Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့မှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"မင်ယွဲ့က ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးပညာရပ်နဲ့ ဘွဲ့လွန်တက်နေတဲ့ ကျောင်းသူတစ်ယောက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>"သူမမှာ ရုပ်ရည်ပဲရှိတယ်လို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ ငါဆို ရုပ်လည်းမရှိဘူး၊ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ထဲတောင် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>"မမ မင်ယွဲ့က ဘဏ္ဍာရေးမေဂျာ ဖြစ်နေတာတောင် ပန်းချီဆွဲတာ ဒီလောက်တော်နေတာကို ခင်ဗျားတို့ သတိမထားမိကြဘူးလား”</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်လွန်းတယ်ဘယ်သူကများ သူမနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောရဲသေးတာလဲ”</p> <p> </p> <p>အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများသည် ကျန်ကျွင်း၏ စကားများကြောင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ငါ့အစ်မပဲ၊ သူမကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံကြရင် ပိုကောင်းမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မိုဟန်ကျီထက်စာလျှင် လူမှုကွန်ရက်ပေါ်၌ ပိုမိုလှုပ်ရှားသူဖြစ်ရာ သူ၏ဓာတ်ပုံများကို အွန်လိုင်းတွင် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"--- ဝံပုလွေသငယ်လေးပဲ၊ ငါတော့ ချစ်မိသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>"ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်တတ်တဲ့ ဝံပုလွေလေးက သူ့အစ်မရှေ့မှာကျတော့ သိုးသူငယ်လေးလို ယဉ်ကျေးနေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>"အပေါ်ကလူရေ... စာရေးတံလေး ခဏပေးပါဦး၊ ဒီလို မောင်နှမသံယောဇဉ်မျိုးကို ငါတကယ် သဘောကျတာ”</p> <p> </p> <p>"စကားကို ဆင်ခြင်ပြောကြဦး၊ မစ္စတာမိုရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာ ခံရမှာ မကြောက်ကြဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့နေကြသူ အနည်းငယ်မှာလည်း ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစု၏ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးအဖွဲ့ ၏ ထိရောက်သော နှိမ်နင်းမှုကြောင့် ငြိမ်ကျသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမိုက ခင်ဗျားတို့ တော်တော်လေး ကြိုးစားကြတယ်လို့ ပြောတယ် ဒါကြောင့် ဒီလောက်အတွက် တစ်ယောက်ကို ဘောနပ်စ် သုံးထောင်စီ ပေးမယ်တဲ့”</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>"ဝမ်းသာလိုက်တာ”</p> <p> </p> <p>ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး ဝန်ထမ်းများအားလုံး ပြုံးပျော်သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ယွမ်သုံးထောင်ဆိုသည်မှာ နည်းသောပမာဏ မဟုတ်ပေ။ နာရီပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့သမျှသည် လက်ထဲသို့ ငွေသားများ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ ပင်ပန်းရကျိုး နပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်းလုပ်ငန်းစုက ထပ်မံကြေညာသည်မှာ </p> <p> </p> <p>- "ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ဇနီးလောင်းတို့၏ တရားဝင် လက်ထပ်မည့်သတင်း အထိမ်းအမှတ်အနေဖြင့်  ကံထူးရှင် ပရိသတ် ၁၀၀ ဦးကို Smart Home အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းစုံ အစုံလိုက်အား ကံစမ်းမဲဖောက်ပေးသွားပါမည်။"</p> <p> </p> <p>"အား... အချစ်ကို တစ်ခါမှ မယုံကြည်ခဲ့ပေမဲ့  အခုတော့ ပြန်ပြီး ယုံကြည်သွားပြီ”</p> <p> </p> <p>"ငွေကြေးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ငါကျရှုံးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပါ၊ တကယ် လိုချင်မိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>"Smart Home စနစ်တစ်ခုလုံးဆိုတာ ယွမ် သောင်းချီ တန်တာလေ ကံထူးတဲ့သူကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>--- "မစ္စတာမိုနဲ့ မစ္စမိုတို့ တစ်သက်လုံး ပျော် ရွှင်စွာ ပေါင်းသင်းနိုင်ပါစေ”</p> <p> </p> <p>--- "+၁"</p> <p> </p> <p>--- "+၁၀၀၈၆"</p> <p> </p> <p>ကျိုးရှီယန်သည် သူမ၏ဖုန်းကို မကြည့်လိုသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ ဖွင့်ကြည့်မိရာမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ဖုန်းကိုပါ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကွဲကွာအောင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးအား လူအများ၏ ကောင်းချီးသြဘာများကြားတွင် တရားဝင် လက်တွဲပြခွင့်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လျိုကျွန်းသည် သူ၏ အသုံးမကျသော သားဖြစ်သူ လုပ်ဆောင်ထားသည့် ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးမှသာ မိုဟန်ကျီထံ သွားရောက် တောင်းပန်ရန် ကြံစည်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် မိုဟန်ကျီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သက်သေအထောက်အထားများမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး တရားဝင် ထုတ်ပြန်ချက်ကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသာ အမြန်ဆုံး မသွားရောက်ခဲ့ပါက သူ၏သားဖြစ်သူ အွန်လိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ငွေပေးစေခိုင်းခဲ့သည့် အချက်အလက်များပါ ပျံ့နှံ့သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် လျိုကျွန်းသည် သူ၏မိုက်မဲသော သားကိုခေါ်၍ ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်ရန် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာလျို၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး”</p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်းလုပ်ငန်းစု၏ ဝန်ထမ်းက အထက်လူကြီးထံ ဖုန်းဆက်သွယ်မေးမြန်းပြီးနောက် - </p> <p> </p> <p>"အပေါ်ကို တက်သွားလို့ ရပါပြီ”</p> <p> </p> <p> ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထောက် လင်ကျင်းကမူ လျိုကျွန်းသည် စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးရန် လာရောက်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မိုဟန်ကျီကမူ သူတို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ရိပ်မိနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့သားကိုပါ ခေါ်လာတာလား”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက မေးမြန်းလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားထံမှ သတင်းပို့ချက် တစ်ခုရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို၊ အွန်လိုင်းပေါ်က တိုက်ခိုက်မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်တော့ ထိန်ဖေး နည်းပညာ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့သား လျူးယွဲ့ ဖြစ်နေပါတယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့နှင့် ယွမ်ပေါ့တို့သည်လည်း လျူးယွဲ့နှင့် လျိုကျွန်းတို့အကြောင်းကို အသေအချာ စုံစမ်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစုတစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် မိုဟန်ကျီနှင့် အရင်တိုင်ပင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ယခုအချိန်ထိ သူတို့၏အမည်များမှာ အွန်လိုင်းပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ကို ဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဘာများပြောမည်ကို မိုဟန်ကျီ သိလိုလှသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို၊ ကျွန်တော့်သားကို ခေါ်ပြီး တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>လျိုကျွန်းသည် စီးပွားရေးလောကတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူ၏သားကြောင့် မျက်နှာပျက်နေရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လျက် သူတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအေးစက်ပြီး အမူအရာကင်းမဲ့သော အကြည့်များအောက်တွင် လျိုကျွန်းတို့ သားအဖမှာ  ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော်တို့ သိပြီးသားပါ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းချင်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်လှသည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့အပေါ် ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကို သူ တွေးမိတိုင်း ဒေါသထွက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ခုချက်ချင်း တောင်းပန်စမ်း”</p> <p> </p> <p>လျိုကျွန်းက သူ၏သားကို ကန်လိုက်ရာ လျူးယွဲ့မှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားတော့သည်။ သူသည် မိုက်မဲသော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဒေါသကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် တောင်းပန် ရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်အမှားတွေပါ"</p> <p> </p> <p>လျိုကျွန်းသည် လျော်ကြေးပေးရန် အသင့် ပြင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို၊ ထိန်ဖေး နည်းပညာအနေနဲ့ အဲဒီ ဉာဏ်ရည်တု စီမံကိန်းကနေ နုတ်ထွက်ပေးမှာဖြစ်သလို စွမ်းအင်သစ် စီမံကိန်းမှာလည်း အကျိုးအမြတ် နှစ်ရာခိုင်နှုန်းကို