ကျန်ဟင်သည် ဝန်ထမ်းသစ်များနှင့် စနောက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွေအပြီးမှာ ကုမ္ပဏီက ခင်ဗျားတို့ကို ဘာကြောင့် ငှားရမ်းခဲ့တာလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်
ခင်ဗျားတို့ဟာ တခြားဌာနတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ သီးခြားရပ်တည်မယ့် ဌာနသစ်တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်သလို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲသွားမယ့်သူတွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်"
အမှန်စင်စစ် မင်ယွဲ့က တိုက်ရိုက်စီမံမည်ဟု သူပြောလိုသော်လည်း သူမသည် တစ်ချိန်တွင် အလုပ်အားလုံးကို ပစ်ထားတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ရှိသဖြင့် စကားကို အပြတ်မပြောဘဲ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ အများကြီး စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ဟာ ဟိုဘက်မှာ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ကြီးကြပ်မှုကို တာဝန်ယူရမှာပါ ဝန်ထမ်းတွေကိုတော့ အလှည့်ကျ တာဝန်ချထားပေးမှာ ဖြစ်သလို အင်တာဗျူးတုန်းက ကတိပေးခဲ့တဲ့ ခံစားခွင့်တွေကိုလည်း တိတိကျကျ ဖော်ဆောင်ပေးမှာမို့ စိတ်ချလက်ချ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါတယ်"
ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ၏ အကျိုးခံစားခွင့်များမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း ကျော်ကြားပြီးဖြစ်သော်လည်း မင်ယွဲ့၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အာမခံချက်ပေးမှုက ဝန်ထမ်းသစ်များကို ပိုမိုယုံကြည်မှု တိုးပွားစေခဲ့သည်။
မင်ယွဲ့အနေဖြင့် စကားအများကြီး ပြောရန်မလိုပေ၊ သူမ၏ ဇာတိမြေဖြစ်သော လီအောက်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာမည့် ဤလူများအား သူမကို မှတ်မိနေစေရန်အတွက်သာ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် ရွှီခယ်ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ မင်ယွဲ့ ပရဟိတ ဖောင်ဒေးရှင်းသည် ယခုအခါ လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အလှူငွေများလည်း အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်။
သူတို့သည် အလှူငွေ တစ်ပြားတစ်ချပ်မကျန် ထိရောက်စွာ အသုံးချရန်နှင့် ငွေစာရင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားရန်ဟူသော မူလရည်မှန်းချက်ကို ခိုင် ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။
ရွှီခယ်သည် ယခုအခါ ဖောင်ဒေးရှင်းကိုသာမက မင်ယွဲ့၏ ဥပဒေရေးရာအဖွဲ့ကိုပါ ဦးဆောင်နေသည့် အဓိကပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စင်စစ် ရွှီခယ်သည် အစပိုင်းတွင် ဤတာဝန်ကို ယူရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အတိတ်က လှည့်စားခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် လောကတွင် ကောက်ကျစ်မှုမရှိဘဲ စီးပွားရေးလုပ်၍ မရနိုင်ဟု ယူဆထားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်ယွဲ့က သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးခဲ့သည်။
“ဥပဒေနယ်ပယ်မှာ ရှေ့ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် စိတ်ကူးယဉ်မျှော်စင်ထဲမှာတင် ပိတ်လှောင်မနေသင့်ဘူး မင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရှိတယ်၊ မင်းဟာ အမှောင်ထုကို ဖြို ခွင်းနိုင်တဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်စင်း ဖြစ်ရမယ်”
ထိုစကားများက ရွှီခယ်၏ ရင်ကို ထိမှန်သွားစေခဲ့သည်။
ဥပဒေပညာကို စတင်သင်ယူစဉ်က သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တရားရင်ဆိုင်ရန် ငွေကြေးမတတ်နိုင်သူများကို ကူညီရန် ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝ၏ ခါးသီးမှုက သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ မင်ယွဲ့၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူ၏ ဥပဒေရေးရာအဖွဲ့သည် လူအင်အား ခြောက် ဆယ်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီအတွက် အကျိုးအမြတ်ရှာပေးရုံသာမက အပြင်လောကရှိ ကလေးသူငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် အခမဲ့ ဥပဒေအကူအညီများ ပေးနေခြင်းကြောင့် သူတို့အဖွဲ့မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။
"လီအောက်ရွာမှာ အခြေစိုက်မယ့် အဖွဲ့နဲ့အတူ လိုက်ပါဖို့ ရှေ့နေနှစ်ယောက် စီစဉ်ပေးပါ ဒါက စေတနာ့ဝန်ထမ်း ပုံစံမျိုးပဲဖြစ်ရမယ်၊ ဘယ်သူသွားချင်လဲဆိုတာ မေးကြည့်လိုက်ဦး"
