“စားချင်သေးလား”
ကျုံးမင်းဝေက အားချိုး ရိုးတွင်းခြင်ဆီကိုစားပြီးသည်နှင့် နောက်အရိုးတစ်ခုကို ညွှန်ပြရင်းမေးလိုက်သည်။
“အင်း စားချင်သေးတယ်”
အားချိုး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်နီမြန်းနေပြီး မျက်တောင်များလည်း အနည်းငယ်လှုပ်ယမ်းနေသည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်လည်း လုပ်စရာမရှိဘူးဆိုတော့ ကျွန်မကို နောက်တစ်ခု ထပ်လုပ်ပေးလိုက်တာမကောင်းဘူးလား’
“ကောင်းပြီ၊ ခဏစောင့်”
ကျုံးမင်းဝေက တခြားအရိုး၏အစွန်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ခြင်ဆီကို ခေါက်ထုတ်ပြီး အားချိုးကို ထပ်ပေးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျုံးမင်းဝေ ထပ်ပြောစရာမလိုအောင်င်အားချိုးက နာနာခံခံပဲ ရိုးတွင်းခြင်ဆီစားဖို့ သူမကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ် လိုက်သည်။
အားချိုး ရိုးတွင်းခြင်ဆီစားပြီးတာကို ကြည့်ပြီးတော့ ကျုံးမင်းဝေက လက်ကိုင်ပုဝါကိုယူလိုက်ပြီး သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေကိုသုတ်ပေးရင်း ပါးချိုင့်လေးတွေကို တို့ထိကာ မကူညီနိုင်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့လောက်တောင်ပျော်သလား”
အားချိုး က တိုးတိုးပြောလိုက်ပေမယ့် သူမ စိတ်ထဲမှာတော့ အဲ့ဒါကို သိပ်အာရုံမစိုက်နေပေ။ ကျုံးမင်းဝေ က သူမကို ဂရုစိုက်တာကြောင့် သူမပျော်မိသည်။သူမ သူ့ကို ဂရုစိုက်သလိုမျိုး အခု သူမကို ဂရုတစိုက်လုပ်ပေးနေတာကြောင့် ပျော်နေခဲ့သည်။ကျုံးမင်းဝေက သူမကို အခုလို အရမ်းဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ခဲ့မိတာကြောင့်လည်း ဖြစ်မည်။။ အခုသူမ သိသွားခဲ့ ပြီဖြစ်တာကြောင့် သူမ မပျော်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။ သူမ ငိုချင်လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း ခေါင်းငုံ့ကာထိန်းထားရင်း သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ထိုချိုမြိန်မှုတို့ကို တိတ်တဆိတ် အရသာခံနေသည်။
“ကျုံးမင်းဝေ ၊ အခုကစပြီး ...ရှင် ကျွန်မအတွက် အ မြဲတမ်း အရိုးတွေကို ခေါက်ထုတ်ပေးနေမှာလား”
ခဏအကြာတွင် အားချိုးထံမှ အသံထွက်လာကာ ကျုံးမင်းဝေကို ကြည့်ရန် ရုတ်တရက် ခေါင်းထောင်လာပြီး သူမ၏ နက်စွေးနေသော မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်တို့ ဖြင့် ပြည့် နေသည်။
“အင်း ကိုယ် တသက်လုံး မင်းအတွက် ခေါက်ပေးမယ်။”
ကျုံးမင်းဝေက တိုးတိုးလေးပြောပြီး အားချိုးရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ
အားချိုးက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ခံထားတဲ့ လက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူမနှလုံးသားတွေ ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဟု ခံစားနေရသည်။
“အဲ့ဒါက အရမ်းအရသာရှိတာ ၊ဘယ်လိုလုပ်... စားရတာ ငြီးငွေ့ရမှာလဲ.”
