Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစ်ကို... ဒါ ကျွန်မရဲ့ ချစ်သူပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရလဒ်ကောင်းများကို မြင်တွေ့ရတော့မည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏မျက်နှာထက်၌ ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... ရှောင်တီးရယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ကို ဖက်တွယ်ကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ခယ်ဟယ်သည် စကားထက် အလုပ်ဖြင့် သက်သေပြတတ်သူဖြစ်ပြီး သူမအပေါ် အလွန်ကောင်းသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ </p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီကလည်း သူသည် သူမကို သိသိသာသာ အပူတပြင်း လိုက်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ သူက ဤမျှ ကြိုးစားအားထုတ်နေမှတော့ သူမဘက်ကလည်း စတင်ပြီး တုံ့ပြန်သင့်ပြီဟု သူမ ယူဆမိသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့နှစ်ဦး၏ အတွေးကိုယ်စီသည် လားရာမတူသော်လည်း အခြေအနေများမှာမူ ခယ်ဟယ် တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း တိတိကျကျ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် လူတန်းရှည်ကြီးထဲတွင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းပြီး ကျန်တီးအတွက် နို့လက်ဖက်ရည် ဝယ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမှတ်မထင်သလိုပင် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းအစ်ကို အခုတလော ဘာတွေလုပ်နေလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်တီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်က သူမကို တကယ်ချစ်မြတ်နိုးပြီး သူမ၏ မိသားစုအကြောင်းကို သိချင်နေသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ရှက်သွေး ဖြာလျက်ဖြင့်—</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုက အိမ်ကို ခဲခဲယဉ်ယဉ်မှ ပြန်လာတတ်တာရှင်၊ အခုတလော သူ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း တကယ်မသိဘူး" </p> <p> </p> <p>ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်ကျွင်းသည် ဘားတစ်ခု၌ အရက်သောက်နေရင်း ရုတ်တရက် နှာချေလိုက် မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွင်းကော... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဆက်ကစားလေဗျာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ပဲ ဆက်ကစားကြတော့၊ ငါ ဒီနေ့တော့ အိမ်ပြန်မှဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် အဖေက ဖုန်းဆက်ပြီး ထပ်ဆူနေဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူ အိမ်သို့ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာဖြင့် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည့် ကျန်တီးနှင့် တိုးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုကားမှာ သူတို့အိမ်က ကားမဟုတ်ပေ။ ကျန်ကျွင်းသည် ခြေလှမ်းရပ်တန့်ကာ ထိုကားမောင်းလာသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိလိုစိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်တီးအပေါ် သူ အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်လှသည်တော့ မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် သူ၏ မိထွေးပါလာသော ညီမဖြစ်ပြီး သူတို့ကြားတွင် ဟန်ပြဆက်ဆံရေးသာ ရှိသည်။ ကျန်ကျွင်းသည် ဒေါသကြီးသူဖြစ်သဖြင့် ဤအိမ်သို့ ခဲခဲယဉ်ယဉ်မှ လာတတ်ပြီး အများအားဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်းသာ ခွဲနေလေ့ရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မစ္စတာကျန်မှာ စိတ်နှလုံး မာကျောသူမဟုတ်ပေ။ မစ္စတာကျန်၏ ဇနီးဟောင်း (ကျန်ကျွင်းမိခင်) မကွယ်လွန်မီက သူမ စိတ်အေးလက်အေး ရှိစေရန်အတွက် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ကျန်ကျွင်းအား ပေးအပ်မည်ဟု ပူးတွဲသေတမ်းစာ ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်ကျွင်း၏ မိခင်အမည်ပေါက် ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ကျန်ကျွင်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မစ္စတာကျန်က ကျန်မိသားစုကို ဦးစီးနေသော်လည်း ကျန်ကျွင်းမှာမူ မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုစိုက်ရန်မလိုဘဲ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကားထဲမှ လူမှာ အတော်ကြာသည်အထိ ထွက်မလာသဖြင့် ကျန်ကျွင်း စိတ်မရှည်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ်တွင် ခယ်ဟယ်သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပါ။ ကျန်မိသားစုထံ တရားဝင် လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် အထင်အမြင်သေးမည့် အပြုအမူမျိုး မလုပ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမကို လာပို့ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို..."