Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"သစ်ခွပန်းလေးရဲ့ ဘေးနားမှာ ကျွန်မရဲ့အမည် 'ကျန်းလန်' ဆိုတာကို နှစ်ဖက်လှပန်းထိုးစနစ်နဲ့ ထိုးထားတာပါ”</p> <p> </p> <p>အဘွားကျန်းသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် မင်ယွဲ့ကို မယုံကြည်သည်မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင် နှစ်ဖက်လှပန်းထိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သူ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ </p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် မင်ယွဲ့ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးအဖို့ ဤပညာရပ်မှာ ခက်ခဲလွန်းမည်ကို သူမ စိုးရိမ် မိသည်။</p> <p> </p> <p>"နှစ်ဖက်လှပန်းထိုးဖို့က သိပ်ခက်ခဲနေရင် တစ်ဖက်တည်းပဲ ထိုးပေးလည်း ရပါတယ် ကွယ်”</p> <p> </p> <p>သူမက အလျှော့ပေးကာ ဆိုသော်လည်း မင်ယွဲ့က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် - "နှစ်ဖက်လှပန်းထိုးဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး အဘွား" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ပန်းထိုးခြင်း၏ အနှစ်သာရကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရန် အဘွားကျန်းနှင့် သူမ၏သူငယ်ချင်းကြားမှ သံယောဇဉ်များကို အာရုံစိုက်နားထောင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ပါဝင်သော အနုပညာလက်ရာတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန်မှာ ပညာရပ်ထက် ခံစားချက်က ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်း သူမ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မိုဟန်ကျီသည် ပြန်မသွားသေးဘဲ မင်ယွဲ့အား ကူညီပေးသည်။ သူသည် လေးလံသော ပန်းထိုးစင်ကို ဧည့်ခန်းရှိ ပြတင်းပေါက်ကြီးများအနားသို့ ရွှေ့ပေးလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>နေရောင်ခြည်သည် ဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် အခန်းထဲသို့ စီးဝင်လာကာ မင်ယွဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြန်းပက်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် အာရုံစိုက်ကာ ပန်းထိုးနေစဉ် သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များက မျက်နှာပေါ်သို့ ခဏခဏ ဝဲကျလာသည်။</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီသည် သူမ၏နောက်မှနေ၍ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပတ်ထားသော အနက်ရောင် သားရေကွင်းလေးဖြင့် သူမ၏ဆံပင်များကို သေသပ်စွာ စုစည်းချည်နှောင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသားရေကွင်းလေးမှာ ယခင်က မင်ယွဲ့ ခေါင်းလျှော်စဉ်က သူ သိမ်းထားခဲ့သော အမှတ်တရပစ္စည်းလေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နာရီပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ညောင်းညာနေသော လည်ပင်းကို လှည့်လိုက်ရာ မိုဟန်ကျီက ချက်ချင်းပင် အနားသို့ရောက်လာပြီး ပုခုံးကို နှိပ်နယ်ပေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ကတော့ တကယ့်ကို လိမ်မာတဲ့ ခင်ပွန်းလောင်းလေးပဲ”</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... ကိုယ့်ကို ဘယ်တော့ ရာထူးတိုးပေးမှာလဲ”</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ရှင့်ရဲ့ ကြိုးစားမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် သူမ၏လက်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပုလင်းနုရောင် သစ်ခွပန်းလေးများသည် စိမ်းလန်းသော သစ်ရွက်ရှည်များကြားတွင် တင့်တယ်စွာ ပွင့်လန်းနေပြီး၊ တစ်ဖက်တွင်မူ ပြာလွင်သော ပန်းပွင့်လေးများက 'ကျန်းလန်' ဟူသော စာလုံးနှင့်အတူ လှပစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ဖက်လှပန်းထိုးပညာရပ်၏ ဆန်းကြယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိမ်မှာပဲ စားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အပြင်ထွက်စားမလား”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိမ်မှာပဲ စားကြတာပေါ့၊ ကိုယ်ပဲ ချက်ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် အပြင်ထွက်၍ ပစ္စည်းဝယ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ စူပါမားကတ်အတွင်း လူအုပ်ကြား၌ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဈေးဝယ်လှည်းကို တွန်းကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မင်ယွဲ့၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ ထူးခြားလှပသော ရုပ်ရည်ကြောင့် အနားရှိ လူများမှာ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မိုဟန်ကျီသည် အင်္ကျီလက်ကို နားထိလိပ်တင်ကာ ဟင်းချက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခရမ်းချဉ်သီးများကို ဆေးကြောနေသည့် သူ၏ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော လက်မောင်းသားများနှင့် အာရုံစိုက်နေသော ပုံစံမှာ မင်ယွဲ့အတွက်တော့ ကြည့်မဝနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခရမ်းချဉ်သီးဟင်းချို၊ ဝက်နံရိုးချိုချဉ်၊ ကိုလာကြက်တောင်ပံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြော်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ထိုလှပသော အခိုက်အတန့်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ WeChat Momentsပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>> "နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု... ရှင် ချက်ကျွေးတဲ့ ထမင်းတစ်နပ်”</p> <p> </p> <p>> ဤပို့စ်အောက်တွင် မင်မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ မှတ်ချက်များ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းကျွန်းသည် ကလပ်တစ်ခုတွင် သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ပျော်ပါးနေစဉ် မင်ယွဲ့၏ ပို့စ်ကို မြင် လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ ထအော် တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ အကိုမိုလား ခါးစည်းဝတ်ပြီး ဟင်းချက်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>သူသည် ဓာတ်ပုံကို Screenshot ရိုက်ကာ သူငယ်ချင်းများ အုပ်စုချက် (Group Chat) ထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>> "ရှင်တို့ ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p> </p> <p>> မုန်ရှု့နှင့် ကျန်းရှုယွီတို့က ကျန်းကျွန်းကို ပြန်လည် နောက်ပြောင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>> "မင်းကတော့ လူပျိုကြီးမို့ နားမလည်ပါဘူးကွာ၊ ဒါက ဇနီးမယားအပေါ် ထားတဲ့ ချစ်သူတွေရဲ့ အရသာလေ”</p> <p> </p> <p>> မုန်ရှု့က သူလည်း ရည်းစားရနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံကြေညာလိုက်သောအခါ ကျန်းကျွန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် - </p> <p> </p> <p>"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ဝိုင်းနှိပ်စက်နေကြတာပဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု အော်ဟစ်ကာ ကလပ်ထဲမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save