ကျုံးမင်းဝေ ဘာမှ မပြောဘဲ အားချိုးရဲ့ လက်ကို ပိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အားချိုး ၏လက်သည်သွယ်လျကာ ဖြူဝင်းလျက် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်လှပသည်။ သူမက ချင်ကို ကောင်းကောင်း တီးနိုင်ပေမယ့် အားချိုးရဲ့လက်တွေက အရမ်းကြမ်းပြီး အထူးသဖြင့် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးဖြင့် အသားမာတက်နေတဲ့ လက်ဖဝါးတွေက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဓားကိုင်နေတဲ့ ကျုံးမင်းဝေရဲ့လက်တွေထက် ပိုကြမ်းတမ်းသည်။ ကျုံးမင်းဝေ က သူမရဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အသားမာများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ရင်ထဲမှ နာကျင်နေသည်။
မနက်စောစော ခြံထဲမှာ ထင်းခုတ်နေတဲ့ အရွယ်မရောက်သေးသည့် ကြမ်းတမ်းသော လက်တစ်စုံ။ ကျုံးမင်းဝေသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေပြီး အပြင်မှ ထင်းခုတ်သံကို နားထောင်နေခဲ့သည်ကို ပြန် မြင်ယောင်ရင်း ပုဆိန်က သူ့နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျုံးမင်းဝေက သူမကို ထိလိုက်သည်နှင့် အားချိုး ရှက်သွေးဖြာပြီး နှလုံးသားတို့ တုန်ခါသွားသည်။ ကျုံးမင်းဝေ နဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် အတူရှိနေရင် ရူးသွားလိမ့်မယ် လို့ သူမ ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် လက်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဖိနပ်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီးလိုက်ပြီး လင်ဗန်းကို လှမ်းယူလိုက်သည် ။
ကျုံးမင်းဝေ ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်သော် ကောင်မလေးက ရေတွင်းဆီသို့ အလန့်တ ကြား ပြေးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ပန်းကန်များကို လင်ဗန်းပေါ်မှ ပစ်ချလိုက် ပြီး ရေပုံးတစ်ပုံးကိုဆွဲယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ပုံးထဲက ရေအေးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး သူမ မျက်နှာပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းလိုက်ချိန်တွင် သူမမျက်နှာသည် ပို၍ နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။
ကျုံးမင်းဝေသည် သူမ၏နီစွေးနေသောမျက်နှာထက်တွင် မေးစေ့မှ လည်ပင်းအထိနေရာယူထားသည့် အမာရွတ် ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ နက်စွေးနေသော မျက်ဝန်းနက်များထဲမှအပြုံးတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာမလွှဲနိုင်လောက်အောင် သိသိသာသာပင် ၎င်းတို့ကို စွဲလမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အားချိုး ရုတ်တရက် သူမပါးစပ်ကို ကာလိုက် ပြီး မျက်ဝန်းထောင့်မှ လခြမ်းကွေးလေးများ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးသွားသည် ။
သူမ ပျော်ရွှင်ဖို့က ဘာကြောင့် အဲ့လောက်လွယ်နေတာလဲ။
ကျုံးမင်းဝေ မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်း၍ ထိုမိန်းကလေး၏ ပျော်ရွှင်မှုလျှို့ဝှက်ချက်ကို မခိုးယူရန် ဆုံးဖြတ်ကာ မျက်နှာလွှဲလိုက် ပြီး သူ့အနောက်မှ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ဤသည်ကား အနက်ရောင်ကျောက်က်တုံးတွေဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများသည် ထင်ရှားပြီး အချိန်ကြာြမင့်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ကြောင်းကို သိမြင်နိုင်သည်။
ဒါတွေကို ခြံထဲမှ ကျုံးမင်းဝေ ကောက်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ပထမဆုံးအ ကြိမ် အားချိုးသူ့ကို ခြံဝင်းထဲမှာ နေပူစာလှုံဖို့ ကူညီခဲ့တုန်းက အားချိုးသည် ရေတွင်းနားမှာ အဝတ်လျှော်နေခဲ့တာကို သူ ထိုင်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အားချိုး၏အဝတ်အစားများသည် လည်ပင်းမှ နောက်ကျောအထိ ဖြောင့်င့်စင်းနေခဲ့သည်။ အားချိုး၏လည်ပင်းသည် အလွန်လှပသော်လည်း ၎င်းတွင် အကျည်းတန်သော အမာရွတ်တစ်ခုရှိနေပြီး သိသိသာသာ အမြင်ကို ဖမ်းစားနိုင်စေသည် ။ ကျုံးမင်းဝေက အားချိုး ရဲ့လည်ပင်းကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း အချိန်အကြာ ကြီး ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
***