ဟု မင်ယွဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ရွှီခယ်က ကိုယ်တိုင်သွားလိုကြောင်း ပြောသော်လည်း မင်ယွဲ့က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီတွင် သူရှိနေရန် ပို၍ အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သော လူငယ်လေးသည် ယခုအခါ အစွမ်းအစရှိသော၊ အမှောင်ထုကို ဖြိုခွင်းကာ နေရောင်ခြည် လင်းလက်စေချင်သော ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မင်ယွဲ့သည် ကျန်ဟင်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့ကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးလိုက်သည်။
စကားဝိုင်းတွင် ဝမ်ကျန်းက သူမ၏ ရှေ့ဆက်မည့် ပညာရေးအစီအစဉ်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့အတွက်မူ ယခုအချိန်တွင် ဘွဲ့လက်မှတ်ထက် အသိပညာက ပို၍ အရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ဗဟုသုတမှာ ဒေါက်တာဘွဲ့ရတစ်ဦးထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ရာ ကျောင်းဆက်တက်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ငါ ကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘူး"
"ကောင်းတာပေါ့ ဒါဆို ငါတို့ သုံးယောက် ကုမ္ပဏီကို စတော့ရှယ်ယာဈေးကွက်ထဲ ရောက်အောင် အတူတူ ကြိုးစားကြတာပေါ့"
ဟု ဝမ်ကျန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
လီအောက်ရွာတွင် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ဖက်စိုက်ခင်းများ၊ ဝါးတောများနှင့် ပန်းခြံများ စုံလင်စွာဖြင့် ကျေးလက်အလှကို ဖော် ဆောင်နေသည်။
မင်ယွဲ့သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးကို ငှားရမ်းထားသော်လည်း ရွာသူရွာသားများ တောင်ပေါ်တက်၍ လိုအပ်သည့် သစ်ခုတ်ခြင်း၊ ပန်းရှာခြင်းတို့ကို လုံးဝတားမြစ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ အားလုံး အကျိုးရှိစေမည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ရွာသူကြီးမှာလည်း မင်ယွဲ့၏ စေတနာကြောင့် အလွန်ဝမ်းသာနေကာ ရွာကော်မတီရုံးသစ် ဆောက်လုပ်ရန် မြေနေရာကိုပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရွေးချယ်နေတော့သည်။
တစ်ရွာလုံးတွင်လည်း မင်ယွဲ့၏ အောင်မြင်မှုနှင့် စေတနာကို ချီးကျူးသံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
မင်ယွဲ့သည် ယန်ကျင်းတွင်ရှိနေစဉ်အတွင်း အဝတ်အထည် ဒီဇိုင်းပညာရပ်ကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။
သူမသည် စနစ်တကျ သင်ယူလေ့လာပြီးနောက် ၄၀,၀၀၀ ကျော်သော ကျော်ကြားမှုရမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ဒီဇိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးဝတ်စုံ ဒီဇိုင်းပေါင်းများစွာကို စိတ်ကူးယဉ် ဖန်တီးခဲ့သည်။
ထိုစဉ် စနစ်မှ အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
【ဒင်— အိမ်ရှင်၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်း ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပြီဖြစ်၍ ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိပါမည်】
【ဒင်— ဆုလာဘ်အဖြစ် 'ဟယ်ဝမ် အထည်အလိပ်'၏ ရှယ်ယာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပေးအပ်လိုက်ပါသည်】
ဤသည်မှာ မင်ယွဲ့အတွက် အလွန် အချိန်ကိုက်လှသော ဆုလာဘ်ပင်။
သူမသည် ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အထည် အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို စတင်ရန် စဉ်းစားနေချိန်တွင် အခြေခံအဆောက်အအုံ ရှိပြီးသား ကုမ္ပဏီတစ် ခု၏ ရှယ်ယာကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကုမ္ပဏီမှာ ခယ်ဝမ်၏ မိသားစုပိုင်ဖြစ်သည်ကိုလည်း သူမ သိရှိလိုက်ရသည်။
သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မုနီယန်နှင့်အတူ ကြော်ငြာဗီဒီယို ရိုက်ကူးရန် ရက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျိုးရှီယန်ကလည်း သူမ၏ လက်ထောက်အဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
မုနီယန်သည် သူမ၏ "ပွင့်လန်းလာသော ပန်းမန်များ" ဖက်ရှင်ပြပွဲအတွက် မင်ယွဲ့ကို လီပန်း စီးရီး၏ အဓိကကိုယ်စားပြုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
မင်ယွဲ့သည် စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် ငြင်းဆန်ထားသော်လည်း ထိုဝတ်စုံနှင့် အလိုက်ဖက်ဆုံးသူမှာ မင်ယွဲ့သာဖြစ်ကြောင်း မုနီယန်က အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေတော့သည်။
***