Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၁</h2> <h2 style="text-align: center;">မိန်းမဘယ်နှစ်ယောက် လက်ထပ်ခဲ့လဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“မပြောနဲ့တော့”</p> <p> </p> <p>အဆုံးမှာ‌တော့ အားချိုး ကျုံးမင်းဝေကို နှောက်ယှက်ခဲ့သည်။ကျုံးမင်းဝေ၏ ဖွင့်ဟဝန်ခံ ခြင်း‌ကို နားထောင် ပြီးနောက် သူမ၏ အသံသည် အပြောင်းအလဲ သိပ်မရှိသော်လည်း  သူမ၏ မျက်တောင်များသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ပြီး တီးတိုးပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ... ရှင့်ရဲ့ တံခါးဝကို ဝင်ခဲ့ ပြီးပြီမဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>အမှန်ပင်။ဒီနှစ် မေလရဲ့ ပထမဆုံးညမှာ သူမက အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဖြင့် သူ့တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ ပြီး ဖြစ်သည်။ တခြားသူရဲ့ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အ ခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ အမည်နာမကိုခံယူထားခဲ့ရုံသာ။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို ထည့်မတွက်ဘူး၊ ထည့်မတွက်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေက အားချိုး ရဲ့ မတက်မကျ လေသံကို ကြားလိုက်ရပေမယ့် သူ့နှလုံးသားက နာကျင်နေသည်။ သူက အားချိုး ရဲ့လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး နာကျင်နေတဲ့အသံဖြင့်</p> <p> </p> <p>“ကိုယ် မင်းကို တရားဝင်ထုံးတမ်းနဲ့အညီလက်ထပ်ချင်တယ်၊ ကိုယ်မင်းကို ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခုမလုပ်‌ပေးနိုင်ဘူး၊ ငွေ‌ကြေးပုံအောနိုင်တဲ့မင်္ဂလာပွဲမျိုးလည်းမလုပ်ပေးနိုင်ဘူး၊ ရှစ်ယောက်ထမ်း ထမ်းစင်နဲ့လည်းမခေါ်ဆောင်နိုင်ဘူး၊ ကိုယ်လိုလူက ဒီဘဝမှာ အနာဂတ်မရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ဆိုတာလည်းသိပါတယ်၊ဒါပေမယ့် ကောင်မလေး၊မင်းက ကိုယ့်အပိုင်ဆိုတာ တလောကလုံးကို သိစေချင်တယ်..”</p> <p>“ရှင့်ကို လက်ထပ်ရင် နစ်နာတယ်လို့ ဘယ်လိုယူဆနိုင်မှာလဲ”</p> <p>အားချိုးက ကျုံးမင်းဝေ စကားကိုဖြတ်လိုက်ပြီး သူမရှေ့တိုးသွားကာ ကျုံးမင်းဝေ ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ဤသည်ကား သူမရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ယောက်ျားတစ်‌ယောက်ရဲ့မျက်နှာကို ရဲရဲတင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျက်ရည်လဲ့နေသော မျက်ဝန်း ကြီး ကြီးတစ်စုံ ဖြင့် မျက်တောင်မခတ်တန်း စိုက်ကြည့်နေမိ ခြင်းပင်။</p> <p>“အတိတ်မှာတုန်းက ကျွန်မ မှားယွင်းခဲ့တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသလို နှစ်ပေါင်းများစွာ မှားယွင်း‌နေခဲ့ဖူးပေမယ့် နင်းဂုတကို ရောက်ကတည်းက မမှားတော့ဘူးလို့ တွေးမိတဲ့အပြင် အကယ်၍ မှားခဲ့ရင်လည်း အဖိုးတန်တဲ့အမှားအယွင်းတစ်ခုလို့ တောင် မှတ်ယူထားခဲ့တာပါ၊”</p> <p>“ကျုံးမင်းဝေ ၊ ကျွန်မ ဂုဏ်အသရေကိုမလိုချင်ဘူး၊ ရှင့်ကိုပဲ လိုချင်တယ်၊ ရှင့်ကို ကျွန်မနဲ့ အလုံးစုံ သက်ဆိုင်စေချင်တယ်”</p> <p>“ မင်းအပိုင်ပါပဲ၊နေရာတိုင်းက အရာအားလုံးကို မင်းပိုင်တယ်”</p> <p>သူ့မျက်လုံးတွေ အရမ်း‌ရီ‌ဝေနေပေမယ့် ကျုံးမင်းဝေ က သူ့မျက်ရည်တွေကို ထိန်းလိုက်သည်။ သူက အားချိုး ရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့နှလုံးသားတည်ရှိရာ ရင်အုံပေါ်မှာ ညင်သာစွာတင်လိုက်သည်။</p> <p>အားချိုး သည် သူမလက်ဖဝါးအောက်တွင် ပြင်းထန်သော နှလုံးခုန်သံကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ စိုစွတ်လာကာ စကားထပ်ပြောသောအခါတွင် သူမ ငိုမိလေသည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက စကားမဆိုဘဲ အားချိုး သူ့ရဲ့ နှလုံးခုန်သံကို ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်စေဖို့ဆုတ်ကိုင်ထားသည့်လက်ကို ပိုအားထည့်လိုက်သည်။အားချိုးရဲ့ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောသည်။</p> <p>အားချိုး ပြုံးပြီး သူမပါးပြင်ပေါ် သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေသည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး အားချိုး ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ငို‌ကျွေးနေသော အားချိုးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပွေ့ဖက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချိုမြိန်စွာ ဝမ်းနည်းနေမိသည်။ သူက အားချိုးရဲ့ ကျောကို အသာအယာပုတ်ပြီး ညင်သာစွာ ‌ပြောသည်။</p> <p>“ဝူး”</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အားချိုးသည် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ငို‌ကျွေးခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက ထိုယောက်ျားကို ကြည့်ပြီး အရှက်သည်း‌နေတဲ့ ကောင်မလေးက အခုတော့ သူ့ လည်ပင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် သိုင်းဖက်ပြီး ငို‌ကျွေးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင် လိမ်တာ။ ရှင် လိမ်တာ။ ကျွန်မ မယုံဘူး၊ မယုံဘူး ၊မယုံဘူး၊ ရှင်က အလေးမထားတတ်တဲ့ ပညာတတ်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေသည် ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်ပြီး ခေါင်းကိုက်လာကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ တုန်လှုပ်နေသောမိန်းကလေးကို ပိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ထားရင်း</p> <p>“ မငိုပါနဲ့၊ မင်းငိုတာ ကိုယ့်နှလုံးသားကို ကြေကွဲစေတယ်”</p> <p> </p> <p>အားချိုး တကယ်အငိုရပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အဝေးသို့ ခွာထွက်သွားသည်။ သူမက ကျုံးမင်းဝေကို မျက်ရည်စိုရွဲ‌နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက အားချိုး ကို မျက်လုံးထဲ မကြည့်ဝံ့ဘဲ သူမက သူ့အတိတ်အကြောင်း မေးမှာကို ကြောက်နေမိပေမယ့် ဤမိန်းကလေးကတော့ ဒီမေးခွန်းတွေကို အထူးတလည် အစဆွဲထုတ်နေသည်။</p> <p>“မပြောနဲ့တော့”</p> <p>အားချိုး မပျော်တော့ဘဲ ဒေါသပြေသွားစေရန် ခြေထောက် ဖြင့် ကန်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ သည် အားချိုး၏ ဒေါသက ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်ကို တွေ့ မြင်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း ပိုမို ပျော့ပျောင်းလာသည် ။</p> <p>အားချိုး က သူ့ခြေထောက်ကို ကန်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒေါသထွက်ရမည့်အစား အားချိုးရဲ့ခြေထောက်တွေ ထိခိုက်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက ကိုယ်မပြောခင် မင်းစိတ်ဆိုးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ အရင် ကတိပေး”</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက အားချိုး ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောသည်။ သူရဲဘောကြောင်နေသော အသက်သုံးဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်သည် ရယ်စရာကောင်းသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ ကျွန်မ စိတ်မဆိုးဘူး”</p> <p>အားချိုး အံကြိတ်ကာ ‌ပြောရင်း ထိုလူ၏ တွန့်ဆုတ်မှုကို မြင်လျှင် ဒေါသပို၍ တိုးလာရသည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက နောက်ထပ်စာကြောင်းတစ်ခု ထပ်တိုးသည်။</p> <p>အားချိုး သူ့အတွေးတွေကိုဖောက် မြင်နေကာ ‘တကယ်လို့ ကျွန်မစိတ်ထဲမှာပဲ တိတ်တိတ်လေးဒေါသထွက်နေရင်ရော၊ရှင်သိနိုင်မှာမို့လို့လား”ဟု စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save