Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုယ် မင်းကို ကတိပေးတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“မင်းစိတ်ထဲမှာ ဘာတွေမတင်မကျဖြစ်နေလဲ ကိုယ်မသိဘူးလေ၊ ဒါ‌ကြောင့် ကိုယ်မင်းကိုချော့လို့မရဘူး “</p> <p>ကျုံးမင်းဝေ အားချိုး၏ အတွေးတွေကို သိသိသာသာခန်မှန်းမိပြီး သူမလက်လေးကို မသိမသာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ တိုးတိတ် ညင်သာစွာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ မင်းက တစ်ယောက်တည်း အတွေးလွန် ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ ကိုယ်သာမင်းကို မချော့ရင် မင်း ပိုတောင် စိတ်မသက်မသာခံစားရမှာ သေချာတယ်၊ကောင်မလေး ဒေါသမထွက်ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါ”</p> <p> </p> <p>အားချိုး၏ စိတ်နှလုံး ပျော့ပျောင်းလာပြီး ခက်ထန်တင်းမာသော စကားတို့ကို ရပ်လိုက်ပြီး စကားဆို၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မစိတ်မဆိုးပါဘူး၊ ကျွန်မကိုသာ ပြောပါ”</p> <p> </p> <p>“အိုး..အဲဒါဆို ကိုယ်ပြောမယ်”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးမျက်နှာကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်လိုက်ကာ အားချိုးရဲ့ လက်ကို ပိုတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“ အိမ်ရှေ့မိဖုရားနဲ့ ကြင်ယာတော်အပါ ၃ယောက် ရှိတယ် ...... သူတို့ သုံးယောက်ပဲ...”</p> <p> အားချိုးက သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>ကျုံးမင်းဝေသည် ပို၍ပင် စကားထစ်လာပြီး စကားအခွန်းတိုင်းသည် အပြစ်မကင်းသော စိတ်နှင့် ပြည့်နေသည်။</p> <p>“မရှိတော့ပါဘူး တကယ်မရှိတော့ဘူး “</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေသည် သူ၏သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဖော်ပြရန် အလုပ်များနေသည်။</p> <p>“သူတို့နဲ့တင် တကယ် အများကြီးဖြစ်နေပါ ပြီ တခြားဘယ်သူမှ မရှိ‌တော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ရှင်ပြောခဲ့တဲ့စကားအရ လူနည်း‌သေးတယ်ထင်‌နေတာလား”</p> <p> အားချိုးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ကိုယ် ဘယ်လိုလုပ်ထင်ရဲမှာလဲ “</p> <p>ကျုံးမင်းဝေက တိုးတိုးလေးပြောပြီး မိန်းကလေးရဲ့လက်လေးကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခါရင်း သနားစရာကောင်းအောင် ‌ပြောလာသည်။</p> <p>“မင်း ခုနတုန်းက စိတ်ဆိုးမှာမဟုတ်ဘူးဆိုလို့ ပြောလိုက်တာပါ...”</p> <p>“ဟမ့် ကျွန်မဒေါသထွက်နေတာလို့ ရှင့်ဘယ်မျက်လုံးက မြင်‌နေတာလဲ”</p> <p>အားချိုးသည် ကျုံးမင်းဝေ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ခါချလိုက်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲမှ ကျော်ထွက်ခါနီးတွင် ကျုံးမင်းဝေက ရုတ်တရက် သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ သူမ သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ</p> <p>အားချိုးက ထပ် ပြီး နှာမှုတ်လိုက်ပေမယ့် သူမ အရင်ကလောက် ဒေါသမထွက်တော့‌ပေ။ သူမ နောက်သို့ အနည်းငယ် စောင်းငဲ့ကာ ကျုံးမင်းဝေ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပြန်ဆွဲ၍ သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လှည့်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့အားလုံး အရမ်းလှ ကြတယ် မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ရုပ်‌ချောသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ကိုယ့်အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေက အလေးအနက်‌ပြောပြီး အားချိုးရဲ့ ပုခုံးပေါ် မေးစေ့ကို တင်လိုက်သည်။</p> <p>“ကိုယ်မင်းကိုပဲ မြင်တာပါ၊ ကိုယ်က မင်းတစ်‌ယောက်တည်းနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်ချင်တာ”</p> <p>“ရှင်... ဒီညစ်ပတ်တဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်မှာ သင်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> အားချိုးက အရှက်သည်းကာ သူမ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်သည်။</p> <p>“ရှင်အရင်က လူတော်တော်များများကို ပြောဖူးခဲ့တဲ့ပုံပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေ ညင်သာစွာပြောပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ အားချိုး  လည်ပင်းပေါ်ရှိ အနီရင့်ရောင်အမာရွတ်အပေါ်၌ သူ့ မျက်နှာကို ဖိလိုက်သည်။</p> <p>နွေးထွေးသည့် အရာက အမာရွတ်ပေါ်တွင် ထိကပ်နေပြီး အမြင်မတင့်တယ်စွာ သိသာထင်ရှားနေသော အမာရွတ်ကို အ ကြိမ် ကြိမ် ပွတ်တိုက်‌နေရာ အားချိုး တကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်။သူမ မကြည့်ဝံ့ဘဲ  ကျုံးမင်းဝေကို သူမလက်ဖြင့် တွန်းလိုက်ကာ ရှက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်၊ရှင် အဲ့လိုမလုပ်နဲ့၊ရှင် ကျွန်မကို မထိဘူးလို့ ‌ပြောထားတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေက အလျင်စလို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့အသံက တုန်ယင်‌နေကာ နှစ်ချက်ခန့်အသက်ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ်  စိတ်ပြောင်းသွားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အားချိုး၏ နှလုံးအိမ်တွင် သာယာနေသော်လည်း သူမ ဆုံးရှုံမှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်တော့ ကျုံးမင်းဝေ နဲ့ ရင်းနှီးရတာကို သူမ လုံးဝ မမုန်းပါပေ။ သူမသည် အနည်းငယ်ကြောက်နေသော်လည်း ပိုပျော်‌နေမိသည်။ဟုတ်သည်။သူမပျော်သည်။ သူမသည် ကျုံးမင်းဝေ နှင့် နီးစပ်မှုကို နှစ်သက်သည်။လိမ်ညာရတာ ပင်ပန်းနေ ပြီပင်။ အခုအချိန်တွင် သူမ ငိုလုမတတ် ကြောက်နေပေမယ့် ကျုံးမင်းဝေသာ မရပ်ရင် ကျုံးမင်းဝေကို လုံးဝ တွန်းထုတ်မိမည်မဟုတ်ပေ...။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေကို ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲ။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းဝေက သူမကို ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ မထင်အောင် ဘယ်သူက ပြောလိုက်တာလဲ။</p> <p>အားချိုးရဲ့ အတွေးတွေကို သူ သတိထားမိတာကြောင့် ကျုံးမင်းဝေ အားချိုးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ပြန်ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး အားချိုးရဲ့ နားရွက်နားကို ကပ်ကာ ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်မလေး၊ ကိုယ့်ခြေထောက်တွေ ပိုကောင်းလာတဲ့အခါမှ ကိုယ် မင်းကို ထပ်ထိမယ်။ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ ဇနီးအစစ်အမှန်  ဖြစ်လာစေရမယ်...”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အားချိုး၏ ခြေ‌ထောက်သည် ကျုံးမင်းဝေ၏ ခြေသလုံးကြွက်သားပေါ်သို့ တက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save