Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်မလေး၊ မင်းလည်း ဝင်လာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ပထမတော့ ကျုံးမင်းဝေ က ဒီမေးခွန်းကို ဘယ်လိုဖြေရမှန်းမသိ‌ချေ။ ဒီမိန်းကလေးက သူ့ကို အမြဲ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ သူ့နှလုံးသားက စိမ်းသက်လာပြီး အဆင်မပြေသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အသံနက် ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ မျက်နှာကို လှည့်မကြည့်နဲ့”</p> <p> </p> <p>“ရှင်... ရှင် အဲဒါကို ချွတ်ချင်သေးတာလား?”</p> <p> </p> <p>အားချိုးသည်  ကျုံးမင်းဝေ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်မှုလွဲသွားပြီး သိသိသာသာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ ရုတ်တရက် သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် သူမရဲ့ အနက်ရောင် မျက်ဆံတွေက ထိတ်လန့်မှု‌တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး သူမ၏ အရှက်သည်းမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မ..မချွတ်ပါနဲ့၊ရေချိုးရင် ဘောင်းဘီကို ၀တ်ထား‌လေနော်..။ ဘောင်းဘီက ရေစိုနေ ပြီ.. ပြီးမှလျှော်ပေးမယ်လေ... ကျေးဇူးပြုပြီး မချွတ်ပါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>ဘယ်သူက ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချင်‌နေလို့လဲ။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ က ဒေါသထွက်သွားပေမယ့် အားချိုးရဲ့ အရှက်သည်းနေသည့် အသွင်အပြင်ကိုမြင်တော့ သူဘာမှ လေးလေးနက်နက် မပြောနိုင်‌တော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတဲ့အတွက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အားချိုး က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ကာ ကျုံးမင်းဝေ ကို အလျင်အမြန်ကူညီရန် ရောက်ရှိလာပြီး  ကျုံးမင်းဝေမှာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ နေ့တိုင်း ဒီလို အပြုအမူမျိုး လုပ်ရတာ အရမ်း ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် ဤအချိန်တွင် ပုံမှန်နဲ့ မတူစွာ  ကျုံးမင်းဝေကို လုံးဝ မကြည့်ဝံ့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့သည်။ ကျုံးမင်းဝေ ရဲ့ တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ ရင်ဘတ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ မကြည့်မိစေရန် အဝေးသို့ မျက်စိလွှဲရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာ‌ကြောင့် သူမစကားထပ်ပြောချိန်တွင် ရှင်းလင်းစွာပင် မပြောနိုင်တော့‌ချေ။</p> <p>“ ရှင်၊ရှင်၊ရှင်..‌ဖြည်းဖြည်း‌ပေါ့၊ကျွန်မတို့ အလျင်မလိုပါဘူး ၊ အေးဆေးပဲ လုပ်ရအောင်ပါ ...”</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ သည် အားချိုး ၏ ပုခုံးများကို ထောက်ကူထားရဆဲဖြစ်သည်။ အားချိုး၏ ပခုံးများသည် ပိန်လှီဆဲဖြစ်ပြီး ပိန်လွန်းသဖြင့် သူ့ကိုယ်ကို ထပ်၍ အားမမျှချင်တော့ပေ။ သူ့ခါးကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းထားနိုင်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အားစိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောက ခွန်အားတွေ ပိုသန်မာလာတာကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားနိုင်သည်။အရင်ကထက် အများကြီး သက်သာလာြပီး စကား‌ပြောတဲ့အခါ အသက်ရှုမဝသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့‌ပေ။ သို့သော် သူလုံးဝမပျော်နိုင်သေးပေ။</p> <p>အားချိုးက  ကျုံးမင်းဝေရဲ့ခါးကို ပွေ့ဖက်ပြီး ရေချိုးကန်ဆီ ခြေလှမ်းပြီး ရွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>‘ဒါပေမယ့် မင်း ကိုယ့်ထက် အများကြီး ပိုအလုပ်လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ရေခပ်၊ ထင်းခုတ်၊ အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်၊ ထမင်းချက်၊ ပန်းထိုးရတယ်။ စျေးဝယ်ထွက်ဖို့ တောင်‌အောက်ကို ခဏခဏဆင်းရတယ်’</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ စိတ်ထဲမှာ တွေးမိပေမယ့် ဘာမှပြန်မပြောလိုက်ချေ။ သူသည် အားချိုး၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ ဆံပင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ သစ်အယ်သီးရောင်ဆံပင်တွင် ရောနှောနေသော မီးခိုးရောင် သစ်ပိုးအခန်းအစကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အားချိုး ပခုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာ ကျုံးမင်းဝေကို ရေချိုးကန်ထဲမှာ ရေချိုးရန် ကူညီပြီး ပြီဆိုပေမယ့် အားချိုး က စိတ်ပူနေတုန်းပင်။</p> <p>ရေပူတွေက  ကျုံးမင်းဝေ ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် တိုက်ရိုက်စီးဆင်းသွားပြီး  သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။</p> <p>“ပြီးရင် ရေနွေးနည်းနည်းထပ်ထည့်ရမယ်၊ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ရေနွေးနဲ့ ရေချိုးပေးရမှာ၊”</p> <p>အားချိုးက အိုးထဲက ရေ‌နွေးကို ခပ်ထည့်လိုက်ရာ အပူဟပ်ခံနေရသည့် ကျုံးမင်းဝေက ထအော်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ အားချိုး ရပ်လိုက်ပြီး ထိုင်ဖို့ ထိုင်ခုံကို ရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p>“ဒီနေ့ အဆင်ပြေရင် နောက်လည်း များများ ရေချိုးတာက ပို‌ကောင်းမယ်ထင်တယ်။ အဲဒီနေ့က ရေချိုးကန်လေးဝယ်လိုက်တာ ဟီးဟီး တော်တော်ကောင်းတယ်၊ တစ်ပြားမှ ‌ဈေးမ ကြီးဘူး”</p> <p> ကျုံးမင်းဝေသည် လေထဲတွင် သစ်ပိုး၏ခါးသက်သောအရသာကို ရှူရှိုက်ရင်း၊ အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့များကြားမှတစ်ဆင့် သူချစ်ရသော ရုပ်ဆိုးဆိုးမိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့နှလုံးသားသည် ယုတ္တိမရှိလောက်အောင်ပင် အလွန် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။သူ့ပခုံးပေါ်မှ အလုပ်ရှုပ်နေသော အားချိုး ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး</p> <p>“ ကောင်မလေး၊ မင်းလည်း ပူဖောင်းတွေ‌ဆော့ဖို့ ဝင်လာခဲ့လေ”</p> <p>စကားထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ထိတ်လန့်သွားပြီး အားချိုးသည်  ကျုံးမင်းဝေ၏လက်ကို ရိုက်ချလိုက်ကာ ဒေါသတကြီးထ၍  ကျုံးမင်းဝေ ကို စိုက်ကြည့်လျက်</p> <p>“အောဟော သတ္တိရှိရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို မရိုက်ရဲလား ရိုက်ရဲလား ကြည့် လိုက် လေ”</p> <p>“မင်း မလုပ်နိုင်ပါဘူး အဟွန်း”</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မိန်းကလေးရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်ရင်း အရှက်မဲ့စွာ ဖြားယောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ လာပါ ၊ တကယ် သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save