Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖုန်လူးနေတဲ့ ကျုံးမင်းဝေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကိုးလကိုးရက်ပွဲတော်နေ့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဧကရီမယ်တော်ြကီး အား လက်ဆောင်များပေးရန် စီနင်းနန်း‌ဆောင်သို့ အဆုံးမရှိ လာရောက်ကြသူများ ရှိသည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် တဖွဲဖွဲလာ ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားကြစ မြဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်၊ မနှစ်ကထက် နှစ်ဆယ့်တစ်ခုပိုများ‌နေပါတယ်။ ကျောက်မိသားစု တစ်ခုတည်းက လက်ဆောင် ရှစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး အားလုံးက ရတနာကောင်းတွေချည်းပဲ။”</p> <p> </p> <p> ပိချောင်က ကမန်းကတန်း ခေတ္တတန့်သွားကာ</p> <p>“ကျောက်မိသားစုဆီက လက်ဆောင်က ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ မနက်အစောပိုင်းက လေးခု ပေးခဲ့ပြီး ကျောက်ချန်းရုံ နန်းတော်က ထွက်သွားပြီးမှ ကျောက် မိသားစုက လက်ဆောင်လေးခု ထပ်ပို့ပေးဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အလျင်စလို ‌စေလွှတ်လိုက်ကြတယ်။ လက်ဆောင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲပြီးပို့တာကို ဒီအ‌စေခံက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ကျောက်ချန်းရုံက အကွက် မြင်တတ်ပေမယ့် ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်လိုမျိုး ကိုယ်လုပ်တော်နေရာနဲ့ မထိုက်တန်တဲ့ ဆင်ခြင်ဉာဏ်နည်းပါးတဲ့ သူမျိုးကို မွေးဖွားလာရတာ သနားစရာပဲ။ သူမက တကယ်ကို မာကြောတဲ့နှလုံးသားရှိတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဧကရီမယ်တော်ြကီးက ဖြည်းညှင်းစွာပြောကာ ခဏရပ်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလာသည်။</p> <p>“ပိချောင် အန်းမိသားစုက ငါ့အတွက်ဘာပို့လိုက်သလဲ”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ဝတ်ပြုဆု‌တောင်း‌ရေးဌာန အမတ်မင်း အန်းဇီရှန် ရဲ့ မိသားစုက အန်းကတော်က လက်ဆောင်ပေးဖို့ နန်းတော်ထဲကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ခဲ့ပါတယ်။ လက်ဆောင်က အလွန်လက်ရာမြောက်လှတဲ့  ဖူဆ ဘုရားလောင်းပုံ ကြေးဝါရွှေရုပ်တုပါ”</p> <p> </p> <p> ပိချောင် က အလျင်စလိုထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ရှောင်အန်းရှီကလည်း ဧကရီမယ်တော်ြကီးကို သူကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားတဲ့ အမွှေးအိတ်တစ်စုံကို ဆက်သလာပါတယ်။ နံ့သာမျိုးစုံပါရှိ ပြီး ဧကရီမယ်တော်ြကီး ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်စေဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“တချက်လောက် ကြည့်ရအောင် ယူလာခဲ့။ “</p> <p> </p> <p>မယ်တော်ြကီးက ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိချောင် က ထိုအိတ်တစ်စုံကို ရှာရန် အလုပ်ရှုပ်သွားပြီး ဧကရီ မယ်တော်ြကီးထံ ဆက်သလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဧကရီမယ်တော်ြကီးသည် ဗန်းပေါ်ရှိ *မ‌မေ့ပါနှင့် ပန်းဖြင့် အလှဆင် ချည်ထိုးထားသော အိတ်နှစ်လုံးကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ လက်ရာမပြောင်မြောက်ဘဲ ပန်းထိုးမှုမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်သော်လည်း တော်ဝင်မိသားစုများမှ မင်းမျိုးမင်းနွယ်အမျိုးသမီးများကြားတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်လို့ရသည့်အ‌နေအထားပင်။</p> <p>(*forget-me-nots ပါ ချည်ထိုးတဲ့အခါ ထိုးလေ့ရှိပြီး မြင်တွေ့ရများတဲ့ ပန်းတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်)</p> <p>ဧကရီမယ်တော်ြကီးသည် အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားပုံရသည်။ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ် ပြရင်း</p> <p> “ လက်ရာက မဆိုးဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဒီကျွန်လည်း ရှောင်အန်း ရဲ့လက်ရာကကောင်းတယ်လို့ထင်ပါတယ်”</p> <p> ပိချောင် က ပြုံးပြီးပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်အန်း ကလည်း ဒီအိတ်တွေအပေါ် သူမစိတ်ကို နစ်မြုပ်ထားတဲ့ပုံပါပဲ။ အကယ်၍ ဒီဘေးမှာ တော်ဝင်မိသားစုကအမျိုးသမီးကသာ ပျိုနီပန်းနဲ့ ဖီးနစ်‌တွေကို အလှဆင်လိုက်မယ်ဆိုလျှင် ဒီရှောင်အန်းရဲ့ ပန်းပွင့်က ပိုမို