Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှောင်အန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး၊ “</p> <p> </p> <p>တန့်ချင်းဖန် ကအလျင်အ မြန်‌ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဧကရီမယ်တော်ကြီး က အဲဒီလူကို မဆင့်ခေါ်ခဲ့ပါဘူး၊ သူမက အထိန်းတော်ပိချောင် ကို နန်းတော်ထဲက ထွက်သွားခိုင်းပြီး ဆေးသေတ္တာနဲ့ငွေတွေကို  အဲ့ဒီလူဆီ လွှဲပေးလိုက်တာပါ။ အဲ့လူ ငွေတုံး‌တွေ လက်ခံရရှိပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်မျိုးကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူဖို့သွားခဲ့ပြီး လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုလည်း တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်‌စေခဲ့ပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“သဘောပေါက်ပြီ”</p> <p> </p> <p> ကျုံးဇီဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ</p> <p> </p> <p>“ဧကရီမယ်တော်ကြီးကိုယ်တိုင်က ဒီအခွင့်အရေးကို အမိအရ အသုံးချနေမှတော့ ကိုယ်တော်က ဘယ်နှယ့်လုပ် ထိန်းထား နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>တန့်ချင်းဖန်သည် ကျုံးဇီဟန်၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ ခဏတုံ့ဆိုင်းနေပြီး</p> <p> </p> <p>“ဧကရီမယ်တော်ကြီးက သူ့လူတွေကို နင်းဂုတကို ဆက်လက်စေလွှတ်နေ‌သေးရင်...”</p> <p> </p> <p>“ရွှီမိသားစု မပါဝင်သရွေ့တော့ အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။ နောက် ပြီး နင်းဂုတကို စောင့်ကြည့်နေဖို့ အစောင့်တွေမရှိသေးဘူးလား”</p> <p> ကျုံးဇီဟန် သည် နံရံပေါ်ရှိ နှုတ်ခမ်းပါးလှပ်၍ ဖြူဉနေသော မိန်းကလေးပုံတူပန်းချီကို  ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေတ္တရပ်၍</p> <p>“‌ပြောရရင် သူက ဧကရီမယ်တော်ကြီးရဲ့ အကြီးဆုံးမြေးတော် တစ်ယောက်ပဲလေ”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ“</p> <p>တန့်ချင်းဖန် က အရိုအသေ ပြုကာ ပြောအပြီး တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၍ ကျုံးဇီဟန် ကို အပြုံးလေး ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “ဒါထက်၊ ဧကရာဇ်အရှင်ကို သတင်းပို့စရာ နောက်ထပ်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်”</p> <p>“မကောင်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ထူးဆန်းတာတစ်ခုကို သိခဲ့ရလို့ပါ “</p> <p> “အရင်တုန်းက ဧကရီမယ်တော်ကြီး က ဆောင်းဦးရာသီမှာ ရွှီ မိသားစုကို ကြွယ်ဝခြင်းကျောက်စိမ်း ဒါမှမဟုတ် စုတ်တံနဲ့ မှင်ကျောက်တွေကို ပေးအပ်လေ့ရှိပေမယ့် ဒီနှစ်မှာတော့ ဧကရီမယ်တော်ကြီး က ရွှီမိသားစုကို အိမ်တွင်းအလှစိုက် သတ္တုငါးပါးဘွန်စိုင်းပင် တစ်ပင်ကို ပေးခဲ့ပါတယ်။ဧကရီမယ်တော်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက်ပျိုးထောင်ထားပြီး အရမ်းသပ်ရပ်လှပတယ်လို့သိရပါတယ်။”</p> <p> ကျုံးဇီဟန်လည်း ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရယ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ ရွှီချန်ကျင်းတစ်ယောက် ဒီသတင်းကြားပြီး  စိတ်ဓာတ် ပိုကျလာမှာကိုပဲ ကိုယ်တော် စိုးရိမ်မိတယ်”</p> <p>“ဧကရီမယ်တော်ကြီး လည်ချောင်း မ‌ခြောက်အောင် လက်ဖက်ရည်ကို သုံးဆောင်လိုက်ပါဦး”</p> <p> ပိချောင်က လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးနှင့် ဝင်လာပြီး ဧကရီမယ်တော်ကြီးမှာ ဗုဒ္ဓရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဘုရားစာရွတ်နေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးလေးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။ထို့နောက် ဧကရီမယ်တော်ကြီးကို မတ်တပ်ထရန် ကူညီလိုက်သည်။</p> <p> “မယ်တော်ကြီး