Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“အဆင်ပြေပါတယ်။ မနာတော့ပါဘူး။”</p> <p>အားချိုးက ထိုသို့ပြောရင်း စောင်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကန်ထုတ်လိုက်ကာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး နောက်သို့လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ အခန်းအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>မနေ့ညက မှောင်မည်းကာ မီးရောင်မှိန်ပျပျအောက်တွင်မို့ သူမ ရှက်ရွံ့စိတ် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ နေရောင်ထိန်ထိန်အောက်တွင် ကျုံးမင်းဝေနှင့် တစ်ကုတင်တည်း အတူအိပ်စက်ခဲ့မိသည့် ရှက်ဖွယ်အဖြစ်ကိုမူ သူမ မရင်ဆိုင်ရဲတော့ချေ။</p> <p>ဟမ်။</p> <p>နေပါဦး၊ မနေ့ညက သူမ ဘယ်လို အိပ်ပျော်သွားတာလဲ။</p> <p>ဘယ်အချိန် အိပ်ပျော်သွားတာပါလိမ့်။</p> <p>သူမ အမှန်တကယ် မမှတ်မိတော့ချေ။ သို့ရာတွင် ကျုံးမင်းဝေ ဆိုပြခဲ့သော သီချင်းသံများ သာယာပုံ၊ ကျုံးမင်းဝေ၏ လက်များ နွေးထွေးလှပုံနှင့် သူ၏ ရင်ခွင်သည် အမှန်တကယ် သက်သောင့်သက်သာရှိခဲ့ပုံကိုမူ သူမ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။</p> <p>အား....။</p> <p>ရှက်လိုက်တာ။</p> <p>အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်မှ အားချိုးသည် ရုတ်တရက် ခြေစုံရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေလှမ်းများကို နှေးလိုက်ကာ အနေရခက်သော အမူအရာဖြင့် ဘေးအခန်းဆီသို့ ဝင်သွားပြီး သစ်သားသေတ္တာကြီးထဲမှ ချည်ထည်စတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>အားချိုး၏ မျက်နှာသည် နံနက်စောစောကတည်းက နီမြန်းလျက်ရှိရာမှ ယခု ထမင်းစားချိန်တွင် သူမ၏ ရှေ့မှ ချင်းနှင့် သကြားညိုရည် ပူပူတစ်ခွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် နီရဲလာတော့သည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ယနေ့စားမည့် ခေါက်ဆွဲမှာ အားချိုး မနေ့ကတည်းက ပြုလုပ်အသင့်ထားသော ခေါက်ဆွဲဖြစ်သဖြင့် ရေနွေးဆူတွင် ထည့်ပြုတ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ခေါက်ဆွဲများ ကျက်သောအခါ ကျုံးမင်းဝေသည် အားချိုးအတွက် ချင်းနှင့် သကြားညိုရည် ပူပူတစ်ခွက်ကို ဖျော်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အားချိုးကမူ ထိုသို့ မထင်မိ။ ကျုံးမင်းဝေအား တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနေရခက်စွာ မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုး ရေရွတ်နေမိလေသည်။</p> <p>“ဘယ်စာအုပ်အကြောင်း ပြောပြမှာလဲ။ ပုစဉ်းရင်ကွဲ အချစ်ဇာတ်လမ်း ကောင်းလား။ ကျွန်မ အဖုံးပေါ်က ပန်းချီကားလေး တွေ့လိုက်တယ်၊ အရမ်းလှတာပဲ။ အသက်ဝင်နေတဲ့ ကျောက်ပုစဉ်းလေးရယ်။ နတ်ဘုံနတ်နန်းက တောင်တန်းရေတံခွန်တွေရယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ နတ်သားနတ်သမီးတွေအကြောင်း ပြောတာလား။”</p> <p>“ကျွန်မက ပုံပြင်နားထောင်ရတာ အကြိုက်ဆုံးပဲ။ ငယ်ငယ်တုန်းက အမေရှန်းကို ပုံပြင်ပြောပြဖို့ အမြဲ ပူဆာတယ်။ အဲ့လိုပူဆာတာတွေက အမေရှန်းကို သေလောက်အောင် စိတ်ညစ်စေခဲ့တာ။ နောက်တော့ ကျွန်မ ယန်ရှီးနန်းတော်ကို ရောက်သွားတယ်။ ယန်ရှီးနန်းတော်မှာ ပုံပြောတဲ့သူ ရှိတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ နန်းတွင်းသူက ဘယ်လိုလုပ် ပုံပြင်နားထောင်ခွင့် ရမှာလဲ။ အဝေးကနေ သူများတွေ ပုံပြောတာကို လှမ်းကြည့်ရုံပဲ။ ခဏခဏ နားထောင်ရုံပဲ။ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လုံး ပြည့်ပြည့်စုံစုံ နားမထောင်ရတော့ တအားသိချင်တာပဲ အဆက်တွေကို။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ဗိုက်ဆာနေသလိုပဲပေါ့ ခံစားချက်က။”</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက ပြုံးလျက်ဆိုရင်း လက်လှမ်းကာ အားချိုး၏ နဖူးပေါ်တွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော ဆံပင်များကို နားနောက်သို့ သပ်တင်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်လေ။ လျောင်ကျိုင်းပုံပြောရုံရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံပြင်တွေထဲက ရောင်ချယ်ရုပ်သွင် လေ။ ပုံပြောတဲ့သူ ပြောတာ အရမ်းကောင်းတာ။”</p> <p>အားချိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ခေါက်ဆွဲကိုပင် ဆက်မစားနိုင်တော့ဘဲ တူကို စားပွဲပေါ် တတောက်တောက်ခေါက်ရင်း ကျုံးမင်းဝေအား စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောနေလေသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အစပိုင်းပဲ ကြားလိုက်ရတယ်။ မိစ္ဆာမ အရေခွံခွာတဲ့ နေရာအထိပဲ ကြားလိုက်ရတာ။ ပြီးတော့ ကျွန်မ နန်းတော်က ထွက်လာခဲ့ရတော့ နောက်ဆက်တွဲကို ဘယ်တော့မှ မကြားလိုက်ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အဆက်ကို တအားသိချင်နေတာ။ နောက်တော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ။ မိစ္ဆာမ အရေခွံခွာပြီးတော့ရော။ အဲ့ဒီလူကို စားလိုက်လား။ ဘယ်လို စားလိုက်တာလဲ။ သူ့နှလုံးနဲ့ အသည်းကို ထုတ်စားလိုက်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် အပေါ်ကနေ အရေခွံခွာတာလား၊ လည်ပင်းကို ကိုက်လိုက်တာလား။”</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ပို၍ပင် တွန့်ချိုးသွားသည်။</p> <p>အားချိုးသည် ကျုံးမင်းဝေ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်ကာ သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုကို မဖုံးနိုင်မဖိနိုင်ဖြစ်သွားပြီး ပန်းကန်ကို ပြန်ကောက်ကိုင်၍ ခေါက်ဆွဲတစ်လုတ် စားလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ကျုံးမင်းဝေအား နှစ်သိမ့်စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“အို၊ ထားလိုက်ပါတော့။ မသိလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ စာအုပ်တွေ ဒီလောက်များတာ။ အကုန်လုံး ဘယ်သူက ဖတ်နိုင်မှာလဲ။ ရှင် သိချင်ရင် ကျွန်မ ပြောပြမယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးထိတော့ မပြောတတ်ဘူး။ သရဲမ အရေခွံခွာတဲ့ နေရာအထိပဲ ပြောတတ်တယ်။ ပုံပြင်အစက ပြောတာတော့ ဝမ်ရှန်းဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက် ညဘက် လမ်းမှာ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တယ်။ သူက သူမကို အရမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ထင်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ မသိလိုက်တာက အဲ့ဒီမိန်းကလေးက တကယ်တော့ မိစ္ဆာမ ပဲ။ လူသားယောင်ဆောင်ထားတာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save