ထူးခြားသွားမှာ အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>မိဖုရားကြီးသည် စကားမဆိုသော်လည်း လက်ကိုဆန့်ကာ အမွှေးအိတ်ပေါ်ရှိ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မမေ့ပါနှင့်ပန်းပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ် ပြရင်း</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းပြီ၊ ယူသွားတော့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပိချောင် က ဦးညွှတ်ပြီး လက်ထဲမှ ဗန်းကို ကိုင်ကာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p>နင်းဂုတ။</p> <p>ရာသီဉတုက အေးစိမ့်နေပြီး သူ စောစောနိုးလာချိန်တွင် သစ်သားအင်တုံအတွင်းတွင် ရေခဲအလွှာလေးတွေ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အားချိုးက ပြုံးပြပြီး ရေတွင်းထဲက ရေပုံးတစ်ပုံးကို ယူကာ အခန်းထဲသို့ အမြန်သယ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> “ကျုံးမင်းဝေ၊ အပြင်မှာ အေးစိမ့်နေတာပဲ”</p> <p> </p> <p> အားချိုးက သူ့လက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျုံးမင်းဝေ အား ‌ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“လောက်တယ်၊‌လောက်တယ်၊ မနေ့က ဈေးထဲက အစားအသောက်တွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ အသားတွေ အများကြီး ဝယ်လာတယ်လေ “</p> <p> </p> <p>အားချိုး က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဇလုံထဲမှာ ရေအေးကို ရောစပ်လိုက်ရင်း  ကျုံးမင်းဝေရဲ့ မျက်နှာကို ဆေးဖို့ ယူလာပြီး နွေးနေတဲ့ လက်ကိုင်ပုဝါနဲ့ ဆေး‌ကြောပေးလိုက်သည်။  သူမက ကျုံးမင်းဝေရဲ့ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပွတ်‌ပေးပြီး</p> <p> </p> <p>“ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် အဖွားချန် နဲ့ ဂေါ်ဖီထုပ်အချဉ်ထည့်နည်းကို သင်ယူရတော့မယ်။ တရုတ်ဂေါ်ဖီထုပ်တွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် ခဏလောက်စားဖို့ လုံလောက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကိုယ်တိုင်ရေဆေးလိုက်မယ်... “</p> <p> </p> <p>သူပြောလိုက်ပေမယ့်  ကျုံးမင်းဝေက လက်ကိုင်ပုဝါကို ကောက်ယူဖို့ မမှီတာ‌ကြောင့် အားချိုးကို သူ့ ရဲ့မျက်နှာကို အ ကြိမ် ကြမ် ပွတ်သပ်ခွင့်ပေးလိုက်ရသည်။ သူက မပျင်းပေမယ့် အားချိုး လုပ်ပေးတာကို ကြိုက်‌နေမိရုံ‌လေးပင်။ အားချိုးမှ သူ့မျက်နှာကို ဆေး‌ကြောပေးပြီး ပူပူနွေးနွေး လက်ကိုင်ပုဝါနဲ့ လှည့်ပတ်သုတ်ပေး‌နေသည့် ခံစားချက်က ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် လှပသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင် ကောင်းကောင်း ဆေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>အားချိုး က စုတ်သတ်ကာ ‌ပြောလိုက် ပြီး  ကျုံးမင်းဝေ ရဲ့ နားရွက်ကို လက်ကိုင်ပုဝါနဲ့ သုတ်လိုက်သည်။  အားချိုးက အရမ်းသန့်စင်နိုင်သည်။ သူမသည်  ကျုံးမင်းဝေ ထက် ပိုသန့်ရှင်းနိုင်ပြီး သူမအလုပ်ကိုလည်းစေ့စေ့စပ်စပ်လုပ်သည်။  ကျုံးမင်းဝေ ရဲ့မျက်နှာကို သူမဆေးသည့်အချိန်တိုင်း မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ နားရွက်နဲ့ ဦးခေါင်းနောက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ သုတ်သည်။ ဒါပေမယ့် နားရွက်နောက်ကို ရောက်တဲ့အခါ အားချိုး က မကျေနပ်နိုင်‌တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကျုံးမင်းဝေ ရှင်က ဖုန်မှုန့်တွေ ထပ်ပြီး ဖွက်ထားတာပဲ၊ နားရွက်နောက်မှာ အလွှာတစ်ခုတောင် ရှိနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကြည့်ရအောင်၊ မင်း ကိုယ့်ကို ဆေးကြောပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p> ကျုံးမင်းဝေ မယုံ ကြည်ပေ။</p> <p> အားချိုး က  ကျုံးမင်းဝေရှေ့သို့ ပဝါကို ပြလိုက်သည်။ နှင်းဖြူရောင် ပဝါကြီးပေါ်တွင် အမှုန်အမွှားလေးများ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ အားချိုးက အရမ်းစိတ်ပျက်သွားသည်။</p> <p>“ မြင်လား”</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ  ကျုံးမင်းဝေ က စိတ်မသက်မသာခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ညည်းရင်း</p> <p> </p> <p>“ဒီအခန်းထဲမှာ ဖုန်မှုန့်တွေ အများကြီးရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖုန်တွေ အများကြီး‌ပေနေမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save