နာရီပြန် ငါးချက်တီးကတည်းက ဘုရားစာရွတ်ဆိုနေတာ အခုဆို ၂နာရီလောက်တောင်  ကြာနေပါပြီ၊ မပင်ပန်းဘူးလား”</p> <p> </p> <p> ဧကရီမယ်တော်ကြီးက ထ၍ ပျော့ပျောင်းသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မေးသည်။</p> <p> </p> <p> မိဖုရားကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း</p> <p>“ သွမ့်ရှီ ဆိုတာကို ငါမသိဘူး၊အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက မင်းဝေကို ဘယ်လို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံနေရဲ့လားဆိုတာလည်း မသိဘူး”</p> <p> </p> <p>ဒီစကားတွေကိုကြားတော့ ပိချောင် စိတ်ထဲမှာ အရမ်းလေးလံလာပြီး ခဏအကြာမှာတော့</p> <p> </p> <p>“ဧကရီမယ်တော်ကြီး၊အရှင် စိတ်အေး‌အေးထားပါ၊ အနည်းဆုံးတော့ သွမ့်မိသားစုရဲ့သမီးက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ကြီးပြင်းလာတဲ့ မျိုးရိုးမြင့် မိန်းကလေးဖြစ်တဲ့အတွက် ပညာတတ်ပြီး ကျိုးကြောင်းဆင် ခြင်တတ်ပါတယ်”</p> <p>“သူမက ချမ်းသာတဲ့မိသားစုက ကြီးပြင်းလာတဲ့ မျိုးရိုးမြင့်မိန်းကလေး ဖြစ်တာကြောင့်နဲ့တော့ ငါက စိတ်မအေးနိုင်ပါဘူး”</p> <p>“အဲ့ဒီ မျိုးရိုးမြင့် မိန်းကလေးကလည်း လူသားတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။ မင်းဝေရဲ့ နေ့စဉ်ဘ၀မှာ သူမက ဘယ်လိုဘယ်ပုံ ပြုစုပါ့မယ်လို့ မျှော်လင့်လို့ရနိုင်မလဲ။ မင်းဝေက အခုဆို ဒီလိုပုံစံတောင် ဖြစ်နေတာ၊ ပြောကြတာ သူမက သူမမျက်လုံးထက်တောင် ပို အမြင့်ကိုကြည့်တတ်တဲ့ မျိုးရိုးမြင့် မိန်းကလေးတဲ့၊ သာမာန်မိန်းမတွေထက်တောင် မင်းဝေ ကို အထင်သေးနေမှာမလား”</p> <p>“အခုက သွမ့်မိသားစုက လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီပဲ၊ သွမ့် မိသားစုရဲ့သမီးက ဒီလောက်မာနမကြီးရဲ‌လောက်‌တော့ပါဘူး၊ အကယ်၍ သူမသာ အကြီးဆုံးမင်းသားကို အနိုင်ကျင့်ဝံ့ရင် ပန်ယီက အခုအချိန်ထိ အရှင်မထားဘဲ အရင်ကတည်းက  ရိုက်နှက်ဆုံးမတာ ဒါမှမဟုတ် အသက်ကိုနှုတ်ယူခဲ့မှာပါ၊ စိတ်ချထားပါ မယ်တော်ကြီး”</p> <p>“နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းဝေကို ခစားဖို့ သင့်လျော်တဲ့သူတစ်ဦးဦး ရှိနေရမှာပဲ”</p> <p> </p> <p> ဧကရီမယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်ပြီး ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>“ ပိချောင် ၊ ရှောင်အန်းကိုတော့ အရင်တည်းက ငါကို အမြင်ကောင်းရှိတယ်”</p> <p>ရှောင်အန်း၏ အမည်မှာ အန်းဟယ်လင် ဖြစ်ပြီး သူမသည် ထုံးတမ်းရေးရာဝန်ကြီး အန်းဇီရှန်၏ မယားငယ်ထံမှ သမီးဖြစ်သည်။ သူမမိခင်သည် မယားငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အန်းဇီရှန် ၏ အငယ်ဆုံးသမီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်အန်း သည် မယားငယ်သမီးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ကိုယ်လုပ်တော်သမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ နေထိုင်နိုင်သည်။</p> <p> စန္ဒယားတီးခြင်း၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှ၊ ပန်းချီ၊ ကဗျာနှင့် ပန်းထိုးခြင်းတို့ကို တတ်ကျွမ်းသည့်အပြင် သူမသည် လှပသောအသွင်အပြင်ဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။ အန်းဇီရှန် သည် ဤသမီးငယ်အား သူ၏ချစ်စွာမျက်ရှုအဖြစ် အမြဲမှတ်ယူထားသော်လည်း ဤရှောင်အန်းလေး၏ ကံမကောင်းစွာမွေးဖွားမှုကြောင့် သူ့နှလုံးသားကို ကြေကွဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>(T/N :သတ္တုငါးပါးဘွန်ဆိုင်းပင် သည် မင်္ဂလာရှိ ခြင်း နှင့် ကံကောင်းခြင်းကိုရည်ညွန်းသည်။တရုတ်ရိုးရာတွင် (သစ်သား၊ မီး၊ မြေ၊ သတ္တု၊ ရေ) ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ညီညွတ်မှုကို ဆိုလိုသည်။)</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save