Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်မ သဘောမတူဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တစ်ဖက်က လူကိုယ်တိုင် ဆင်းလာပြီး အလေးထားမှုကို ပြသသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်ကမူ လက်ပါးစေကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်ဦးက ရိုသေယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ကြိုဆိုနေသော်လည်း ကျန်တစ်ဦးကမူ မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် လမ်းပိတ်ဆို့ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သွားကြစို့"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ခယ်ကျင့်၏နောက်မှ ကုမ္ပဏီအတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုစဉ် ဝတ်စုံနက်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ရုတ်တရက် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူရရှိထားသော အမိန့်မှာ စကားဖြင့် ပြော၍မရပါက ဤမိန်းကလေးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံသုံး၍ တားဆီးထားရန်နှင့် ရှယ်ယာရှင်များ အစည်းအဝေးသို့ မတက်ရောက်နိုင်ရန် နှောင့်ယှက်ဖို့ပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ကျင့်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ မင်ယွဲ့၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဤသူသည် ကုမ္ပဏီတံခါးဝတွင်ပင် ဤမျှ ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... အချိန်စေ့ပြီ ရှယ်ယာရှင်များ အစည်းအဝေး စတင်လို့ ရပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ရှန်းက အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် ခပ်ပြုံးပြုံး ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ဟိုင်မှာမူ မင်ယွဲ့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်မလာသေးသည်ကို မသိသဖြင့် ရင်လေးနေရသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်ဆွဲ၍ မရတော့သဖြင့် အစည်းအဝေးကို စတင်လိုက်ရတော့သည်။ သူ စကားပင် မစရသေးမီမှာပင် ခယ်ဇွန်ရှန်းက ရုတ်တရက် တိုက်စစ်ဆင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကနေ ဖယ်ရှားဖို့ တောင်းဆိုပါတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ကုမ္ပဏီရဲ့ ဝင်ငွေတိုးတက်မှုနှုန်းက သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဟယ်ဝမ်မှာ အရည်အချင်း အရှိဆုံးသူကပဲ ဒီရာထူးကို ယူသင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားရသည်။ </p> <p> </p> <p>အဝတ်အထည် ဈေးကွက်အတွင်း ပြိုင်ဘက်များပြားလာသဖြင့် အကျိုးအမြတ် ကျဆင်းသွားခြင်းမှာ သူ့ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်း၏ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ခယ်ဇွန်ရှန်းကမူ ဤအချက်ကို အသုံးချကာ သူ့ကို ရာထူးမှ ဆွဲချရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း အားလုံးရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ကြတာပေါ့" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ဟိုင်က ခါးသီးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ခယ်ဇွန်ရှန်း... ဟယ်ဝမ်ဆိုတာ ဇွန်ဟိုင် သွေးချွေးနဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့တာ အခု မင်းက အာဏာလုချင်တာလား မင်းမှာ အသိတရား မရှိဘူးလား" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ဟိုင်၏ မိတ်ဆွေ ရှယ်ယာရှင်ကြီးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟယ်ဝမ်က ကျွန်တော့်အဖေ တည်ထောင်ခဲ့တာပါ ခယ်ဇွန်ဟိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာဆိုတာ ရယ်စရာကြီးဗျာ" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ရှန်းက မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူတို့ဖခင်မှာ စက်ရုံလေးတစ်ခုကိုသာ တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ခယ်ဇွန်ဟိုင်၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ အောင်မြင်သော ကုမ္ပဏီကြီး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ခယ်ဇွန်ရှန်းကမူ ထိုကျေးဇူးကို မသိတတ်ဘဲ လူငယ်များကို နေရာပေးသင့်ကြောင်းနှင့် ကုမ္ပဏီကို မိန်းကလေးတစ်ဦး (ခယ်ကျင့်) ၏ လက်ထဲသို့ မအပ်သင့်ကြောင်း အကြောင်းပြကာ ရှယ်ယာရှင်များကို စည်းရုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုပဲ မဲခွဲကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ရှန်းသည် အချိန်ဆွဲခွင့်မပေးဘဲ အနိုင်ပိုင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်ရှယ်ယာရှင် ရောက်မလာမီ အပြတ်ဖြတ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခဏလေး! ကျွန်မ သဘောမတူဘူး"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် တံခါးကို ဝုန်းခနဲ တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ခယ်ဇွန်ရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး </p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ—"</p> <p> </p> <p> ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အို... ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ကျွန်မကတော့ သိက္ခာရှိရှိပဲ လမ်းလျှောက်ဝင်လာတာပါ အပြင်မှာ လမ်းပိတ်နေတဲ့လူတွေကို ပြောတာလားတောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မက လက်နည်းနည်း မြန်တတ်တော့ သူတို့ မတားနိုင်လိုက်ဘူးထင်တယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ခပ်ပြုံးပြုံး ဆိုကာ ခယ်ဇွန်ရှန်း၏ ထိုင်ခုံတွင်ပင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ သဘောမတူဘူးလို့ ပြောတာလဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ရှန်းဘက်တော်သားများက မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ကျင့်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အနားသို့ တိုးကပ်ကာ အပြင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်ရာ ခယ်ဇွန်ဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်ကြီးပဲ၊ သူ တက်ရောက်ခွင့်ရှိတာပေါ့" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ဟိုင်က အားတက်သရော ဆိုလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ အေးစက်သော အကြည့်တို့က ရှယ်ယာရှင်များအားလုံးကို တစ်ချက်မျှ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် လေးလံသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မမှာ ဗီတိုအာဏာ ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ရှန်းမှာ အခြေအနေမဟန်တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် မင်ယွဲ့ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည်။ </p> <p> </p> <p>“မစ္စမင်... ခယ်ဇွန်ဟိုင် ပေးနိုင်တဲ့ အကျိုးအမြတ်ထက် နှစ်ဆကို ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ခပ်အေးအေးပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန် လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ရှင့်မှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အစည်းအဝေးခန်းမ တံခါးပွင့်လာပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဝင်လာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က </p> <p> </p> <p>“အရာရှိကြီး... ဒီသားအဖနှစ်ယောက်က ကျွန်မ အစည်းအဝေး မတက်နိုင်အောင် လူလွှတ်ပြီး ဟန့်တားခဲ့ပါတယ် ကျွန်မကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတယ်လို့ သံသယရှိပါတယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု တိုင်ချက်ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး ငါ မလုပ်ဘူး မင်းကို အစည်းအဝေး မတက်အောင်ပဲ တားခိုင်းတာပါ" </p> <p> </p> <p>ဟု ခယ်ဇွန်ရှန်းမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံမိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဇွန်ရှန်းနှင့် ခယ်ဟယ် သားအဖမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်ကမူ သူ့ဖခင်ကို အဖော်မလုပ်ဘဲ အပြစ်အားလုံးကို ဖခင်အပေါ်တွင်သာ ပုံချရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အေးစက်သော အမူအရာကို မင်ယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ကောက်ကျစ်သောသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ခယ်ဇွန်ဟိုင်မှာ ကုမ္ပဏီကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ မင်ယွဲ့၏ ပြတ်သားမှုနှင့် ရဲဝံ့မှုတို့က ဟယ်ဝမ်ကုမ္ပဏီ၏ ကံကြမ္မာကို တစ်ဆစ်ချိုး ပြောင်းလဲပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save