Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်ဆောင်မွန်တစ်ခု၏ အဆုံးသတ်ပုံဖော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့က ဒီလိုပဲ စီးပွားရေးလုပ်တာလား ခင်းကျင်းပြသထားပြီးတော့ ဘာလို့ မရောင်းတာလဲ”</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချင်း၏ ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်သံက ဆိုင်အတွင်း ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝယ်သူနဲ့ ရောင်းသူကြားမှာ လွတ်လပ်စွာ သဘောတူညီခွင့်ရှိပါတယ်ရှင့် ဒီပစ္စည်းကိုတော့ ကျွန်မတို့ မရောင်းပါဘူး တခြားနေရာမှာပဲ ရှာကြည့်ပါဦး”</p> <p> </p> <p> ဆိုင်မန်နေဂျာသည်ပင်လျှင် သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ခံနေရသဖြင့် လေသံက အနည်းငယ် တင်းမာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာရယ်တာလဲ ငါက ဝယ်နိုင်စွမ်းမရှိလို့ မဟုတ်ဘူး၊ သူက မရောင်းတာ ထားလိုက်ပါတော့... နင်လို ဆင်းရဲသားနဲ့ စကားများနေတာက ငါ့အချိန်ပုပ်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဝမ်ချင်း၏ မိုက်မဲမှုကို အသာတကြည်ပင် ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ဝမ်ချင်းက ငွေကြေးချမ်းသာမှုကို ကြွားဝါနေသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ဤ 'ဧကရာဇ်စိမ်း' ကျောက်စိမ်းမှာ သန်းပေါင်းရာချီ တန်ဖိုးရှိရာ သူမ၏ ဘတ်ဂျက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေမှန်း မင်ယွဲ့ သိရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ 'ဧကရာဇ်စိမ်း' က အနည်းဆုံး သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီ တန်တာပါ ဆိုင်မန်နေဂျာက ရောင်းမယ်ဆိုရင်တောင် ရှင် ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ တည်ငြိမ်သော စကားတစ်ခွန်းက ဝမ်ချင်း၏ မာနကို ဓားဖြင့် မွှန်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဆိုင်အတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းကုန်ကြမ်း အမြောက်အမြားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ - </p> <p> </p> <p>"မန်နေဂျာ... အဲဒီ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း၊ အနီရောင်နဲ့ နွေဦးအဆင်း ကျောက်စိမ်းတွေကို ကျွန်မ ယူမယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ ၂၆ ဒသမ ၃၂ သန်း ကျသင့်သော်လည်း သူမသည် မျက်တောင်တစ် ချက်မခတ်ဘဲ ကတ်ဖြင့် ငွေပေးချေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချင်းအား သူမ၏ စစ်မှန်သော ငွေကြေးအင်အားဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် စနစ် ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ကာ ထွင်းထုခြင်း အနုပညာကို စတင်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အပြစ်အနာအဆာရှိသော ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးကို အသုံးပြုကာ လေ့ကျင့်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ နီရဲကာ နာကျင်လာသော်လည်း ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော သူမအဖို့ ဤသည်မှာ အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ယွမ်ပေါ့အတွက် ကျောက်စိမ်းပန်ဒါရုပ်လေးကို ဦးစွာ ထွင်းထုပေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျွမ်းကျင်မှု ပိုမိုမြင့်မားလာသောအခါ မိုဟန်ကျီအတွက် လက်ဆောင်များကို စတင်ပုံဖော်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းကို အသုံးပြု၍ သူမသည် လက်ကြယ်သီး တစ်စုံကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် 'မို' (Mo) ဟူသော စာလုံးကို ရှေးဟောင်းလက်ရေးလှစနစ်ဖြင့် ထွင်းထုထားပြီး၊ ကျန်တစ်ဖက်တွင်မူ လဆန်းပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ယွမ်ပေါ့ကို ကိုယ်စားပြုသော ပန်ဒါရုပ်လေးကို ထည့်သွင်းထားသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့မိသားစု သုံးဦး၏ သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူမသည် အဆင့်မြင့် စိန်များနှင့် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ 'နေဝင်ချိန်ဓား'ပုံသဏ္ဌာန် ရင်ထိုး တစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ခရမ်းရောင်စိန်များက ဓားရိုးတွင် တလက်လက်တောက်ပနေပြီး အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်း၏ ခန့်ညားမှုက လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ပေါ်လွင်စေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မွေးနေ့မတိုင်မီ တစ်ရက်တွင် သူသည် ကုမ္ပဏီ၌ အလုပ်များနေစဉ် စိုးရိမ်စိတ် အချို့ ဝင်ရောက်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>"လက်ထောက်လင်း... ယွဲ့ယွဲ့က ဒီရက်ပိုင်း ကိုယ့်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်သလိုပဲ</p> <p>ကိုယ်က သိပ်ပျင်းစရာကောင်းနေလို့လား”</p> <p> </p> <p>သူ၏ မေးခွန်းကြောင့် လက်ထောက်လင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ </p> <p> </p> <p>သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးနီးပါးကို မင်ယွဲ့အား ပေးအပ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ချစ်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရသဖြင့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပူပန်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေး... ရင်ခုန်စရာ အစီအစဉ်လေးတွေ လုပ်ကြည့်သင့်တယ် ထင်တယ်ခင်ဗျာ ဥပမာ- ပန်းစည်းလေးတွေ ပို့ပေးတာမျိုးပေါ့”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် တွေးတောနေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>စီးပွားရေးလောကတွင် ပြတ်သားပြီး အေးစက်လှသော ကျောက်သားနှလုံးသားပိုင်ရှင်ဟု ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သော်လည်း မင်ယွဲ့ရှေ့တွင်မူ သူသည် အချစ်ကို ငတ်မွတ်နေသော သာမန် လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save