွင်းရှိ သားရေဆိုဖာပေါ် တွင် ထိုင်ရင်း စီနီယာကျောက်မှာ </p> <p> </p> <p>"ငါ့ဘဝမှာ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပထမဆုံး နေဖူးတာပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ညီမလေး ကျေးဇူးတွေပေါ့" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျေနပ်အားရစွာ ဆိုသည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် လသာဆောင်သို့ ထွက်ကာ မိုဟန်ကျီနှင့် ဖုန်းပြောနေမိသည်။ ပြင်ပမှ လင်းထိန်နေသော မြို့ပြညအလှမှာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် အရိပ်ထင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုကို... ကျွန်မတို့ အဆင်ပြေပြေ ရောက်နေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ လက်ပ်တော့ကို ထုတ်ကာ လျူယွန်းဟိုတယ်၏ အရှုပ်တော်ပုံများကို အမည်မဖော်ဘဲ အွန်လိုင်းထက်သို့ ထပ်မံဖြန့်ဝေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ညဉ့်နက်သော်လည်း သတင်းများမှာ တောမီးအလား ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် မင်ယွဲ့ နိုးလာသောအခါ လျူယွန်းဟိုတယ်၏ လုပ်ရပ်မှာ လူမှုကွန်ရက် တွင် ရေပန်းအစားဆုံး သတင်းဖြစ်နေလေပြီ။ </p> <p> </p> <p>အရင်းရှင်တို့၏ အာဏာရှင်ဆန်သော အနိုင်ကျင့်မှုကို အများပြည်သူတို့က ဒေါသတကြီး ဝေဖန်နေကြသည်။ မင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ဤသည်မှာ အစမျှသာ ရှိသေးပြီး မတရားမှုကို တုံ့ပြန်မည့် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပိုမိုပြတ်သားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ အစပဲ ရှိသေးတယ်... ကိုယ့်လုပ်ရပ်အတွက် ကိုယ် ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု သူမက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save