စွန့်လွှတ်ပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>သူ နှမြောသော်လည်း ဤလူငယ်အား စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးရမည်ကို သူ နားလည်သည်။ မိုဟန်ကျီသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း စီးပွားရေးလောကတွင် ဝါရင့်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပါးနပ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို စော်ကားတာဆိုရင် ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ကျွန်တော့်ချစ်သူကို နာကျင်အောင် မလုပ်သင့်ခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ အမှားပါနောက်တစ်ချိန်မှာ မင်ယွဲ့နဲ့ လူချင်းတွေ့ပြီး တောင်းပန်ခွင့်ပြုပါဦး”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့၏သဘောထားကို မေးမြန်းကြည့်ရာ သူမက တွေ့ဆုံလိုခြင်းမရှိဘဲ မိုဟန်ကျီအား သဘောရှိ ဆုံးဖြတ်ရန်သာ ပြောခဲ့သည်။ </p> <p>နှစ်ဖက်သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် လျိုကျွန်းတို့ သားအဖ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့သားကတော့ တကယ့်ကို အဖေလုပ်စာ ဖြုန်းမယ့်သူပဲ”</p> <p> </p> <p>လက်ထောက် လင်ကျင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ကျိုးရှီယန်သည် ကျောင်းသို့သွားရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း ပါမောက္ခက ခေါ်ယူသဖြင့် သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> သူမသည် ကျောင်းသားများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပါမောက္ခရုံးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်၏ တရားဝင် ဝဘ်ဆိုက်ပေါ်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်များမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝမ်ကျန်းထံသို့ ဖုန်းဆက်သော်လည်း မရတော့သလို ဝီချက် တွင်လည်း သူမအား ပိတ်ပင်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။ သူမသည် လုံးဝ အထီးကျန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းနှင့် ရှိနေစဉ်က သူမသည် ဝတ်ကောင်းစားလှ၊ စားကောင်းသောက်ဖွယ်များဖြင့် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီး စုဆောင်းထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခင်ရှိသမျှ စုဆောင်းငွေများကိုလည်း မင်ယွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်သာ အကုန်အကျ ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးရှီယန်ဟူသော အမည်သည် ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုဝမ်၊ ခင်ဗျား အရင်က တွဲခဲ့တဲ့ မိန်းကလေး ဘာဖြစ်သွားလဲ”</p> <p> </p> <p>ကလပ်တစ်ခုအတွင်း မီးရောင်စုံများကြားတွင် ဝမ်ကျန်းသည် ပျော်ပါးနေရင်း -</p> <p> </p> <p> "သူမရဲ့ ရုပ်ရည်က သာမန်ပါပဲ ငါ့ကို ပျော်ရွှင်အောင် ထားနိုင်လို့ ငါက ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာ၊ အခုတော့ ငါ စိတ်မပါတော့ဘူးလေ အမှိုက်လိုပဲ လွှင့်ပစ်လိုက်တာပေါ့”</p> <p> </p> <p> ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျိုးရှီယန်မှာ မိုဟန်ကျီ၏ ချစ်သူနှင့် ရင်းနှီးသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သောကြောင့်သာ အသုံးချရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမ၏ အသုံးမကျမှုကြောင့် စိတ်ကုန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား၊ ကိုဝမ်ရေ... သူမ ကျောင်းက အထုတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ခင်ဗျားဆီ ဆက်သွယ်သေးလား”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းနှင့် ပေါင်းသင်းနေသူများမှာလည်း စိတ်ဓာတ်ကောင်းသူများ မဟုတ်ကြပေ။ </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ကျိုးရှီယန်ကဲ့သို့သော သူများ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို ကြည့်၍ ပျော်မွေ့နေကြသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အဆက်အသွယ် မလုပ်တာ ကြာပြီလွှင့်ပစ်လိုက်တဲ့ အမှိုက်ကို ဘယ်သူက ပြန် ကောက်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>အပျော်အပါးမက်သူ ဝမ်ကျန်းသည် သူ၏စကားအတိုင်းပင် ကျိုးရှီယန်အပေါ် ထားရှိခဲ့သည့် ပတ်သက်မှုများကို အစအနပင် မကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤလောကတွင် အချို့သော မိန်းကလေးများသည် ချမ်းသာသူများနောက်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လိုက်ပါသွားတတ်ကြသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ အသုံးချခံရုံသာ ရှိတတ်ကြသည်မှာ သင်ခန်းစာယူဖွယ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save