</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် ကျန်ကျွင်း၏ ကျောပြင်ကို မြင် လိုက်သဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အစ်ကိုရှိသူများကို အားကျခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမမိခင် နောက်အိမ်ထောင်ပြုချိန်တွင် ထိုဆန္ဒ ပြည့်ဝပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ကျန်ကျွင်းကမူ သူမကို အမြဲတစေ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်တီး ကျန်မိသားစုထဲ ရောက်လာချိန်တွင် မျိုးရိုးအမည် ပြောင်းခဲ့ရသည်။ ကျန်ကျွင်းက သူမအား သူ၏ဖခင်နှင့် ခိုးစားရာမှ ရလာသည့် သမီးဟု သံသယဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်မူ သွေးသားမတော်စပ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်တီး၏ မိခင်မှာ ယခင်က အချစ်ကို ဦးစားပေးပြီး မိသားစု၏ ကန့်ကွက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ဆင်းရဲသား လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ လောင်းကြေးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ထိုလူက သူမအပေါ်  မကောင်းခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် သူမ၏ မိသားစုမှာ ချမ်းသာသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထိုလူက ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ မိသားစုက သူမကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားသောအခါ ထိုလူ၏ သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အလိုလိုက်ခံရသော သူဌေးသမီးလေးဘဝမှ အချိန်ပြည့် အိမ်ဖော်ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် လင်မယားကွာရှင်းလိုသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင် ထိုလူက သူမအား ရိုက်နှက်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူမ ထပ်မံသည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မိဘများရှေ့၌ ဒူးထောက် တောင်းပန်ခဲ့ရသည်။ မိသားစုဟူသည် အမှန်တကယ် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်၍ မရနိုင်သော သွေးသားရင်းချာများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ၏ မိသားစုဝင်များက ထိုလူ့ထံ လာရောက်ပြဿနာရှာပြီး ချက်ချင်းပင် ကွာရှင်းခိုင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုမိသားစုမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ကျန်တီး၏ ဘဝမှာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မစ္စတာကျန်နှင့် ကျန်တီးမိခင်တို့ မတော်တဆ ဆုံတွေ့ကြရာမှ အကြောင်းပါခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် သူ နေ့ညမပြတ် စောင့်စားနေရသော သူနှင့် ဤသို့ တိုးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်မှာ တွေ့ဆုံရန် အကောင်းဆုံးအချိန် မဟုတ်သော်လည်း ရင်ဆိုင်မိသွားပြီဖြစ်ရာ ပြန်လှည့်သွား၍ မရတော့ပေ။ ကားတံခါး ပွင့်သွားပြီး သူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခယ်ဟယ်၏ မျက်နှာကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အနည်းငယ် မျက်စိမှုန်သော်လည်း မျက်မှန်ကိုမူ ပုံမှန်တပ်လေ့မရှိပေ။ သို့သော် သူသည် ဤလူကို မမှတ်မိပါ။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးကျန်..."</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူလိုက်ရာ မြင်ရသူအဖို့ သဘောကျစရာ ဖြစ်နေသည်။ ကျန်တီးတစ်ယောက် သူ့အပေါ် အစွဲအလမ်းကြီးနေသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်ကျွင်းကမူ ဤလူ၏ အပြုအမူများနှင့် အပြုံးများမှာ ဟန်ဆောင်မှုများဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ဘာပတ်သက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် အပိုစကားများဖြင့် အချိန်မဖြုန်းဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် ကျန်ကျွင်းက သူ့အပေါ် ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း မျက်နှာထက်မှ အပြုံးကို မပျက်စေဘဲ ကမ်းပေးထားသော လက်ကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန် ရုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... ဒါ ကျွန်မရဲ့ ချစ်သူပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် ခယ်ဟယ်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး သူ့လက်ကို အမြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ ညီမအရင်းလည်း မဟုတ်ရာ သူတပါး၏ အချစ်ရေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သူ စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် ကျန်ကျွင်း၏ အေးစက်မှုကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ အကွက်ရွှေ့မှု မှားယွင်းသွားလေသလားဟု သံသယဝင်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ၊ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့နော်" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်တီးက ချော့မော့ရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်က အခြားတစ်ခုကို တွေးတောနေမိသည်။ ကျန်ကျွင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ပေါင်းသင်းရလွယ်ကူပြီး သူငယ်ချင်းများစွာ ရှိသူဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ရက်ကျရင် အမေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်တီးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမအတွက် စစ်မှန်သော မိသားစုဝင်မှာ သူမ၏ မိခင်သာ ဖြစ်သဖြင့် ခယ်ဟယ်ကို သူမ၏ မိခင် နှင့် အမြန်ဆုံး တွေ့ပေးချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် အနည်းငယ် စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မင်ယွဲ့သာ သူ၏ အစီအစဉ်ကို မဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် ကျန်မိသားစု၏ မိထွေးပါသမီးဖြစ်သော ကျန်တီးကို သူ လှည့်ကြည့်မည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>ကျန်မိသားစု၏ ဂုဏ်ဒြပ်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမမှာ သမီးအရင်း မဟုတ်သည်က အားနည်းချက် ဖြစ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည့် အရှိန်အဝါကြီးမားသော အမျိုးသမီးကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ ဤရိုးအအနှင့် အချစ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်တတ်သော ကျန်တီးမှာ သူ၏ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ မင်းအဖေနဲ့ရော တွေ့ဖို့ စီစဉ် လိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေအထိ ရောက်လာပြီးမှတော့ နောင်တရရန် နေရာမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> ခယ်ဟယ်သည် ရှေ့သို့တိုးကာ ကျန်တီးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သာယာပျူငှာသော စကားလုံးများ ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွေသော အကြည့်များကိုမူ သူမ မမြင်နိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယောက္ခမ" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်တီးသည် ရှက်သွေးဖြာကာ ခယ်ဟယ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မျက်နှာဝှက်လိုက် မိသည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပျက်အားမရမှုများ ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက အသံကိုနှိမ့်ကာ—</p> <p> </p> <p>"ကဲ... အိမ်ထဲဝင်တော့လေ" </p> <p> </p> <p>ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို အဆုံးထိ ပီပြင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ကျန်တီး၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ကားမောင်းထွက်ခွာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခု ကျန်ကျွင်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျန်ကျွင်းနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မှောင်မိုက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော အရောင်အဝါများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင် သူသည် အထက်တန်းလွှာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ဤမြင့်မြတ်လှပါသည်ဆိုသော လူမျိုးစုများကို သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ နင်းခြေပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးနေမိသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ခယ်ဟယ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသူဖြစ်ပြီး ထိုသို့သော သူများသည် အလွန်ပင် ခံစားလွယ် တတ်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် သူတပါးရှေ့တွင် ဟန်ဆောင်ကောင်းသော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် အတ္တများကို မွေးမြူထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းမှာမူ ခယ်ဟယ် ဘာတွေးနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ အန်တီ" </p> <p> </p> <p>ဟု အိမ်ထဲရှိ လူနှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို လူလေလူလွင့်က အိမ်ကို ပြန်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျန်တီးလည်း အပြင်မှ ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ အမေ"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ ပြန်လာတာလား"</p> <p> </p> <p>မစ္စတာကျန်က ကျန်ကျွင်းကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ သားအကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ကျန်ကျွင်းသည် အပြင်လူ မည်သူနှင့်မဆို သင့်တင့်အောင် ပေါင်းသင်းနိုင်သော်လည်း သူ၏ ညီမ ကျန်တီးနှင့်မူ အပေါ်ယံသာ ဆက်ဆံတတ်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save